dendermonde....
|
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
onder dwang van ons madam ....
Ons madam kon helemaal niet lachen met mijn foto’s en ik vond ze zelf zo geslaagd !
Zij vond dat ik het niveau van haar blog omlaag trok en dat mijn verstand, net zoals dat van de meeste mannen, in mijn ‘schunnige’ broek zat. (haar woorden)
Indien ik ooit nog iets wil/mag schrijven op haar blog, dan moet ik mijn excuses aanbieden en jullie aanraden om in het vervolg dergelijke foto’s te bekijken op andere blogs die daar meer in gespecialiseerd zijn.
Bied ik mijn excuses niet aan, dan zei ze dat ik maar zelf een blog moest opstarten en ik moet bekennen dat ik dat nog te moeilijk en te veel werk vind, maar ooit komt het er nog misschien van als ze zo blijft zeuren.
Vrouwen ! 
toch een tikkeltje spijt ....
Gisteren heb ik, zoals miljoenen andere mensen, met plezier en genoegen gekeken hoe de eerste gekleurde man president van de USA werd. Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik nog liever de eerste ‘vrouwelijke’ president van de USA de eed had zien afleggen, dit met alle respect voor de kleurlingen.
Goed, ik mag me troosten met het feit dat Hillary Clinton nu minister van buitenlandse zaken mag worden, maar hoe komt het toch dat wij vrouwen altijd op die eeuwige tweede plaats tegen het ‘glazen plafond’ blijven hangen?
Nochtans heeft het maar een haar gescheeld.
Obama zei gisteren in zijn speech: …..”and why a man whose father less than sixty years ago might not have been served at a local restaurant can now stand before you to take a most sacred oath…” (vrij vertaald : en waarom een man, wiens vader minder dan zestig jaar geleden misschien niet zou bediend worden in een lokaal restaurant, nu voor u kan staan om de meest heilige eed af te leggen …)
Zou Hillary Clinton - indien zij president was geworden, in haar speech gezegd hebben :
|
De zilveren surfer is terug ....
Ons madam wou vandaag eens even uitrusten na een weekend Seppe en ik moest haar vandaag gerust laten zei ze. 
Haar wil is mijn wet.
Maar ik verveelde me nadat ik het bed had opgedekt, de keuken had opgeruimd, de badkamer had gekuist, de krant had gelezen etc. etc. (waar is de goede oude tijd heen toen ik nog buitenhuis mocht werken? )
Toen ik haar vroeg of ze nog eens mee naar de solden wou, keek ze me aan met die dodelijke blik van haar en zei me dat ik maar wat moest oefenen op de computer ofwel de brochure van de nieuwe dvd recorder moest bestuderen.
Ik heb helemaal geen zin om vandaag met mijn neus in een ingewikkelde brochure te zitten en het is geen weer om een hond door te jagen, dus ik besloot om mijn computerkunde nog wat uit te breiden.
Vandaag ga ik leren foto’s plakken.
Ons madam kreeg het echter weeral op haar sijsjes toen ze het me voor de zevenenzeventigste keer moest uitleggen, maar ik heb nu, na lang aandringen van haar, nota’s genomen – ze twijfelt aan mijn uitzonderlijk goed geheugen ! 
Nu maar hopen dat het lukt.
Ik weiger pertinent om er melige naaktfoto’s op te zetten zoals op andere blogs op seniorennet.
Ik ga trouwens nooit naar die blogs kijken, toch zeker niet wanneer ons madam in de buurt is. 
Mijn foto’s zijn, zoals u zult merken, bijster interessant, want enkel mensen met een rein en goed geweten zien onmiddellijk wat erop staat.
Als u iets anders ziet bent u spijtig genoeg dringend aan een nieuwe bril toe.
Hartelijke groeten van
De zilveren surfer
Shit happens .....
Deze kleine kapoen hierboven èn zijn grootvader houden me de laatste tijd van mijn geliefde computer weg, ik krijg begot al ontwenningsverschijnselen.
Om alles nog erger te maken was er ook nog een andere juf – de juf die hij nu al een klein beetje kende was ziek. Maar deze vervang juf straalde iets ‘grootmoederachtig’ uit – misschien omdat ze niet meer zo jong was en geen maatje nul droeg zoals de andere kleuterjuffen. Ik maakte mijn afscheid toch zo kort mogelijk en duwde Seppe in haar armen, zette zijn zak neer en liep zo snel ik kon weg.
Maar toen ik ’s avonds belde, vertelde zijn mama me dat Seppe heel flink was geweest en bij de juf "op een potje" zijn kaka had gedeponeerd. Shit happens!
’t ja, nu hij niet meer bouwt moet hij een andere bezigheid zoeken hé, dus ik offerde me op en we bezochten elke vierkante centimeter van de winkel. De vaas waar mijn “ Oeil de Moscou’ op viel was een reuzegrote vaas à la Vincent van Gogh, ik kan het niet beter beschrijven,
Allez, wat moet ge daar nu op antwoorden : “neeje…. ik wil dat ding nu écht omdat het zo vreselijk lelijk is!” – soms kunnen mannen toch rare vragen stellen.
Rap eentje meegenomen om thuis mijn bloeddruk te meten, want mijn huisarts had me wel onmiddellijk op bloeddruk verlagende pillen gezet omdat mijn druk ene keer te hoog was, maar hij heeft niet gezegd of ik die moet blijven nemen of moet terugkomen. Voor ’t zelfde geld had ik me die dag me wat te druk gemaakt en was ik de volgende dag weer mooi twaalf over acht zoals altijd.
Ik ben al halverwege mijn boekje over de Bluetooth die ik ten geschenke kreeg van mijne zilveren.
Die drijft nu ergens in cyberspace rond vrees ik.
Als ge tegenwoordig iets nieuw koopt moet ge verdorie ingenieur elektronica zijn om het te kunnen gebruiken. Gelukkig moet ik mijn grill nog net zoals vroeger gewoon in de stekker steken. Oef…
|
pas op voor nieuwe VIRUS.....
Lees dit héél aandachtig want dit is héél serieus!
(met 't wieleke van uw muis rollen!)
Ik was ervan overtuigd dat jullie alles over deze e-mail virus wilden weten.
Zelfs de meest geavanceerde programma's van Norton of McAfee kunnen deze virus niet kapot krijgen.
Het treft vooral diegene die voor 1950 geboren werden. Wijle dus
Symptomen:
1. Je zendt dezelfde e-mail twee keer.
oeps ja... dat heb ik gedaan!
2. Je zendt een blanco e-mail door !
Dat ook ja!
3. Je zendt de e-mail naar een verkeerde persoon.;
Just! 'k mag niet zeggen dat het nog nooit gebeurd is.
4. Je zendt de mail terug naar de persoon die het naar u gezonden heeft!
Heb ik dat gedaan?5. Je vergeet de bijlage mee te zenden.
Allee gij!
wie doet er nu zo iets dom?
6. Je drukt op 'SEND' voor je mail af was.
Oh nee - toch weer niet?! sorry hoor.
7. Je drukt op 'DELETE' in plaats van 'SEND. ada's toch niet te geloven hé!
Oh Nee toch!
deze virus wordt de
C-NIELE
VIRUS GENOEMD !
Je bent dus gewaarschuwd!
Weekoverzicht ....
|
Maandag : Mr. Silver moest met schoonma terug naar het ziekenhuis om de uitslag van haar onderzoek. ’t Was goed. Schoonma wordt gemakkelijk honderd jaar, ze is zo gezond als een hoentje.
Hij zette haar thuis af en we besloten om na de middag in onze winkelstraat even naar de soldens te gaan kijken. Hoewel de straat meer weg heeft van een souk, zijn er zoals overal ter wereld nog altijd een Blokker, een Kruidvat en een Hema.
Amper op weg belde zoon 1, hij had vreselijke hoofdpijn door sinusitis en of we na school een paar uurtjes op de kleinzonen konden passen zodat hij naar de dokter kon, want zijn vrouwtje werkte een late shift.
We winkelden dus maar wat sneller en waren op tijd bij hem.
Seppe zou na de kerstvakantie de grote stap zetten van kribbe naar het eerste kleuterklasje.
Hij was er ‘bijna’ klaar voor. Af en toe nog een kaka-ongelukje in de broek, maar hij was al volledig pipi-droog.
Zijn mama werkt in de kleuterschool waar hij naartoe gaat en zijn zusje is er ook, dat zou een makkie worden.
maar ...het liep toch anders af dan verwacht.
Seppe gilde moord en brand, al zijn sluitspieren begaven het van pure ellende : enfin … de rest laat zich raden.
’s Avonds telefoon : “euh .. mama… (heel ’t verhaal werd verteld) … ziet ge het misschien zitten om Seppe in de voormiddag bij te houden, want we zouden hem om te beginnen toch liever halve dagen naar school doen zodat hij even kan wennen en hij kan niet meer terug naar de kribbe.
Wat zegt een ouder in zo’n geval ?
“Maar natuurlijk ventje, brengt hem maar!” en nana zette braaf haar wekkertje op half acht.
Dinsdag ochtend – héél vroeg, buiten ijzig koud, binnen heerlijk warm: nana zit aan tafel, drinkt rustig een paar kopjes koffie en leest de krant terwijl ze wacht op zoon 2, die belt vanuit de auto dat hij nog steeds stilstaat in de file. (Ik had een uurtje langer kunnen slapen)
Eindelijk arriveerden ze en alles moest snel snel gaan, want zoon 2 was flink te laat voor zijn werk, maar Seppe klampte zich snottebellen huilend, muurvast aan zijn papaake en wou zijn papaake niet loslaten – één dag kleuterschool en al verlatingsangst!
Toen hij eindelijk door zijn traantjes heen merkte dat hij bij nana was en niet bij die onbekende juf ging het plots beter.
Papa kwam hem tijdens zijn middagpauze halen en naar school doen.
Kaka op het potje ging vrij vlotjes bij nana, hij werd er onmiddellijk opgezet toen het haviksoog van nana hem een kleine hurk/druk/beweging zag maken.
Broekje naar beneden, Seppe op het potje, nana ernaast met een boekje van Bob de Bouwer en tijdens het lezen werd er een prachtig worstje in het potje gedrukt!
Iedereen keek verrukt naar de kaka-worst alsof het een gouden was en nana deed toen haar versie van de Maori haka-kaka dans. (zie hierboven in het kadertje)λ
Ze verving de Maori kreten door “Hoera Hoera” … en de teksten werden aangepast aan Seppe en zijn kaka, de dans bleef hetzelfde.
Seppe vond het zo grappig dat we hem bijna van het potje hebben moeten trekken, hij wou terug kaka doen.
Woensdag hadden we een vrije dag, Seppe ging naar moeke en bompa.
Na de middag trokken we op soldenjacht en ik kocht drie paar schoenen en een handtas : ‘Imelda Marcos eat your heart out’!.
Vervolgens deden we onze wekelijkse boodschappen en net toen we even gingen uitrusten in een taverne zagen we schoonma voorbij strompelen met een loodzware caddy en een even zware zak.
Om haar de trip met de bus naar huis te besparen, spurtte ventje haar achterna en ze kwam nog even mee een koffietje drinken.
Mr. Silver zette me daarna af bij de huisarts.
Ik was flink op tijd, er waren slechts negen wachtenden voor me.
Mijn moed zakte in mijn schoenen, ik had enkel een voorschrift nodig.
Je gaat in zo’n wachtkamer gezond binnen en je komt er ziek buiten. Maar onze huisarts staat er op dat er ook voor een voorschrift een onderzoek plaatsvindt.
Om zijn ‘steeds stijgende’ wedde te verantwoorden luistert hij dan even naar mijn gezaag en gezever en mijn longen en mijnen tikker. Vervolgens weegt hij mij en krijg ik een héél afkeurende blik.
Dan nam hij mijn bloeddruk, keek me aan en mompelde : ‘dat kan niet’ en nam ze terug en zei toen : “amaai amaai, wa’s datte?”
Ik verschoot van zoveel emotie en vroeg : “waddist - ga ik dood?” waarop hij zei : “zeventien / tien, maar dat is niet goed hoor, da’s véél te hoog!”.
Normaal heb ik altijd twaalf/acht, maar ik word een dagje ouder en een kilooke zwaarder. Enfin, weer een pilleke erbij. Nog enkele pillen en dan begeven mijn lever en mijn nieren het!
Ik zal toch misschien eens best een andere dokter consulteren hé Natoken!
Donderdag ochtend kwam Seppe, maar nu moesten wij hem wel zelf met de auto om half twee naar ’t schooltje doen, zoon 2 had geen tijd.
Gelukkig stond zijn mama er nog en konden we het huil- en krijs gedeelte aan haar overlaten.
Vrijdag was al lang een pedagogische studiedag gepland en wisten we dat de twee kleinkindjes de hele dag kwamen.
’t Vroor buiten nog altijd dat het kraakte, zoon was de buggy vergeten mee te brengen, dus een wandeling ging niet.
Kouwelijke Bompa zag een partijtje voetbal in de tuin helemaal niet zitten, dus onze living, keuken en eetplaats toverden zich stilletjesaan om in een winkel, een school, een kribbe en een garage.
Seppe deed weer braaf pipi èn kaka op zijn potje en nana deed weer haar versie van de Maori haka-kaka dans.
Kleindochtertje keek met open mond toe en zei :”ik ga nu ook kaka doen nana en dan moet ge dat voor mij ook doen hé.”
En zo gebeurde! 
Mr. Silver had me al de hele week gezegd dat hij erop stond dat ik toch naar mijn maandelijkse blogvrienden afspraak zou gaan, maar ik denk dat hij nadien blij was dat ik hem niet alleen heb gelaten.
Tussen de soep en de patatten probeerde ik mijn afspraak met de handchirurg af te bellen.
Ik kreeg een uurlang Bach en eindelijk een telefoniste van het UZA aan de telefoon.
“Sorry mevrouw, de centrale computer werkt niet, ik kan geen afspraken vastleggen.”
Ik zei haar dat ik er geen wou, maar eentje wou afzeggen.
“Maar mevrouw, de centrale computer werkt niet!” zei ze, waarop ik antwoordde : “Juffrouw, het is hier zo druk de volgende dagen, ik ga vast vergeten af te bellen en dat zal de chirurg niet leuk vinden, kunt u het misschien op de ouderwetse manier doen?”
Aan de andere kant van de lijn werd het even stil en vervolgens zei ze : “Heu ? wat bedoelt u?” waarop ik zei : “Met pen en papier juffrouw, ik zeg wie ik ben en u noteert het en geeft daarna het papiertje door aan de computer wanneer het terug werkt.”
Weer heerste er een doodse stilte en toen viel hare eurocent : “zeg uw naam en geboortedatum maar mevrouw, ik zal het noteren”.
Mais enfin toch allez zeg dis donc …
De kindjes werden vrij vroeg door hun papa afgehaald en iedereen ruimde snel alles mee op.
Ik kroop gisteren om acht uur in mijn bed want ik was pompaf.
Ik kon zelfs de moeite niet doen om de TV op te zetten en viel als een blok in’t slaap.
Heerlijk uitgerust werd ik wakker hoewel het buiten nog pikkedonker was.
Mijn klok met de reuzecijfers gaf 23.30 uur aan. Lachend viel ik terug op mijn hoofdkussen, ik had nog maar een goei drie uur geslapen, de nacht moest nog beginnen.
Vandaag is’t zaterdag, ik heb al een uurtje zitten telefoneren met zus Engeland en straks om drie uur heeft schoonma ons en onze kinderen en onze kleinkinderen allemaal uitgenodigd op de koffie voor nieuwjaar.
Dit is een héél nieuwe evolutie en ik maak me wat zorgen.
Toen ze vijftig was zag ze zo iets helemaal niet meer zitten en nu plots op de gezegende leeftijd van bijna zesentachtig vraagt ze zes volwassenen en vier kleine kindjes op de koffie.
Het zijn zo van die kleine gedragsveranderingen die soms alarmbelletjes doen afgaan.
Enfin, we zullen wel zien hoe het verloopt. Iedereen kan vertrekken indien het te druk of teveel voor haar wordt.
Vanavond is het dan nieuwjaarsreceptie in het Dion Theater waar Mr. Silver als hobby meewerkt achter de schermen, en ik heb al vernomen dat Pazke en Herman er ook zullen zijn.
Morgen is het nieuwjaarsdiner bij schoonbroer en schoonzus zee, aan zee natuurlijk en mèt schoonma.
Hopelijk blijft het weer zoals vandaag : ijskoud maar droog – deze morgen was het in de tuin - 14° want als het mist is of ijzel, dan stel ik het toch liever uit.
Nadien stop ik met feesten en ga ik NIET MEER ETEN OF DRINKEN want meneer doktoor heeft het gezegd dat ik moet afvallen!
Dedju dedju dedju … dan ga ik natuurlijk rimpels krijgen hé.
moderne biecht ...
|
sorry dat er enkel Engelse ondertitels zijn, 't is anders wel de moeite !
de gendarm-rijkswacht euh ... polis
.
|
Ba de rijkswacht
Dor wierde gij nen echte vent
Ba de rijkswacht
Dor worde in oew element
Ba de rijkswacht
Dor worde langen taaid content
Ba de rijkswacht... ba de rijkswacht
Ba de rijkswacht
Dor wierde gij direct aanveerd
Ba de rijkswacht
op ne motto of e peerd
Ba de rijkswacht
Zatte altijd tussen ’t kwaad en ‘t goe
Ba de rijkswacht…ba de rijkswacht
Ba de rijkswacht
de joengste sproit van ons lieve moe
Ba de rijkswacht
Dor wierde gij iniens polis
Heu ???
Ba de polis…euh ba de rijkswacht
Ba de rijkswacht
euh … polis
(na klopt mijn lieke nie mier)
Dor is na een groet gemis
Ba de rijkswacht, polis euh…
Allez …. Ge wet wel ….Ba de gendaarme
Want da loept hier goe mis !
enfin ...
ne gendaarm... ne gendaarm
De pakkeman me de langen arm
Go naa mor in de zon liggen zoeteke
Met aa vrouwke
Lakker warm…..
from jor loving sis wiz a little elp from 'de streengers! '
niefjorke zoete, ons varke ee vier voete....
woensdag ...
jaja 't is al woensdag!
De week is weer half en het lijkt alsof het enkele ogenblikken geleden nog maar zondag was. "Dat is nu oud worden ! " zei mijn moeder zaliger altijd en mijn moeder had altijd gelijk.
Snel even recapituleren wat er ondertussen gebeurd is.
Zoals ik jullie al verklapt had : ik ben naar mijn allereerste Red Hat bijeenkomst geweest.
Ik heb kennisgemaakt met Queen Florry, onze mascotte Flo-Flo en alle andere Ladies en ik moet zeggen : het is me ongelooflijk meegevallen.
Ik had me al wel vanaf het begin als Red Hat Lady ingeschreven, maar het was me tot nu nog altijd niet gelukt om naar een bijeenkomst te gaan omwille van een overvolle agenda.
Geef toe : op onze leeftijd is het soms nodig om eens lekker op een deftige manier uit de bol te gaan. Je wordt als groep op straat niet uitgelachen, maar je tovert op alle gezichten wel een lach, da's heel wat anders.
Queen Florry heeft als Antwerpse Lady met veel succes deze eerste groep Red Hat Ladies in België opgericht. Er waren Ladies uit alle hoeken van België en zelfs van Nederland en ik ben ervan overtuigd dat er nog veel meer Ladies zullen volgen.
Maandag had ik een afspraak in het UZA voor mijn nog steeds fluitende oren.
Deze keer werden drie testen gedaan. Een EEG (ik dacht dat ze mijn hart gingen onderzoeken maar het bleken mijn hersenen te zijn). Een jonge dokter (ze zien er tegenwoordig toch allemaal zo vreselijk jong uit hé?) zette me een antieke zwemmuts op, verbonden met allerlei electroden en verzekerde me met zijn hand op zijn hart dat ik niet in een aflevering 'verborgen camera' verzeild was en dat er stiekem geen foto's gemaakt werden.
Na dit onderzoek trokken we naar een andere kamer waar hij me met een ander machine magnetische bursts op mijn hoofd gaf. Mannekes zeg, plezant is anders!
Voor het derde onderzoek trokken we weer naar een andere kamer en daar kreeg ik twee natte sponzen op mijn hoofd, vastgehouden met een brede elastiek, dat werd aan een apparaatje aangesloten en zo moest ik twintig minuten blijven zitten. Het verontrustte me dat ik niets voelde of hoorde integenstelling tot de magnetische bursts, maar hij verzekerde me dat het zo hoorde.
Na al die onderzoeken moest ik hem tot mijn spijt bekennen dat mijn oren nog even lustig floten, ik voelde geen verbetering.
Hij zei dat de laatste behandeling misschien pas enkele dagen later verbetering zou geven, maar ik vrees ervoor. Ik denk dat ik piepfluitend door het leven zal moeten.
Enfin, ik heb nog een paar afspraken gekregen voor januari en ik ben benieuwd wat ze nog met mijn hoofd en oren kunnen doen?!
Mijn kapsel was natuurlijk niet meer om aan te zien, overal op mijn hoofd en in mijn haar zaten plukjes gel of gom, maar ventje en ik besloten om die middag toch even naar het Shopping Center te gaan. Na een kwartiertje winkelen gaf Herniaretta me duidelijk te verstaan dat zij die dag geen zin had in winkelen en werden we verplicht om terug naar huis te keren.
Zeven weken heeft Seppe het volgehouden, maar wij zijn terug en hij is weer ziek. We waren net terug toen de telefoon ging. Zoon 2 vroeg of we hem konden depanneren, hij moest zo snel mogelijk naar het ziekenhuis want zijn vrouwtje was daar met Tibo en de zieke Seppe. Men had toen al vastgesteld dat hij een longontsteking had.
Op ons voorstel namen we kleindochter mee, ze is nog niet schoolplichtig en kon de nacht en dag bij ons doorbrengen, dat was dan toch al één zorg minder.
Met baby's verwacht je een slapeloze nacht, maar kleindochter bezorgde me er ook een. Om vier uur zat ze klaarwakker in bed en vroeg ze of ik de TV wou aanzetten. Na twee verhaaltjes sliep ze terug in, maar nana geraakte niet meer in slaap met als gevolg dat ik gisteren om zeven uur in mijn tram ben gekropen en heb geslapen als een marmot.
Gelukkige feestdag aan alle onnozele kinderkens .... :-D
Mr. Silver, mijnen action man, wil weer eens op trot - de man kan echt niet stilzitten! We gaan vandaag dan maar de koekenstad !
Er rest me dan ook weer geen tijd om te schrijven, dus hierna de oplossingen die jullie samen bijna allemaal gevonden hadden.
Ik ben ervan overtuigd dat ik de maand september heb gehoord, want ik was die avond Bobette en nuchter, een predictor test liegt niet denk ik ....
- Pazke wordt inderdaad werkloos (ze had al enkele video's van mij op een DVD gezet - ik kan het nu zelf doen indien ik ooit de gebruiksaanwijzingen snap
- September 2009 (of eind augustus ?) 't moet dus nog medisch bevestigd worden komt er nog een boeleke bij ... (volgens Mz. Predictor)
-
Een blauwe tand - ik heb eigenlijk geen idee hoe ze zo iets noemen, maar ik denk een bluetooth, ik zal het aan ons Lewieke moeten vragen.
Ik snap al hoe ik het aan en uit moet zetten nu de rest nog uitzoeken....
- September 2009 (of eind augustus ?) 't moet dus nog medisch bevestigd worden
-
Italiaans snijmachien ofte ene pizza cutter, zo ongeveer de enige keuken gadget die ik nog niet had en ik ben verzot op gadgets
- Norz en Souz - volledige DVD reeks - eindelijk kan ik nu inderdaad rustig de hele serie bekijken.... heerlijk !
derde poging om iets te schrijven ... nu vingers gekruist !
|
Sennet doet vanavond een beetje moeilijk, maar kom…ik ben nog steeds helemaal vervuld van peis ende vrede maar ook ....veel te moe om te schrijven! - als het er niet goed uitziet ligt het niet aan mij hoor, ik ben al lang aan het proberen...
voor de lol enkele Hints ….
Wat heeft de Kerstman voor Bo’ke dit jaar onder de kerstboom gelegd?
Raden maar !
Norz en Souz
Een blauwe tand
September 2009
Italiaans snijmachien
Pazke wordt werkloos
nog drie dagen ....
|
Toch maar snel iets op mijn blogje zetten vooraleer we vertrekken naar het ons eerste kerstfeest dit jaar en die is bij zoon 2 en schoondochter in hun nieuwe woning.
Seffens eerst schoonma ophalen, dan de ouders van schoondochter en vroem … weg zijn wijle.
Voor mijn lieve bezorgde blogvrienden : de handchirurg die me onderzocht kan je qua stijl of beter nog qua bedside manner vergelijken met Dr. Gregory House MD ( prachtige TV serie – wordt vanaf vanavond herhaald. )
De ziekte intrigeert hem (mijn arts) wel, maar ’t is spijtig dat er een mens aan vast hangt
Hij zei me dat het best mogelijk was dat de cortisone spuit na twee weken nog niet werkte, maar dat het te vroeg was om een andere spuit te zetten. Ik heb dus een nieuwe afspraak binnen een maand.
Helpt die spuit niet dan zou er – dik tegen zijn zin – moeten geopereerd worden.
Dag mevrouw … en weg was hij ! Alsof ik met plezier mijn rechterhand laat opereren.
Ik neem braaf mijn drie anti jeuk pillen per dag en als ik spring rammel ik nu. De jeuk is iets minder, maar het zou onwaarschijnlijk zijn indien ik met deze kwantiteit van medicatie nog jeuk zou hebben. Nochtans moet ik nog ‘de BH test doen’… ik wacht nog even om de pillen tijd te geven.
Verder zit ik me suf te piekeren over mijn Kerstmenu. Een deel van de boodschappen zijn al gedaan, de rest is voor dinsdag.
Bovendien zat ik de voorbije dagen aan de TV vastgekluisterd.
Ik begrijp nu helemaal niets meer van Belgische politiek maar doe mijn best om dat wel te doen.
Het enige dat me nu op dit ogenblik binnen willen schieten is volgend citaat:
‘ In een democratie krijgt het volk de regering die ze verdient’ - Alexis de Tocqueville
Om toch met een glimlach te eindigen hierna een mopje dat ik net ontving van broer 2.
Een hond is werkelijk de beste vriend van een man.
Om dit te bewijzen, doe gewoon het volgend eenvoudig experiment.
Steek je hond én je echtgeno(o)t(e) een uurtje in de koffer van je wagen,
Open dan de koffer en kijk wie écht gelukkig is je terug te zien ... !!!
Zulke vragen houden me 's nachts wakker ...
Hoe komt het dat wanneer je water met bloem mengt
je dan lijm krijgt?..
en dan wanneer je eieren toevoegt
en suiker...
je plots een cake krijgt?
Waar is die lijm naartoe????
Ik leef nog .....
|
Er zijn zo van die momenten in een mensenleven dat alles bijeenkomt.
Deze keer kreeg ik bovenop mijn joeksel (jeuk Thea) en mijn pijnlijke hand ook nog de gevreesde ‘Bomma ziekte’.
“Wat is dat???” hoor ik u tot hier zeggen?
Elke Bomma weet wat ik bedoel.
Je past op zieke kindjes en voilà – boemsakee… een week later word je zelf aangevallen door al die vreselijke beestjes.
Bovendien deed Mr. Silver ook nog zijn duit in mijn al overvol zakje, hij gaf me er nog een flinke hoest bij.
De buren zullen denken dat we nu een zeehond in huis hebben.
Vanmorgen fluisterde hij in mijn ontwakend oor, met een hese, gekwelde, van pijn doordrongen stem, een stem die enkel en alleen zieke mannen hebben: “Shoeke….amaai, amaai, amaai …. oeioeioei....mijn keel doet pijn, VRESELIJK pijn…. !”
Tussen mijn blafhoest buien door antwoordde ik : “Dan moet ge BLAF BLAF terug naar de dokter hé shoeke, de pillen die hij u BLAF BLAF vorige week gegeven heeft BLAF BLAF zullen waarschijnlijk niet genoeg helpen”.
Kreunend en dubbelgevouwen van de keelpijn kroop hij uit ons echtelijk bed, met droeve hondenogen keek hij me aan en fluisterde hees : “En ons ma dan? Ik moet die bloeddrukmeter die ze 24 uur heeft gedragen nu terug van haar arm doen en terugbrengen naar ’t ziekenhuis, zou ik dat niet eerst doen?!”
Ik antwoordde – nu klaarwakker- : “ Ga eerst BLAF BLAF naar meneer doktoor, laat naar uw keel kijken, BLAF BLAF rijdt (gebiedende wijs is toch -dt- hé Kommaneuker 
) vervolgens naar uw ma en doe BLAF BLAF de bloeddrukmeter dan naar ’t ziekenhuis, BLAF BLAF. De telefoon heeft nog niet gerinkeld, dus ze zal vast en zeker nog slapen BLAF BLAF.”
Even later, gewassen, geschoren en aangekleed, maar nog steeds even ziek en zielig kwam hij afscheid nemen en hij boog zich voorover om me een kus op mijn blaffende lippen te geven.
“BLIJF VAN MIJN LIJF - BLAF BLAF - GE HEBT ME AL UW HOEST DOORGEGEVEN - BLAF BLAF - MAAR DE KEELPIJN MOOGT GE HOUDEN BLAF BLAF” zei ik zacht en heel liefdevol. 
Ik voegde er nog aan toe : “En zoeteke…, ik wil u BLAF BLAF niet afjagen, maar ge weet toch nog dat ik vanmiddag terug naar de handchirug moet hé BLAF BLAF, dus op tijd terug zijn want ik heb de auto nodig BLAF BLAF”.
Gisteren heb ik mijn joeksel verdict gekregen.
Ik mankeer niets, enkel joeksel en uitslag, maar dat wist ik zelf ook al.
Mijn bloed uitslagen zijn even gezond als die van een achttienjarige deerne.
De jonge allergologe (?) keek me deemoedig aan en zei met haar ogen : “er staat geschreven en gedrukt, ge zult moeten blijven krabben waar het jeukt”, maar met haar mond zei ze me dat er weinig aan te doen is en zoals het een goede arts betaamt, schreef ze me 'drie' soorten pillen en een jeukzalf voor.
Ik zei : “ euh, oei… BLAF BLAF …. zoveel pillen mevrouw, kan dat geen kwaad voor mijne lever BLAF BLAF…?” en in de volle ernst van haar jeugdigheid zei ze dat het helemaal geen kwaad kon.
Ik moest meteen terug denken aan een documentaire die vorige week op Canvas werd uitgezonden : “The medicated Child” – wie het gemist heeft zou moeten aandringen bij Canvas om het terug uit te zenden!
Klik hier om de korte inhoud te lezen!
Wel lieve blogvrienden, héél héél hartelijk dank voor al uw medelevende reacties bij de vorige postings, ik hoop dat de handchirurg me vanmiddag niet weer een even pijnlijk spuitje geeft zoals de vorige, want typen met één hand is verdraaid moeilijk.
Gelukkig is er nog altijd mijne zilveren surfer om mijn blogje in stand te houden.
(indien zijn pijnlijke keel het toelaat tenminste).
nog elke dag in onze gedachten ...
|
I loved you so deeply
I loved you so much
I loved the sound of your voice
And the way that we touched
I loved your warm smile
and your kind thoughtful way
I loved the joy that you brought
Into my life
I still love you today
As I have from the start
And I’ll love you forever
With all my heart
ikke nog eens ....
Ons madam heeft nog altijd last van haar polleke en van Herniaretta en ik heb nu een beetje tijd, dus even iets anders dan gewoonlijk!
· Toen ik geboren werd kreeg ik de keuze - een grote penis of een goed geheugen. Ik herinner me niet wat ik toen gekozen heb.
· Een geboorte certificaat is een verontschuldiging die je krijgt van het condoom fabriek.
· Een vrouw is een seks object. Elke keer je om seks vraagt objecteert ze.
· Impotentie : de dokter zegt je : ‘dit moet je zeker niet tè hard opnemen! ‘
· Er zijn maar twee woorden die mannen van hun stuk kunnen brengen : “niet” en “stoppen” – tenzij ze natuurlijk samen gebruikt worden.
· Panty’s: Niet de allerbeste uitvinding ter wereld, maar wel héél dicht bij de allerbeste uitvinding.
· Maagdelijkheid kan genezen worden!
· Maagd zijn is geen deugdelijkheid, het is het ontbreken van opportuniteit.
· Seks is zoals Bridge, indien je geen goede partner hebt, dan is het best dat je een goede hand hebt.
· Ik heb ooit telefoonseks geprobeerd maar de gaatjes om de nummers te draaien waren te klein.
· Het huwelijk is de enige oorlog waar je met de vijand slaapt.
Wat is een Australische kus? Hetzelfde als een Franse kus, maar dan van onder.
· Waarom vinden mannen het zo moeilijk om oogcontact te maken? Borsten hebben geen ogen.
· Ondanks de oude gezegde : ‘neem je zorgen niet mee naar bed’, slapen nog zeer veel mannen bij hun vrouw.
we komen in de mood .....
|
Om geschenken te kopen
Kerstboom te versieren
Menu te plannen
Etc.etc.etc…….
|
terug van weggeweest ....
Lap, nog maar één week thuis en ik moet van ons madam al op haar blog schrijven.
Laat me slopen, bouwen, sleuren met tonnen zand, maar vraag me niet te dikwijls om te schrijven, want ik heb daar een hekel aan.
Maar kom, voor ons madam moet ik iets overhebben, want ik heb ze bijna een klein jaar heel de dag alleen gelaten.
Ik protesteerde natuurlijk en vroeg waarom ze zelf niet kon schrijven, het is trouwens toch haar hobby en niet die van mij, maar ze mompelde iets en ik dacht dat ze zei dat ze nog altijd tandpijn had.
Enfin, ik had tandpijn verstaan maar toen brulde ze in mijn doof oor dat het geen Tandpijn maar Handpijn was.
Ik was het al bijna vergeten.
Ik heb het arm schaap vorige woensdag avond nog dringend naar de dokter moeten rijden voor een spuit cortisone omdat ze het niet meer kon uithouden.
Ik weet niet waarom maar ik moest in de auto ineens denken aan dat Antwerps liedje :
“’k hem de mot in men laaif – menne vinger sto staaif….” en ik begon dat luidop zingen, maar ons madam kon er niet om lachen.
Nochtans ging dat liedje over haar probleem – hare vinger stond wel degelijk stijf !
Toen de dokter dat spuitje zette draaide ik bijna van mijne sus toen ik zag dat zij bijna van hare sus draaide.
Ik denk dat het een beetje pijn deed, want ze zag een uur later nog altijd wat wittekes rond hare neus.
Ja, ’t menske is aan’t verslijten, wat doet ge er aan hé? Een ezel verslijt het eerst aan zijn poten zegt men toch?!
Ik spartelde wat tegen toen ze me vandaag vroeg om te typen en zei dat ze dan maar met haar links hand moest typen om die rechtse wat te sparen, maar ze antwoordde dat een bekwame pianiste ook niet met één hand piano kan spelen. Pffffft…..
Hewel, dat versta ik niet, ik zit hier altijd te typen met twee vingers en ik heb dat altijd al gekunnen en dat gaat nog vlug ook.
Trouwens niet alleen ik, maar alle politiemannen typen met twee vingers, hebt ge daar al eens op gelet?!
Ik zit hier gedurig te zuchten en te vragen aan ons madam of het nog niet genoeg is, maar ze blijft maar dicteren, als die op dreef is – amaai mijn voeten!
Ik moet nog schrijven dat ze vrijdag een heel plezante namiddag heeft gehad met de blogvrienden en dat de borrelhapkes héél lekker waren.
Oef, eindelijk, ze zegt dat ik mag stoppen en terug hout mag gaan zagen voor de stoof, da’s meer mijn ding.
Ik moet ervan profiteren zolang we nog hout ‘mogen’ stoken in Antwerpen.
Jaja … ik las onlangs in de gazet dat ze dat willen verbieden en ook dat ze terug de kolenmijnen willen opendoen - nee niet in Antwerpen natuurlijk! (sorry: dat was efkes tegen mijn madam! )
Geen hout omwille van het fijn stof, maar zijn die dan vergeten hoe smerig de lucht wordt van kolenstof?
Eerst smijten ze alle mijnen toe, zetten al de mijnwerkers op straat en nu denken ze eraan om ze terug te openen. Begrijpe wie het kan.
Met de trams net hetzelfde.
Eerst moesten ze allemaal weg, en nu willen ze overal terug trams.
En dan maar klagen dat er geen geld is !
Het zou anders goed zijn voor ons als ze den Boerentram terug zouden brengen nu onze zoon verhuisd is. Hier opstappen en ginder op den boerenbuiten waar hij nu woont afstappen.
Och...ze moesten ons madam eens minister van financiën maken, dàn zouden ze daar in Brussel pas verschieten.
Allemaal in een klein milieu vriendelijk autooke of met de fiets in’t stad voor korte ritten, en als ze willen eten dan moeten ze hunne schoofzak meenemen, of hoogstens met klanten naar de frituur in plaats van naar de Comme chez dinges.
Ons madam die kan haar daar allemaal zo druk over maken, ’t is niet moeilijk dat hare vinger stijf staat.
Oei …ik zal maar stoppen anders is het sebiet weer ambras, ik zal maar rap blokskes hout gaan zagen, dat is minder gevaarlijk.
groetjes van,
de zilveren surfer
9 reacties op dit bericht
Ondenkbaar...
Onvoorstelbaar dat een redelijk wezen tot zoiets in staat is.
Het is om de huidige trafwetgeving in vraag te stellen.
Wie zoiets doet heeft zijn recht om te verder te leven verbeurd.
Zou dit misschien een soort van mutatie zijn inside het menselijk brein?
Men mag er niet aan denken.
Wat staat de moderne samenleving nog allemaal te wachten?
Groetjes bojako en laat intussen uw kleinkindjes eens genieten van vogelgezang en de nieuwe Lente die in aantocht is.
http://willee27.bravehost.com/Vogelconcertshow/vogelconcert.htm
Groetjes van ...
..
Gaat men nu alle slagersmessen verbannen. Of moet men een vergunning aanvragen om een slagersmes te bekomen. Wie dan geen vergunning krijgt zal zijn slagersmessen moeten inleveren. Of maakt men weer een nieuwe wapenwet.
Ben toch benieuwd wat men gaat vinden als men verder gaat spitten in het verleerden van die knaap, wat nog uit zijn cp komt gerold. Er vallen al meer lijken uit de kast naar het schijnt. Kuskes.
Nog meer slecht nieuws
Men spreekt al over internerng, en hoeveel jaar gaat het duren, eer hij weer op vrije voeten loopt.
Wel een lichtpuntje, verleden week heeft een rechter een drugsbende veroordeeld ondanks procedurenfouten, dat schept wel een precedent voor andere rechters en advocaten van het O.M.
Nu zijn er nog wetenschappers die beweren dat gruwelijke films of videospelen geen invloed hebben op de jeugd, bende struisvogels zijn dat.
Verder kan ik daar weinig aan toe voegen, alleeen mijn medeleven betuigen aan slachtoffers en families. Peeters Robert
Heeft dan niemand door...
... dat de mediahype die er nu rond gemaakt wordt een stimulans is voor nog méér "onzichtbaren" in onze maatschappij om ook hun "roem" op te eisen? Nog meer dan door geweldfilms en -computerspelletjes wordt de finale aanzet gegeven door de aandacht die gegenereerd wordt, ook al is de "roem" van korte duur...
..
kan het nog erger???
De pers/media moet informeren maar doet het naar mijn zin iets te gretig met hun stomme en zinloze vragen en intervieuws.Een gruwel wordt sensatie en de dader wordt alzo op zijn wensen bediend. Hij krijgt de andacht die hij wellicht wilde en staat centraal over gans de lijn. Daar erger ik mij ook aan want zo'n types moesten gewoon opgesloten en totaal genegeerd worden. Geen pardon, geen genade en zeker niet zo'n aandacht die,als men niet oppast, nog tot procedurefouten kan herleid worden zoals Bojako zo goed opmerkte.
Mijn verontwaardigheid en onrust is even groot als bij al die andere mensen maar ik durf toch even stil staan bij de vraag: " En wat met de ouders van die gast?"... Hebben ze er schuld aan, zagen ze niet dat hun zoon een zonderling is...of hebben ze er ook schuld aan? .Het moet je maar overkomen..
Ik hoop alleen dat iedereen die nu even luid als ik zijn verontwaardigheid spuit, de moed heeft om kinderen /kleinkinderen mochten die ooit met verkeerde spelletjes of films of videao's afkomen, op de vingers te tikken.
Wij zijn gisteren even naar ons kleinkinderen geweest om ze eens extra te knuffelen, dat was de enige manier waarop wij tweetjes onze ontzetting konden verwerken.Een kind/ baby daar blijft men af!
*
.
...
En laat men nu niet weer met allerlei verzachtende omstandigheden aanlomen. Zo'n man verdient het om vastgezet te worden en voor mij part voor de rest van zijn leven.
Ik heb ontzettend te doen met alle onschuldige mensen en kinderen, die op een of ander manier meelijden door deze slachtpartij. Het zal voor hen heel moeilijk zijn om deze daad ooit te vergeten.