|
Sommige mensen beginnen het nieuwe jaar met goede voornemens, stoppen met roken, stoppen met te veel te drinken, stoppen met… Ik heb ze zo vaak, goede voornemens. En niet specifiek aan het begin van het nieuwe jaar. Soms zelfs elke dag. Een paar kilootjes afvallen, zo direct na de feestdagen. Gezond(er) eten, meer bewegen. “Nee!” Zeggen aan sommige mensen, die mij maar steeds blijven lastigvallen met hun gezeur.
Ik ga eindelijk die foto’s eens sorteren en in duidelijke mappen steken. Echt waar, dit jaar. Of volgend jaar. Of wanneer ik ooit een regenachtige zondag vind die lang genoeg duurt en er geen spannende series zijn die ik moet bingewatchen. Want ja, ik kan moeilijk foto’s sorteren terwijl Netflix mij persoonlijk smeekt om nog één aflevering en nog één… Ik ben ook maar een mens.
Die papierwinkel moet dringend op orde, al wordt dat gelukkig steeds minder omdat tegenwoordig alles via de computer gebeurt. Maar ik heb nog mappen vol papier, bewijzen van betalingen van apparaten die allang niet meer bestaan.
De zolder moet opgeruimd, zodat mijn kinderen later niet met mijn rommel blijven zitten. Een daad van liefde, noem ik dat. Al heeft één van mijn dochters al laten weten dat alles “gewoon naar de container gaat.” Zo makkelijk is dat dus. Ik heb haar vriendelijk bedankt voor haar empathie. De zolder opruimen stel ik dus met een gerust hart uit.
En zodra de eerste mooie dagen aanbreken, moet ik snoeien in de tuin. Vóór alles te hoog groeit en ik door al het groen de takken niet meer zie en ik weer honderden euro’s moet geven aan een tuinman die dat in het zwart doet, Dat bedrag gaat linea recta van de erfenis. Ik zie het al helemaal voor me: mijn kinderen die later verbaasd vragen waar hun geld gebleven is. In de haag,” zal ik dan zeggen. Postuum. Wanneer ik na mijn dood nog eens bij ze langskom om te spoken.
En de hal krijgt eindelijk die tweede laag verf. De potten verf staan al maanden klaar en kijken mij elke ochtend verwijtend aan: “Wij zijn er klaar voor, jij ook?” Ik doe dan alsof ik doof ben. En blind. En bezig met andere dingen.
Het lastige van goede voornemens, is dat je ze elke dag weer kunt hebben. Mijn voorraad goede voornemens raakt ook eigenlijk nooit op. Het is als een soort onkruid, steeds komt het op, hoe ik probeer het weg te vegen: Ik moet, ik ga, ik wil, ik neem me voor …
En misschien is dat precies waar het citaat van John Lennon over gaat: dat het leven gewoon doorgaat, terwijl wij druk bezig zijn met lijstjes, plannen, potten verf en goede bedoelingen.
|
