Berichten van 1 maart 2013 tot 31 maart 2013

't Zomeruur komt er weer aan!
Voor veel mensen een plezier; iets waar ze een heel jaar naar uitkijken... Maar geloof het of niet... IK ZIE DAAR VERSCHRIKKELIJK TEGEN OP!
Mijn biologische klok is daar niet tegen bestand.... dagen... misschien wel weken moet ik daar tegen vechten... aanpassen... 't gevoel van een jetlag die maar niet overgaat.
Dagelijks zal ik weer moeten uitleggen dat mijn humeurigheid het gevolg is van dat stom zomeruur... dat het sterker is dan mezelf... En weer zullen ze mij niet kunnen geloven...
En 't ergste is dat ik net uit Afrika terug ben en dus al twee keer een uur aanpassen heb moeten doorstaan... alhoewel ik het dit keer toch redelijk kranig heb doorstaan... maar daar zal de verlofstemming wel mee te maken hebben zeker?
WANNEER SCHAFFEN ZE DAT STOM ZOMERUUR NU EINDELIJK EENS AF?...
En tegen dat ik d'r helemaal door bent, mag m'n biologische klok zich opnieuw aanpassen aan het winteruur!...

Facebook 14 maart 2014

Toeval of niet…

Ik zit gisteren avond met mijn broer een paar biertjes te proeven.

We hadden net Dominus gedronken.

Ik zeg nog tegen mijn broer: “Voila sé, we hebben ons wijwater binnen sé”

Plots gaat m’n GSM af… een berichtje van ’t vrouwke:” We hebben een nieuwe paus…”

Toeval of niet…

Vanmorgen bij het opstaan zie ik de sneeuw al door het raam...
met ontroering overvalt het mij: "Oh dennenboom... oh dennenboom..."
Vandaag afspreken met 't vrouwtje wat we met de Kerst gaan doen...
ik krijg plots zin in gevulde kalkoen: " Oh dennenboom... oh dennenboom..."
Toch maar 't fietske laten staan en met de bus naar 't werk...
al iets minder enthousiast; maar toch: "Oh dennenboom... oh dennenboom..."
Dan plots het besef dat het nog maar maart is en Pasen nog moet komen....  
OEPS!!... dus helemaal niks geen: "Oh dennenboom... oh dennenboom..."

Deze middag kijk ik door de venster en zie de zon al volop schijnen...
met vreugde overvalt het mij: "Daar is de lente... daar is de zon..."
Straks thuis bespreken met 't vrouwke hoeveel paaseieren per kleinkind...
niet te veel, wel of geen chocolade; enfin: "Daar is de lente... daar is de zon..."
Och, was ik maar met de fiets gekomen in plaats van met de bus...
maar de zonnebril zit wel al in de rugzak: "Daar is de lente... daar is de zon..."
Dan eindelijk tijd om naar huis te gaan, maar buiten is 't één ijs- en sneeuwbrij en nog bitter koud...
DUS!!... helemaal nog geen: "Daar is de lente... daar is de zon"

STOMME WINTER !!!!!

Ik wou ik was in 't buitenland...
ik wou ik was ver weg van hier...
ik wou ik lag in 't zonneke...
aan 't zeetje op het strand.

Ik wou ik was in 't buitenland...
ik wou ik was ver weg van hier...
ik wou ik had geen kou niet meer...
maar heerlijk, lekker warm.

Ik wou ik was in 't buitenland...
ik wou ik was ver weg van hier...
ik wou ik had even eens geen zorgen...
maar echte rust en heel ontspannen..

Die ochtendknuffel...
met zachte kus.
Dat lieve woord...
en simpel gebaar.
Het wederzijds begrip...
nog even samen zijn.
Zo simpel,... maar het kleurt wel je hele dag.

Tgenwordig moet men veel shreifvouten makken peins ik of ge doe ni mee op facebook. En voral ni in’t schoen Nederlants hé!!...
dt, lang ei of korte ij, sch of sg... ‘t maakdt alemaal ni uit; as’t mor vekierd is en lifst zonder leestekenen.
En as'k zo nor m’n eigen schrijfselkes zie, ben ik goe besig.... amaai.
’t Is pertang simpel:
Ik drink nooit thee, alleen maar bier en koffie
Gij drinkt altijd; van ’s morgens tot ’s avonds
Hij drinkt alleen als hij op café tegenwoordig is
Of zo iets

Het zonnetje schijnt volop

en geen wolk in de weg...

Voetgangers lopen er weer vriendelijk bij

en knikken welgemeend een goede morgen.

De  fietsers zijn veel te warm aangekleed,

zweten en dampen... maar de zonnebril staat al op de neus.

De auto’s zoemen vrolijk door de straten,

uit hun open ramen klinkt reeds luid de dansmuziek.

Er waait een lichte bries

door de nog bladloze bomen.

De stadsvogels kwetteren en tsjilpen,

alsof het al volop paartijd is.

En de toeristen flitsen en flitsen en flitsen

uit hun dure camera’s.

Eindelijk...

de lente is weer in ’t stad!

Ze denken dat ze het kunnen verdoezelen hé!?

Maar ik versta ze wel hoor... ik ben niet dom!

Nonchalant en niet eens achter mijn rug zeggen ze het... meermaals per dag... in het Frans.

Maar ik spreek zelf een aardig woordje Frans!... Dus geen gezever hé!

“Pas de problème” zeggen ze dan.... maar ’t klinkt meer als ‘Pat probleem’.

Alsof ‘ik’ iemand ben die voor problemen zorg.... komaan hé zeg!