test font

blogbink van Bojako, je moet wel even met je cursor over het beeld bewegen om zijn knap smoeleke te zien  

Ik ga snel even tussen de soep en de patatten mijn dagboek wat bijwerken anders geraak ik teveel achterop.
Wie zei me ooit dat ik me ging vervelen wanneer ik stopte met werken? Huh!
Ik loop tegenwoordig mezelf soms voorbij.

Wat ik maandag gedaan heb ben ik al vergeten, ik krijg enorm last met mijn korte termijn geheugen...wreed ambetant. Ik hoop dat alle (bijna) zestigers dat hebben want anders moet ik super dringend naar de dokter.
Met mijn lange termijngeheugen is niets mis.
Ik kan jullie nog exact mijn kleding beschrijven dat ik droeg op de boot toen ik naar België kwam zoveel jaren geleden.

Gisteren ben ik met een lieve vriendin op koffieklatch geweest en we zijn weer eens lekker bijgebabbeld.
Wanneer ik naar de koekenstad ga dan neem ik meestal de tram, véél gemakkelijker dan je auto daar kwijt geraken.
Maar ik stapte gisteren uit de Metro aan 'de Diamant' en ik vind het daar creepy griezelig.
Mijn claustrofobie moet ik dan echt proberen onder controle houden. Je zit daar zo vreselijk diep onder de grond en bovendien stinkt het er enorm.
Toch dwing ik mezelf om daar uit te stappen want één halte verder is het maar één roltrapje naar boven.
Ik moet echt mijn claustrofobie leren bedwingen.

Vandaag kwam Seppe voor een halve dag. Ventje en ik hebben ons weer niet verveeld. ’t Is toch een schat van een kind, en dat zeg ik niet omdat hij ons kleinkind is. Hij lacht de godganse dag en nu hij begint te praten en te zingen is het nog plezanter.

Morgen ga ik bij ‘The Fonz’ van KEUKENWEETJES mijn messen afhalen. Benieuwd hoe lang het zal duren vooraleer ik het eerste topje van mijn vinger snijd met die echte koksmessen?!

Vrijdag volgt dan de maandelijkse blogmeeting met de blogvrienden waar ik altijd naar uitkijk.

Tussendoor maak ik lijstjes (slecht kort termijn geheugen remember!) - alles moet klaar staan voor het lang weekend in de Ardennen met onze kinderen en kleinkinderen en daarvoor moet ik ook nog de nodige boodschappen doen.
Met zoon 1 hebben we eergisteren de verschillende menu’s gepland.

Vandaag las ik in de krant dat we waarschijnlijk wat sneeuw mogen verwachten, dus ik zal seffens maar dringend op zoek gaan naar mijn winterkleding. ’t Is precies een eeuwigheid geleden dat we nog een echte winter met sneeuw gehad hebben.

Ventje heeft de slaapkamer inmiddels volledig afgewerkt en het ziet er wreed knap uit al zeg ik het zelf.
Alles (bedsprei, kussens, overgordijnen etc.) in diep, warm purper en het behang in zandkleur.... Nu zitten (slapen) we weer goed voor een lange tijd.

Maar, hoe gaat dat hé?    Nu we toch bezig zijn is het dan weer het geschikt moment om alles eens goed uit te rommelen.
Er staan al drie zakken klaar met kleding en andere zaken voor de Kringloopwinkel en dan moet ik al mijn boeken nog beginnen sorteren.
Ik ben tot het besluit gekomen dat ik niet alle boeken kan bijhouden, er zullen er tot mijn grote spijt een deel weg moeten wegens plaatsgebrek.
Mijn verzameling kookboeken neemt al een halve boekenkast in beslag.

Gisteren kon ik tot mijn grote ergernis geen verbinding maken met de laptop die beneden staat.
Ventje en ik hebben vanalles geprobeerd. Was de router kapot? Was de nieuwe laptop kapot? Stonden de instellingen niet meer juist?
Ik kreeg het vreselijk op mijn seskes. Dan maar even getest met onze oude laptop en daar was nog wel verbinding, dus de router was in orde,
’t lag aan de nieuwe Laptop.

Terwijl Seppe daarstraks zijn middagdutje deed ging ik nog eens kijken en nadenken wat er eventueel mis kon zijn en de oplossing was natuurlijk weer zo ongelooflijk simpel en idioot en voor de hand liggend.

Ik (of de Zilveren !!!??? ) had gewoon de LAN knop per vergissing afgezet.
Eén druk op het knopje en alles werkte terug perfekt.

Voilà, nu ben ik even uitgerust en kan ik dit nog snel even op mijn blog plakken en dan kan ik weer verder wat gaan rommelen.

(lievelingsliedje vandaag van Seppe)

Rommelpotterij, Rommelpotterij,

Geef me een cent en ik ga voorbij!

‘k heb geen geld om brood te kopen

daarom moet ik met de rommelpotten lopen

Rommelpotterij, Rommelpotterij,

Geef me een cent en ik ga voorbij.

.

blogbink van 'Florentine'

Hèhè al mijn vingers zijn nog intact!
Eentje van de Fons had een sparadrapke nodig en niet omwille van ’t snijden, maar bij de demonstratie van ’t slijpen.
Zijn soepje van vandaag bevat de nodige eiwitten, laat ons het daarbij houden.
Gastvrij ontvangst in een héél mooi huis in een héél mooie straat in een héél mooie stad, door ‘de Fonz’ himself en zijn lief, knap vrouwke.
De Fonz kan’t heel goed uitleggen, ik kan mijnen tetter niet houden en zijn vrouwke is ook niet op haar mond gevallen, dus het was er niet stil, zeker niet na enkele glazen lekkere witte wijn om op dreef te geraken.
De eega van Fons is het droomvrouwtje van mijne zilveren: klein, koket, precies gemaakt van kwikzilver en bovendien als kers op de taart :
“bijzonder avontuurlijk”.
Ik gebruik dit woord niet klakkeloos.  Ze is een dame die ook al enkele jaren de seniorenleeftijd bereikt heeft, maar meerdere keren per jaar moet ze een  paar avontuurlijke reizen achter haar kiezen hebben.
Ze is volledig mijn tegenpoool, maar uitersten trekken aan en we konden het heel goed met elkaar vinden.
Binnenkort vertrekt ze met een karavaan van enkele Jeeps en wat knappe Oosterse binken weer op reis door Egypte (Ollie’ke, troost u, mijne zilveren zit hier ook tranen met tuiten te bleiten) .
Mevrouw Fonz gaat niet in een vijfsterren hotel, nee hoor, in een slaapzak op de blote grond astemblieft! Ik zou van mijn leven niet meer rechtgeraken.
Enfin, uiteindelijk waren we dan toch aan de messen-demonstratie toe, ik hoop dat ik me alles nog duidelijk herinner na de glaasjes wijn, alles werd zo’n beetje flou na een tijdje.
Ach, indien ik iets niet goed meer weet dan ga ik het nog maar even opzoeken op zijn blog KEUKENWEETJES, of ik zend hem de vraag via een mail!
Ik kreeg niet enkel les maar ging na afloop nog naar huis met een gratis zak vol mooie kookboeken!  
Mevrouw Fonz wou me ook nog een prachtige Tagine cadeau doen, maar ik moest met de tram nog terug thuis geraken.   ’t Zal voor een volgende keer zijn.
Via Seniorennet heb ik toch al veel heerlijke mensen mogen ontmoeten. Zeg nu nog dat het internet geen sociaal gebeuren is! 
                                          
                                                     ***
Terug thuis was er eindelijk nieuws van mijn zus in Engeland.
De operatie is 'finally' achter de rug, nu is het nog afwachten om te weten wat er allemaal fout was.
Het gezwel werd verwijderd, zei mijn schoonbroer en ook nog wat andere stukken van haar anatomie, maar er zou ook nog ergens een niersteen vastzitten en die hebben ze voorlopig maar laten zitten ???? Je zou toch denken dat ze dat er ook ineens uitgehaald zouden hebben!   Als’t er dan toch maar voor te rapen ligt.
Enfin, de dokters zullen het wel beter weten dan ik veronderstel ik.
Ik kan ze zelf nog niet telefoneren, want Britse ziekenhuizen zijn niet zoals die van ons.   Luxe moet je daar héél ver gaan zoeken!
Toen ik de Ward Sister opbelde om te vragen of alles OK was met mijn zus zei ze heel vriendelijk dat de draagbare telefoon kapot was, maar ze zou de groeten doen en zeggen dat ik gebeld had.
Als ik het dan goed begrijp is er op elke zaal een draagbare telefoon die naar de patiënt gedragen wordt (indien het werkt) – hm... kwestie van de MRSA bacterie onder controle te houden zeker?
Ik hoop dat ze die telefoon elke keer in een badje ontsmettings alcohol leggen.

Broer Ardennen, groot als een beer, sterk als een beer, enfin een beer van een vent,  is ook geveld.
Zijn rug heeft het na al die jaren ook begeven, ’t zal een familie afwijking zijn zeker?
’t Is de allereerste keer dat ik broer pijnstillers weet nemen, dus het moet fameus pijn doen.

’t Zonnetje schijnt vandaag en als ik in de tuin kijk dan lijkt het alsof de lente al in aantocht is.
Heerlijk na al die regen en wind van de voorbije dagen!
Ik ga er eens van profiteren denk ik.  'k heb dringend vitaminen A-B-C-D-E-F-G-H-I-J-K-L-M-N-O-P-Q-R-S-T-U-V-W-X-Y-Z   nodig.

.

deze BLOGBINK mag er ook nog altijd zijn hé?
Gepikt van het blog van de parel van Antwerpen HOTLIPS

Seppe, nu achttien maanden oud,  is na een heerlijke weekendje bij ons weer naar zijn mama en papa toe.
Wij zijn inmiddels weer helemaal 'up to date' met zijn schattige peuter woordenschat. 
Hierna een verklarend woordenboekje voor toekomstige grootouders.

Boempaaa :                          bompa            maternale grootvader

Doenkaaa :                           doeshka         paternale grootvader

Moeke :                                moeke           maternale grootmoeder

Nannaaaaaa                         nana                paternale grootmoeder

Ang                                      Marie             zusje

Papaaaa                                vader           verwekker van kind

Mammaaaa                          moeder          baar(moeder)    

Otto                                     auto              voertuig

Doedaaaaaa                         ambulance     of politie auto

Dinkaaa                               drinken          vloeistof tot zich nemen

Kakaaa                                nattigheid in de pamper of iets erger 
                                            kan ook slechts een protje geweest zijn

Innelooooriaaaaaa (gezongen) In de gloria.... (lang zullen ze leven)

Daadaaa                               wuiven (en zeggen) bij vertrek

Koek!  (kordaat)                  ik wil nu eten !

Auw (met verwonderde blik): uitdrukking van pijn                                    
                                             vb. bij aanraking van de centrale verwarming

Ijselijke gil met veel tranen:      'erge pijn'

Ijselijke gil met lach :          ik gil gewoon heel graag 
                                              en vind dat een leuk geluid

Buurp (geluid):                      boertje na eten of drinken

Dadaa papaa:                        dag vader

Dadaa mamaa:                      dag moeder

Papa weg?                             Is mijn vader niet hier?

Mama weg?                           Is mijn moeder niet hier?

Boempa weg?                        Is mijn bompa niet hier?

Ang weg?                              Is mijn zusje niet hier?

Aaaai nana:                            liefkozing van grootmoeder 
                                              gepaard met slobberig natte zoenen

Doenka pakke:                      wil grootvader me even oppakken aub?

Nana pakkeeee:                    nana pakt gij me dan even op!

Neeeeeeee: (hevig hoofdschuddend)...
                                              Ik wil niet meer eten, ik wil niet meer drinken, ik wil niet van de stoel af, ik wil niet van de tafel afkomen. Ik wil mijn schoenen niet aan etc, etc..

Oemba zien?:                      Ik wil Bumba zien op TV

Lalaa zien?:                         Ik wil de Teletubbies zien op TV

TUTTEI ???                       Waar is mijn tutter (fopspeen)

Hawoooo:                             Hallo !

Bah! (met grijns) :               Ik heb mijn pamper goed gevuld
                                            en stinken Zjérard!

Toemaatje à la KOMMANEUKER :

Morgen mag ik even op bezoek bij Fons Nicolay van KEUKENWEETJES .
Hij gaat me groenten leren snijden met een écht koksmes, inplaats van een patatschellerke.
Indien hierna geen blog items meer volgen, dan ben ik vingertoploos!

Blame it on 'the Fonz' !

.
Wanneer je je cursor hierboven op het woord MILO zet en even wacht, dan verschijnt er een tekst! Dit scriptje kreeg ik van ons alleliefste TROUBADOERKE

BLOGBINK van héél veel dames op Seniorennet 
en op verzoek van Madammeke/Sjoeke
the one and only

ERNST

De heer op de foto voldoet aan de vereisten,  want hij is duidelijk vijftig jaar oud of meer. Hij doet me vaag aan iemand denken maar ik kan er maar niet opkomen?  
Over de smaak van kleding hoeven we het niet altijd eens te zijn .. mijne Zilveren krijgt wellicht zijn zoveelste attack als hij straks op mijn blog komt kijken

Toch nog snel even mijn dagboek up to date brengen. De schaamlippen behaard of niet behaard en S...X- praat begint mijn oren uit te hangen en die van jullie ook vast en zeker.

Het onderwerp wordt hierbij afgesloten, tenzij er natuurlijk nog vragen zijn en ik als ervaringsdeskundige wat advies kan geven.

De laatste twee dagen waren hier tamelijk rustig, wat vrij ongewoon is.

Zondag moesten ventje en ik bekomen van zaterdag. 

Zaterdag hadden we nog twee nieuwjaarsfeestjes achter elkaar. 
’s Middags werden de nieuwjaarsbrieven door de kindjes voorgelezen bij zoon 2 thuis.  Zoon 1 met vrouw en kindjes waren erbij  en schoonma ook natuurlijk.
Schoonma is nog steeds aan’t bekomen van de drukte.  Ze was na afloop bijna in shock.  Op die leeftijd ben je die kleine spelende, roepende, gillende, smossende kindjes niet meer gewoon. 
Trouwens, vroeger waren kinderen niet zo druk beweert ze.  ’t Is gewoon een kwestie van opvoeden. 
’t Ja hetzelfde zei ze vroeger ook tegen mij en toen was ze nog veel jonger dan ik nu.  Ofwel had zij twee doodbrave Hendrikjes rondlopen (mijne zilveren en zijn broer) ofwel heeft ze een selectief geheugen, ofwel gaf ze nooit kinderfeestjes ...

Diezelfde avond was het nieuwjaarsreceptie in het Dion theater (waar ons Pazke toneel speelt en mijne zilveren decor’s  helpt bouwen).

Het was zo plezant dat we (denk ik) rond een uur of vier ’s morgens pas in ons bed lagen.

De volgende dag waren we natuurlijk stik kapot.  We zijn het uitgaan tot in de vroege uurtjes wat verleerd.

Toen schoonzus 2  zondag belde om te vragen of we zin hadden om met hen samen een nieuwjaarsborrel te drinken,  moest ik tot mijn grote spijt zeggen dat zelfs mijn haar nog pijn deed bij het borstelen, mijn ogen voelden aan als twee plasjes water midden in de Sahara woestijn en mijn tong voelde aan alsof er haar op groeide.

Ik besef nu, terwijl ik dit schrijf, dat ik schoonzus beloofd had om de volgende dag terug te bellen en ik ben dit rats vergeten.  Ik leg nu een knoop ik mijn zakdoek en ga seffens onmiddellijk afspreken.   Shame on me!

Gisteren is mijne zilveren naar een of andere bouwbeurs geweest met zoon 2 die een ander huis heeft gekocht.   De twee bompa’s hebben hun vorig huis helemaal mee verbouwd en nèt nu het allemaal mooi af is besluiten die jonge gasten om het te verkopen en opnieuw ergens anders te beginnen.

Vandaag is ventje naar zijn wekelijkse ex-collega samenkomst in café .. euh... daar waar ze vroeger elke week tussen de middag hun pintje gingen drinken.

Als hij weg is voel ik me niet zo schuldig wanneer ik hier vanalles zit uit te testen op mijn PC.    Ik vind het altijd leuk om wat bij te leren, maar het duurt soms heel lang eer ik het door heb.

Vriendin M. begint spijtig genoeg nu de effecten te voelen van haar eerste chemokuur.  We hadden samen een weekend gepland op Valentijn, maar we hebben het maar afgebeld omdat we niet weten hoe ze zich tegen dan zal voelen.  Indien ze zich goed voelt,  dan reserveren we gewoon ergens anders of eten we samen thuis.

Bij het begin van de krokusvakantie trekken we een weekend naar de Ardennen met de kinderen en kleinkinderen naar jaarlijkse gewoonte.

Voilà... mijn kuisgerief roept .... ik moet aan de slag vooraleer er aardappelen op de vloer beginnen te groeien. 

Sorry Blogtricks, ik heb de script moeten verwijderen want er gebeurden heel rare dingen op mijn PC...