Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Verdriet is het voorvoelen hoeveel het zal kosten,iets of iemand los te laten Verdriet en troost zijn èèn zoals de adem in en uit zoals de zee ebbe en vloed zijn zij golven van èèzelfde beweging Verdriet is teken van verbrokkeling signaal dat het geheel in zijn voegen scheurt dat de mens wordt opengereten,doorschoten van eenzaamheid,en op zoek naar heelheid Verdriet is het merkteken.... ....dat hij pelgrim is,"op weg"
...Ach ! maar waarom waarom doet verdriet zo`n pijn?
...."Zoveel soorten van verdriet ik noem ze niet....." schreef iemand
Vrouwenhandel is het onderwerp van 'Nachtengel'. Ludde Menkema zat als jonge militair in het voormalige Joegoslavië. Als hij uit persoonlijke motieven teruggaat om de gebeurtenissen van toen een nieuwe plek te geven merkt hij dat het verleden nog niet voorbij is. Dezelfde dubieuze figuren als jaren geleden, onder wie Nederlandse oud-collega's, zijn nog steeds actief in en rond Sarajevo. Hun duistere handel blijkt al snel uit jonge meisjes te bestaan, meisjes die gretig aftrek vinden in een rijk land als Nederland.
Ludde Menkema is een anarchistische einzelgänger. Hij heeft tegelijkertijd duidelijke ideeën over wat goed is, en wat fout. Iemand als Menkema laat een misdaad als het verhandelen van mensen niet zonder ingrijpen passeren. Maar mag je onrecht met onrecht bestrijden? Haal je de trekker over als dat nodig is? De vraag naar wat goed is, en wat slecht, blijkt ook voor Ludde Menkema nog niet zo gemakkelijk. Lupko Ellen heeft met Nachtengel weer een adembenemend spannend boek geschreven, mede dankzij de hoofdpersoon die met veel empathie vecht tegen onrecht in de samenleving.
Heb je goed geslapen?vroeg ik. Neen,meneer,was het antwoord.Ik ga juist om slaappillen. Ik houd het niet meer vol.... Het lawaai meneer,het lawaai,het is verschrikkelijk! De radio van boven,de tv van beneden, de disco van tegenover.Om 3 uur sliep ik even in,maar om 4 uur zetten mijn buurman de brommer buiten om te gaan vissen en hij vertrok met het het geluid van een straaljager. Ik ben van miserie in de namiddag naar een stil bos getrokken,maar ik was nauwelijks daar of er installeerde zich vlak bij mij een stel jonge mensen met een draagbaar radiotoestel dat keihard aanstond.
Nooit waren er zoveel overspannen mensen zoveel zenuwzieken en hartpatiënten. We hebben in deze moderne tijd,de zin voor de stilte verloren.En toch hebben we de stilte zo broodnodig, niet alleen om tot rust te komen,maar ook om weer eens mens te worden,in plaats van een gek gedraaid wieltje in een groot raderwerk!
Hou van de stilte,zoek de stilte er ligt een stuk van je geluk!
Is het niet overal ter wereld wat aan het branden? Oekräine, Syrië, Gaza... Wat doet de internationale gemeenschap? Wij als kleine burgers kunnen niet veel.
Vandaag gedenken wij dat mijn ouders zestig jaar geleden in het huwelijksbootje stapten.
Een diamanten jubileum dus waar we met zijn allen naar uitkeken.
Het feest zou doorgaan op zaterdag a.s. 3 augustus.
Helaas is alles overschaduwd en afgelast door het plotse overlijden van hun beminde zoon en mijn goede broer ...
Toch wil ik bij deze en langs deze weg hulde brengen aan mijn ouders die zestig jaar lief en leed hebben gedeeld, en nog samen mogen wonen in eigen woning waar ze nog genieten van huis en tuin.
In de omgeving van Uppsala worden kort na elkaar twee oude boeren gevonden, neergeslagen. Twee moorden zonder moordwapen, zonder aanwijzingen, zonder motief. Rechercheur Ann Lindell en haar collega?s van de politie in Uppsala tasten in het duister. Lindell vermoedt dat er een verband bestaat met de verdwenen Ulrik Hindersten, een miskende Petrarcaspecialist, die door zijn dochter Laura als vermist is opgegeven. Kjell Eriksson (Zweden, 1953) is een gelauwerde misdaadauteur.
Samen praten, samen lachen, elkaar met respect behandelen, samen mooie boeken lezen, samen gekheid maken en ernstig zijn, het met elkaar oneens zijn zonder boosheid zoals men het oneens is met zichzelf en dan met die onenigheid de eensgezindheid kruiden aan elkaar iets leren of van elkaar iets leren afwezigen met tegenzin missen, de thuiskomers blij verwelkomen. Deze tekenen die uit het hart komen, smeden onze harten samen.
Naar Augustinus in: tijdschrift VIEREN, 2014, nr.2
Dit beeld is geen unicum. Men heeft zich pas een tafeltje uitgekozen op een terras of de gsm komt boven. Heeft men elkaar dan niets meer te vertellen, zeker als vakantietijd een uitgelezen moment is om te werken aan de relatie wegens te druk op het werk? Maar dag en nacht is men bezig - zowel jong als oud - met bekijken en versturen van berichtjes. Men zou maar iets moeten hebben gemist. Wandelend praat of tokkelt men verder. Vroeger was het eerste wat men uithaalde zijn pakje cigaretten; op vandaag is het de gsm of smartphone. En dat is ook het geval wanneer familie op bezoek komt of vrienden over de vloer komen. Het eerste wat de salontafel siert zijn de vele variaties van deze hebbedingen, want zeg nu zelf: ze erg heb je ze niet nodig. Maar ik hnoor heet je al zeggen: handig mocht er iets gebeuren. Laaatste kan ik beantwoorden, maar gebeur er dan zo veel of weten wze gewoon niet meer wat aan elkaar te vertellen? Is er nog oprechte aandacht voor het echte verhaal van de ander als om de haverklap een belletje gaat rinkelen. Helaas rinkelt het echte belletje soms te laat. Geen mobieltje, geen vrienden meer tenzij op facebook, maar waar zullen die genen zij als je ze echt nodig hebt? Ze wonen soms aan de andere kant van de wereld...
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.