Naar de inhoud

Bompapatje's schrijfsels

seniorennet.beseniorennet.be
Hier se, hier se een bezoeker se..... Welkom in mijn nederige blog... Iets drinken?... Als je een biertje wenst, klik dan even op de foto onder de datum en kies maar... keuze genoeg. Gezondheid!

Berichten van 1 januari 2014 tot 31 januari 2014

Jaar in, jaar uit

Ook al schrijfsel ik zo graag
in een vers of een verhaal
passies hebben we allemaal
alleen de tijd is soms de vraag.
 
Mijn tweede passie is toneel
verdwijnen in een ander mens
een mooie rol is wat ik wens
al is het niet professioneel.
 
Ik moest kiezen tussen twee
een productie staat op 't spel
en 't wordt weer geen bagatel
maar 't is beslist; ik speel mee.
 
Daarom wordt het hier wat stil
op het blog van Bompapatje
wel zo af en toe een kladje
misschien over een 'bananen'schil
 
We zijn begonnen aan het stuk
 'jaar in, jaar uit' van onze Gerd
het verhaal heeft hij geleverd
en zet ons nu al onder druk.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Bompapatje om 18:38 2 reacties Reageer op dit bericht

Het prenatale verhaal van een 3de in de rij van 12‏

Februari 1949...
Alle Coenen-spermo's (de mannetjes) en -sperma's (de vrouwtjes) liggen klaar aan de start. Allemaal met hun mooiste zwempakje aan (zo'n wit met een staartje; zoals die nu nog altijd in de mode zijn).
Ik had mij extra voorbereid om de race te winnen... me lekker warm gezwommen, tijgervet en strechen zoals en echte kampioen.
Met hoeveel we juist waren weet ik niet meer precies, maar ik herinner mij vaag een menigte voor zover het oog kan reiken.
Gelukkig stond ik helemaal voorin en had het einddoel al in zicht... de enige echte YCel... Haar ging ik veroveren en de nummer 1 worden van de Coenen-kids.
De sponsor en gulle schenker, de heer A.C uit H - een O.O. bij het A.B.L. - had zijn pistool al geladen en opgericht... Het startschot klonk en met z'n allen schoten we vooruit... dringend, wringend en duwend door de smalle eerste bocht het duister in. Al snel waren ik en een paar sperma's op voorsprong; van spermo's geen spoor... zij hadden de wedstrijd reeds verloren... Nog twee koplopers; ik en een jonge Sperma die zichzelf Jeannine noemde.
Daar stonden we dan met z'n tweetjes... Wie zou er als eerste naar binnen gaan?... Och ja... Toen al was ik een echte gentleman: "Ladies first" hoor ik me nog altijd zeggen... en keerde terug naar de balroom, waar ondertussen alle anderen zich weer hadden verzameld. Een beetje teleurgesteld en vooral boos op mezelf, dacht ik al aan een degelijk trainingsplan om bij de volgende wedstrijd alleen aan te komen. 
9 Maanden later werd Jeannine geboren als oudste dochter.


September 1950...
Deze keer goed getraind en met een kei goed plan lig ik geconcentreerd aan de start alle concurrenten te taxeren. Ik was er zeker van; deze keer zou ik de winnaar zijn... Alles verliep naar wens... we hadden al vlug met twee een mooie voorsprong op de achtervolgers. Mijn medevluchtster, Sperma Monique, raakte zo stilaan uitgeput... Ik rook mijn kansen... Maar helaas, kon ik dit keer niet onmiddellijk de ingang vinden van de YCel en werd dus op de valreep geklopt... Mezelf vervloekend en hemel en aarde bezwerend dat dit nooit meer zou gebeuren, keerde ik dan maar opnieuw naar de balroom, waar alle spermo's en sperma's zich konden laten masseren en op krachten komen.
En 9 maanden later werd Monique geboren als tweede dochter en eerste zus.

  

Januari 1953...
Ik was in topvorm... ongelofelijk!!... In de groep noemde iedereen me 'de kannibaal'... Alle kermiskoersen had ik ondertussen gewonnen. Het was duidelijk; dit keer ben ik de 'top favoriet'... geen enkele sperma zou mij de loef afsteken en van de nog veel te jonge en onervaren spermo's had ik niets te vrezen... "I will be the boy number 1".
Na het startschot van A.C uit H., schoot ik vooruit en had al meteen enkele meters voorspong. De ervaring had mij geleerd om nooit om te kijken en m'n eigen tempo te blijven gaan. Hijgend en puffend kwam ik dan ook als eerste aan en al snel had ik de ingang gevonden... Net voor ik binnen wilde gaan, stond ze daar... Reginake... met haar blink-blink oogjes mij aan te staren... "broer?... please!?" probeerde ze nog... Maar nee hoor... Dit keer was het mijn beurt... Ik ga dit jaar niet terug naar de balroom!... Derde keer, goede keer!

9 maanden later ben ik dan snel/snel geboren als eerst zoon... Boy number 1...

  
De volgende wedstrijd was al in december van datzelfde jaar en dus amper 11 maanden na mij was Reginake ook al daar... Het eerste jaar heeft ze geen woord gesproken; alsof ze nog altijd boos was op mij, maar later zijn we toch nog goeie vrienden geworden.
Op het palmares voor de volgende wedstrijden staan: Micheline, Ines, Luc, Marleen, Brigitte, Eric en Dominique...

En Nini, die de Schepers-wedstrijd had gewonnen, werd tijdens de schoolvakanties ingehuurd als onze nummer 12, tot grote tevredenheid van iedereen. 
 
Voila, zo weet iedereen nu hoe dat 'prenatale verhaal van de 3de in de rij van 12' juist in elkaar zit.
Vermits drie keer scheeps recht is, ben ik dan later ook in de scheepvaart terecht gekomen. 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Bompapatje om 16:08 1 reactie Reageer op dit bericht

voor ieder die het moeilijk heeft

Wanneer je denkt dat alles mis gaat,
je geen einde aan de tunnel ziet...
geboren bent voor 't ongeluk
en alleen maar onheil voelt.
 
Als alles zwart wordt voor je ogen
en geluk je nooit eens toelacht...
depressie of burn-out je leven deelt
en voorspoed alleen voor d' ander is.
 
Zwarte sneeuw...
of altijd regen.
Niets valt mee...
alleen maar tegen.
 
Dan komt plots en onverwacht
en in de tunnel schijnt aan 't end
het geluk dat op je wacht...
al het onheil afgewend.
 
Eindelijk begint de zon te schijnen
en lacht het geluk je volop toe...
Tijd voor burn-in zou ik zeggen
en eindelijk weg met die depressie.
 
Vogels fluiten...
heerlijk warm.
Alom lachende gezichten...
blij, gelukkig en tevree... 
 
Speciaal voor ieder die het moeilijk heeft.
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Bompapatje om 19:02 1 reactie Reageer op dit bericht

En wij maar zagen en klagen

En wij maar zagen en klagen,
terwijl er ver van ons bed weer doden vallen

Over fileleed en openbaar vervoer
teveel regen en te weinig zon
dure reizen en belastingen
onze job en werkelozen
op facebook en op twitter
 
We zagen en klagen,
terwijl er ver van ons bed weer doden vallen
 
Over communautaire geschillen en zo
hangjongeren en gasboetes
hondenpoep en sluipverkeer
migranten en homofielen
maar ook over het TV-aanbod
 
Wij maar zagen en klagen,
terwijl er ver van ons bed weer doden vallen

We zien het alle dagen op televisie
lezen het elke dag in de krant
horen het wel 10 keer per dag op de radio
ja... winden ons op om zoveel ellende
maar doen uiteindelijk niets
 
Maar we blijven wel zagen en klagen,
terwijl er niet eens zo ver van ons bed weer doden vallen
 
We storen ons aan hoofdoeken en djellaba's
aan mannen met baarden in lange gewaden
aan spelende kinderen of oudjes op de tram
we klikken over het centje voor de vuilnisman
en haten de haan van de buren en de duiven op het plein

Gaan wij dan altijd blijven zagen en klagen,
terwijl er helemaal niet zo ver van ons bed toekomstige slachtoffers geboren worden?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Bompapatje om 17:30 2 reacties Reageer op dit bericht

Als ik God was geweest

 
 
 
 
Als ik God was geweest,
dan groeiden de kinderen aan de bomen...
Dan kon je ze plukken...
en laten rijpen...
tot volwassen mensenfruit.
 
Geen vrouw had zoveel pijnen
en weeën hadden niet bestaan...
Ze konden de vruchten laten rijpen
in die onbevlekte moederschoot...
tot (h)eerlijke kleine mensjes.
 
De vaders zouden moeten wroeten,
om 't vrouwenleed van vroeger...
Voor hun kroost moesten ze zwoegen,
één maal per maand tot bloedens toe...
tot heel hun lijf er pijn van doet.
 
Maar God ben ik dus nooit geweest.
Als man en vader blijf ik me schamen,
om zoveel leed en barensweeën.
En voor die hechte moeder-kinderband
is mijn mannenverstand veel te klein.
 
Vergeef me God voor deze woorden,
Ik weet wel dat Eva in die appel beet,
maar 't was de schuld van Satan, toch?
Die historie... is nu al veel te lang geleden...
verjaart de straf voor al die vrouwen dan nog niet?
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Bompapatje om 13:53 6 reacties Reageer op dit bericht

Spelen met de kinderen

 
 
Spelen met de kinderen
zij worden nooit eens moe
en speelt bompa met de kinderen
is het een heel gedoe
 
Dure spullen zijn niet nodig
want we spelen zonder grenzen
kartonnen dozen kan zonodig
of in de gootsteen vrolijk plenzen
 
Spelen met de kinderen
en bompa wordt wel moe
maar speelt verder met die bengels
tot overgeven toe
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Bompapatje om 19:11 2 reacties Reageer op dit bericht

moderne tijden...

In het tijdperk van de communicatie...

is communiceren toch zo moeilijk.


- we mailen elkaar op 't werk, ook al zitten we naast elkaar.
- we gaan elkaar op straat uit de weg, maar op Facebook zijn we vrienden.
- we kennen  elkaar niet eens, maar twitteren er op los.
- we hebben behoefte aan elkaar, dus sturen we smsjes.
 
- Telefoneren doen we niet zo graag en praten oppervlakkig.
- We hebben elkaar niets zinnigs te zeggen, maar willen altijd en overal bereikbaar zijn.
- In gezelschap blijft het akelig stil... te wachten tot 'iemand' eens iets zegt.
- Een briefje schrijven is zo ouderwets, maar krijgen graag een kaartje met de Kerst.
 
Ach... moderne tijden...

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Bompapatje om 17:36 Reageer op dit bericht

Old man running

Met het nieuwe gps-horloge, de oude hartslagmeter, de vertrouwde weegschaal en de doodgewone lintmeter eindelijk eens een juist beeld van mijn loopresultaat...
Resultaat van vandaag dus:
- Buitentemperatuur was ongeveer 2°C omstreeks 09 uur 20
- 10,41 Km gelopen in een tijd van 1u08'57"15 - tegen een gemiddelde van 6,5 min./km ofwel 8,7 km/uur.
- Met een hartslag van 137 b.p.m. gemiddeld en 151 b.p.m. maximum
- Ik weeg nu 64,1 kg en heb een buikomtrek van 87 cm
- En voor mijn prestatie heb ik van 't vrouwke - zoals elke keer trouwens smiley-smile.gif - een heerlijke zelfgemaakte verse fruit-shake gekregen om weer op krachten te komen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Bompapatje om 13:33 3 reacties Reageer op dit bericht

Ooit was ik een kleine vent‏

Ooit was ik een kleine vent
nu word ik stilaan oud
ik werd door ’t leven niet verwend
maar niets is wat mij tegenhoudt.
 
M’n kinderstreken blijven duren
intens, heerlijk en oprecht
met de kindjes zotte kuren
verhaaltjes lijken meestal echt.
 

Rennen, springen als een kind
spelen en zingen naar hartelust
altijd lachen en goedgezind
fantaseren, nooit eens rust.

Onbekommerd en nooit vervelen
aan onze eigen wereld bouwen
geen problemen of vooroordelen
maar vol dromen en vertrouwen.
 
Alleen maar liefde en plezier
nog om niemand zijn we rouwig
ook geen ruzies of getier
't is zo kinderlijk eenvoudig.
 
Maar dan komt die oude dag algauw
stijf en moe... teveel gerend!
Kind blijven is wat ik altijd wou
en niet die oude grijze vent.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Bompapatje om 09:42 5 reacties Reageer op dit bericht

Recept voor Hannah-gebraad op de wijze van Seth en Bompapatje

 - Neem een grote paella-pan
- even voorverwarmen op een klein vuurtje
- giet een goede scheut Griekse olijfolie in de pan
- leg de Hannah in de pan
- even laten dichtschroeien en dan rijkelijk met bruin Trappistenbier overgieten
- voeg wat aardappelschijfjes, soepgroenten, ajuin en champignons en gerookte spekreepjes toe
- bestrooi het geheel met peper, zout en gemengde kruiden
- één uur laten sudderen
- de Hannah regelmatig omdraaien en overvloedig overgieten met de saus
- voeg dan nog wat paprika's en een weinig room toe en laat nog even verder sudderen.
Opdienen met hompen bruin en/of wit brood,
Geniet van dit recept bij een heerlijke
- Source d' Anvers voor de geheelonthouders en kinderen
- Chateaux de quelque part voor de wijndrinkers
- Trappist Westvleteren 10° voor de bierliefhebbers

Smakelijk

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Bompapatje om 20:40 5 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Bompapatje's schrijfsels

↑ Terug naar de berichten