Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

akke.beakke.be

Archief

The beat goes on.....









Voilà sé, mijn persoonlijke reactie tegen het vreselijke blog staat nu al enkele dagen op mijn blog en ik hoop dat er toch
misschien wat intelligente, gevoelige, nuchter denkende mensen iets van hebben kunnen opsteken.

Ik herhaal het dus nog eens voor alle duidelijkheid:

Ikzelf vind het een vreselijke blog, te mijden, het wordt hoogstwaarschijnlijk geschreven door mensen die vroeger
op school ook tot de groep ‘pesters’ behoorde en die zich nu de naam geven een ‘satirische, humoristische’ blog te zijn’.

Naar mijn oordeel zijn ze enkel wreed en genieten intens van de pijn van anderen.

Dus zeker geen satirische, maar sadistische vorm van humor.

Ik moet hier ook niet Don Quichotte spelen en de mensen die met hun blog gestopt zijn omwille van het pesten hier
op mijn blog verdedigen, die zijn zelf bekwaam genoeg om het te doen indien ze dat wensen.

Ik kan enkel mijn spijt betuigen omdat ik hun blog zal missen.

Bij het lezen van één van mijn favoriete blogs die nu weg is moest ik steeds zo hard lachen dat de rest van mijn dag
goed was,en de tweede kon me enorm ontroeren en heeft me poëzie leren waarderen.

Ik dank hen toch hierbij voor het leesplezier dat ze me gegeven hebben.

Misschien ontmoeten we elkaar toch ooit nog eens in deze rare virtuele wereld.

Even was ik zo onder de indruk van alle strijdgewoel,
dat ik zelf overwoog om te stoppen met schrijven, maar wie straf ik dan? Mezelf toch wel zeker.

Ik schrijf nu eenmaal graag en kan hier regelmatig mijn eike kwijt en er blijven nog een paar blogjes over die ik ook nog
heel graag bezoek.

Als afsluiter van dit stukje van vandaag zet ik hierna een gedicht dat me geschonken werd door een vriend, voor mijn kleinkindje dat binnenkort verwacht wordt.

Ik dank hem hiervoor uit het diepst van mijn hart.....

Een liefdesliedje, een heel kleintje

  Geschreven door Ronald Milo

 

toen god je schiep  

toen zag hij

dat slechts één hart hem restte

hij gaf het rechterdeel aan jou

de linkerhelft aan mij

wiste de herinnering

aan dit ontstaan

liet ons vreemde

wegen gaan

maar het hart leeft

bij elke klop

roept het de ander

tot vereniging op

zo zijn we gescheiden

ver van mekaar

en toch verbonden

want bij

de laatste slag

de laatste wonde

wordt de eenheid

toch teruggevonden

A very tiny love song 

By  Ronald Milo – translated

By Bojako

 

when god created you
he also created me
from the same earth
the same matter
then he saw
that he only had one heart left
he gave you the right half
and me the left

then erased  the memory

of this creation
and let us go

our different ways
but the heart lives
and with every beat
it calls the other to unite
so we are apart
separated from each other
but still together
because
at the last beat
the last wound
our unity will be found

 





 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 14:39 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Het vuurpeleton - een nieuwe vorm van pesten: cyberpesten!










Omdat er op korte tijd verschillende blogs verdwenen zijn die ik graag bezocht vroeg ik me af waarom ze gestopt zijn.
Ik ben eens gaan kijken en bij de meeste van hen wees alles naar één blog :

“Het Vuurpeleton.”

In het begin stelden ze zich voor als volgt: Francis Van Maercke, 64, alias ZORRO

Dorien Dejaeghere alias CLEOPATRA en

Albert-Juliaan Terbeke alias, Tijl.

Of deze namen écht zijn moet men in vraag stellen!

Er zullen waarschijnlijk mensen zijn die deze blog grappig, interessante, sexy....of weet ik veel wat voor een blog vinden, maar ik vind het een ronduit een ‘cyberpest blog’.

Zwijgen is goud zei mijn moeder zaliger altijd, maar ik heb spijtig genoeg nooit mijn mond kunnen houden. Dus ik ben eens gaan lezen wat voor mensen zich schuilen achter dit cyberpesten en wat cyberpesten juist is.

Cyberpesten is een nieuw fenomeen en nog veel erger dan gewoon pesten, het is ....TECHNOPOWER

Elke vorm van pesten gebeurt berekend. De pestkop wil pijn doen, kwetsen. En het gebeurt telkens opnieuw. Pesten vertrekt bovendien vanuit een machtspositie.

Als pesten gebeurt via nieuwe informatie- en communicatietechnologie (internet, gsm...), spreken we van cyberpesten. Het klassieke pesten krijgt vaak een verlengstuk in cyberspace.

Pesten via sms, mail of via het internet is de nieuwe manier van pesten. Gewoon lekker anoniem, niemand die je kan pakken. Maar wat is het effect van cyberpesten? Is het niet erger dan gewoon ouwerwets pesten?

Na mobbing, stalking, bullying en steaming is er nu ook cyberpesten: pesten via nieuwe media als internet, sms- en emailberichten. LOL (Laughing Out Loud) ten koste van de ander. De catalogus van grensoverschrijdend gedrag - waarbij de ene mens of een groep mensen de andere tot object van zijn eigen willekeur maakt - is weer uitgebreid.

Dat zelfs pestkoppen trendgevoelig zijn, maakt de virtuele pesterijen niet minder reëel voor de slachtoffers. Reëler zelfs, grover en belastender. De pester dringt nu immers via internetverbinding of gsm binnen in de privéterritorium van de gepeste.

Bij pesten via een website of nieuwsgroep leest iedereen mee. Anoniem pesten maakt de gepeste nog weerlozer. Hij weet niet tegen wie hij zich moet verweren en vertrouwt niemand meer.

De gepeste wordt er op den duur paranoïde van, niet wetende van wie de kwetsende boodschappen komen. Beledigende of bedreigende mails of sms'jes sturen, zich als iemand anders voordoen in cyber-space, roddels verspreiden.

Cyberpesten is al stevig doorgedrongen in het leven van de tieners en jongeren en nu ook spijtig genoeg bij de mensen die beter zouden moeten weten: “de senioren.”

De daders zien het vaak als een grap en schatten de kans klein in dat ze gevat worden. De slachtoffers krimpen. Ze zijn nergens veilig, ook thuis niet.

Cyberpesten is hard en heeft een grotere impact dan het klassieke pesten. De meeste slachtoffers zwijgen, uit angst voor nog meer pesterijen, of zoals bij Seniorennet sluiten ze uiteindelijk hun blog af.

Er zijn verschillende soorten van pestgedrag:

- verbaal pesten: beledigende, agressieve, vernederende, bedreigende, vijandige of seksueel suggestieve boodschappen via mail, gsm, sms, chatten, of blogs.....

- non-verbaal pesten: pornografische en obscene foto's doorsturen, foto's van het slachtoffer bewerken en op het web zetten.

- fysiek pesten: schade aanrichten aan de computer door virussen op te sturen, iemands mailadres hacken en zijn paswoord veranderen, supergrote bestanden doorsturen...

- sociaal pesten: uitsluiten uit onlinegroepen...

- indirect pesten: private of gênante informatie over een slachtoffer verspreiden, online privégesprekken opslaan en doorsturen, de elektronische identiteit van het slachtoffer overnemen, populariteitstesten of pestsites op een website plaatsen...

De technologie maakt nieuwe manieren van pesten mogelijk (digitale camera's in de gsm...)

Cyberpesten gebeurt vaak door 'bekenden': (ex)vrienden, kennissen..., maar ook door 'onbekenden' die je online hebt ontmoet.

De Pesters....

- schatten hun kennis over internet hoog in en voelen zich daardoor machtig;

- zitten erg vaak op het internet;

- ervaren de behoefte om zich te laten gelden en zijn vaak ook dader bij het klassieke pesten

- slaan het liefst toe vanuit een veilige, anonieme positie

- hebben vaak een voorkeur voor gewelddadige computerspelletjes

- misbruiken de kwetsbaarheid van het slachtoffer (naïviteit, angsthaas, minder thuis in ICT, geïsoleerd...)

- zijn vaker mannen dan vrouwen.

De slachtoffers:

- zijn ook vaak doelwit van het klassieke pesten

- weten vaak niet wie de dader is

- zoeken naar antwoorden. Wat moeten ze doen (negeren, steun zoeken, ander mailadres of blog aanmaken...)?

- verzwijgen meestal wat ze meemaken. Ze zijn bang (om uitgelachen, nog harder gepest te worden), bezorgd, of leggen de schuld bij zichzelf: «Ik zal het wel verdiend hebben, ik kan inderdaad niet meer dan een button maken....»

- gaan vaak onvoorzichtig om met internet (zetten persoonlijke informatie of foto's op het web...)

De toeschouwers:

- ervaren het cyberpesten vaak als onrechtvaardig, maar weten niet hoe ze moeten reageren of zijn bang voor represailles, sommigen genieten zelfs mee van de vernedering van de gepeste en van het pesten zelf.

Waarom wordt er gepest? Uit verveling en revanche? Voor de lol?

Niet alleen jongeren, blijkbaar nu ook senioren experimenteren en gaan op zoek naar zichzelf. Internet wordt een virtueel sociaal oefenveld, met weinig controle. Maar waarom pesten ze?

- Cyberpesters hebben niet noodzakelijk een probleem: ze doen het als grapje, uit verveling, of om aandacht te krijgen.

- Omdat ze zelf met een probleem zitten (revanche, jaloezie...). Ze hebben niet genoeg sociale of oplossingsvaardigheden .... («Hier ben ik de machtige, hier sta ik!»).

De gevolgen van cyberpesten zijn vaak harder en hebben een grotere impact dan het klassieke pesten, wegens:

- het anonieme karakter

- het indringende (cyberpesten gebeurt niet buiten – het dringt thuis binnen)

- de reikwijdte (het aantal toeschouwers is groter bij cyberpesten)

- het onomkeerbare (een foto in cyberspace kan je nooit meer terughalen)

De dader voelt zich erg machtig, het slachtoffer vaak erg machteloos.

In vergelijking met het klassieke pesten:

- kan cyberpesten anoniem gebeuren, de pesters veranderen hun identiteit, De daders voelen zich veilig, er is weinig drempelvrees: «Ze kunnen mij toch niet vinden.»

- zijn de daden losgekoppeld van de effecten. De dader en het slachtoffer zijn niet fysiek aanwezig, waardoor de pester geen directe emotionele feedback krijgt van het slachtoffer en zich niet geremd voelt. Het pestgedrag wordt veel directer en brutaler. Wetten en sociale normen uit de echte wereld vervagen in cyberspace.

- hoeft de pestkop niet fysiek of sociaal sterk te staan, het is via zijn cyberkennis (technopower) dat hij in een machtspositie komt.

- is het slachtoffer vogelvrij en kan hij niet ontsnappen. Hij is nergens en nooit veilig. Zelfs de veilige thuisplek raakt besmet door het pestvirus.

Wat kan je specifiek doen bij cyberpesten? Hoe reageer je op de pester?

Maak duidelijk dat jij dat pestgedrag niet accepteert.

Tracht als het kan een dialoog aan te gaan met de pester. Probeer samen zicht te krijgen op de diepere beweegredenen. Waarom doet hij dat? («'t Is maar een spelletje» !!!)

Speel in op zijn inlevingsvermogen («Hoe zou jij reageren mocht dit jou overkomen?» «Zou je wat hier staat ook 'in real life' – oog in oog tegen me durven zeggen?»).

Stel een mogelijke sanctie zo lang mogelijk uit. Doe een beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel en het gezond verstand van de cyberpester. Vraag hem wel op te houden met zijn pestgedrag en mogelijke berichten enz. te verwijderen.

Verwittig de klachtendienst bij seniorennet bij ernstige vormen van cyberpesten.

Cyberpesten is complex.

Indien je een klacht wil indienen, verzamel dan bewijsmateriaal, je moet reakties niet deleten maar laten staan en afdrukken.

Misschien kan je helpen het pesten op een technische manier te stoppen. Je kan de administrator op de hoogte brengen. Die kan de pestkop waarschuwen en zelfs verwijderen. Providers kunnen pestsites verwijderen. Bij ontvangst van ongewenste e-mails of berichten op kan je ook de zender blokkeren. Dat klinkt mooi in theorie, maar in de praktijk loopt dat wel wat minder vlot (providers doen stroef en pesters veranderen voortdurend van identiteit).

Bij ernstige gevallen (stalken, reële bedreigingen) kan je het Federal Computer Crime Unit (FCCU) van de politie inschakelen. Die kan bv. op zoek gaan naar het IP-adres van de computer van waaruit pestboodschappen vertrekken. Cyberpesters vinden altijd ontsnappingswegen. Maar alles is ook te traceren. Mensen denken dat ze nooit gesnapt zullen worden.

Veel mensen weten niet wat de consequenties zijn als ze iemand belachelijk maken op het web. Het lijkt een spel.

Laat merken dat je het probleem van cyberpesten kent en dat je het niet duldt.

We moeten ons niet afzijdig houden in cyberspace: het is nodig dat anderen weten hoe wij over cyberpesten denken.

Elke vorm van pesten gebeurt berekend. Het is geen grap, het is niet leuk! De pestkop wil pijn doen, kwetsen!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 13:09 19 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Eindelijk....de zon schijnt!













Eindelijk....de zon schijnt en het wordt wat warmer! Iedereen begon het zo stillekesaan op zijn sijskes te krijgen, enfin ikke toch.

Het gaat hier weer een drukke dag worden vandaag, ik voel het in mijn knoken, en het begon al vroeg.

Midden in een prachtige droom – vraag me niet waarover het ging, maar ik weet dat ik aan’t genieten was – ging de deurbel al om zeven uur. De overbuurvrouw kwam vragen of we onze auto konden verzetten want ze kwamen bij haar nieuwe ramen steken. Ge gaat altijd zien, die éne keer dat we de auto niet in de garage zetten!

Ventje is hier nu in zijn afbreektenu aan’t rondlopen, ge weet misschien nog dat hij voor elke job een ander kledij heeft.

Zoon 2 is namelijk de nieuwe babykamer thuis aan’t inrichten en wou de deur laten strippen. Wij hadden verleden jaar beneden al onze deuren laten doen en we besloten dat het dan nu ook het moment was om de bovendeuren te laten strippen, dan moeten we maar één keer rijden met de aanhangwagen.

We wonen in een oud huis en ik denk dat er elfendertig lagen verf op elke deur zit. De allereerste deur hebben we zelf gedaan en daarna hebben we gezworen: nooit meer. Dat is echt monikkenwerk.

Maar nu staat ventje met een bedenkelijk gezicht hier te staren naar de deurstijlen van mijn computer kamerke: “wat gaan we doen met de “chambrangs?” – (deurstijlen for ze dutch).

Pfffft...weet ik veel wat hij gaat doen met zijn chambrangs. “Koopt er nieuwe” stel ik voor. “Hmmmm....als ik die eraf doe komt er een halve muur mee” zucht hij met een triest gezicht.

“Laat ze dan hangen” – wat moet ik daar nu anders op antwoorden? “Dat gaat toch niet, daar moet ook de verf af” jazeker, dat weet ik maar al te goed, die eerste deur, remember? Hij deed de deur en bibi’ke mocht de chambrangs doen, allemaal hoekskes en kantjes. Never, nooit, jamais… again!

Hij is dan maar mankend terug naar beneden gelopen om erover na te denken. Bovendien hebben we op ‘den entresol’ – (tussenverdiep for ze dutch), in die oude geschilderde deur een heel duur glazen raam steken, zo eentje waar een schilderij in gezandstraald is, of gebrand is – ik ken de techniek niet. Het glas alleen al kost een fortuin en dat eruit doen zien we ook niet zitten. Stel je voor dat het sneuvelt!

Och ja, en nu vergeet ik nog te vertellen waarom mijn Hercules mankt: de sukkelaar is gisteren naar meneer doktoor geweest want zijn hiel deed al een tijdje wreed pijn.

Hij heeft “het spoor”. Volgens de dokter is er niet veel aan te doen buiten afzien en ik heb het gisteren nog op internet opgezocht en dat blijkt inderdaad zo te zijn.

Maar macho zoals hij is, kreunt hij gewoon tussen opeengeklemde tanden bij elke stap en werkt lustig verder. Ik heb al een hele week gezegd: “pak dan toch een pijnstiller” maar hij weigert dit te doen. ’t Ja ....wat moet ge daar tegen zeggen: “wie niet horen wil moet voelen”, ik kan moeilijk die pijnstiller in zijn strot duwen hé?

Gisterenavond zijn we nog eventjes langs zoon 1 en zijn vrouwke geweest om een bloemeke af te geven, ze zijn al tien jaar samen: dat kan al tellen in deze tijd. Ze waren allebei verrast toen we aankwamen want ze waren het zelf vergeten: dat komt ervan als ge gewoon gaat samenwonen, dan is er zo geen ceremoniedag die in uw herinnering blijft steken hé.

Maar die dag staat in mijn geheugen gegrift, een moeder vergeet niet snel de dag dat haar oudste het ouderlijk huis verlaat!

De twee kleinzoontjes genoten nog met volle teugen van de zon in de tuin en we kregen ze amper naar binnen om te gaan slapen.

Hun papa heeft hun haartjes buiten in de tuin met de tondeuze heel kort geknipt voor hun reis naar Kreta binnen een paar dagen. Hij heeft ventje dan ook maar ineens gekortwiekt nu we daar toch waren.

’s Avonds laat is zoon 2 dan nog even binnengeweest om af te spreken voor de deuraffaire van vandaag. Seffens komt hij tussen de middag een boke mee eten dus ik zal maar snel wat lekkere charcuterie gaan halen en wat pistoleekes.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 10:35 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

reaktie op reaktie 'een bezinningsmoment' 18.4.2006









Ik ben een meisje van 23,
( hé supertof dat iemand zo jong reageert op de blog van een oude madam) studeer Toegepaste Taalkunde -Journalistiek, ben geboren en getogen in Antwerpen, heb de Belgische nationaliteit en ben Marokkaanse van afkomst. (je bent dus meer Belg dan ik Anissa, want ik was acht toen ik hier kwam wonen en ik ben pas Belg kunnen worden door mijn huwelijk,  want Belg worden vijftig jaar geleden kostte héél veel geld! ) Ik wou hier gewoon effe op reageren.... Het is waar dat onze ( Anissa, hier vergeet je al dat je Belg bent, ik ben ook allochtoon maar ik neem al de zonden van de Britten niet op mijn schouders hoor....) allochtonen wel wat mispeuteren, tot mijn grote spijt, maar ze zijn niet altijd de boosdoeners. Als een allochtoon iets verkeerd doet, wordt het altijd dik onderstreept in de media, maar als de allochtonen slachtoffer zijn van een daad of als er iets goeds is, wordt het allemaal maar stilletjes gehouden.  I blame the media en de onwetendheid van de mensen.  (Anissa geef toe: wanneer heb je ooit iets GOEDS in de krant gelezen?)   Bijvoorbeeld;mijn zus is vorig jaar aangevallen geweest door een groepje jongens op klaarlichte dag, gewoon op de tram. De jongens hebben haar bestolen en bont en blauw geslagen. Niemand die haar hielp! Ze hadden haar niet uitgemaakt voor haar aard of zo, neen, het waren gewoon kwajongens.  (als jij dit ‘kwajongens’ noemt wat noem je dan criminelen?)  Moest het op een afgelegen plek zijn, hadden ze haar vast ook nog verkracht!!   (Waarom is de tram niet gestopt en waarom heeft de tramconducteur niet de politie opgebeld.  Dit moet toch enorm opgevallen zijn op een tram, zelfs als er niemand ingreep,  wat ik trouwens vreselijk vind! ) Mijn zus moest worden opgenomen in het ziekenhuis en heeft daar een mooi maandje mogen blijven. Ze heeft letsels aan haar knie en rug, die ze voor de rest van haar leven zal blijven hebben. Toen ik op een dag op de tram zat, richting Zuid, kwamen drie jongens op me af en probeerden de tram nog te halen, maar de chauffeur zag dat ze agressief waren en heeft niet opengedaan. (voilà eindelijk een tramconducteur met hersens in zijn hoofd!)  Ik had echt schrik. Ze begonnen dat op de deuren van de tram te spuwen en slaan. Nadat ik thuis was aangekomen, had ik het voorval verteld aan mijn zus en zei beschreef me de jongens en inderdaad;het waren dezelfde jongens. Ik en mijn zus lijken heel erg op elkaar en ze dachten waarschijnlijk dat ik mijn zus was. Nadat mijn zus 2 jaar heeft moeten wachten op een rechtzaak moesten ze schadevergoeding betalen; 1000 euro maar geen gevangenisstraf!!! wat gaat die 1000 euro maken, mijn zus heeft vanaf nu chronisch last van haar knie en rug. Soit... ze zouden echt wel strenger moeten zijn tegen iedereen die iets verkeerd doet!  Ze zijn veel te "zacht"! Je kan bij wijze van spreken iemand vermoorden en na 4 jaar gevangenisstraf kan je al vrijkomen als je je goed hebt gedragen! Als het aan mij lag, zou ik alle zware criminelen (van vreemde origine dus wel te verstaan)? gewoon terugsturen naar land van herkomst. (dat vind ik ook, maar pas op als je zo iets zegt Anissa want dan word je snel een racist genoemd) Sommige criminelen hebben nadat ze een misdaad hebben gepleegd,daadwerkelijk spijt en doen dan hun best op hun steentje bij te dragen om een mooie samenleving op te bouwen, maar niet iedereen is lang zo...En als het een autochtoon is die een zwaar misdaad heeft gepleegd, zou ik een zware gevangenisstraf/boete opleggen. I.p.v. boetes uit te delen, kan de politie beter de echte boeven aanpakken en hun systeem van straffen serieus aanpassen!! (Dat zijn ze nu eindelijk na de moord van ‘Joe’ van plan) Mijn buurvrouw schaamde zich omdat de daders belgen waren, toch heb ik geen haat-gevoelens tegenover de belgische gemeenschap. ( Anissa je vergeet het weer...je bent zelf een Belg waarom zou je je eigen volk haten?  – o.k. je bent van Marokkaanse afkomst, net als ik een Belg ben van Britse afkomst, maar ik vind België het land van belofte en ben heel dankbaar dat wij hier nu zo vrij kunnen spreken en schrijven,  – in veel landen is dit onmogelijk!  Alhoewel ik Engeland een heel mooi land vind, wil ik er niet terug gaan wonen, ik voel me al lange tijd veel meer Belg dan Brits). Ik scheer niet iedereen over dezelfde kam, en de wereld zou dat ook niet mogen doen. In elk ras zitten rotte appels. En qua racisme.... ze noemen me hier vreemdeling en in mijn vaderland ook, omdat ik hier ben geboren en helemaal verwesterd ben. ( mij, mijn broers en zus hebben ze ook lang uitgelachen omdat we de taal niet spraken, kinderen kunnen heel wreed zijn.  Ik heb dat opgelost door zo snel mogelijk de taal goed te leren spreken en me aan te passen aan de rechten en de plichten van dit land dat me gastvrij ontvangen heeft, ik moest ook wel,  want mijn vader was heel streng en drukte mijn broers en mijn zus en mezelf voortdurend met de neus op de feiten:  “pas op!   gedraag jullie want anders worden we allemaal terug het land uitgezet!”  Dit was vijftig jaar geleden hoor, niet nu! )   Ik ben heel trots op mijn cultuur en geloof, maar ik stoor er niemand mee. Mijn schoonzus is Belgische (jij ook Anissa, probeer dat nu eens te voelen! ) en we komen perfect overeen met elkaar. Als iedereen een beetje moeite doet, kunnen we allemaal samenleven. Het feit is en blijft dat we hier zijn en dat we hier blijven, tot ongenoegen van sommigen.....(wie is ‘we’ jij of ik – waarom voel je jezelf nog vreemdeling als je hier geboren en getogen bent, ik begrijp het écht niet hoor! )  Ik ben van mening dat de tweede en derde generatie een grote verandering zal brengen in het reilen en zeilen van de marokkaanse gemeenschap in België. Daar ben ik van overtuigd. (eens de Marokaanse gemeenschap zich écht Belg begint te voelen dan zullen de problemen zich vanzelf oplossen, men kan toch niet verlangen dat de Belgen zich Marokaans beginnen te voelen?  Indien ze naar Marokko gaan wonen wel natuurlijk.  ) Diep in mijn hart droom ik dat ik op een dag zal opstaan en dat er helemaal geen criminaliteit meer bestaat,maar dat is een mooie droom. ( ja een heel utopische droom zelfs – criminelen hebben en zullen altijd deel uitmaken van de maatschappij vrees ik) Nogmaals; in elk ras zitten rotte appels. Ik heb geen zin om verbitterd door het leven te gaan omdat ik wat racistische ervaringen heb gehad en omdat ze me soms raar aankijken op straat en me naroepen. (voilà dat is gesproken, ik ben er ook niet verbitterd door gebleven, maar je moet het juist aanpakken, begin eerst en vooral met jezelf wat meer Belg te voelen met heel veel respect voor je Marokaanse voorouders net zoals ik voor mijn Britse voorouders!) Maar soms heb ik zo van die dagen dat ik echt de goedheid in de mensen niet meer zie.. maar dat gevoel vliegt weg na twee minuten. (Gelukkig !!)  Ik zie het glas halfvol. En diegenen die het halfleeg zien, denk eraan, het feit blijft;we zijn hier en blijven hier. Dus samenleven is de boodschap. (Anissa, kind toch.... deze laatste zin ‘we zijn hier en blijven hier’ geeft me weer kriebels....wie zijn ‘we’  en waarom zouden jullie niet blijven?   Goed samenleven en goed overeenkomen, respect hebben voor elkaar - dat komt van twee kanten hoor....zolang je jezelf ‘we’ voelt bedoel je dat je nog steeds anders bent dan ‘wij’....).

Bedankt voor je reaktie Anissa!

27-04-2006 om 22:31 geschreven door Anissa T.

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 13:03 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Singing in the rain....











Héhé, lekker terug thuis van een prachtig weekend aan de Noordzee in een caravan.

.....En gulle gelooft dat zeker?

Vrééééselijk was’t. De caravan en voortent hadden we al een paar weken geleden in orde gaan brengen en nu gingen we eens genieten. Hahahahahaha......genieten.....bevriezen ja.

Neem een wijze raad van mij aan: een caravan moet in Zuid Europa staan, waar de ZON schijnt, waar het niet voortdurend giet, en waar het buiten warm is.

Ik heb vandaag een afspraak gemaakt met ventje dat ik nog één seizoen dit soort ‘amusement’ ga proberen vol te houden en tegen september zal weten te zeggen of er nadien nog aan de Noordzee gecaravand wordt of niet.

’t Is in feite wel allemaal mijn eigen schuld.

Toen we verleden jaar ons appartementje aan zee verkochten moest en zou ik iets hebben om naartoe te gaan om eens uit te blazen.

Vermits we al ettelijke jaren op reis gaan met een heel klein caravannetje dacht ik dat het een goed idee zou zijn om dit in te wisselen voor een ruimere en deze tijdens de periode dat we niet naar het zuiden gingen ergens vast op een camping te zetten aan de Noordzee.

Iets in mijn achterhoofd zei me dat het wel niet even luxueus zou zijn als een appartement aan de Noordzee, maar dat het zo zou tegenslagen had ik toch nooit gedacht.

Het staat er tenslotte vol caravans en bungalows en het kost dan nog een fortuin om er te staan ook.

Verleden jaar kozen we net de natste maand van de zomer om er te verblijven/verzuipen, maar toch besloten we na de zomer om nog één jaartje bij te tekenen. Onze mede-kampeerders verzekerden ons dat er nog nooit zo’n slechte zomer was geweest.

Enfin, ik werd deze morgend weer wakker van het getokkel van regendroppels op ons dak, kroop vanonder mijn dikke laag dekens en piepte efkes door het raampje naar buiten en kroop er terug onder zo diep ik maar kon met mijn moed in mijn galochen.

“’k ga naar huis vandaag of ge nu meegaat of niet” zei ik tegen de rug van ventje. “’k moet wel mee want ik rijd!” kreeg ik als antwoord; maar hij was het ook echt beu.

Ik weet dat ze voor morgen en overmorgen schitterend weer voorspeld hebben maar daar zal ik dan wel van genieten in mijn nieuwe tuinzetel hier in mijn eigen tuin.

Ik heb daarnet wat blogjes zitten lezen, eerst en vooral die van Myette want ik was curieus en ik zie dat het in Oostende ook gene vette was. We kunnen inderdaad misschien beter met kleinere groepjes samenkomen om elkaar beter te leren kennen.

Ik was dus net lekker blogjes aan’t lezen toen de telefoon ging :.... “mama zijn jullie al terug thuis?” het was zoon 1. “Ja jongen, we zijn weggewaaid en uitgeregend - waarom? (stomme vraag eigenlijk hé? )”. Zijn antwoord was: “Ah, da’s goed want ons gasten zijn hier ’t kot aan’t afbreken, ik ben alleen thuis want mijn vrouwke is na de nachtshift aan’t slapen en ’t is geen weer om met de kinderen buiten te gaan, is’t dan goed dat we naar u komen?” – “zeker schatteke, kom maar af....kunnen ze hier ’t kot afbreken”.

’t Ja het blijven onze kinderen en we zien ze heel graag hé?

Ik hoor ze al aan de voordeur, dus...gedaan met bloglezen, het zal voor straks zijn.

Toedeloekes!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 20:06 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

maai dier freinds....









Aaif nootisd dat sum udder piepel haf staartet raaiting de seem inglish as maaiself ier and deir, so aai toot, waai not raait a hool pies laaik dis.

It wil bie fun for doos hoe laaik puzzeling to unpuzzel it. Sins menny yeers maai jungest brudder and maaiself af enjojd raaiting toe ietch udder dis wee.

Meebie iets becos wie weir furst toot inglish and den flemish aai doont noo, but wie both siem toe doe it effortleslie and wie understand – normalie wie wud see undersit but aai doont wont toe meek it toe diffikult for maai rieders – ietch udder oll de taaim.

Wot aai rielly wonted toe see toe maai blogfreinds is dat if joe doont hier ennyting for a fjuw dees iet wil bie becos mie and maai usband and ower dog aar going to Olland to sie ow de dutch pieple lif.

If joe doont ier ennyting iet wil olso bie becos iet ies faain wedder, becos ief iets is reening kats and dogs wie woont bie going. Witch sillie klot wud go and sit in de reen in Olland in a caravan? Joe wud af toe bie reddie for a nutouse ief joe did dat.

Aai am alreddy going toe apolojaaiz toe Otlips for stieling er foto dat joe sie abuv dis tekst but aai toot iet wos a naais won of de sie.

Aai oop oll de bloggers in Ostend af faain wedder becos dat miens aai wil af faain wedder in Olland toe.

Thea and Kommaneuker joe haf toe admit dis is better dan Sudoko to puzzel!

Sie joe ol soen, soener ieven if de wedder is bad.

Luf and menny kisses from jor blogfreind,

And…. wil sumboddy plies put dat bluddy dog bak in de ouse, de musik is draaiving mie mad!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 20:51 13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

kleindochterdag.....

 vandaag is voorbehouden voor deze lieve

kleine schat

dus weinig tijd om te schrijven....

Dagboek van een kleuter

 

 

 

Maandag

Op bezoek geweest bij bomma en bompa.Alleen knikkers gekregen.Stom speelgoed. Heb knikkers op de keldertrap gelegd. Bompa naar beneden getuimeld,geen belang, bompa toch al oud en versleten,er waren geen knikkers kapot.
Klop gekregen, met knikkers spelen mag niet.

Dinsdag

Hele toffe dag, heb nichtje Suzy gezien op begrafenis bompa. Hele dag doktertje gespeeld. Heel plezant. Mama kwaad, papa kwaad, tante Angel kwaad, Suzy niet.
Doktertje spelen mag niet. Stiel leren is verboden.

Woensdag

Hier en daar in huis chocoladekorrels gelegd. Papa is muizenvallen gaan kopen. Heb korrels opgegeten. Mama viel flauw.
Heb klop gekregen. Lekkere chocoladekorrels eten is verboden.

Donderdag

Heb voor 20 knikkers hele mooie witte muis gekregen kameraad in een doosje gedaan en schoon verpakt.Cadeau voor mama. Mama eerst heeel blij, daarna schreeuw gegeven, flauw gevallen. Papa weer heel kwaad.
Heb klop gekregen. Cadeautjes geven is verboden.

Vrijdag

Papa sloot mij op in de kelder, is plezant. Heb van patattenvoorraad frietjes gesneden om mama te helpen.Zwaar werk, wel 100 kilo patatten.
Heb klop gekregen. Mama helpen is verboden.

Zaterdag

Papa sloot mij op op zolder, ook heel plezant. Heb papa geholpen en dakgoot proper gemaakt. Stond veel volk op straat. Pompiers zijn me komen van dak halen.
Papa kwaad, klop gekregen. Papa helpen is verboden


Zondag

Papa sloot mij op in het tuinhuisje. Had kou en heb een vuurtje gestookt. Pompiers zijn weer gekomen.Toffe mensen, spuiten alles nat.
Klop gekregen. Warm hebben is verboden.


Maandag

Wou pompiers nog eens terugzien. Heb gebeld en ze zijn gekomen. Mama kwaad en pompiers ook.
Heb klop gekregen. Pompiers graag zien is verboden.

Dinsdag

Stille dag vandaag. Heb niets gedaan. Mama heel ongerust en ambetant.Niks doen is niet plezant en eigenlijk verboden.

Woensdag

Op bezoek bij bomma, toen ze me zag staan kreeg bomma schuim op haar mond. Mama sloot mij op in de keuken.Stoelen van bomma veel te hoog, heb ze korter gemaakt met de zaag van bompa, nu zijn ze juist goed. Mama kreeg schuim op haar mond.
Heb klop gekregen.

Donderdag

Met papa naar de kliniek gegaan. Bomma en mama bezoeken. Iets kapot aan de zenuwen. Waarschijnlijk familieziekte. Dokter stak met naald in mama haar arm.Heb met de andere naald die daar lag in de stouterik zijn gat gestoken. Dokter kreeg ook schuim.
Van papa klop gekregen. Mama beschermen is verboden.

Alles is verboden denk ik , behalve kinderen kloppen.
Wacht tot ik groot en sterk ben......


Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Gedaan met kunstgebit - groei je eigen tanden!


Gedaan met het kunstgebit - Groei je eigen tanden!

dit stukje is speciaal geschreven voor blogger:

toch plezant hé die buttons overal plakken?


We kennen allemaal het prentje van een kunstgebit in een glas water op een nachtkastje!

Wel, uit goede bron kan ik je nu vertellen dat dit fenomeen weldra totaal verouderd en voorbijgestreefd zal zijn.

Wetenschappers zijn overtuigd dat mensen weldra hun verloren tanden zullen kunnen vervangen door nieuwe! Nieuwe tanden gevormd uit hun eigen cellen.

Da’s andere kaas hé?

Ik citeer verder:

Inplaats van valse tanden wordt een klein bolletje gemaakt van je eigen cellen, ingeplant waar de ontbrekende tand vroeger stond, en dit groeit in je tandvlees aan en er vormt zich dan een nieuwe tand!

Ja watte Ludovicus .... er is nog hoop hé jongen?

De hele procedure gebeurt slechts onder plaatselijke verdoving en de nieuwe tand zou al een paar manden na de implantatie van de cellen volledig gevormd moeten zijn.

Dit alles volgens Prof. Paul Sharpe, een specialist op gebied van ‘regenerende tandheelkunde’ van de ‘Dental Institute of King’s College, Londen’.

Hij beweert dat deze nieuwe procedure veel voordelen biedt ten opzichte van een valse tand dat eerst een metalen implantaat in het kaakbeen vereist, alvorens er een porceleinen of plastic tand over te plaatsen.

(auw, kan ik me wel voorstellen!)

Implantaten zijn dan ook nog heel duur en je hebt een goed, sterk kaaksbeen nodig en dat alleen is al bij veel mensen een groot probleem.

(ofwel heb je geen centen, ofwel heb je geen goed sterk kaaksbeen?!)

Maar ik ga verder....

Bij deze nieuwe methode implanteert men dus dat bolletje cellen en stilaan vormt dat zich om tot een tand, die tand groeit dan verder en produceert tevens been dat zich dan verankert aan het kaaksbeen.

(Pure science fiction hé ?)

Deze keuze om een nieuwe tand te laten ‘groeien’ zal zeker heel veel mensen aanspreken.

Volgens dezelfde Prof. Sharpe zal iedereen die een tand verloren heeft je zeggen dat, indien ze de kans krijgen, ze veel liever hun eigen tanden zouden hebben dan valse.

De gemiddelde Brit ouder dan vijftig heeft al 12 tanden verloren uit een volledig gebit van 32.

Dit cijfer zal voor ons Belgen/Nederlanders wel ongeveer hetzelfde zijn zeker?

De hele procedure zelf zou vrij simpel zijn.

Dokters nemen cellen van de patient. Deze cellen hebben de unieke mogelijkheid om eender welke vorm van het weefsel aan te nemen dat deel uitmaakt van het lichaam.

(Ik herinner me ergens vaag ooit op TV een varken of een muis gezien te hebben waar een menselijk oor aan groeide... het kan dus waar zijn! )

Maar ik dwaal weer af....

Door de stamcellen dan voorzichtig verder te behandelen in een laboratorium, kunnen wetenschappers ze dan vervolgens in de vorm van een tand laten groeien. Na een paar weken is het bolletje cellen, men noemt het dan een ‘bud’ (knopje) klaar om geïmplanteerd te worden.

Door middel van testen kan men ook zien welke soort tand – bv. een kies of een snijtand – zal gevormd worden door de bud.

Dan wordt de tandbud slechts met plaatselijke verdoving via een kleine inkeping in het tandvlees ingebracht.

Enkele maanden later zullen de cellen gerijpt zijn tot een volledig gevormde tand, vastgeankerd aan het kaaksbeen. Terwijl de tand groeit worden er ook chemicaliën vrijgegeven zodat bloedvaatjes en zenuwen zich aan de tand linken.

De techniek werd al getest op muizen en werkte vlot - een nieuwe tand had slechts weken nodig om te groeien.

Volgens Prof. Sharpe is er dan ook geen reden om aan te nemen dat deze techniek niet evengoed bij mensen zou werken.

Zijn team heeft inmiddels al een bedrijf opgericht ‘Odontis’, om de techniek verder te ontwikkelen en ze hebben zopas een prijs van 400.000 GBP gewonnen van de ‘National Endowment for Science, Technology and the Arts and the Wellcome Trust.’

Goede hoop dus voor iedereen die last heeft met zijn gebit, laat ons hopen dat deze nieuwe technologie zich heel snel ontwikkelt en niet te duur zal zijn (sic).

\"Free


Professor Paul Sharpe
Head of Department of Craniofacial Development, Dickinson Professor of Craniofacial Biology and Director of Research at the Dental Institute,
King\'s College London

Professor Paul Sharpe is internationally renowned for his pioneering research into the genetic control of tooth development. In 2002 he founded a start-up company, Odontis Ltd, to aid the development of tissue engineering approaches for human tooth replacement. Prior to his appointment at King\'s, he was a reader in the School of Biological Sciences, University of Manchester and has also worked at the Universities of Cambridge, Wisconsin and Sheffield. He obtained his PhD in Biochemistry from the University of Sheffield.


(Bron) Vrij vertaald uit:

Ian Sample, science correspondent
Monday May 3, 2004
The Guardian
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 00:00 17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

The meaning of life....










Vandaag is het weer mijn bezinningsdag.

Ja ik verplicht mezelf om elke week toch minstens één keer diep over het wel en wee van het leven na te denken.
Veel tijd krijg ik niet want zoals jullie allemaal weten er is niemand die zo weinig vrije tijd heeft dan (als) ?? een gepensioneerde ..  (één van mijn favoriete blogs) zal mij wel zeggen hoe het grammaticaal juist moet.
Niet dat ik me daar een fluit van aantrek maar dan weet ik het tenminste.

“Bon”, dacht ik, “waarover ga ik nadenken”?
The meaning of life à la Monthy Python?!
Dat is zwaar en diepzinnig en dan kom ik tenminste niet al te frivool over.
Er is aan mij ook een diepere, serieuze kant.
Er valt wel niets meer te veranderen na al die jaren, tenzij misschien mijn houding naar de buitenwereld toe in de toekomst.
 
Ik vroeg me af:  wat betekent mijn leven en indien ik mijn leven kon overdoen, wat zou ik dan anders gedaan hebben? Ik besloot dan tevens om het te doen ‘à la mode de  in puntjesvorm.

Dus, feel free om het te kopiëren en er ook het uwe van te maken en bij mijn reakties te plakken.
Plagiaat troef hier op mijn blog bij gebrek aan inspiratie.
  • Ik zou zeker verder studeren;
  • Ik zou kinderpyscholoog of kinderpsychiater worden;
  • Ik zou niet jong trouwen;
  • Ik zou zeker eerst een tijdje samenwonen;
  • Ik zou zeker blijven werken;
  • Ik zou een full-time huishoudster nemen;
  • Ik zou meer kinderen hebben;
  • Ik zou assertiever zijn;
  • Ik zou heel dik, donkerbruin, lichtgolvend haar hebben. (da’s gewoon een wensgedacht)
  • Ik had blijven dansen;
  • Ik had muziek geleerd, liefst piano en zang;
  • Ik was toch naar de tekenacademie gegaan;
  • Ik zou na de rijschool blijven rijden hebben in mijn eigen auto;

Voilà, tijd is om! Duty calls.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:56 13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

de nieuwe - oude - man




als ge dit blauw manneke ziet dan weet ge dat IK weer van corvee ben - ventje van madam dus.


Ons madam is weer druk bezig.

Ze zei: “zeg uw vorig stukje had vrij veel belangstelling, schrijf vandaag nog maar iets, want anders denken ze dat ik weer van mijne sus gevallen ben”.

’t Ja wat doet een man die al 38 jaar met dezelfde getrouwd is? Die sleft met een gepijnigd gezicht de trap op en gaat achter de PC zitten. Ze drijft altijd hare wil door alhoewel ze dat nooit zal willen toegeven.

Sloefen zijn wij, de mannen van vandaag.

Ze is beneden haren biscuit aan’t garnieren voor onze kleinzoon die 3 wordt. Ze probeert om de biscuit van mijn moeder te evenaren maar daar zal ze het nog moeilijk mee hebben.

Ons moeder haren biscuit is met niets te vergelijken. Die zweeft bijna en lekker – mannekes toch.

Toen ik bij den troep was bracht ze er eens ene mee voor mij en ik heb die dezelfde avond helemaal alleen opgesmikkeld.

Maar ons madam geeft niet rap op. Nu haar moeder zaliger (god zegen haar katoenen sokskes) dood is en niet langer bakt voor de verjaardagen en nu ons moeder te oud/lui geworden is om het nog te doen, heeft ons madam besloten om die taak over te nemen.

’t Verschil zit hem hierin: ons moeder is een perfectioniste en ons madam is dat niet.

Ik heb het efkes moeilijk gehad in’t begin om dat gewoon te worden, maar ik heb me er nu bij neergelegd. Ik heb jaren geprobeerd om er verandering in te brengen maar het lukt niet.

Er zijn zo drie soorten vrouwen heb ik tot nu opgemerkt.

Ik vergelijk hoe ze een appel eten.

De eerste pelt het en eet het op en gooit het klokhuis weg.

De tweede pelt het, verdeelt het netjes in partjes, eet dan partje per partje op en dept haar mond met een servetje.

De derde pakt de appel, bijt er in zonder te schillen, ’t sap vliegt in ’t rond en ’t klokhuis moet er mee aan geloven.

Ons madam past in de derde categorie. Alleen de pitten speekt ze uit, soms toch, ’t hangt er van af of ze grote honger heeft of niet.

Eigenlijk mag ik niet klagen want ze is op alle gebied zo fel.

Amaai, ik ga nu stoppen want mijn twee tipvingers krijgen al blaren.

Ze zal wel content zijn zeker. Ik zal het haar maar op haar blog laten zetten want dat stuk heb ik nog niet door.

Ik zal eens gaan zien hoe ver ze staat met de versiering van haar biscuit, de crème fraiche hing daarjuist al overal.

Zucht....en voor wie is de opkuis denkt ge? Just!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:41 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten