Deze morgen ontbijt in het hotel te Brest : enkele sneetjes kaas en hesp en een beetje brood. Eierkoeken en een bord haverpap met stukjes fruit en rozijnen.
Een youhurt als dessert.
Om 8 uur stond de verkeerspolitie ons op te wachten aan het hotel om ons de gehele dag te begeleiden. Wat een sensatie, overal mochten we met voorrang door fietsen.
Talrijke rode lichten waren geen probleem, 50 meter voor het kruispunt weerklonk de sirene en wat blaffende bevelen via de megafoon en alle verkeer valt stil.
En dat tientallen keer gedurende de rit tot aan de E 30.
Aan de slagboom van de péage een probleempje. De politie door en wij volgen maar nje t eerst de barriere naar benededen en onze Raf kreeg de slagboom op zijn kop.
Bevel is bevel, iedereen die passeerd, moet betalen. Intussen hadden onze agenten telefonisch contakt met het menisterie en konden we gratis door.
Eenmaal op de snelweg moesten we de pechstrook gebruiken. Die lag echter vol glas en keien en het gevolg was; platte band.
Hersteld en terug weg.
Roland wat onderhandeld met onze begeleiders en uiteindelijk mochten we op het eerste vak rijden. Veel beter. Snelheden van 37 km/u en een gemiddelde van meer dan 30 op 210 km ver.
Keurig afgezet aan ons hotel Baranovitski, Belarus( wit-rusland).
Op nieuw een rustige dag met enkel een zadelbreuk van Patrick als noemenswaardige gebeurtenis. Pas aangekomen in het hotel werden de hemelsluizen serieus opengezet.
Ontbijten in ons hotel, een beetje later dan gewoonlijk. Tussen 8 en 9 uur zouden meneer Vladimier Filipof en enkele andere wielertoeristen uit Moskou aankomen om ons, samen met de polite, te begeleiden naar ons einddoel.
Op het menu: pap, brood en kaas. De koffie moet je zelf maken. Een grote thermos met warm water en een pot Nescafé . Ik heb alleen brood gegeten want ik voelde mij niet zo goed. Darm en maagproblemen waren de oorzaak.
Voor de start 3 keer naar de wc . Ik was bang dat ik onderweg ook problemen zou hebben en in de vrije natuur kan je je plan wel trekken, maar tussen massas mooie gebouwen en winkels, gaat dat niet.
Vladimier was alleen en de andere Russen zouden onderweg aanpikken. Het was koud en het begon lichtjes te regenen. Na een tijdje liet de politie ons alleen en we moesten het maar zelf doen. De regen nam toe en de temperatuur daalde nog. Misschien 8 graden maar de gevoelstemperatuur was amper een graad of 5. We moesten er door. Regelmatig stoppen om achterblijvers te laten aanpikken. Andere Russische fietsers hebben we niet gezien, veel te koud en te nat. Iedere keer dat we moesten wachten op reparatie van platte banden, ik denk vijf keer, stapten we van de fiets en gingen gezamenlijk staan huppelen, springen, lopen, armzwaaien en ander bewegingen maken om toch maar een beetje warm te krijgen. Het verkeer is Moskou zeer druk, vijf of zes banen naast elkaar proppenvol met ongeduldige bestuurders en wij daar tussen. Ik zat te beven van de kou en de koorts. Ik wilde op een zeker moment opgeven en in de warme wagen kruipen. Maar op 30 km voor het einde van onze fantastische Brugge-Moskou tocht doe je zoiets niet en bijt je door.
Ik had een onderlijfje en drie truien aangetrokken , mouw en been stukken, en daar nog eens mijn regenjasje overheen. Onderkoelt, nat tot op het bot. Nog nooit zo veel koude gehad.
Ook ande deelnemers hadden het zelfde probleem. We zijn zelfs een paar kilometers op het voetpad gaan rijden wegens het gevaar van het razende verkeer. Laverend tussen verbaasde voetgangers en kooplustigen die uit de talrijke exclusieve winkels stapten.
Onze volgwagen kon, door de vele verkeerslichten, niet meer volgen en wachten was geen optie.
Ons Annick zat te wenen van de onderkoeling en kon bijna niet meer trappen. In de buurt van het kremling hebben we haar , met fiets en al, in een taxi gestopt en naar het hotel laten voeren. Opdracht volbracht: Annick is de enige Belgische vrouw die in 18 dagen van Brugge naar Moskou heeft gefietst. Aan het Rode plein hebben we geen halt gehouden, maar zo vlug mogelijk de resterende 6 kilometers afgelegd naar hotel Kalinka.
In afwachting van de verdeling van de kamers konden we ons verwarmen in het retaurant van het hotel. Vlug voor iedereen warme thee besteld en na het verkrijgen van de kamersleutel ,vlug warm douchen en een paar uur gerecupereerd in het warme bed.
Een hele tijd later is de taxi aangekomen met de verkleunde Annick en Guus zelfs een uurtje later.
Als ervaren en kalme bestuurder had hij ons hotel, via gps , gevonden.
De groepsfoto op het Rode plein nemen we morgen wel.
Bericht: Beste Allen super wat jullie doen . ik volg het van kort bij . omdat mijn Nonkel mee fietst . hopelijk hebben jullie goed weer . hier slecht om te fietsen . alle hou de moed er in grote leeuwen groeten voor iedereen Johan Museeuw
Hallo daar we leven nog. Iedereen is veilig en gezond aangekomen in hotel Kalinka in het hartje van Moskou. Het Rode plein zijn zijn we vlug voorbijgefietst wegens zeer slecht weer, bar koud en algemene vermoeidheid. Vlug douchen en een beetje rusten. Later meer nieuws.
Ben constant op internet jullie prestaties aan het volgen en vindt dat jullie mooi op schema zijn. Ik hoop dat jullie het zonder problemen halen want je weet nooit In ieder geval wens ik jullie veel succes van je buurmeisje
Wat een snelheid. Nog een duwke en je nadert Moskou. Ik lees op de blog dat je pech had met je zadel? Hopelijk heb je met een nieuw zadel geen last van zadelpijn. Je fans uit Izegem volgen de tocht met veel interesse. Groetjes Ria
Vandaag aangekomen in Belarus ofte Wit Rusland. Vanmorgen vertrokken uit ons uitstekend hotel Jarjunz te Siedlce richting Terespol. Aan de grens enkele problemen met de aanhangwagen, hadden zo gezegd geen verzekering voor de aanhangwagen en moesten 17 betalen voor een bijkomende verzekering. Alles verliep vlot dank zij de deskundige uitleg, in het Russisch, van Roland. De ganse procedure heeft max een uur geduurd. Na de grenscotrole werden we geëscorteerd door Politie voor en achter tot aan het Hotel. Aangekomen in hotel Belarus, mooie vrouwen, lange benen, hoge hakken, allemaal blondjes maar de pinten kosten hier veel. 4.000 roebel, Wodka 2;000 roebel.
Voor Clo Clo, familie, vrienden, buren, vrienden WTC Loozer en ex collega's exxonmobiel. Bedankt voor de steun, op weg naar Moskou. Heb al veel gezien maar te veel om nu te vertellen, nu begint het avontuur in Wit Rusland. Heb goeie benen en de rug is ok, maar mijn ogen doen pijn van naar de mooie vrouwen te kijken.
Bericht: Hallo lieve held en alle andere sportievelingen van deze toch wel heldhaftige onderneming : jullie zijn echt goed bezig, hoed af voor wat jullie tot hier toe al gepresteerd hebben en voor wat jullie nog in petto hebben! Ik denk dat het echte avontuur nu pas echt start, nu zijn jullie echt op weg naar Russissche wegen, sferen en culturen.... Spannend voor iedereen!!! Ben zelf pas terug van een heel sportieve wandelvakantie op Jersey maar hetgeen jullie nu presteren is toch nog wel van een heel ander kaliber! Ik heb nog een boodschap voor Jan : ik denk dat het jou een fantistisch gevoel moet geven om eens naast Johan te mogen fietsen...!!! Dikke kus aan mijn ventje en nog veel succes en voorspoed aan de hele bende!!! Groetjes, Martine.
Bericht: dag papa,ik ben zo fier op jou,iedereen vraagt naar jou en met trots vertel ik wat voor een fantastische weken je nu meemaakt... profiteer er maar van,want éénmaal terug heb je wat werk voor de boeg,wij hebben de living zo goed als klaar gezet om te behangen,alleen is het wachten op jou,de beste behanger ter wereld!!!vele lieve zoenen van je dochter,ne chapeau van gerrit en ne knuf van de jochen en jarno papa is the best!!!!xxx
Vandaag schitterend weer om onze tocht aan te vangen. De wind in de rug verklaart ons gemiddelde over de 205 km. Dat het vooruit ging is een feit. Anders niets bijzonder te melden. Het hotel in Kutno is zodanig afgelegen, dat ik na een kleine avondwandeling, om 20:15 al op mijn kamer ben, en klaar om te gaan slapen
Na een korte rit van 133 km aangekomen in Poznan in een mooi hotel.
Vijf andere mannen; Paul, Willy, Hilaire, Kris en Patrick en mezelf een taxi genomen naar het centrum. Mooie gebouwen en een prachtige kerk konden we bezichtigen. We waren getuige van een huwelijk. Tal van mooie vrouwen passeerden de catwalk.
Hilaire zijn nek was bijna verwrongen door het kijken naar al dat moois.
Vandaag de Poolse grens gepasseerd over de ODER (Frankfurt) en de eerste indruk is dat ze hier nog 50 jaar achter zijn op ons. Qua Landschap enorm veel bossen en enorme weilanden.
Polen is volop aan het bouwen en verbouwen. Voorlopig liggen de wegen nog in erbarmelijke staat maar ook daar is men druk bezig. Jong en oud steken de handen uit de mouwen. In de dorpen liggen er nog kasseien waar Parijs Roubaix een autostrade bij vergeleken is. Mooie huizen wisselen af met echte krotten. Vanavond logeren we in een kasteel met heel ruime kamers. Mijn kamergenoten zijn Jos en Roland.
Gezijt dus halverwege ! De conditie onder controle dus. Morgen komt uw vrouwke langs met de kids. Da we der ne keer samen over kunnen klappen . We volgen da hiere allen dagelijks waar da gulle nu vertoeft. De rommelmarkt was nogal een succes were hoor in grammnene . En Club Brugge heeft were een pijnlijke nederlaag onverdiend geleden. Tis thopen da gulle die mannen dare tegenkomt in Minsk en der een beetje voor supportert (donderdag om 18.00 uur).
Nog vele groetjes vanuit het thuisfront Wontergem.
Bericht: Heey, tis ier met shirley . hier een berichtje voor Kris . Proficiat dat jullie al zo ver zijn geraakt. kwens jullie nog veel succes verder. Doe zo verder eh!!! groetjes Shirley