Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
"Hij was een paradoxale man, met talloze vrienden, maar eenzaam. Hij was er nooit helemaal zeker van of hij geslaagd was in één of ander opzet ook al was hij punctueel en perfectionist. Hij was de plichtsgetrouwe zoon die nooit goed genoeg was, de trouwe vriend die zelf in de steek gelaten werd, maar in vele opzichten was hij bijzonder moedig".
Zopas heb ik het boek uitgelezen met de titel " De verdwenen Mona Lisa" van R.A. Scotti. Heel vlot geschreven en het waargebeurde verhaal van de diefstal van Da Vinci's meesterwerk als zijn Mona Lisa. Gemakkelijk toegankelijk voor iedereen en meteen kom je in vakantiestemming!
Koningen en keizers gingen de strijd aan om haar in bezit te krijgen. Bewonderaars schreven haar liefdesbrieven en onderzoekers braken zich het hoofd over wie nu precies de vrouw op het schilderij is.
In augustus 1911 gebeurt er iets wat niemand voor mogelijk had gehouden. Leonardos Mona Lisa wordt gestolen uit het Louvre. Mona Lisa, de meest ongrijpbare vrouw uit de kunstgeschiedenis, is verdwenen. De wereld reageert alsof er een persoon van vlees en bloed is ontvoerd en de pers volgt het onderzoek naar de diefstal op de voet.
Leonardo da Vinci, een typisch Franse politie-inspecteur, een briljant vervalser, een charmante meesteroplichter, Pablo Picasso en een patriottische dief zijn slechts een aantal personen die een rol spelen in dit spannende verhaal dat zich ontvouwt tegen de achtergrond van het Parijs van begin twintigste eeuw en de dreigende Eerste Wereldoorlog.
Het verhaal van de diefstal van Leonardos meesterwerk is net zo mysterieus als Mona Lisas glimlach.
Dank voor deze nieuwe morgen. Dank voor de zon. Dank voor deze spijzen die u ons geeft en de mensen die wij zullen mogen ontmoeten. Dank voor de muziek. Dank voor de kleuren. Dank voor mijn handen en voeten. Dank dat ik mag zien. Dank dat ik mag horen. Dank dat ik kan spreken. Voor dit alles en voor zoveel meer wat ik dagdagelijks zo vanzelfsprekend vind, zeg ik U, dank mijn Heer en God!
waarvan hij 'denkt' dat zijn hart echt gebroken is. want zeg nu zelf: hoe kun je maanden aan één stuk, dag en nacht ongelukkig zijn voor een 'liefde' die amper veertien dagen stand hield?
Want inderdaad, mocht je hart echt gebroken zijn, dan was je al lang dood!
De volledige duisternis bestaat niet. Er is altijd wel een ster die voorbijkomt. Als je in grote ellende zit, geeft God je hoe dan ook een knipoog, als een glimlach uit de hemel.
De bisschoppen van België zijn donderdag 9 uur lang vastgehouden in het aartsbisschoppelijk paleis in Mechelen tijdens de huiszoeking van het Brusselse parket. Alle aanwezigen werden verhoord, zo meldt de woordvoerder van de Bisschoppenconferentie.
De bisschoppen van België waren in Mechelen samen voor de maandelijkse bijeenkomst van de Bisschoppenconferentie. Rond 10.30 uur kwamen daar leden van het gerecht en politieagenten aan met een bevel tot huiszoeking, luidt het in een persbericht. "Meteen werden alle documenten en gsm-toestellen in beslag genomen. Niemand mocht nog het gebouw verlaten. Pas rond 19.30 uur werd dat verbod opgeheven."
De huiszoeking volgde volgens de Bisschoppenconferentie op klachten wegens seksueel misbruik binnen het territorium van het aartsbisdom. Meer uitleg kregen de aanwezigen niet. De bisschoppen en de personeelsleden van het aartsbisdom werden verhoord. "Dat was niet meteen een aangename ervaring, maar alles verliep op een correcte manier", aldus het persbericht. "Geen aangename ervaring" De bisschoppen benadrukken dat ze vertrouwen hebben in het gerecht en zijn werk. "De huiszoeking van donderdagmorgen hebben ze met hetzelfde vertrouwen ondergaan."
Net als Peter Adriaenssens, de voorzitter van de commissie die seksueel misbruik in de kerk onderzoekt, betreuren de bisschoppen dat tijdens een andere huiszoeking alle dossiers van de commissie in beslag werden genomen. "Dit druist in tegen het recht op vertrouwelijkheid waarvan de slachtoffers die zich tot de commissie hebben gericht, moeten kunnen genieten. Een dergelijke actie bemoeilijkt het noodzakelijke en uitstekende werk van de commissie aanzienlijk", besluiten de bisschoppen van België. (belga/dea)
In vriendschap moet je mislukkingen leren verwerken. Iemand waarvan je dacht dat die een vriend was, stelt je teleur. Of je ontmoet iemand waarvan je denkt dat het zal klikken. Maar als je elkaar beter leert kennen, blijkt dat er hinderpalen zijn waar jullie niet overheen komen. Dat betekent onvermijdelijk het einde van een ontluikende of van een jarenlange vriendschap.
ALS DE LENTE KOMT BRENG IK JE BRIEFJES VAN DUIZEND FRANK.
Zing het maar luid mee op de tonen van "Als de lente komt, dan stuur ik jou tulpen uit Amsterdam". Al denk ik dat er maar weinigen zijn die zingend uitzien hoeveel belastingen ze straks mogen betalen eens ze hun formulier hebben ingediend in de maand juni.
Na een korte onderbreking volgt hier een vijfde tip om te werken aan onze vriendschap. We zijn allemaal op zoek naar de ideale vriendschap - net als naar de ideale liefde. Maar het ideale bestaat uitsluitend in boeken, op het scherm en in onze dromen. Het ideale is in de werkelijkheid het resultaat van de inspanningen en van toegeven aan beide kanten. De ideale vriendschap is het resultaat van hard werken. En van je verwachtingen bijstellen. Realiteitszin en het weren vban te hoge verwachtingen is ook in vriendschap belangrijk. Misschien een reden waarom zo veel vriendschappen net als relaties zo vlug mislukken?!
Als de mensen mij aardig vinden is dat mooi meegenomen, als dat niet zo is niets aan te doen, je kunt de mensen niet dwingen. Maar helaas dat kun je wel. Als je iemand weet te behagen en de sleutel tot hem weet te vinden, dan ben je klaar, dan is zo iemand van jou, dan kan je met hem doen wat je wil. Het blijkt dat je iedereen kan behagen en dat daar maar heel weinig voor nodig is: begrijpen wat iemand voor mens is, waarvoor hij leeft, hoe hij de wereld ziet, waar hij bang voor is. Zodra je daar achter bent, kun je hem bespelen als een fluit, kun je alles uit hem krijgen.
Helaas zien we dat hoe langer hoe meer gebeuren, zowel op professioneel vlak als op intermenselijk vlak. Wat ik hier van wil onthouden is dat je de ander niet kan noch mag dwingen, maar dat wanneer je echt de moeite doet om de sleutel te vinden tot het hart van de ander, en dit zonder een ander in te palmen maar integendeel hem met respect te benaderen, er een bijzondere vriendshap kan groeien en niet voor even.
Het hoeft überhaupt ook niet de bedoeling zijn dat er iets meer uit voortkomt. In bepaalde omstandigheden is het al heel veel waard dat je iemand zo nabij mag zijn, zeker wanneer die persoon alle vertrouwen in de ander heeft verloren. Maar wees dat vertrouwen dan ook waard, zeker als het om mensen gaat die niet zo intelligent zijn, want dan komt inderdaad het tussenverhaal hierboven de kop opsteken.
Toen ik me een tijd terug intens inliet met een persoon die zo depressief was dat hij allerhande pogingen had gedaan tot zelfdoding en verder zocht hoe pijnloos mogelijk dit moest gebeuren, maar hoe ik hem op de duur ook op een ander spoor kon brengen door hem uiteindelijk door te verwijzen naar een psycholoog en naar zijn huisdokter, kreeg ik op een gegeven moment een schouderklopje van een bloglezer met de boodschap: "De NAASTENLIEFDE die je voor hem betoont zal hem veel deugd hebben gedaan".
Toen werd het even sitl en staarde ik naar dat woord. Inderdaad waar horen wij nog het woord NAASTENLIEFDE. Het wordt nergens meer uitgesproken, laat staan neergeschreven. Het lijkt opgeborgen in een ver verleden. Hoe zouden we het dan nog tastbaar kunnen maken in onze maatschappij?! We durven dat woord niet meer te gebruken want we zouden ons wel eens belachelijk kunnen maken. En in feite heeft dit allemaal te maken met de secularisatie. Want het begrip 'naastenliefde' is een bouwsteen van ons christelijk geloof, van wat wij als kerk proberen te zijn. Het is inderdaad uit naastenliefde dat ik zoveel energie heb gestoken in die persoon, een liefde gebaseerd op eigen geloof en vertrouwen. Pas zo kan en mag je de term 'naastenliefde' gebruiken. Ook al was de ander helemaal niet gelovig noch praktiserend.
NAASTENLIEFDE, voorwaar een woord dat we terug moeten uitvinden!
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.