Ik ben Martin Vanhee
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is aankoper.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 57 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden of omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn,verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
De man fluisterde: "God, spreek tot mij!" en een leeuwerik begon te zingen. Maar..... de man luisterde niet naar het vogeltje.
Dus ... de man schreeuwde: "God, spreek tot mij!" en de donder rolde door de lucht. ... ... Maar de man..... schonk er geen aandacht aan.
De man keek rond zich en zei: "God laat me U zien." en een ster schitterde aan de hemel. Maar de man.... lette er niet op.
En de man riep: "God doe een mirakel!" en..... een nieuw leven werd geboren. Maar de man had er geen erg in...
Dus riep de man in vertwijfeling uit: "Raak me aan God, en laat me weten dat U hier bent." Waarop God zich uitstrekte en de man aanraakte. Maar..... de man borstelde de mooie vlinder van zijn schouder weg ... en wandelde verder.
De man riep uit, "God, ik heb je hulp nodig!" En.... een e-mail kwam binnen, goed nieuws en bemoedigingen. Maar, de man "delete" hem en weende verder.
Mis een zegen niet omdat hij niet verpakt is op de manier die jij verwacht.
Ook vandaag is het nog mogelijk aandacht te hebben voor mensen in de vreemde, als onze aandacht verder gaat dan onze eigen kring, als een TV-beeld over honger en uitbuiting niet het zoveelste beeld in de rij is, maar ons hart raakt tot in de diepte.
Véél, héél veel mensen zijn nimmer op de
middelbare school het Burgerlijk Wetboek onder de neus geschoven of hebben het
nimmer door de titularis hoeven door te nemen.
Middelbare school is voor velen een begrip, geen
leerschool !
Velen kennen zelfs dat wetboek niet.
Er staat wel een “wet” in geschreven dat ieder
burger verplicht wordt om zijn stoep te vrijwaren van ijzel en sneeuw, indien
niet, is de burger van het bewoonde pand aansprakelijk bij ongevallen.
Of ...
Is dat wetboek niet meer van toepassing
Of ...
is er een zoveelste wetswijziging doorgevoerd
door al de jaren heen ?
Ik probeer alvast steeds het mogelijke te doen,
en de stad had afgelopen weekend inderdaad geen personeel dat goesting had om
uit te rijden met zout of pekel !
Volgens de kranten vervangt de burgemeester geen
brugpensioen meer wegens geldgebrek, zodoende nijpt een personeelstekort.
Strooizout is er genoeg maar wie voert de taken
uit ?!
MASSASPEKTAKEL UIT LOURDES 12 FEBRUARI TE 15H. H.HARTKERK ROESELARE
VRIENDEN VAN LOURDES presenteren het Lourdesspektakel
" Een vrouw, genaamd Maria"
Op 13 augustus ll. was het voorplein van de Rozenkransbasiliek in Lourdes een theaterplaats voor een choreografische en muzikaal massaspektakel met 20.000 toeschouwers waaronder 3000 zieken.
Realisator en regisseur was de in Frankrijk vermaarde 82jarige schrijver Robert Hossein. Robert Hossein, op 40 jarige leeftijd bekeerd en samen met zijn kinderen gedoopt, was bij zijn bezoek aan Lourdes getroffen door de vele zieken in Lourdes. De mooie mozaïeken op de portiek van de Rozenkransbasiliek die de mysteries uitbeelden inspireerden hem. Bij zijn bezoek aan de Grot kreeg hij het idee om het evangelisch verhaal van de mozaïeken met de Moeder Maria in de grot te verenigen in een groots massaspel en het te brengen op de esplanade voor de Rozenkransbasiliek.
Dit evenement werd rechtstreeks uitgezonden door TF3 en dezelfde avond geprojecteerd op grootscherm op het voorplein van de Nôtre Dâme de Paris. In oktober werd het nog eens in het Congrespaleis van Parijs op doek gebracht. Ook werd dit spektakel in verschillende Franse filmzalen vertoond evenals in het Geneva Theater te Genève.
Dit spektakel wordt geprojecteerd op grootscherm in de H.Hartkerk te Roeselare. Wellicht is dit een primeur in onze streek.
Wanneer ik in de nacht van de dood binnentreed, wil ik zeggen: Alles is in orde nu. Ik ben niet dood. Ik ben gewoon naar de andere oever. Alles wordt 'licht'. Alles wordt 'liefde'. De aarde kan me geen pijn meer doen. In God zijn alle wensen vervuld. Ik kan alleen maar dankbaar zijn. Ik ben in vrede, want ik ben geborgen in de armen van een oneindige God.
Vertrouwen geven, dat kon Don Bosco, onverhoeds, onverwachts, vermetel soms; mensen oproepen en uitdagen en zeggen: jij kunt het! Ik weet dat jij het kunt! Jonge mensen opnemen in zijn eigen enthousiasme en overtuiging en hen verwarmen met zijn eigen dromen, deelgenoot maken van zijn plannen. Er werd iets wakker in hen, verbazing werd zekerheid, twijfel werd kunde. Aanstekelijk werkte het op die j...onge handen en harten. Want dat was het wonder: zij begonnen in hun eigen kunnen te geloven, groeiden boven zichzelf uit. Zij werden Don Bosco’ s armen op andere plaatsen, een verlengstuk van zijn liefde. Vertrouwen geven, niet uitkijken naar jaren, niet luisteren naar het ongeloof van de buitenstaandermaar zijn mensen in de ogen kijken en fascineren met zijn plannen, dat deed Don Bosco. Hij had een rotsvast geloof in de goede wil van zijn jonge medewerkers en een aanstekelijke overtuiging die wonderen verrichtte. Zo maakte hij van straatjongens priesters en van spelende patronaatsgasten leraars. Zo maakte hij van onmondigen vlotte sprekers en van angstige knapen kerels die durfden aanpakken.
Dat vertrouwen geven, die aandacht schenken aan anderen - vandaag, hier en nu - kan ik omdat ik zelf deze waarden meekreeg in mijn opvoeding die er ongezien insijpelden, maar die nu een leidraad zijn zoals jullie onderussen al weten via mijn blog. Ik besef dat het niet eenvoudig is, maar doet deugd als je plots een onverwachte respons krijgt ...Don Bosco en Sint-Maarten achterna!
Iedereen heeft het wel al eens meegemaakt. Je hebt een rustige dag achter de rug, misschien omdat je o.a. de pc niet hebt opgezet. Maar benieuwd als je bent wat deze partner je te vertellen heeft kan je niets anders dan die toch maar 'heel even' aan te zetten. Je krijgt meteen ongevraagde powerpoints die wellicht heel mooi zijn. Dan toch maar even uitkijken al had die pps helemaal niet nodig. Maar goed, je stuurt hem maar door aan iemand die misschien jouw virtuele aanwezigheid kan apreciëren. Dan wil je even een blog schrijven, maar ineens valt halverwege het Internet uit. Je kan herbeginnen want je bent alle tekst kwijt. ... De rust is al aan het verminderen. Verder krrijg je nog mail van een kennis die blijkbaar zo geïnteresseerd is in 'the Voice van Vlaanderen ', dat hij je alles doormailt. En omdat je toch nog die ene kandidaat wil zien open je maar die link, en ben je bezig met een fillmpje te bekijken voor de volgende minuten. Zou je dit ook doorsturen aan enkele contactpersonen in je adressenlijst? Waarom ook niet als je weet dat er muziekliefhebbers bijzitten?! En zo zie je onverwacht de contactpersonen passeren terwijl je aan het scrollen bent tot het je te binnen valt dat je nog één van hen een persoonlijke mail 'moet' sturen.... En al die verstuurde mails moeten op zicht dan ook weer verwijderd worden. De luttele minuten die ik zou spenderen na een rustige dag worden vlug enkele uren en eindigen in frustratie en ergernis, want deze rustige dag heb ik zelf verkloot, en er is slechts nog tijd om de lichten uit te doen. De fles wijn werd niet eens geopend en de koffie is al lang koud geworden.
Er is inderdaad misdaad en oorlog genoeg in de wereld zoals een blogster me liet weten en dus geen behoefte te hebben aan litraire thrillers rond moord en doodslag. Maar is het lezen van een goed boek niet véél meer?! Je totaal laten onderdompelen, even weg van de wereld. Je leest in een goed boek als dit ook heel wat rond psychologie, én liefde. Laatste vind je zeker in deze thriller die ik dan ook warm aanbeveel!
Abigail Campano heeft in haar jarenlange huwelijk geleerd om geweld en bedrog te accepteren. Maar als ze bij thuiskomst op een insluiper stuit die met een mes in zijn hand over het dode lichaam van haar dochter gebogen staat, maakt zich een ongekende kracht in haar los. Een kracht die de man fataal wordt. Will Trent van het Georgia Bureau of Investigation krijgt de leiding over het onderzoek, maar al snel nemen de gebeurtenissen een onverwachte wending en blijkt het om veel meer dan een gezinsdrama te gaan. Karin Slaughter laat enkele hoofdrolspelers uit het zeer succesvolle Triptiek terugkeren in een uiterst beklemmend verhaal over gijzeling, misbruik en moord.
Het voorbije jaar was geen gemakkelijk jaar. Gaat onze welvaart verloren? Verwelkt ons welzijn? Zijn de hoop en de verwachtingen die we tot voor kort koesterden soms luchtspiegelingen? We zijn bang dat we 'ja' moeten antwoorden. We willen niet dat het 'levensverhaal' dat we schrijven verkeerd uitdraait. Die onrust is begrijpelijk en terecht. Maaar moeten we niet eerder weer durven dromen? Het recht van mensen om tot hun recht te komen centraal te stellen. Een goed geweten is dan ook de leidraad om een wereld van gelijkheid en vrede te stichten.
Mijn droom sluit daar dan ook bij aan. Ik droom ervan dat eenieder, waar ook op de wereld, een plek vindt. Een eigen plek waar hij/zij de warmte van het goede leven kan ervaren.
Samen kunnen we nog verrassend veel doen opdat dit zou lukken. Maar dan moeten we weer durven dromen en ... ernaar handelen. Want dromen is geen illusies najagen. Het is het goede doen door het betere aan het beste te meten. Dag na dag.
Als we mekaar vertrouwen en graag zien moet dit lukken.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
God, ik zoek even contact met U. Wil je mij nabij zijn? Geef mij geloof en vertrouwen kracht en volharding zodat ik mij ten volle kan geven aan de opdracht die ik nu mag vervullen.
Amen
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.
Ik ben Martin Vanhee
