Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Bernadette komt naar ons land. Het schrijn met haar relieken maakt een rondreis door Europa . Na bisdommen in Frankrijk, Italië, Duitsland en Spanje worden de relieken tussen 11 tot 22 maart in ons bisdom verwacht
Bernadette Soubirous ligt sinds haar overlijden in 1879 begraven in het klooster te Nevers. In het kader van haar heiligverklaring zijn in de jaren twintig van de vorige eeuw enkele stukjes bot bij haar weggenomen. Deze relieken worden in een aparte schrijn te Lourdes bewaard in een aparte Bernadette kapel naast de crypte. Sinds enkele jaren leent het heiligdom de relieken voor korte tijd uit aan andere bisdommen. Zelfs heeft men daartoe een speciale ‘reis schrijn’ laten maken
Dit schrijn komt ter verering aan op 11 maart in de St. Janskerk te Poperinge en vanaf 15 tot 22 maart in de basiliek van Dadizele.
Het zou billijk zijn dat onze Lourdesvrienden aan deze vieringen deelnemen.
Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.De weg gaan die komt,
met zijn voor en tegen.
Je ogen die een lamp zijn van je ziel
en die meer zeggen dan je mond verwerken kan.
Doen wat voor de hand ligt :
antwoorden geven - als die er zijn -
met een lach, maar ernstig gemeend,
of praten met je allrliefsten
of zwijgen, als het mysterie te groot is.
En intussen niet teveel omzien,
want de weg van het leven gaat soms dwars door je hart.
Moed houden,
eenvoudig voortgaan als je kunt.
En als je niet kunt :
wachten en uitrusten bij wie je zorgen deelt,
of bij een vriend of een vriendin - als die ze is -
zomaar een gesprek, eerlijk en vertrouwd.
En als die er niet is, toch wachten
dan maar alleen
Wacht tot het weer beter gaat, straks.
Als de bekende televisiepresentator Oscar Stellendam de kans krijgt om een live-talkshow te presenteren, grijpt hij die met beide handen aan. Hij vlucht in het werk en probeert zo het trauma in het leven van hem en zijn vrouw te vergeten: de tragische dood van hun zoontje Jimmy. Zijn vrouw Stella doet er juist alles aan om de herinnering aan Jimmy levend te houden, en langzaamaan raken ze steeds verder van elkaar verwijderd. Het grote succes lijkt voor Oscar binnen handbereik, maar als hij door een onbekende wordt bedreigd, verandert zijn leven in een nachtmerrie. De stalker lijkt hem beter te kennen dan wie ook, waardoor Oscar op den duur niemand meer durft te vertrouwen?
Erg fijn boek, prettige schrijfstijl en een geloofwaardig verhaal (zeker voor wat betreft de doofheid van Stella). In sommige literaire thrillers weet je al snel in het verhaal wie het is. In dit boek werd ik steeds op het verkeerde been gezet en had ik steeds weer een andere verdachte voor ogen. De uiteindelijke stalker was niet geheel onverwacht en tóch was het een verrassing.
Ik weet dat ik met de titel het eigenlijke motto een beetje geweld aandoe, maar straks verduidelijk ik dit. De laatste tijd word ik door omstandigheden buiten mijn wil om, geacht het openbaar vervoer te gebruiken, in het bijzonder de lijnbus dan. Ik zal het maar niet hebben over alle slechte ervaringen zowel met bus als trein, maar hoe ouder ik word, hoe minder graag ik met de bus reis, misschien een stuk faalangst ook of perfectionisme. Kortom, verleden zondag moest ik weer eens de bus nemen om mijn ouders te gaan bezoeken. Gelukkig was de bus op tijd. Toen ik om 18.00 u de laatste bus terug nam naar mijn woonplaats - zeg nu zelf de laatste bus op dit uur op zondag! - kwamen me vier donkerkleuige jonge gasten naast me staan die ook zelfde richting uitgingen. Voordien had ik amper een paar woorden gezegd tot die ene die naast me stond. Pas opgestapt en gezeten vraagt die totaal onverwacht of hij naast me mag komen zitten. Het was een vriendelijke jonge man die een gesprek wilde aanknopen, zijn Nederlands was relatief goed. Om hem tegemoet te komen vroeg ik hem of Frans of Engels spreken misshien beter was. Maar hij vertelde dat hij enkel Nederlands spreekt naast zijn moedertaal.
Toen ik hem vroeg of hij in Vlaanderen geboren was, was zijn antwoord dat hij hier al drie jaar woont, werk heeft en zich wil bekwamen als lasser. En toen kwam het, hij is afkomstig uit Eritrea en in zijn gebrekkig Nederlands sprak hij het woord 'boot' uit met armbewegingen, later 'bootje drijven op water', 'gevaarlijk', 'Italiê'. Toen besefte ik het en vroeg het als bevestiging:" Ben jij dan soms een bootvluchteling"? Dat was hij dus, 26 jaar jong, met de mooie naam Michael. en zo komt de wereld ineens wel heel sterk binnen. De LIJN, het was inderdaad meer dan een beetje reizen. Hoe graag had ik alles horen vertellen. Hij moest echter verder naar Oostende...Maar dit voroval heeft me tot nu toe zeer sterk geraakt!Je hoort en leest het tot op het moment dat zo iemand letterlijk naast je plaats neemt!
Nice man, zegde hij me tot afscheid, ik heb hem met zelfde geantwoord.
Ze zeggen dat haar vader in de gevangenis heeft gezeten. Ze zeggen dat zijn moeder is weggelopen. Ze zeggen dat zij niet te vertrouwen is. Ze zeggen dat het bij hen armoe troef is.
Zo gaat het overal, in de school, op straat, in het dorpshuis En het wordt even pijnlijk stil als het slachtoffer binnenkomt.
"Neen, natuurlijk, we roddelen niet," kun je denken, "wij zeggen alleen maar de waarheid. En die mag toch gezegd worden, of niet soms?"
We praten over onze naaste en we verschuilen ons achter een anonieme macht : "Ze". Daar sta je als mens machteloos tegenover: niemand kan het praatje achterhalen. Wij, waarheidsmaniakken, ten koste van de anderen. "Ze zeggen..."
Woorden zijn zo gemakkelijk... Woorden zijn zo gevaarlijk ... Woorden zijn zo interessant ... Woorden zijn zo liefdeloos ...
Wanneer de bekende Leuvense professor Hans Mayer een relatie begint met de bijna dertig jaar jongere Angelina, voelt hij zich herboren. Maar de vrouw heeft andere bedoelingen en de professor belandt in een duistere wereld van geld en genot.
Ondertussen probeert ook nog een andere dame met een kwalijke reputatie hem met haar charmes in te palmen. Stilaan wordt duidelijk dat het allemaal te maken heeft met schuld uit een ver verleden. Als boetedoening wordt Mayer zelfs verplicht om te doden...
Wat is een goed boek? Een goed verhaal, goed geschreven, wordt gezegd. ‘Sugar daddy’ beantwoordt aan de beide criteria. Ruimschoots. Een verhaal dat jezelf ook zou kunnen overkomen en waarin je meegezogen wordt. Vrijdag aangekocht en in één ruk uitgelezen, wat me niet zo vaak gebeurt. Geen spellingsfouten, een onberispelijke stijl en een verzorgde taal. Vooral een aantal verrassende actiescènes. En als toetje, een boek geënt op de actualiteit. Wat moet er nog meer zijn? Voor mij smaakt het naar nog.
Het zal jullie niet ontgaan zijn dat ik de laatste tijd nogal wat boeken heb gelezen, iets wat ik heel laat heb ontdekt, maar wat STIJN hierover zegt vat het goed samen, zeker in deze nog donkere dagen.
Wees kalm te midden van het lawaai Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede er kan heersen in stilte.
Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar andere, ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest. Wanneer je, je met andere vergelijkt, zou je ijdel of verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.
Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd: vele mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom.
Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt.
Kweek geestkracht aan om beschermd te zijn bij onverwachte tegenslag maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden geboren uit vermoeidheid en eenzaamheid. Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren: je hebt het recht hier te zijn.
En ook al is het je wel of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt en zo is het goed. Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn.
En wat je werk en aspiraties ook mogen zijn, houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is het toch nog steeds een prachtige werelden.
Wees voorzichtig. Streef naar geluk.
Dit stuk heb ik eens gekregen van iemand, die het weer van een ander heeft gekregen. Het stuk is gevonden in 1670 in Baltmore. En het is nog steeds een prachtig stuk, om te lezen.
Wanneer Thomas Breens op een mooie lentedag de begrafenis bijwoont van een legendarische leraar wiskunde, ontmoet hij na zoveel jaar een oude studiemakker uit zijn collegetijd, Thierry De Jong.
Thierry is een ambitieuze fotograaf geworden. Hij was een van de zogeheten Golden Boys, een succesklas uit 1981-’82, waaruit ook een beroemd architect, een topman van de Nationale Bank en de Vlaamse minister van Economie zijn voortgekomen.
Hij stelt Thomas voor aan zijn vrouw en zijn zoon en laat hem kennismaken met een briljante vriend, die zijn leven in een rolstoel slijt.
Maar dan wordt er ingebroken in Thierry’s donkere kamer en komen Thomas en zijn vriendin Kristien langzaam maar zeker in een web van de meest gruwelijke intriges terecht.
Een van de grote kanshebbers op de Gouden Schoen is Antwerp-speler Dieumerci Mbokani. Op de vraag wat zijn geheim is om op zijn leeftijd (34) nog steeds aan de top te staan, zei hij onlangs in ‘De Morgen’: Mijn geheim? Dat is er niet: het is een geschenk van God. Vandaar ook mijn naam: Dieumerci.
Emmanuel Dennis | ‘Ik dank alles aan God’
De Nigeriaanse speler van Club Brugge Emmanuel Dennis liet zich al opmerken dit seizoen. Toen hij in 1 week tijdens belangrijke wedstrijden als een gek doelpunten verzamelde en daarvoor gefeliciteerd werd door een journalist, zei hij: Daarvoor moet ik God danken. En voor de rest blijf ik alles geven.
Divock Origi | ‘Door mijn geloof kan ik alles een plaats geven’
De Keniaan Divock Origi (24) groeide bij KRC Genk als jonge snaak uit tot topvoetballer. Onlangs liet hij optekenen: Door mijn geloof kan ik alles een plaats geven. Ik zweef niet als het lekker loopt, maar ik zit ook niet in de put als het vierkant draait. Het geloof biedt me stabiliteit. Het is mijn kracht en mijn motor. Ik bid en mediteer elke dag. Omdat ik dankbaar ben voor het leven dat ik kan leiden.
Romelu Lukaku | ‘Ik haal mijn kracht uit de Bijbel’
Tijdens het Europese kampioenschap zei Rode Duivel Romelu Lukaku aan Sporza hoe belangrijk de Bijbel voor hem is: Als ik ergens naartoe ga en ik vergeet mijn Bijbel, voel ik mij slecht. Ik haal mijn kracht daaruit.
Thomas Meunier | ‘God is altijd aan mijn zijde gebleven’
Geboren in onze Ardennen, schopte ThomasMeunier het tot voetballer bij de wereldploeg Paris Saint-Germain (PSG). In 2018 liet hij optekenen: God is altijd aan mijn zijde gebleven en dat is vandaag niet anders. Naar de misviering gaan is er door het drukke programma met PSG nog weinig bij, maar ik blijf gelovig en ik bid nog vaak. In onze buurt is er een heel mooie kerk waar ze soms overdag misvieringen houden, daar loop ik wel eens langs als ik geen training heb.
Meunier was vroeger nog misdienaar. Het is - denk ik - de mythe van God die mij intrigeert. Het houdt mij al mijn hele leven bezig: wie is God, waar is Hij, hoe bestaat Hij?
Olivier Giroud | ‘Ik getuig over mijn geloof wanneer ik maar kan’
De 32-jarige Olivier Giroud, voetballer bij Chelsea en de Franse nationale ploeg, heeft er geen moeite mee zich te uiten als gelovige. Er is niemand die me het recht kan en mag ontzeggen om daarvan te getuigen. Ik probeer over mijn geloof te praten wanneer ik maar kan.
Giroud sierde de cover van een Franse glossy over Jezus in de sport. Ik voel dat ik mijn mediabekendheid moet gebruiken om te spreken over mijn toewijding aan Jezus Christus en wat mij echt ter harte gaat.
Radamel Falcao | ‘Succes is tijdelijk, Jezus is voor altijd’
Colombiaanen en stervoetballer Radamel Falcao stroopt geregeld op het einde van een match zijn T-shirt op om een boodschap te tonen op het shirt eronder. Bijvoorbeeld: Met Jezus ben je nooit alleen.
Wat mij drijft, zijn niet alleen de goals. Je kan al het succes van de wereld hebben, maar toch vanbinnen leeg zijn. Met Jezus Christus ben je nooit alleen. Ik heb dat zelf ervaren door zijn trouw en liefde. Spelers en fans genieten van een bijzonder moment bij een goal. Ik voel me gezegend dat ik dat voor hen kan doen.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.