NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

Inhoud blog
  • 460. dé merel
  • 459. toewijding
  • 458. ode aan blauw
  • 457. hit & run
  • 456. berenmoeder
  • 455. contant geld
  • 454. nagels lakken
  • 453. lente 1998
  • 452. overlevingsmodus
  • 451. over struiken
  • 450. foon naast bed
  • 449. april-zonneke
  • 448. zebra!
  • 447. spektakel
  • ------ de minusculen
  • 446. het poedeldieet
  • 445. honden foppen
  • ------ soms
  • 444. jubelstemming
  • 443. de bloemen-mam
  • ------ schuchtere lieverd
  • 442. extravaganza
  • 441. nonnen
  • ------ in Parijs
  • 440. al acht dagen
  • 439. 3 x pijnlijk
  • ------ takelen, een vak
  • 438. veronderstel
  • 437. zachtjes ontraden
  • ------ thuiskantoor
  • 436. z'n kat sturen
  • 435. kunnen zingen
  • ------ superieur
  • 434. ons wereldwonder
  • 433. de bulb
  • ------ rechtsorigheid
  • 432. 't inspireert
  • 431. midlife
  • ------ duidelijkheid
  • 430. de oude fee
  • 429. geen bladvulling
  • ------ een nieuwe vloer
  • 428. domme & wijze
  • 427. service coupé
  • ------ ALTIJD helm !
  • 426. Mg en H2O
  • 425. zonnige dag
  • ------ nachtkastjes ?
  • 424. mime v Murat
  • 423. wat is normaal
  • ------ made in Canada
  • 422. de klemtoon
  • 421. keukenblunder
  • ------ een paaskadootje
  • 420. moraal-verhaal
  • 419. paaseten
  • ------ in Johannesburg
  • 418. klokken kapot ?
  • 417. een paasmysterie
  • 416. over een kassier
  • 415. bruistabletten
  • 414. zingen vr Moeder
  • 413. parochieperikelen
  • 412. het Oma Diploma
  • 411. over ceramiek
  • 410. jong & soepel
  • 409. gepast medeleven
  • 408. geit & big
  • 407. pot en pint
  • ------ 200 al & ik blij
  • 406. bejaard zijn
  • 405. de Thorntonbank
  • 404. muziek-probleem
  • 403. m'n teletijdbox
  • 402. sterrenwens
  • 401. lokaal lekkers
  • 400. papieren broodzak
  • 399. Helsen/Neuville
  • ------ lijst Winteruur
  • 398. nieuwsbrieven
  • 397. Tom Van Dyck
  • 396. e-mails
  • 395. Jinnih Beels
  • 394. het cadeau
  • 393. JJ van der Wal
  • 391. gekke graffiti
  • 392. vaderschap
  • 390. schrokkedillen
  • 389. turnen
  • 388. een contrast
  • 387. de zolder
  • 386. is liefde blind?
  • 385. boze vinken
  • 384. sluipzwemmen
  • 383. Jan Leyers
  • 382. de hond Mirza
  • 381. Wouter Beke
  • 380. uw sterrebeest ?
  • 379. Barbara Sarafian
  • 378. Konijn & Hert
  • 377. voorouders
  • ---- van Emma zelf ----
  • 376. sportief gedoe
  • 375. truc onthuld
  • 374. rijmen & dichten
  • 373. zwaar leven
  • 372. spellingsgendarm
  • 371. Noord Dakota !
  • 370. bergoglio 2014
  • 369. Dalilla Hermans
  • 368. slappe lach
  • 367. Bart De Wever
  • 366. stoet Ekeren
  • 365. Michel Wuyts
  • 364. blits >< blitz
  • 363. LM & de paus
  • 362. de brug
  • 361. taken thuis II/II
  • 360. taken thuis I/II
  • 359. sokken stoppen
  • 358. volgens Kleintje
  • 357. Erhan Demirci
  • 356. de PC & ik
  • 355. Lange Polle
  • 354. bizar & mooi
  • 353. Nina v Eeckhout
  • 352. lambert 1952
  • 351. Arnon Grunberg
  • 350. de mus
  • 349. massage
  • 348. en nóg gepiep
  • 347. flitsen
  • ---- Emma van Laer ----
  • 346. weersvoorspelling
  • 345. over de veranda
  • 344. colchicine
  • 343. E. Gebreurs
  • 342. chopsticks II/II
  • 341. Petra De Sutter
  • 340. chopsticks I/II
  • 339. P. Adriaenssens
  • ---- concentratie ----
  • 338. een week later
  • 337. Jan Peumans
  • 336. darmflora
  • 335. de zorgverlener
  • 334. chlamydia
  • 333. vrieskaas ?
  • 332. SMS & mail
  • 331. café Florentina
  • 330. krokusvakantie
  • 329. 'anders' kussen
  • 328. vasten >< diëten
  • 327. Jan Delvaux
  • 326. 'la p'tite amie'
  • 325. Caroline Pauwels
  • 324. beste god, -
  • 323. M. Borremans
  • 322. blind date '60s
  • 321. rood van Kohn
  • 320. babyboomers !
  • 319. betoging
  • 318. overleven
  • 317. onbewoond eiland
  • 316. wraak is zoet
  • 315. Ann Miller
  • 314. fantasia
  • 313. Walter Damen
  • 312. lokaal
  • 311. Natalia
  • 310. ondanks de foon
  • 309. Herman v Rompuy
  • 308. de blokjes
  • 307. jong bos?
  • 306. de zusters K
  • 305. stereotypen
  • 304. 1ste schoolreünie
  • 303. alarmerend
  • 302. Read Only
  • 301. Ingeborg
  • 300. te gelegener tijd
  • 299. Sven De Ridder
  • 298. luid & duidelijk
  • 297. Gwendolyn Rutten
  • 296. de ooievaar
  • 295. Kader Abdolah
  • 294. fotomemorie
  • 293. een kus
  • 292. vuilnis
  • 291. overdenksel ~ P²
  • 290. rugpijn
  • 289. plots gedruis
  • 288. camera hacking
  • 287. Peter Verhelst
  • 286. kaviaar
  • 285. Malin-Sarah Gozin
  • 284. lagere school II
  • 283. Hilde Crevits
  • 282. lagere school I
    'een gans jaar maart?'
    schrijfvloer
    12-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.198. Poppy ~ 01/03

    m/v met talent

    We hadden een logeetje, toen zes jaar oud, Poppy.
    Poppy is de dochter van Toppíé, die de dochter is van mijn zus Tina.

    Het was tijd om aan het eten te beginnen,
    maar omdat onze keuken te klein is voor een legotapijt vol blokjes
    en LM nog niet thuis was om Poppy gezelschap te houden op dat tapijt,
    zou ik de aardappelen schillen vanuit de sofa.
    't Is eens iets anders.

    ‘k Had een stuk krant uitgespreid op de salontafel en Poppy mocht kiezen
    welke aardappelen ik zou schillen voor haar, welke voor LM en welke voor mij.
    Wat ze genadig deed. Met het geduld en de wijsheid die
    een mature zesjarige kan opbrengen voor een kinderlijke seniorentante
    legde ze de gekozen aardappelen op de Vacature.

    "Me streep ve met taa...lent" spelde ze.
    “Het is talént, Poppy” zei ik.
    "Talént" herhaalde. 
    "Weet ge wat talent is?"
    Ze zette haar denksnuiteke op, het mondje getuit,
    als om me gerust te stellen :
    ik ben maar even aan het nadenken hoor.

    "Talent is wanneer ge iets ..."
    "Wanneer ge iets goed kunt!" riep ze snel.
    "Knap, zei ik, en wat betekenen M en V ?" 
    "Moeder en Vader" zei ze gedecideerd, "Moeder en Vader met talént." 

    Een betere dochter kunnen haar ouders zich niet wensen.

    m
    EZW-12/2005, HiH-11/2014, herzien

    12-12-2017 om 01:56 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.197. Jean Blaute

    te gast bij Wim Helsen, Jean Blaute
    met een fragment uit Essais van Michel de Montaigne

    Talloos veel mensen en dieren zijn al dood eer zij de bedreiging van de dood ervaren.
    En wat wij vooral van de dood zeggen te vrezen, namelijk de pijn,
    is eigenlijk iets wat daar gewoonlijk aan vooraf gaat.

    En toch, als wij een kerkvader moeten geloven,
    "
    de dood is alleen maar een kwaad als wat erna komt een kwaad is"
    Zelf zou ik liever (en met nog grotere aannemelijkheid) zeggen
    dat wat erna komt al net zo min tot de dood behoort als wat eraan voorafgaat.

    De pijn is slechts een excuus voor onze vrees, want de ervaring leert mij dat wij,
    juist doordat wij de gedachte aan de dood niet kunnen verdragen,
    de pijn onverdraaglijk vinden, en dat wij hem des te heviger ervaren
    omdat hij een voorbode is van de dood.

    Maar daar de rede ons aantoont hoe laf het is
    om bang te zijn voor iets wat zich zó onvermijdelijk, zó snel en onmerkbaar aan ons voltrekt,
    strooien wij onszelf zand in de ogen met dit gemakkelijk excuus.

    uit Essais van Michel de Montaigne, 1580

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Blaute in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a22/
    11min48

     

    Over Jean Blaute : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jean_Blaute 
    Over Michel de Montaigne : https://nl.wikipedia.org/wiki/Michel_de_Montaigne 
    Over Essais, 1580 : https://nl.wikipedia.org/wiki/Essais 

    In zijn belangrijkste werk, Essais (letterlijk: probeersels of proeven), bestudeert hij de mensheid en met name zichzelf.
    Hij was daarmee de eerste die bij de bespreking van allerlei morele en filosofische vraagstukken
    een psychologie van zichzelf schreef. Met zijn Essais werd hij de pionier van het literaire genre van het essay,
    het persoonlijke betoog met diepgang. Tot kort voor zijn dood werkte hij verder aan zijn Essais.

    Montaigne wordt algemeen beschouwd als een sceptisch humanist.
    Que sçay-je? (in moderne spelling: Que sais-je, wat weet ik?) was zijn motto.
    Hij inspireerde Franse filosofen zoals Blaise Pascal en René Descartes.

    m

    12-12-2017 om 01:51 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    11-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.196. feestelijke dagen

    Je ziet wel wat die ander heeft,
    maar je ziet zelden wat die mist. van P²

    Amai, zo raak.

    Het verhaal van A.
    Zij draagt aan ongeveer elke vinger minstens één ring.
    Sommige met steen, andere zonder.
    Sjiek en zonder zorgen, zo ziet ze eruit.
    Zo leeft ze ook wel, maar ...

    Ze heeft met een paar jaren tussentijd haar twee kinderen
    moeten afgeven aan een Slepende Ziekte.
    En toen overleed haar man. Kleinkinderen zijn er niet. 
    Met de feestdagen en op moederdag en op haar verjaardag koopt ze soms zelf een ring. 
    Terwijl ze het vertelde keek ze naar buiten en streek met de ene hand over de ringen van de andere hand. 
    "Sommige zijn nep hoor", alsof ze me gerust moest stellen. Of sussen.
    Alsof ze wist dat ze een beeld van pijn was.

    m
    EZW-02/2011, herwerkt

    11-12-2017 om 00:40 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.195. de mohairtrui

    iets over wintertruien

    Op een dag moesten/mochten wij drie mee met onze Pa naar Eindhoven.
    Waarom Eindhoven en waarom wij alle drie mee moesten, dat weet ik niet meer.
    ’t Zal wel iets met Philips te maken gehad hebben.
    En het leek ook een uitstap hé, van Zellik helemaal naar Eindhoven.
    ‘k Zal toen iets ouder dan 15 geweest zijn. Tina was dan 12 en Laura 8.

    In Eindhoven gingen we ook met onze Pa elk een trui kiezen.
    Hoe dat zo kwam, geen idee. Na een bespreking of een vergadering misschien?

    Toen we thuis kwamen kreeg ons Ma bijna een geraaktheid.
    Tina en Laura hadden elk een jacquard-trui gekozen.
    Tina een rode, met het bovenstuk in wit-zwart, en
    Laura een witte trui, met het bovenstuk in rood-zwart.
    En dan ikke, ook zo fier als een gieter, met die knalrode mohair slobbetrui. 
    En een witte trui voor de jongste! Voor een kind van acht jaar!
    Wat bleek? Het hadden drie donkerblauwe truien moeten zijn, kledij die
    kon dienen voor school. Gewoon drie blauwe truien van bij C&A.

    Onze Pa had enkel het woord truien onthouden en er waren
    meer kleurrijke truien dan blauwe in de winkel waar we verzeild geraakt waren.
    Hoe dat verder gegaan is tussen mijn ouders weet ik niet meer.
    Ondertussen was ik zo blij als kweeniwa met mijn rode losse floddermohair. 
    ’t Was een trui met een boothals en ze was knalrood. Signaalrood.

    Met de tijd ging de trui doorhangen en werd ze langer. En langer.
    Ik noemde ze mijn slobbertrui. Heel het gezin noemde ze de slobbertrui.
    Want na een tijd waren de mohairdraadjes overal te vinden. In de zetels, op de trap, in de soep …
    overal kwam men van die dingetjes tegen. Een trui in de rui.
    En ondertussen gingen die losse steken verder doorhangen en werd die trui alsmaar langer,
    gewoon door haar eigen gewicht.

    Toen de mouwen ongeveer 10 cm over mijn vingertoppen hingen
    heb ik ze in de kast laten liggen.

    Een paar jaren later heb ik ze losgetornd en uitgetrokken en met de wol
    heb ik een mouwloos vest gebreid. Met een dunnere naald. Dat vest heb ik bruinrood geverfd.
    Vreemd genoeg ging het vest niet doorhangen en ik heb het nog jaren gedragen. 
    Hoe het met de jacquards van mijn zusjes afgelopen is, weet ik niet meer.

    Als ik nu de prijs van een ‘bernadetteke’ zie, dan kan ik me voorstellen
    dat mijn Ma toen bijna een geraaktheid kreeg toen we thuis kwamen met drie handgebreide truien.

    m
    EZW-12/2014 - voor de volledigheid, 6 korte pagina’s met mooie foto’s : http://www.elle.be/nl/52517-elle-bezoekt-achter-de-schermen-bij-bernadette.html

    11-12-2017 om 00:30 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    10-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.194. winterhoefijzer

    ‘Een kalkoen is een spitse schroef, die in een hoefijzer geschroefd wordt,
    waardoor het paard extra grip op een gladde ondergrond heeft en uitglijden voorkomen wordt.’
    Ze werden vroeger vooral in de winter voor op gladde wegen gebruikt.

    Afbeeldingsresultaat voor showringready blogspot stud
      Afbeeldingsresultaat voor how stud your horse shoes

    Zo’n hoefijzer voor extra grip is dan iets zoals spikes op autobanden? Of onder schoenen.

    De term voor het inschroeven van kalkoenen is het op scherp zetten van een paard.
    De kalkoenen worden vlak voor een wedstrijd in de gaten gedraaid.
    Na de wedstrijd worden de kalkoenen snel weer verwijderd.
    Ze hebben namelijk een nadelige invloed op de stand van het paard.

    ‘k Ben wat gaan rondneuzen op het Net en ivm winterhoefijzers
    heb ik gevonden dat in de winter van 1812
    de terugtrekking van het leger van Napoleon uit Rusland
    compleet rampzalig verliep door het feit dat het leger geen winterhoefijzers bij had.

    Zonder de winterhoefijzers met de bijbehorende spikes of kalkoenen
    konden de paarden geen wagens bergop trekken of zich schrap zetten bergaf.

    De veldtocht was zo al een ramp geweest, een uithoudingsslag.
    En de terugtocht werd een catastrofe, wegens niet de juiste hoefijzers. 
    Logistieke flaters van formaat stapelden zich op.
    De terugtocht verliep in bloed langs kadavers en lijken. Alsmaar meer.

    Er zijn 400.000 manschappen vertrokken met materiaal en paarden navenant.
    Ter plaatse werd dat leger de steppe en de winter in gelokt.
    De aftocht verliep zonder de juiste logistiek en ze kwamen terug thuis met 20.000.
    W
    rakken van mensen.

    m
    EZW-12/2013
    http://www.bbc.co.uk/news/magazine-16929522, Napoleon's failure: For the want of a winter horseshoe, by Saul David Presenter, Bullets, Boots and Bandages
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Hoefijzer , https://nl.wikipedia.org/wiki/Kalkoen_(hoefijzer)

    10-12-2017 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.193. de dirigent

    De dirigent

    Zwierig schrijft
    zijn dirigeerstokje
    vreemde tekens
    in de lucht

    Beweeglijk dansend
    knikkend heen en weer
    bespeelt en stuurt hij
    zijn muzikanten

    Een leven lang

    Tot zonder respijt
    zachte tonen
    dromend weemoed
    mijmeren

    en hij zich statig
    om zal keren
    moe, tevreden,
    plechtig buigen

    Jubelend applaus
    sluit zacht de deuren
    na het allerlaatste
    afscheid

    Elisa
    08/05/2010 

     1957
    - Alle muzikanten gaan naar de hemel want de Grote Dirigent neemt elke noot aan als gebed.
    - Ook valse noten? Van de oefeningen?
    - Vooral die, zuchtte mijn grootvader Pit, die een geduldig en zachtaardig mens was.

    'k Heb hem gekend tot mijn zes jaar. Hij was orkestmeester en stond in voor
    het studeren van de stukken
    zodat wanneer de repetities begonnen,
    de dirigent zich kon bezig houden met dirigeren.
    Zo heeft Pit heel wat valse noten gehoord in zijn leven.

    Mopjes en anekdotes die met muziek te maken hadden
    werden nog lang na zijn overlijden herhaald.
    Soms nu weer, voor zijn achterkleinkinderen en hun kroost zijn die mopjes gloednieuw en recent ook
    want na een generatie niks wordt er weer zelf muziek gemaakt door zijn nakomelingen.
    Dat vind ik mooi, dat iemand verder leeft in mopjes.
    Het maakt deel uit van de Kleine Geschiedenis van de Gewone Mens.

    Door Pit krijgen straatmuzikanten en musicerende bedelaars van mij een bijdrage.
    Al ben ik daar de laatste jaren veel selectiever in geworden.
    Na al die muntstukken hebben ze mij ondertussen al wel een plaatsje de hemel in gefiedeld.

    “vreemde tekens in de lucht”

    Dat dacht ik ook, dat Pit de muziek in de lucht schreef en
    de muzikanten konden dan lezen wat ze moesten spelen.
    In de lucht schrijven was gewoon iets van de grote mensen. Meer niet.

    m
    HiH-12/2015 -  gedicht geplaatst met toestemming van Greta Aerts, de auteur 

     

    10-12-2017 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    09-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.192. bewolkt&opklaring

    plaatselijk bewolkt ~ stille helden

    “Het filmpje is geregisseerd door Peter Sohn.
    Sohn kreeg volgens eigen zeggen
    het idee voor de film na het zien van de openingsscène van Dombo
    waarin de ooievaars de babydieren bezorgen bij het circus.
    Dit zette hem aan het denken over waar deze babydieren dan vandaan komen
    en waarom de ooievaars ze moeten bezorgen. (…)
    Hoog in de wolken creëren levende wolken, dag in, dag uit, baby-mensen en -dieren,
    die ze vervolgens door hun ooievaars laten bezorgen.
    Gus, een eenzame grijze wolk, heeft de ondankbare taak om jonge roofdieren
    en andere minder aantrekkelijke creaties zoals krokodillen en stekelvarkens te maken.
    Zijn ooievaar Peck is er ook niet blij mee, daar hij vaak door deze dieren gebeten of geprikt wordt.”

    Na elke opdracht is de vogel meer gehavend en het is bijna schrijnend
    dat hij nog een volgende opdracht wil aanvaarden.
    Wat zou de bedoeling van het filmpje zijn,
    de kijker vertellen dat plichtsbesef iets heldhaftigs heeft?

    Want zo zijn er legioenen hé, de stille helden als deze vogel,
    die dag-in-dag-uit hun job blijven doen, die maken dat de wereld blijft draaien.

    Gerelateerde afbeelding


    tekenfilm zonder woorden, enkel muziek en geluidjes,
    klank aanzetten
    https://www.youtube.com/watch?v=PfyJQEIsMt0
    05min19 van uw tijd en elke seconde waard

    m
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Plaatselijk_Bewolkt , 30/10/2017, blog

    09-12-2017 om 02:37 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.191. Hermes-Mercurius

    de jongens van de communicatie

    ‘k Ben zeer dikwijls in gesprek met hierboven.
    Soms met een hele trits wezens, navenant waarmee ik bezig ben.

    De katholieke heiligen maken zo geen deel uit van mijn netwerk.
    Wij hebben niks met mekaar. Ik aanroep hen niet en zij bezorgen mij geen kwalen,
    tot hier toe werkt dat systeem, wij gaan mekaar beleefd uit de weg.

    Wie ik er wél alle dagen bij roep zijn Hermes (een Griek) en Mercurius (een Romein).
    Wanneer er geschreven wordt ben ik met die twee bijna continu in gesprek. 
    Zij zijn de godheden van de communicatie hé. Awel, ze mogen iets doen voor die titel ook.

    Als het schrijfsel een vertelsel wordt aanroep ik hen niet,
    dan heb ik geen hulp nodig, dat kan ik alleen, een verhaaltje neerpoten.
    Soms komen ze dan meelezen, heb ik de indruk.
    Van hen kan ik dat verdragen hoor, zij weten soms beter dan ik hoe het verhaal moet worden. 
    Maar als we/ze beginnen uitweiden en het wordt gezwam, dan jaag ik hen weg.
    Zwammen kan ik evengoed alleen en die alinea’s dienen toch maar om achteraf te deleten.
    Soms verwijder ik niet genoeg gezwam. Kweetet. Kweetet.Kwéétet.

    Als het schrijfsel een relaas wordt, dan haal ik hen erbij,
    want dan moet er opgezocht worden en dat mag een beetje vooruit gaan
    zonder al te veel vergissingen, want vergissingen remmen af. 
    Hermes en Mercurius zijn boodschappers, beroeps, al eeuwen,
    daardoor kunnen zij helpen om snel informatie te verzamelen.
    Ze hebben vleugeltjes aan hun sandalen en op hun helm.
    ’t Zijn kwieke jongens hoor.
    Met z’n dagen natuurlijk, want ’t zijn geen opperwezens hé.

    Als het schrijfsel een argumentatie moet worden, dan heb ik hen echt nodig.
    Kom Jongens, allebei hier komen, dit is voor serieus, dit moet juist zijn, tot op de millimeter. 
    Na een tijdje komen zij. En vermits woorden hun gereedschappen zijn,
    mag ik al eens een ietske lenen uit hun alaambak.

    Dan is er nog een soort schrijfsel.
    Daarvoor leun ik bijna helemaal op hen omdat mijn woorden dan tekort schieten.
    Dat is wanneer iemand gesteund moet worden. 
    Jongens, vraag ik dan, de mail kan ik zelf verzenden maar
    wilt gellie er alstubliéft voor zorgen dat de boodschap overkomt? 
    En dan kan ik alleen maar hopen/bidden dat zij ervoor zorgen
    dat de boodschap niet opdringerig en genuanceerd genoeg overkomt.

    m
    EZW-07/2014, HiH-12/2014, herzien

    09-12-2017 om 02:36 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    08-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.190. een mutske

    waarom dragen borelingen een mutske

    De buurvrouw heeft een nieuw kleinkind en dat vraagt de nodige kraambezoeken natuurlijk.
    Haar ander kleinkind is nu musketier.

    - Musketier? Waarom geen ninja of een robot, iets van deze tijd?
    - Omdat hij La Fille de d'Artagnan gezien heeft.
    - Dat is een film uit de jaren 90! Vindt hij die goed? vroeg ik opgetogen.
    - Hij vindt Sophie Marceau goed, nuanceerde ze.

    Ah, ja, natuurlijk. Hij is tien. In dat stadium van het leven is Sophie Marceau een engel
    en heeft hij de andere kanten van het internet nog niet ontdekt.

    Afbeeldingsresultaat voor la fille de d'artagnan

    Hij is twee keer mee geweest naar zijn nieuw nichtje en dat vindt hij genoeg.
    Ze is klein. Ze is te klein voor musketiers, om te redden en zo.

    - Want dat doén musketiers hoor, zei hij met nadruk, redden.

    Terwijl Oma nog eens naar de boreling gaat kijken ga ik de musketier gezelschap houden.

    - Ik heb haar al twee keer gezien, zegt hij. Alsof hij zich afvraagt waarom zijn oma
    een derde keer nodig heeft om te zien wat er te zien valt : het nieuw nichtje is klein.
    En ze draagt een mutske. Zelf mag hij zijn baseballpet niet aanhouden in huis.

    - Waarom heeft ze een mutske? vroeg hij.
    - Alle borelingen dragen dat, om hun hoofdje warm te houden.
    Bezwaar van zijn kant, de baseballpet weer. Die mag hij niet op hebben om zijn hoofd warm te houden.
    - Om alle goede wensen in hun hoofdje te houden tot wanneer ze groter zijn en ze die wensen zullen nodig hebben.
     
    Gij kreeg ook een mutske op uw hoofd toen ge pas geboren waart.
    - Ook voor de wensen? Hebt gij toen ook iets gewenst?

    Zijn blik werd waakzaam want zelf had hij al zo dikwijls iets gewenst, dat hij mij van fabeltjes verdacht.
    Wensen die onder een mutske blijven … pft! Goede wensen tot wanneer ze groter zijn … ‘t zal wel.
    - Want dat van Sinterklaas hé, riep hij ruzieachtig, dat was óók niet waar!
    - Eh, nee, maar dat is …
    - Awel hé, dan is dat van dat mutske ook niet waar!

    Er was iets dan hem dwars zat, iets dat de musketiersfeer bedorven had.

    Kwam het door mijn verzinsel over het mutske,
    lag het aan de baseballpet of
    lag het aan de komst van het nichtje?

    m
    12/2017, blog

    08-12-2017 om 02:35 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.189. een zieke in huis

     

    Gaan zitten deed pijn, rechtkomen deed pijn en gaan liggen was een marteling.
    Dan produceerde hij zo’n klaaglijke geluiden dat ik mijn hart vasthield.
    Dit kon niet anders dan ernstig zijn.
    Dit werd een ingewikkelde operatie met pijnlijke pinnen in de wervels en langdurige revalidatie, zoveel was zeker.
    Dat kon ik opmaken uit zijn gekerm bij het zetten en opstaan en aan het gehuil bij het gaan liggen.
    Want zo zitten mannen ineen. Als ze een geluid uiten dan is het ernst in hun wereld.

    Voor dat gaan liggen herinnerde ik me plots iets,
    op vier pootjes in bed kruipen, dan op één ellenboog zakken en dan pas gaan liggen.
    Vanwaar ik dat had weet ik niet meer, maar het hielp. Voorwaarts het bed in. Kruipend.
    Dat deed hij en het gehuil zakte aantallen decibels. Enkel gekreun ontsnapte nog zijn lippen.

    Dat kruipen is een methode voor hoogzwangere vrouwen, nu weet ik het weer.
    Om de rugspieren te ontlasten van het zware werk.
    Ik zag het verband niet tussen een hoogzwangere vrouw met een gewicht dat de ruggegraat belast
    en het gedoe van een seniore man zonder zo’n beloftevolle buik, maar goed.

    Vanmorgen kwam de dokter:
    mijn heer des huizes heeft verkrampte rugspieren. Iets met een ontsteking. Op twee spieren in de rug.
    Maar dat heb ik ook al gehad, al twee keer, en bij mij was daar zo geen klankspel mee gemoeid!

    -----

    Toen ik later in geur en kleur aan iemand vertelde over dat typisch mannengedrag antwoordde ze :

    - Zo lang ge zijn theatergedoe hoort …, wel, hij is er tenminste nog.
      
    Als ge niks meer hoort, dan …, dan is dat erg, besloot ze zachtjes.

    En ik zweeg.
    Verdomme, ik met mijn vertelselkes altijd.

    m
    11/2017-blog

    08-12-2017 om 02:23 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    07-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.188. de krulspies

    eindelijk! de krulspies!

    Ook al meegemaakt waarschijnlijk. 
    De grill zendt beloftes met kruidengeuren. De brochettes zullen mals en sappig zijn want
    aan het vuur staat iemand met kennis van zaken. Men heeft al een cavaatje op. Of twee.
    En sebiet komt er eten. Vanzelf. Ze brengen de borden.
    Kortom, de wereld is mooi en ze ruikt nog lekker ook.

    En dan komen de brochettes op tafel. De spiesen zijn groter dan het bord.
    Daar moet men het vlees dan afrijgen. Zittend. Dat vraagt kracht.
    Maar zittend kan men geen kracht zetten. Met de moed der wanhoop dan maar.
    De twee onderste stukken laten zich nog tamelijk vlot afrijgen.
    Dan komt het derde stuk. Dat zit vast.
    Verbeten en met de tanden op mekaar krijgt men het derde stuk losgewrikt.
    Bij het laagste eind van de spies zoeft het stuk vlees naar beneden
    en petst in een lekje saus dat op het bord ligt.
    Spatjes op het tafelkleed van de gastvrouw, op de eigen bloes en op de mouw van de naaste tafelbuur.
    Die draagt een vest, dus dat wordt droogkuis.

    Bij het derde stukje vlees was het feestelijk gevoel weg. Wég.
    Het tafelen is nu zwoegen geworden.

    Ook al meegemaakt?
    Er is een oplossing.
    Er is nu een spies die wél in het bord past.
    Zo simpel dat het geniaal is : de krulspies.

    Afbeeldingsresultaat voor curved skewer    Afbeeldingsresultaat voor curved skewer

    Ze past in het bord, ze ligt dus niet te wentelen of te wiebelen. Deze spies ligt stabiel.
    M
    en kan het vlees er van los snijden ipv het los te rijgen. En ze oogt nog mooi ook.

    m
    EZW-12/2014, vijf foto’s : http://www.thegreenhead.com/2007/06/curved-shish-kabob-skewers.php

    07-12-2017 om 03:22 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.187. Brigitte Kaandorp

    te gast bij Wim Helsen, Brigitte Kaandorp
    met 'Zwerversliefde' van Adriaan Roland Holst

    Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -
    want, o de maatloze verlatenheden,
    die over onze moegezworven leden
    onder de sterren waaie' in de oude wind.

    O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet
    het trotse hoge woord van liefde spreken,
    want hoeveel harten moesten daarom breken
    onder de wind in hulpeloos verdriet.

    Wij zijn maar als de blaren in de wind
    ritselend langs de zoom van oude wouden,
    en alles is onzeker, en hoe zouden
    wij weten wat alleen de wind weet, kind -

    En laten wij omdat wij eenzaam zijn
    nu onze hoofden bij elkander neigen,
    en wijl wij same' in 't oude waaien zwijgen
    binnen een laatste droom gemeenzaam zijn.

    Veel liefde ging verloren in de wind,
    en wat de wind wil zullen wij nooit weten;
    en daarom - voor we elkander weer vergeten -
    laten wij zacht zijn voor elkander, kind.

    van Roland Holst (1888-1976)

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Kaandorp in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a21/
    11min37



    Haar populariteit is voor een groot deel te danken aan haar absurdistische stijl.
    Ze wisselt hilarische stunts af met gevoelige liedjes.
    Zij vindt het niet haar missie de wereld te verbeteren, maar wel te entertainen,
    met hier en daar het raken van een gevoelige snaar. ~ maar dan wel knal er op !

    voor wie tijd en zin heeft, drie staaltjes :
    https://www.youtube.com/watch?v=MPZKukS9Xa0 , 02min09 ~ Moeder Zijn
    https://www.youtube.com/watch?v=7qZ7JdqK9no , 02min00 ~ Annelies Van Der Pies
    https://www.youtube.com/watch?v=JLNvBvJ-F00 , 03min30 ~ Ik heb een heel zwaar leven

    Over Brigitte Kaandorp : https://nl.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Kaandorp 
    Over Adriaan Roland Holst : https://nl.wikipedia.org/wiki/Adriaan_Roland_Holst  

    m

    07-12-2017 om 03:21 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    06-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.186. unsquare dance

    een stukje persoonlijke nostalgie

    ‘k Was op zoek naar iets anders en ineens
    kwam ik onderstaand fragment tegen.
    Het nummer dateert van 1961. Toen was ik negen jaar en compleet van slag
    toen ik het voor het eerst hoorde. Dat weet ik nog heel goed.
    Tina was zes, Laura twee.

    Waarschijnlijk zat ik enkel te luisteren, gebiologeerd door de ritmes.
    Tina stond op het middentapijt van de woonkamer te wippen als een zotteke,
    zozeer sprak het nummer haar aan.
    Laura was peuter en zat met open mond te kijken naar het gedoe van Tina.
    Zoiets zal het ongeveer geweest zijn. 

    Afbeeldingsresultaat voor dave brubeck

    Later heb ik het werk nog vaak gehoord en waarschijnlijk ook grijsgedraaid.
    Ooit las ik in een randartikel dat het nummer gebruikt werd in dansklassen,
    als concentratieoefening.
    Er zouden negen ritmes in verwerkt zijn in de choreografie (negen?)
    en elk van de dansers moet een eigen ritmelijn volgen.
    Opzij kijken helpt hen dus niet, ieder heeft een eigen ding te doen.

    Het is de oorspronkelijke opname want op het einde,
    na het slotriedeltje, hoort men een lachje. 
    Een tevreden lachje, omdat de opname in één keer foutloos tot een einde gebracht werd.
    Dat stond achter op de hoes van de plaat te lezen. 

    klank aanzetten voor Dave Brubeck, Unsquare Dance
    https://www.youtube.com/watch?v=A4SSE7s9BJc
    02min05

    Hij werd geboren op 06/12, dat is vandaag. In 1920.
    En hij is overleden 05/15, dat was gisteren. In 2012.

    m
    EZW-12/2014 -https://nl.wikipedia.org/wiki/Dave_Brubeck, https://nl.wikipedia.org/wiki/Unsquare_Dance 

    06-12-2017 om 07:07 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.185. Zwarte Piet !

    te gast bij Wim Helsen, Zwarte Piet
    met de Jommeke-strip 'De koningin van Onderland'

    “Haa, hij is er nog, we zullen er gauw korte metten mee maken.
    Hahaha, je armen en benen zullen uit je lijf springen.
    Je zal ze nogal zien vliegen!” krijst de koningin.

    “Oei, oei, oei, oei” kermt Jommeke.

    “’t is niets, Jommeke, je moet maar denken dat je een elastiek bent.
    Het zal dan bijlange zo’n pijn niet doen” troost Flip, hem.

    KRAK KRAK KRAK KRAK “Deksels, wat nu?” roept Jommeke.

    “Jommeke, je bent los. Vlug, we zijn de pijp uit !” fladdert Flip.

    “Vermaledijd. Alle donders en bliksems! Die touwen zijn nog rotter dan rot” gilt de koningin.

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Piet in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a20/
    10min41



    Over Zwarte Piet : https://nl.wikipedia.org/wiki/Zwarte_Piet 
    Over Frans van de AA : https://nl.wikipedia.org/wiki/Frans_Van_der_Aa 
    O
    ver Jommeke : https://nl.wikipedia.org/wiki/De_koningin_van_Onderland#Verhaal 

    Afbeeldingsresultaat voor de koningin van onderland

    m

    06-12-2017 om 06:42 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    05-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.184. Banksy

    hoe verplaatst men in de USA een Banksy ?
    Afbeeldingsresultaat voor banksy girl with flower

    Op de achtergevel van een pompstation in Los Angeles
    was op een dag een muurschildering te zien van een meisje dat omhoog kijkt
    naar een bloem die een beveiligingscamera is. 

    Hier vertellen ze hoe men die muurschildering verplaatst heeft,
    want men laat een Banksy niet achter omdat men verhuist.
    klank aanzetten,
    https://www.youtube.com/watch?v=-wQ2767IXrc
    04min44

    “Banksy is het pseudoniem van een Britse kunstenaar.
    Hoewel er weinig zekerheid is over de ware identiteit van Banksy
    en de meeste bronnen aangeven dat zijn echte naam 'Robert' of 'Robin Banks' is,
    heet hij waarschijnlijk Robin Gunningham. Hij zou in 1974 geboren zijn in Bristol.
    Zijn kunstwerken zijn poëtisch, politiek en/of ironisch van aard.
    In zijn straatkunst combineert hij graffiti met de hem kenmerkende sjabloontechniek. (hij moet wel!)
    Zijn straatwerk is te vinden in verschillende Europese steden maar ook buiten Europa
    zoals in de Palestijnse gebieden en de Verenigde Staten.”

    de rest staat op https://nl.wikipedia.org/wiki/Banksy  


    Kijk vooral zelf, want ... : Afbeeldingen van Banksy 

    Hij was waarschijnlijk ooit in Antwerpen. Helemaal in de beginperiode. Nog voor 2008 denk ik.
    Herinnert iemand zich die nieuwsberichten?
    Toen verschenen in de binnenstad van Antwerpen plots sjabloontekeningen op gevels, ongeveer op kniehoogte.
    Op verschillende plaatsen. Elke dag een paar.
    Insecten van ongeveer 30 cm lang. Vriendelijke kevers die niemand kwaad deden.
    Maar ze moesten weg, mooi of niet.
    Nu zou een huis juist in waarde stíjgen als er een Banksy op een van de gevels stond.
    Maar de kevers zijn weggepoetst. Een historische flater.
    Als ’t maar proper is !

    Een metropool vol provinciaaltjes, dat zijn wij.

    m
    EZW-12/2013, herwerkt

    05-12-2017 om 05:37 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.183. Jeanne Devos

    te gast bij Wim Helsen, Jeanne Devos
    met de Exodus uit het Oude Testament


    3/05  Toen sprak Jahwe "Doe uw schoenen uit, want de plaats waar gij staat is heilige grond
    3/07  Ik heb de ellende van mijn volk gezien, de jammerklachten om zijn onderdrukkers gehoord.
     
           Ik ken hun lijden en ik daal af om mijn volk te bevrijden.
    3/10  Ga er dus heen, ik zend u. Gij moet mijn volk naar de vrijheid leiden."
    3/11  Maar Mozes sprak tot God: "Wie ben ik dat ik naar Farao zou gaan en dat ik uw volk uit Egypte zou leiden?"
            God antwoordde: "Ik zal er zijn."
    4/10  Maar Mozes sprak tot Jahwe: "Ik ben geen redenaar, ik ben dat nooit geweest
            en ik ben het ook nu niet. Ik spreek moeilijk en traag."
    4/12  "Ga nu maar, ik zal u bijstaan als ge spreekt en u ingeven wat ge moet zeggen."
            Maar Mozes bracht hier tegenin: "Neem mij niet kwalijk Heer, zend liever iemand anders."
    4/14  Jahwe sprak "Uw broer Aaron de Leviet is er toch nog? Ik weet dat hij een goed spreker is.
            Ik zal u beiden bijstaan als ge moet spreken en u ingeven wat ge moet doen. Hij zal uw mond zijn."

    Exodus – Oud Testament

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Devos in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a19/
    16min03

    Over Jeanne Devos : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jeanne_Devos_(zuster) 

    In december 2011 was ze te gast bij Martin Heylen in het programma 'God en klein Pierke'
    http://staf-de-wilde.skynetblogs.be/archive/2011/12/27/jeanne-devos-in-god-en-klein-pierke.html ! efkes lezen

    Over de Exodus : https://nl.wikipedia.org/wiki/Exodus_(boek) 

    m

    05-12-2017 om 05:34 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    04-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.182. nieuwe buren

    sociale geplogenheden

    Nieuwe buren welkom gaan heten, gaan aanbellen,
    dat hebben LM & ik nog nooit gedaan.
    En voor ik LM kende heb ik het zelf ook nooit gedaan.

    Gedeeltelijk uit schroom (willen die mensen dat wel?)
    en voor het overgrote deel omdat de nieuwkomers, die we van haar noch pluim kennen,
    niet van in het begin moesten weten dat onze woonst
    12 maanden op de 24 onbewoond was vanwege contracten bij de koopvaardij. 
    Want bij een kennismakingsgesprek komt ook de job ter sprake hé.
    Dus eerst gaan kennismaken om vervolgens te zeggen
    dat we de helft van de tijd afwezig waren, kweeni.

    In ons geval heeft de job een duidelijk merkbare stempel gedrukt op ons sociaal leven.
    Maar dat wisten we van in het begin, dat maakt deel uit van de neveneffecten.

    ‘k Zal de nieuwe buren wel aanspreken, bij gelegenheid
    en we doen dan een babbeltje op de stoep, op het tuinpad, op de inrit,
    op het pleintje tussen de garages, bij de vuilnisbakken, op weg naar de bushalte,
    op weg naar de supermarkt … 

    Maar gaan aanbellen om hen te verwelkomen? Nee.
    Liever niet, ‘k zou mezelf opdringerig vinden.

    m
    EZW 11/2013, herzien

    04-12-2017 om 02:36 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.181. de steeltjes

    uit de reeks keukenblunders : de elastiekjes

    Het was de dag na vertrek uit haven en we hadden verse proviand aan boord.
    De chef-kok had ongeveer de hele voormiddag in de koelkamers doorgebracht
    om de marchandise te herschikken tot alle artikelen op hun eigen plaats gestouwd waren.
    De tweede kok/bakker had voor de lunch gezorgd
    en na de middagservice konden we van 13h tot 15h gaan siësten. (service coupé, heette dat toen)

    Behalve de koksmaat, hij mocht die zondag overuren doen.
    Peterselie hakken. Niet één bosje, het waren een paar bakken vol bosjes.
    Die moesten allemaal fijngehakt worden en ingepakt worden, klaar voor de diepvriezers.
    Dat zijn de koelkamers op -20°C
    De chef zei in het buitengaan "De steeltjes moogt ge in de grosse caisse doen".

    De grosse caisse is de allergrootste kookpot van de keukenbatterij.
    Ik denk een 80L inhoud. Hij wordt nooit vol gebruikt natuurlijk.
    Wel halfvol, om bouillon te trekken.
    Dus 40L bouillon per keer, goed voor ongeveer vier à vijf dagen.
    En daar mochten al de steeltjes van al de bosjes peterselie bij.
    De pot bouillon was het troetelkindje van die chef.

    ’s Anderendaags neemt de chef de nodige bouillon om aan de soep te beginnen.
    Dat gaat met pollepels van een liter. 
    Op hoog vuur begon de soep vreemd te ruiken.
    Naar rubber. Soep die naar rubber ruikt …?
    Misschien lag er ergens een paar keukenhandschoenen op een te warme plek ?

    Wat was er gebeurd: de koksmaat had voor hij de peterselie begon te hakken
    alle steeltjes van de bosjes gesneden en die pakjes met steeltjes
    in de bouillon gekiept, met de elastiekjes er nog aan. Met de elastiekjes er nog aan! 
    Op laag vuur in de bouillon gaven de elastiekjes geen merkbare geur af.
    En wanneer een keuken in bedrijf is zijn er zoveel aroma’s die een geur kunnen maskeren. 
    Maar ’s anderendaags in de voormiddag op hoog vuur
    begonnen die elastiekjes wél merkbare geur af te geven. Ramp³.

    Hoe had de chef die elastiekjes niet zien liggen in de liter-pollepels?
    Toen waren ze nog beige. Nu zijn elastiekjes in de voeding blauw. Toen nog niet.

    Ongeveer 40 L bouillon was verkorven.
    En er was weer 24hrs of langer nodig om opnieuw bouillon te trekken.

    De soep van die dag mocht overboord,
    de bouillon mocht overboord en
    als het aan de chef gelegen had
    ging de koksmaat ook overboord.

    m

    EZW-05/2013, HiH-12/2014

    04-12-2017 om 02:32 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    03-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.180. à la Pa

    een oplossing à la Pa

    40+, niet de meest rustige periode in een mens haar leven. 
    De kinderen zijn aan het puberen, de echtgenoot heeft een midlife en
    Pa & Ma leven alweer lang genoeg alleen
    om hun eigen eigenaardigheden óók tot volle bloei gebracht te hebben. 
    Kortom, de fleur van het leven, de leeftijd van 40+.

    Pa had jaren geleden de oude tuinroller weggedaan en
    vervangen door het model dat
    voor gebruik met water gevuld wordt om gewicht te maken
    en
    na gebruik, voor gemakkelijk transport, weer kan worden geleegd.

    Een concept waarin hij zich toen kon vinden. Zijn dochters hadden ook moestuinen
    en die roller kon licht & vlot & handig van tuin naar tuin vervoerd worden.
    Het toestel zou overwinteren bij de oudste dochter in de garage,
    daar was meer plaats dan in zijn tuinhuis.
    Vandaag kwam ze de roller ophalen.

    Na het koffietje met Ma stond het toestel al gereed naast haar wagen.
    "Da's echt onze Pa hé, zo zorgzaam", dacht ze met een glimlach.

    Toen ze de roller in de kofferbak wou heffen bewoog het ding geen millimeter.
    Zij ging terug naar de keuken en vroeg waar ergens ze de roller mocht legen.
    W
    aarop Pa, tamelijk tevreden over zichzelf met zijn oplossing van eigen vinding: 
    "Die moet ge niet meer legen, meiske, nooit meer. Daar zijt ge van af.
    Uw zuster zei dat het water daarin zo vreselijk-rot gaat stinken,
    daarom heb ik hem gevuld met cement."

    m
    EZW-12/2011, HiH-12/2014, herwerkt

    03-12-2017 om 03:25 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.179. een scooter-oma

    oma heeft een scooter !

    De Steenstraat is afgezet. Er zijn ingrepen gepland.
    Het verkeer wordt omgeleid langs bij ons.

    Daardoor zijn wij sinds een week of wat een drukke straat.
    Tijdens de spitsuren dan. En ’t is dorpsdrukte, niet echt storend.
    16h : schoolkinderen, bussen & busjes en
    gisteren ook een Oma met een seniorenscooter.
    Een tamelijk jonge Oma voor zo’n scooter.

    Op de stoep hier rechtover zag ik tussen de kinderwagens en de fietsjes
    de scooter behoedzaam naar voor wielen.
    De oma had zo’n ouderwets plastic regenkapje aan.
    Nog van háár Oma?
    En op haar schoot zat een kostbare vracht in een sjaal gebonden : een kleuter.

    Dat moet zalig zijn, op de schoot bij Oma in een scooter naar huis rijden.
    Veel gezelliger dan helemaal alleen achterop de fiets
    vastgesnoerd zitten in een plastic kuip waar enkel zijdelings iets te bekijken valt.
    Of moeten meerijden in zo’n kinderbak op de hoogte van de uitlaatpijpen van de auto’s.
    Dan liever op de schoot bij Oma!

    Het drizzelt een beetje, maar dat maakt niet uit. Seffes zijn ze thuis daar is het droog.
    Daar zijn warme handdoeken. En misschien is er een pannekoek. Met choco.

    ‘k Kan me voorstellen dat de Oma echt blij was toen haar scooter geleverd werd :
    nu kan ze terug de kleine gaan afhalen van school en
    haar kabouter een uurtje of wat bijhouden.

    m
    Ja, met choco, 'k ben er bijna zeker van.
    EZW-06/2012, HiH-12/2014, herzien

    03-12-2017 om 03:13 geschreven door maart


    >> Reageer (0)



    bij nieuws verwittigd worden per mail?

    typ uw mailadres -het blijft buiten beeld- en klik op knop



    mailen kan hiér

    klik op de knop om uw mail te plakken / te schrijven


    Archief per maand
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!