Allee hop Marianneke

Cadeautje voor Jan Hoet

 Jan Hoet, die vaak kunstpaus genoemd wordt, het Smak in Gent opgericht heeft, en nog veel meer succes haalde in de persoon van    Chris Van den Durpel, heeft van  Joyce De Troch een uniek geschenk gekregen.
Jan stelde dit gul gebaar echter niet op prijs.

Wat is er gebeurd ?
 Joyce De Troch heeft een   ijsemmer over  Jan zijn koppeke gegoten.

Met dit snikhete herfstweer was dit nochtans welkom, zou je denken.
Maar  Janneke dacht er anders over. Hij had het nochtans zelf gezocht. Hij had een pestartikel over haar geschreven in . Hoe durft hij, de onhoffelijke schoft !


Andere meisjes, met minder relativeringsvermogen (zo van: vergeef het hem, want hij weet niet wat hij zegt), plegen gewoon zelfmoord. Tragisch !

Niet zo met onze  Joyce: toen ze hem op het zelfde terrasje naast de Gentse opera ontwaarde, vroeg ze beleefd aan de caféhoudster of ze even een ijsemmer mocht gebruiken, en goot die dus leeg over   Hoet zonder hoed. Die diende prompt een klacht in bij de politie.

Nochtans is het heel verwonderlijk dat hij het kunstzinnige van de ijsemmer niet op prijs stelde !
Zoals over het schilderij   'mosselpot', waar hij miljoenen van ons geld voor betaalde, had hij er het volgende kunnen over zeggen:

  Wat mij frappeert in dit uniek exemplaar  is de driedimensionale expressie , gekenmerkt door haar functionaliteit en haar polyvalente toepassingsmogelijkheden. De vernuftige creativiteit waarmee deze ijsemmer soepel kan getransformeerd worden naar gelang van het standpunt en de visie waarmee men het object benadert is ongeëvenaard. Dergelijk kunstwerk is alleen al door het concept van een niet te schatten waarde voor ons patrimonium !
.

Dan gaat Jan Hoet nog voorbij aan het subjectief aspect van de vraag of  Joyce De Troch misschien zelf ook een kunstwerk is, al of niet !

Voor één keer zag het publiek van het halfrond er jong en aantrekkelijk uit

Niet voor mensen die beweren dat ik een dierenhater ben!
En u wenst er nog een huisdier bij ?


In elk huis zitten ongeveer 2000 spinnen, die uw woning insectenvrij houden, en geen drager zijn van bacteriën, of dan toch van een te verwaarlozen hoeveelheid.

Eén  vlieg draagt zowat 100 000 microben, dus is de vlieg een huisdier dat je best buiten houdt!



Vervolgens is er nog de mug. En dan zijn het nog alleen de vrouwtjes die steken.

Een bordje/sticker aan elk raam met het opschrift: UITSLUITEND TOEGANG VOOR MANNEN zou uitkomst moeten bieden, maar aangezien in het onderwijsbudget voor ongeletterde muggen weer drastisch gesnoeid is, wordt in oppositiekringen sterk getwijfeld aan de efficiëntie van een dergelijke maatregel.

In alle geval moet u nu vermijden dat er muggen in uw huis binnen komen overwinteren!
Daar zijn enkele radicale middeltjes voor:

de tarieven van overnachting verdubbelen
de accommodatie voor muggen verwijderen of onaantrekkelijk maken.
de onstpanningsmogelijkheden zwaar belasten (in duikerspak slapen, bvb.)

En: stel dat u nu nog huisdieren bij wenst, wat dan?

Geen  hond, die kan na bewezen diensten alleen nog geëxporteerd worden naar China.

Geen  kat, al is die recycleerbaar als konijn.

Desnoods  kippen: gratis eieren, geen keukenafval meer, de tuin blijft netjes.

Of een  kanarie: besparing op stroom voor uw hifi-keten, want het gefluit (van de mannetjes) is milieuvriendelijk.

Sneller dan c ?


  Einstein stelde de hoogst mogelijke snelheid voor deeltjes zonder massa vast op net geen 300 000 meter per seconde, de LICHTSNELHEID. Die stelde hij voor door c.

Nu heeft men in Genève (Zwitserland) enkele tests ondernomen.

Eerst werd de lichtsnelheid opnieuw nagemeten.

Vervolgens wierp de dienstdoende professor in nutteloze proeven,  Wolfgang Schnitzelsucher, onder het waakzaam oog van zijn assistent Schnapsy Schwiebelmacher, achtereenvolgens een kaars,   een zaklamp en een  led-tv de lucht in.

De drie voorwerpen werden 723 km verder opgevangen, in Gran Sasso (Italia) opgevangen in een tijd die maximaal een meetfout van grosso modo een kwartiertje bedraagt (de duur van een rookpauze).

Het klopte allemaal, na bijstelling van de klok, die op wintertijd was blijven staan.

Daarna heeft Silvio Testosteroni, de Italiaanse bediende van dienst de opdracht gekregen de snelheid van nutrino's te meten.

Hij zocht vergeefs in de keukenkast bij de  spaghetti-ingrediënten naar de juiste fles.
Toen hij even later zijn roes van de vorige avond uitgeslapen had, en de chianti chemisch omgezet was in een ordinaire gele vloeistof, wond hij zijn horloge op, en begon hij te turven,    streepjes te zetten telkens een nutrino voorbijvloog op zijn reis van de zon naar de Poolster.

Vervolgens deelde hij dat aantal door het product van de buitentemperatuur en de alcoholgraad van  Martini, telde er een coëfficiënt bij op, bekomen door de prijskaart van de pizzeria te verwerken in een statistisch equivalent van herwaardering van de tuingroente.

Zo werd dus onweerlegbaar aangetoond dat nutrino's zich niet gedragen zoals lichtdeeltjes. En een beetje rapper zijn.
Althans in Italië.