Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Een mens zou het haast vergeten, en dermate bezig zijn met de interne verhuis eigen woning om plaats te maken voor wat van 'thuis' komt, en de verhuis van de inboedel van het ouderlijk huis, tot je er plots attent wordt opgemaakt dat ook de loods- zeg maar papa's kot- , zoals je het vaak zag passeren op mijn blog, en waar hij zijn leven heeft aangewijd -, ook leeg moet gemaakt worden. En dat is gans andere soep i.v.m. enkele stoelen en tafels.
Er ligt wellicht voor duizenden kg aan ijzer in alle lengtes en vormen, zonder te spreken van de zware materialen tot zelfgemaakt machines die de loods rijk is. Dus nu nog bezig mensen te contacteren om alles vrij te krijgen tegen dat de toekomstige inwoners intrekken, of toch het contract hebben getekend. Dus ook hier de beller van dienst!
Sarah Hussain, priester van de St Peter’s Church, was niet bij iedereen geliefd in haar gemeenschap: als vrouw van gemengde afkomst hield ze er vrije ideeën op na en wilde de kerk moderniseren. Maar de schok is groot wanneer haar lichaam in de pastorie wordt gevonden, gewurgd. Voormalig hoofdinspecteur Wexford wordt voor deze zaak door zijn vriend en opvolger Mike Burden ingeschakeld als adviseur. In de heilige geschriften staat dat je je naaste lief moet hebben, maar het is zoeken daar degene die daar anders over denkt. Wexford is het oplossen van puzzels en het natrekken van mensen nog niet verleerd en gaat op onderzoek uit…
Zoals altijd weer een prima boek van deze schrijfster. Voor de liefhebbers van klassieke detectives in de stijl van Agatha Christie en PD James.
ISBN: 978-90-449-7143-9 Aantal pagina's: 288 Uitgever: A.W. Bruna Vertaler(s): Rogier van Kappel NUR: 305
Beste blogvrienden, zoals je al eerder kon lezen zit ik deze week volop in een verhuis. Dus kan ik niet meteen iets bloggen of een gastenboek tekenen. Ik laat jullie daar nog iets over weten als het wat rustiger is, en ik hier wat ademruimte vind. Verder lijkt het dat er eindelijk een einde is gekomen aan die vervelende mensen die iets plaatsten in gastenboek of via mail die hier geen plaats heeft in dit blogland. Zelf ben ik al een paar dagen zonder dergelijke aanvallen! Ik hoop jullie ook en dan hoop ik dat we niet langer meer de zaken moeten goedkeuren die een ander heeft achtergelaten op ons gastenboek. Ik zal nu maaar verder doen, want slaapkamer is sinds gisteren weg, en dan zie je dat er meteen werk aan de winkel is, hoe goed alles onderrhouden is. Dus die kamer alvast maar klaarmaken tegen dat de slaapkamer van mijn ouders overkomt. Zoals iemand hier zegde: Je zal je maar verberteren. Maar is het allemaal geen luxeprobleem? Of toch niet? Ik wilde mijn eetkamer gratis van de hand doen aan iemand die weinig of niets heeft, maar hij weigerde met de woorden: Dat is te mooi voor mij .... En dus kreeg je toch een blogje van mij. Ja, er zijn er nog steeds die reageren op zelfde blogje als er niet gauw iets anders wijzigt. Alvast dank voor uw medeleven!
God, het lijkt wel of veel schitterende woorden hun glans verloren hebben. 'Vrede op aarde', 'God met ons', oude woorden die met kerst in onze kerken klinken. Maar wat zeggen ze ons nog in een wereld vol geweld, waar mensen vol zijn van zichzelf en waar geen plaats is voor God? Hoe kunnen we voorkomen dat ze afgezaagd klinken? Hoe kunnen we ze weer iets van hun oude glans terug geven? Hoe kunnen we ervoor zorgen, dat mensen erdoor geraakt worden, licht zien en hoop krijgen? Misschien door ze nieuw leven in te blazen met daden? God, help ons om het niet bij woorden te laten. Geef dat er iets zichtbaar wordt van uw licht in de wereld van nu voor ieder die in het donker zit.
Wie is de vierde koning uit een Russische legende?
Een Russische legende spreekt over een vierde wijze, Artaban of Coredan genaamd, die ook op weg was gegaan naar de pasgeboren Jezus. Zijn cadeau bestond uit drie edelstenen. Onderweg deelde hij die stenen één voor één uit: de eerste diende om een gewond kind te verzorgen, de tweede voor een weduwe die dreigde als slavin te worden verkocht. Met de derde steen kocht hij enkele mannen vrij die door soldaten gedood dreigden te worden. Door dit oponthoud raakte hij het spoor bijster en kreeg hij het kind Jezus nooit te zien. Volgens de legende zag hij Jezus wel toen die stervend aan het kruis hing.
De ster die ze hadden zien opgaan ging voor hen uit, totdat hij stil bleef staan boven de plaats waar het Kind was. Toen ze dat zagen, werden ze vervuld van diepe vreugde. Mt 2,9b-10
Vriendschap is belangrijk in je leven. Soms duurt een vriendschap voor altijd; soms maar even. Vriendschap is gebaseeerd op respect en vertrouwen, een hechte band met elkaar waarop je kunt bouwen.
Ik wens je moed om hartelijk te blijven, te midden van mensen die soms koud en hard zijn. Ik wens je bemoediging om in jezelf te geloven en ook wel eens een nederlaag om nooit overmoedig te worden. Ik wens je vreugde al de dagen van je leven maar ook wat pijn om die blijdschap te waarderen. Ik wens je troost die je droefheid mildert en humor die je leert te relativeren. Ik wens je moed om alle tegenslagen sereen te dragen. Ik wens je veel zon en ook wat storm die pit geven aan het leven. Ik wens je vrede met alle mensen maar ook in het diepste hoekje van je hart. Ik wens je een onwankelbaar vertrouwen om in de goedheid van het leven te geloven. Wat ik je nog meer kan wensen, is een diepe liefde die alles zinvol maakt.
Wanneer je het Kerstkind Jezus omarmt, en iedere dag je inspant en moeite doet om Hem steeds beter te leren kennen, dan mag je met vertrouwen en verwachting het nieuwe jaar 2018 beginnen. Wat het zal brengen is ons nog niet bekend. Maar de God die naar ons omzag in de geboorte van Zijn eigen geliefde Zoon, Hij zal ook in het nieuwe jaar naar ons omzien en voor ons zorgen. Jezus is onze door God gegeven Immanuël. God is met ons, ook in 2018!
OM WAT WE MOCHTEN DELEN HET AFGELOPEN JAAR, IN WOORD EN BEELD, IN PIJN EN SMART, IN GROTE VREUGDE EN DIEPE VRIENDSCHAP! HEEL VEEL DANK DAT JIJ DAAR ME EVEN HEBT BLIJ GEMAAKT, ME MOED HEBT GEGEVEN WAAR NODIG. MOGEN WIJ OP DEZE WEG VERDER GAAN, ELKE DAG VAN 2018 IN DIT MOOIE BLOGLAND!
Carl Martin, 23, erft een huis. Hij heeft een goed ontvangen debuut geschreven, maar zijn tweede roman wil niet vlotten. Uit geldgebrek verhuurt hij de bovenetage van zijn woning aan de eerste de beste: de dierenartsassistent Dermot. Die betrapt hem als hij afslankpillen (uit zijn vaders grote collectie online medicatie) verkoopt aan een goede vriendin. Deze overlijdt en Dermot chanteert Carl: hij betaalt geen huur meer. Als Carl echt in geldnood komt, begaat hij een wanhoopsdaad. In haar 66e en laatste thriller tekent de prijswinnende auteur (1930-2015) personages van divers pluimage die elkaars pad kruisen. Carls vriendin, aan wie hij de verkoop opbiecht en die hem in het begin steunt, een kennis van de dode die haar huis en identiteit inpikt met bijna fatale gevolgen en de manipulatieve, christelijke Dermot en zijn enge verloofde. De dierenkliniek is de plaats waar sommige personages met elkaar in contact komen. Londen is prima beschreven. De plot zit vol kettingreacties die Carls nachtmerrie verder laten escaleren.
Dit boek leest heel aangenaam en vlot. Soms ludiek. Een aanrader!
Maar toen de tijd gekomen was zond God zijn Zoon, geboren uit een vrouw en onderworpen aan de wet, maar gezonden om ons vrij te kopen van de wet opdat wij zijn kinderen zouden worden.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.