Mr. and Mrs. Fonz....

.

deze BLOGBINK mag er ook nog altijd zijn hé?
Gepikt van het blog van de parel van Antwerpen HOTLIPS

Seppe, nu achttien maanden oud,  is na een heerlijke weekendje bij ons weer naar zijn mama en papa toe.
Wij zijn inmiddels weer helemaal 'up to date' met zijn schattige peuter woordenschat. 
Hierna een verklarend woordenboekje voor toekomstige grootouders.

Boempaaa :                          bompa            maternale grootvader

Doenkaaa :                           doeshka         paternale grootvader

Moeke :                                moeke           maternale grootmoeder

Nannaaaaaa                         nana                paternale grootmoeder

Ang                                      Marie             zusje

Papaaaa                                vader           verwekker van kind

Mammaaaa                          moeder          baar(moeder)    

Otto                                     auto              voertuig

Doedaaaaaa                         ambulance     of politie auto

Dinkaaa                               drinken          vloeistof tot zich nemen

Kakaaa                                nattigheid in de pamper of iets erger 
                                            kan ook slechts een protje geweest zijn

Innelooooriaaaaaa (gezongen) In de gloria.... (lang zullen ze leven)

Daadaaa                               wuiven (en zeggen) bij vertrek

Koek!  (kordaat)                  ik wil nu eten !

Auw (met verwonderde blik): uitdrukking van pijn                                    
                                             vb. bij aanraking van de centrale verwarming

Ijselijke gil met veel tranen:      'erge pijn'

Ijselijke gil met lach :          ik gil gewoon heel graag 
                                              en vind dat een leuk geluid

Buurp (geluid):                      boertje na eten of drinken

Dadaa papaa:                        dag vader

Dadaa mamaa:                      dag moeder

Papa weg?                             Is mijn vader niet hier?

Mama weg?                           Is mijn moeder niet hier?

Boempa weg?                        Is mijn bompa niet hier?

Ang weg?                              Is mijn zusje niet hier?

Aaaai nana:                            liefkozing van grootmoeder 
                                              gepaard met slobberig natte zoenen

Doenka pakke:                      wil grootvader me even oppakken aub?

Nana pakkeeee:                    nana pakt gij me dan even op!

Neeeeeeee: (hevig hoofdschuddend)...
                                              Ik wil niet meer eten, ik wil niet meer drinken, ik wil niet van de stoel af, ik wil niet van de tafel afkomen. Ik wil mijn schoenen niet aan etc, etc..

Oemba zien?:                      Ik wil Bumba zien op TV

Lalaa zien?:                         Ik wil de Teletubbies zien op TV

TUTTEI ???                       Waar is mijn tutter (fopspeen)

Hawoooo:                             Hallo !

Bah! (met grijns) :               Ik heb mijn pamper goed gevuld
                                            en stinken Zjérard!

Toemaatje à la KOMMANEUKER :

Morgen mag ik even op bezoek bij Fons Nicolay van KEUKENWEETJES .
Hij gaat me groenten leren snijden met een écht koksmes, inplaats van een patatschellerke.
Indien hierna geen blog items meer volgen, dan ben ik vingertoploos!

Blame it on 'the Fonz' !

.
Wanneer je je cursor hierboven op het woord MILO zet en even wacht, dan verschijnt er een tekst! Dit scriptje kreeg ik van ons alleliefste TROUBADOERKE

BLOGBINK van héél veel dames op Seniorennet 
en op verzoek van Madammeke/Sjoeke
the one and only

ERNST

De heer op de foto voldoet aan de vereisten,  want hij is duidelijk vijftig jaar oud of meer. Hij doet me vaag aan iemand denken maar ik kan er maar niet opkomen?  
Over de smaak van kleding hoeven we het niet altijd eens te zijn .. mijne Zilveren krijgt wellicht zijn zoveelste attack als hij straks op mijn blog komt kijken

Toch nog snel even mijn dagboek up to date brengen. De schaamlippen behaard of niet behaard en S...X- praat begint mijn oren uit te hangen en die van jullie ook vast en zeker.

Het onderwerp wordt hierbij afgesloten, tenzij er natuurlijk nog vragen zijn en ik als ervaringsdeskundige wat advies kan geven.

De laatste twee dagen waren hier tamelijk rustig, wat vrij ongewoon is.

Zondag moesten ventje en ik bekomen van zaterdag. 

Zaterdag hadden we nog twee nieuwjaarsfeestjes achter elkaar. 
’s Middags werden de nieuwjaarsbrieven door de kindjes voorgelezen bij zoon 2 thuis.  Zoon 1 met vrouw en kindjes waren erbij  en schoonma ook natuurlijk.
Schoonma is nog steeds aan’t bekomen van de drukte.  Ze was na afloop bijna in shock.  Op die leeftijd ben je die kleine spelende, roepende, gillende, smossende kindjes niet meer gewoon. 
Trouwens, vroeger waren kinderen niet zo druk beweert ze.  ’t Is gewoon een kwestie van opvoeden. 
’t Ja hetzelfde zei ze vroeger ook tegen mij en toen was ze nog veel jonger dan ik nu.  Ofwel had zij twee doodbrave Hendrikjes rondlopen (mijne zilveren en zijn broer) ofwel heeft ze een selectief geheugen, ofwel gaf ze nooit kinderfeestjes ...

Diezelfde avond was het nieuwjaarsreceptie in het Dion theater (waar ons Pazke toneel speelt en mijne zilveren decor’s  helpt bouwen).

Het was zo plezant dat we (denk ik) rond een uur of vier ’s morgens pas in ons bed lagen.

De volgende dag waren we natuurlijk stik kapot.  We zijn het uitgaan tot in de vroege uurtjes wat verleerd.

Toen schoonzus 2  zondag belde om te vragen of we zin hadden om met hen samen een nieuwjaarsborrel te drinken,  moest ik tot mijn grote spijt zeggen dat zelfs mijn haar nog pijn deed bij het borstelen, mijn ogen voelden aan als twee plasjes water midden in de Sahara woestijn en mijn tong voelde aan alsof er haar op groeide.

Ik besef nu, terwijl ik dit schrijf, dat ik schoonzus beloofd had om de volgende dag terug te bellen en ik ben dit rats vergeten.  Ik leg nu een knoop ik mijn zakdoek en ga seffens onmiddellijk afspreken.   Shame on me!

Gisteren is mijne zilveren naar een of andere bouwbeurs geweest met zoon 2 die een ander huis heeft gekocht.   De twee bompa’s hebben hun vorig huis helemaal mee verbouwd en nèt nu het allemaal mooi af is besluiten die jonge gasten om het te verkopen en opnieuw ergens anders te beginnen.

Vandaag is ventje naar zijn wekelijkse ex-collega samenkomst in café .. euh... daar waar ze vroeger elke week tussen de middag hun pintje gingen drinken.

Als hij weg is voel ik me niet zo schuldig wanneer ik hier vanalles zit uit te testen op mijn PC.    Ik vind het altijd leuk om wat bij te leren, maar het duurt soms heel lang eer ik het door heb.

Vriendin M. begint spijtig genoeg nu de effecten te voelen van haar eerste chemokuur.  We hadden samen een weekend gepland op Valentijn, maar we hebben het maar afgebeld omdat we niet weten hoe ze zich tegen dan zal voelen.  Indien ze zich goed voelt,  dan reserveren we gewoon ergens anders of eten we samen thuis.

Bij het begin van de krokusvakantie trekken we een weekend naar de Ardennen met de kinderen en kleinkinderen naar jaarlijkse gewoonte.

Voilà... mijn kuisgerief roept .... ik moet aan de slag vooraleer er aardappelen op de vloer beginnen te groeien. 

Sorry Blogtricks, ik heb de script moeten verwijderen want er gebeurden heel rare dingen op mijn PC...

Ondanks de boze verwittigingen aan mijn adres van mijn Heer en Meester ‘de Zilveren’, wens ik toch nog even verder door te drammen over mijn persoonlijk pseudo wetenschappelijk onderzoek naar senioren-sex, meer bepaald bij de heren die dagelijks kwijlend kijken naar afbeeldingen van blote baby’s (babes) op blogs of in boekskes.

Heerlijk is het dan wanneer je plots leest en ontdekt dat iemand zoals Kees van Kooten uw mening deelt over dit onderwerp.

Kees van Kooten, een man die inmiddels ook de seniorleeftijd heeft bereikt, is iemand die zich nog het bestaan van schaamhaar en schaamlippen herinnert en zich daar zelfs niet voor schaamt.
Integendeel hij schrijft het : open en bloot.
In de Humo 02/3514 blz 142 van deze week kan je een heerlijke column van hem lezen over dit onderwerp.

Quote : ... ‘Mijn hemel, jakkes nee! Dat wil ik helemaal niet weten, hoe het er onder de kleren uitziet! Want laten we eerlijk zijn: Marga had bijvoorbeeld overal haar eigen haar nog. Ongeverfd en ongeschoren. Ook in haar oksels, laat ik man en paard noemen. Geen bossen haar – ze hield het keurig bij- maar; haar! En haar venusheuvel was begroeid. Maar tegenwoordig? Je hoort natuurlijk weleens wat en ik zoek er absoluut niet naar, maar je ontkomt er niet meer aan. Overal zie je naakte meisjes waarbij je denkt: heremijntijd, wat een smakeloze kaalslag. Nou moest ik altijd al rillen als ik langs de etalage van een poelier liep en schrok ik mij een paar jaar terug al een ongeluk van foto’s van dat zogeheten ‘ Braziliaans geschoren landingsbaantje’ maar vandaag de dag laten ze werkelijk het miniemste haartje weghalen ...Unquote

Hij schrijft verder ook over het haantjesgedrag en spierballenvertoon van oudere mannen en geeft ter illustratie een quote uit het boek van Philip Roths ‘Everyman’, waarbij hij de aantekeningen vermeldt van zijn overleden broer.

Quote blz 141 Humo 02/3514

...It didn’t begin until he was nearly fifty. The young women were everwhere – photographer’s reps, secretaries, stylists, models, account executives. Lots of women. It began with a pretty dark haired young woman of nineteen (Nee, stel je eens voor dat ze niét pretty en vijfenveertig was geweest!) whom he hired to work as his secretary and who, within two weeks of taking the job, was kneeling on his office floor with her ass raised, with just his fly unzipped. (Maak dat de kat wijs, opschepper!) It was an easy entry because she was so moist and, in those daredevil circumstances, it took no time for each of them to achieve a vigorous orgasm. (Ja hoor,! En zeker nog tegelijk ook?)… unquote.

Humo zelf daarentegen zorgt ervoor dat de sex-balans heel mooi in evenwicht blijft en laat hun huisschrijver Herman Brusselmans in datzelfde nummer op blz 135 lekker op z’n Vlaams tekeer gaan.

quote ‘.....Ik kuste haar achterwerk. We werden ieder om beurten geil. Op een gegeven moment bracht ik m’n flurk in stelling. Zo gaat dat nu eemaal. Ik bracht hem in de nabijheid van haar vagina. Nu was de vraag neuken of niet neuken? Het is een bewuste keuze. Op den duur had ik eindelijk een besluit genomen en stak m’n penis in de flamoes.....etc. unquote

’t ja Humo moet ervoor zorgen dat de verschillende generaties van lezers aan hun trekken komen nietwaar?
Ze moeten publiceren voor de trouwe ‘negentien-acht-en-zestiger-senior-lezer’ die de columns van Kees van Kooten waardeert èn de nieuwe jongere generatie lezers die Herman Brusselmans en Kamagurka meer op prijs stellen.
Voor elk wat wils.
Bovendien moeten ze tevens de strijd aanbinden met hun grote concurrenten: de ‘schaamhaarloze-schaamliploze-vagina Babe tijdschriften’, die hebben immers ook een bijlage met de TV programma’s.

Ik kom dus tot het volgend besluit en dan ga ik proberen om er niet meer over na te denken:  indien er in de jaren zestig zulke Babe magazines waren geweest, dan waren onze senior heren er waarschijnlijk nu niet zo obsessioneel door gefascineerd.
De Playboy bestond in die tijd weliswaar, maar men bedekte toen nog heel zedig de wat men toen ‘stoute deeltjes’ noemde en het blad werd enkel gekocht omwille van ‘de zeer goede interviews’ en discreet en zedig verborgen ergens in een schuif of onder een bed.

Alhoewel het wel vrij laat is om op de gezegende leeftijd van zestig pas dat deel van de anatomie van een vrouw te ontdekken, heb ik alle begrip voor de senior die nog op ontdekkingsreis moet.
Ik kan enkel hopen dat ze zich geen totaal verkeerd beeld vormen van de 'perfekte vrouw', net zoals ik hoop dat de jongeren van vandaag weten dat een 'normaal meisje' niet altijd veertig kilo weegt en geen Yeti is indien er haren groeien in haar schaamstreek en oksels.

Ik hoop ook dat de oudere senior-babe-watchers zich door die foute dagelijkse informatie nu niet verplicht voelen om in grote getallen hun oude, vertrouwde, gerimpelde, vaginaal behaarde huismodellen mèt schaamlippen in te ruilen voor een heel jonge babe-versie.

Indien ze echter deze welgemeende verwittigingen van mij toch in de wind slaan, dan geef ik hen hierbij de raad om een grote stock Viagra en pep-pillen aan te leggen.

De blogbink Neil Diamond, - zijn muziek hoor je nu ook als alles goed gaat - is de Bink van de parel van Antwerpen: ons allerliefste HOTLIPS

Ze heeft wel smaak moet ik zeggen, toch beter dan de keuze van mijn schoonzus 2 !
Mesjieu Pwoiroo, of beter nog ... HERKUUL uw wijze troostwoorden van gisteren zijn juist, maar dat wist u wel zeker, u bent niet voor niets detective?
Mijn hand doet vandaag inderdaad al veel minder pijn dan gisteren. Ik hoop dat uw tennis-elleboog inmiddels ook aan de beterhand is en dat u al terug dweilen kan uitwringen bij het poetsen.
Lewieke, LUDOVICUS ik wist niet dat jij ook een Keltische-klauw-kromme ringvinger had! Ik kijk altijd zo gefascineerd naar uw avontuurlijk hand met de weinige vingers.
Volgende keer zal ik uw ander hand bestuderen en kunnen we onze krommingen en boebeltjes eens vergelijken.
Mijn vinger staat volgens de arts nog bijlange niet krom genoeg om rechtgezet te worden, de pijnlijke boebeltjes kunnen echter niet weggenomen worden..diepe zucht.
Maar ach, wat zijn wat pijnlijke boebeltjes vergeleken met hetgeen mijn lieve vriendin meemaakt?
En zus in Engeland heeft ook eindelijk nieuws: op 21 januari ek. gaat ze onder het mes en wordt bij haar eindelijk ook het gezwel verwijderd.

Nog meer goed nieuws : de zilveren en ik slapen terug in onze slaapkamer ! ’t is nog niet helemaal af.
De muren zijn bezet * (nogmaals bedankt voor de hulp zoon 2), de vloer is gelegd, de nieuwe plinten zijn bevestigd, het plafond is geschilderd en de meubels staan terug in de kamer.
Met behangen* moeten we – zo zegt mijnen halven trouwboek toch – wachten tot de muren ‘uitgezweet’ zijn, maar ik heb het behang al gekozen en ik heb ook al nieuwe overgordijnen gekocht.
Gedaan met de slapeloze nachten in het martelbed in onze logeerkamer, ondanks de twee matrassen op elkaar.
’t Is wel even wennen aan de nieuwe richting die mijn voeten uitwijzen want ventje houdt van afwisseling.
Ons bed heeft in het verleden al tegen drie muren van de kamer gestaan, maar nu staat het tegen de vierde.
De slaapkamer deur staat er sinds gisteren ook terug in, gelukkig maar, want volgens de regels van Feng Shui is dit zeer belangrijk heb ik ooit ergens gelezen!?
Toch wreed gemakkelijk zo’n handige Harry in huis, en zo goedkoop! Bovendien heeft hij het gisteren allemaal op z’n eentje gedaan terwijl ik ging koffieklatchten met een ex-schoolvriendin.
Op een bepaald ogenblik keek ik rond in de taverne en ik schrok me rot.
Ik zag ‘hem’ maar hij zag mij niet en 'hij' zat waar hij op dat ogenblik niet mocht zitten met iemand waar hij niet bij hoorde te zitten....goede verstaanders hebben hier natuurlijk maar een half woord nodig.
Sommige mensen beseffen toch niet hoe klein de wereld is en dat men niet met een zak op het hoofd rondloopt.
Gelukkig voor ‘hem’ dat ik geen roddeltante ben en toen hij de taverne verliet draaide ik zelfs mijn hoofd weg zodat hij me niet gezien heeft.
En ach...wie ben ik om me te bemoeien in het leven van iemand anders, wie zonder zonde is werpe de eerste steen.

En nu ... ondanks het feit dat ventje vindt dat ik veel te veel tijd aan de computer spendeer (zeker na mijn pseudo-wetenschappelijke stukjes over S...X) moet ik van hem ‘uiterst dringend’ een week-kalender afdrukken met grote vakken zodat we daar onze afspraken duidelijk op kunnen noteren.
De vakjes in een gewone kalender zijn niet groot genoeg vindt hij (hij heeft nog geen leesbril nodig!? )  
Ik krijg de indruk dat hij soms denkt dat hij nog steeds tegen zijn secretaresse op ’t werk spreekt.
Maar kom, voor die mooie vernieuwde slaapkamer mag ik wel iets terug doen nietwaar. Ik moet het wel heel snel doen, want hij wil na de middag weer gaan shoppen!

Zéér tegen mijn zin moet ik met hem mee.

BLOGBINK 3
ingezonden door mijn schoonzus 2
(zou haar bink wel vijftig zijn, ’t is moeilijk te zien met die pels ?!)

Als die bink een Brazilian Wax wilt, dan zijn ze wel eventjes bezig denk ik.

Vandaag gaat het typen iets minder vlot, dus ik ga proberen om kort en bondig te zijn, iets wat Kommaneuker trouwens aanraadt voor blogstukjes, maar ik ben nu eenmaal een vrouw en welke vrouw kan er nu kort en bondig iets uitleggen?
Moest dan kunnen dan waren we mannen en hadden we een piemel en geen borstjes.
Enfin, gisteren ben ik dan met mijn lijstje naar de huisarts geweest voor een groot nazicht.
Hij noemde mij een ‘spaar-patiënte”. Toen ik hem vroeg wat hij daarmee bedoelde zei hij: “jij spaart alles op en komt dan pas naar mij”.
Aan 22 euro per keer, ’t is niet moeilijk !
De patiënt na mij zal wel niet gelukkig geweest zijn en mijn huisarts kreeg bijna een schrijfkramp.
– Briefje voor een MRI scan voor Herniaretta.
– Briefje om foto’s van Debby en Nancy te laten nemen en
– een wreed venijnig spuitje cortisone in de palm van mijn hand voor mijn Keltische klauw bobbeltjes
– en als bloemekee nam hij mijn bloeddruk: die was perfect moest er iemand geïnteresseerd zijn!
Meneer Doktoor heeft zijn 22 euro verdiend.
Wat er is misgelopen met de cortisone spuit weet ik niet, maar mijn hand doet vandaag meer pijn na het zetten van de spuit dan voordien.
Ik begin te begrijpen waarom je voor die zaken beter bij je specialist blijft. Voor de volgende spuit ga ik vast en zeker terug naar haar want toen zij de spuit zette was de pijn nadien weg en niet erger.
't is tegenwoordig toch wel raar hé : ‘handspecialist’ – elk lichaamsdeel heeft blijkbaar zijn eigen ‘specialist’.
Moesten jullie met verbazing en open mond zitten kijken naar de mooie lay-out van mijn blog tekst dan is dit te danken aan een tip van “Blogtricks”. (De button vind je links op mijn blog).
Nu snel mijn pijnlijk polleke op een warm kersenpit kussentje te rusten leggen en hopen dat de pijn snel weg ebt.

.

Rowan Atkinson

De ‘blogbink’ van Huismusje

Ik nam een verse kop koffie, vervolgens mijn adresboekje en de telefoon.

“Mijn carrosserie heeft een groot nazicht nodig” mompelde ik tegen mijne zilveren terwijl ik vanmorgen de krant naar hem toe schoof.
“Wablieft?” vroeg hij.
Hij moet dringend zijn oren eens laten nakijken, ik denk dat hij doof wordt.
“Ge moet dringend uw oren laten nakijken, ik denk dat ge doof wordt” zei ik dus vriendelijk terug. Vanachter de krant hoorde ik hem iets stilletjes terugmompelen.

Eerst belde ik tandarts Juffrouw Hyperspraak op.

Mijn Verloren Maandag worstenbrood, of liever de worst, veroorzaakte gisteren weer een barst in wat nog overblijft van -‘de tand van één miljoen’ -(oude belgische franken natuurlijk).
Gelukkig had ik geen pijn want haar collega had het destijds toch klaargespeeld op de tandzenuw te killen en dit ondanks mijn kromme tandwortels.

(Trouwe lezers herinneren zich waarschijnlijk het tandverhaal, dus ik ga er niet verder op in).

Juffrouw Hyperspraak wist onmiddellijk wie ik was. Lag het nu aan mijn bizarre familienaam of aan mijn veelvuldige pijnlijke bezoeken, ik weet het niet, maar ze herinnerde zich de hele tandaffaire en offreerde mij een afspraak op 25 januari.
Ik zei weifelend : “Euh...da’s wel nog lang hé juffrouw, tegen dan heb ik nog enkel vulling over vrees ik”.
Ze antwoordde: “Ja mevrouwtje ik weet het maar we zijn écht écht écht volledig volgeboekt tot dan maar als het nu écht écht écht te erg wordt en ge kunt het niet meer houden van de pijn dan belt ge maar hé en dan hebt ge misschien geluk want dan heeft er misschien iemand afgebeld en dan kunnen we u ertussen nemen ge ziet maar hé maar ik zal het voorlopig op de 25^ste  schrijven is’t goed jazeker?”.

Tegen zo’n aanval van verbale ochtend diarree was ik niet opgewassen, er werkten op dat ogenblik nog maar enkele hersencellen bij mij, dus ik ging akkoord.

Hopelijk houdt de tand

nog even moedig stand

(even een poëtische aanval)

Vervolgens belde ik mijn gynaecoloog. Ik wist begot niet meer wanneer ik mijn laatste uitstrijkje of mammografie had laten nemen. Mijn korte termijn geheugen laat het tegenwoordig flink afweten.
Een bekende Antwerpse prof. heeft ooit Debby en Nancy ( mijn mammaria’s ) tot ‘risico-gevallen’ gebombardeerd, dus ik moet op regelmatige tijdstippen alles goed laten nakijken.

‘Tring tring’....mijn gynaecoloog nam op.

“Dokter mag ik u aub vragen om even in uw computer te kijken of ik niet terug op controle moet komen” vroeg ik heel braaf en beleefd.
Mijn agenda van vorig jaar staat zo propvol dat ik niets meer terugvind, trouwens het is veel gemakkelijker als hij even zijn computer checkt.
“Ik ben niet thuis mevrouwtje, kunt ge morgen eens terugbellen en dan zal ik het u weten te zeggen” was zijn antwoord.
Ventje legde de krant neer en vroeg : “Lopen die dokters tegenwoordig niet allemaal met een laptop rond?” waarbij ik hem eraan herinnerde dat ik met een gynaecoloog sprak,  die op dat ogenblik waarschijnlijk met zijn hoofd ergens tussen de benen van één of andere dame hing op een verlostafel.

Nu ik toch bezig ben ga ik straks ook naar de huisarts om te vragen of hij me wil doorverwijzen naar de specialist om eventueel terug een scan te nemen van mijn pijnlijke zeurende Herniaretta.
Twintig euro (of is't al meer?) voor een doorverwijs briefje, erg hé?  
Maar ik zal van de gelegenheid profiteren om hem mij een cortisone spuitje te laten zetten in mijn pijnlijke Keltische-klauw-bobbeltjes. Als hij dan nog mijn bloeddruk meet dan heeft hij zijn centjes verdiend.

Voorlopig zijn, zo meen ik toch, al mijn andere lichaamsonderdelen nog in vrij goede staat.

Naar de cardioloog durf ik voorlopig nog niet bellen want ik weet al wat hij gaat zeggen : “afvallen kindje, afvallen....zoveel vet is slecht voor uwen tikker” : dus zijn honorarium, dat ook niet mals is, zal ik nog eventjes uitsparen.

Laat ze op 't nieuws maar zeggen wat ze willen, hier in Antwerpen is't vandaag "VERLOREN MAANDAG" en dan zingen wij uit volle borst :

Yummy Yummy Yummy
I've got this in my tummy....