ik kan niet slapen

Ik wil graag je steun en toeverlaat zijn
Mijn schouder lenen om op uit te huilen
Luisteren, aanvaarden, proberen te begrijpen

Ik wil graag je vriend zijn
Er zijn als je me nodig hebt of niet missen kan
Verdrietig of vrolijk zijn als jij dat bent

Ik wil je graag helpen waar het kan
Naar je toe komen door weer en wind
Mijn dak en bezittingen met je delen

Ik wil graag je redder zijn
In nood en tegenspoed, in moeilijke momenten
Ook al heb je al eens iets verkeerd gedaan

Ik wil je graag veel vergeven
Ook al heb je me wel eens pijn gedaan
En heb je meermaals iets verkeerd gezegd

Maar overweeg, dat ik m’n grenzen heb
Dat ik beperkt ben; fysiek, metaal, emotioneel
Zelf ben ik toch ook maar mens.

I’m only human after all!

Houden van je kinderen
Is aanvaarden dat ze fouten maken
Is leren leven met hun beperkingen
Respect te tonen voor hun eigen leven

Houden van je kinderen
Is er te zijn als het mis gaat
Hun beperkingen aanvaarden en begrijpen
Los laten en hun eigen leven laten leiden

Houden van je kinderen
Is om nooit op te geven
Altijd hun ouder te zijn, door dik en dun
Dat ze weten dat ze altijd op je kunnen rekenen

Houden van je kinderen
Is nog meer houden van hun kinderen
De keuze van hun partner een deel van je gezin laten zijn
Samen één grote familie te zijn

Houden van je kinderen
Vraagt veel van je emoties
Je cijfert je zelf maar al te vaak weg voor hun belang
Want zonder die band, dan beteken je niets.

Soms kunnen mensen zo DOM zijn
Zo onbeschoft en marginaal
Om de dood van een jonge landgenoot
Weliswaar met vreemde roots
Maar geboren en getogen hier bij ons
Dus gewoon één van ons
Maar slachtoffer van terreur
Slachtoffer van de waanzin
Wat zulke extremistische mensen
Alleen maar voeding geeft
Door hun waanzinnig racisme
Hun onverklaarbare haat
Om die jongen openbaar te beledigen
De familie en vrienden te kwetsen …
Erger nog …
Sommigen van die marginalen hebben dezelfde roots
Sommige van die marginalen zijn zelfs buren / stadsgenoten
Begrijpen die idioten dan niet
Dat terrorisme niet alleen met wapens wordt gevoerd
Maar ook door onzin uit te kramen, kwetsende woorden
Zogenaamde ironie, flagrant sarcasme
Pure provocatie … MARGINAAL … fascisme.

Tweeduizendzeventien,
wat gaan we dit jaar wel niet zien?
Meer vrede en begrip,
gezondheid, voorspoed en meer geld,
veel liefde zonder overspel,
alles wat ons hart beliefd,
de beste wensen voor elkaar?

Of blijft alles bij het oude
zoals in tweeduizendzestien?
Haat en onbegrip,
terreur en onverdraagzaamheid,
rampen, oorlog en armoede,
teleurstelling om de onverschilligheid.
Geloven we zelf onze beste wensen noch?

Ach, hoop doet leven en daarom elkaar het beste wensen en optimistisch naar de toekomst kijken, is het enige wat ons rest.

Het is nooit fijn om iemand pijn te doen
maar soms gebeurt het onbewust
een goed bedoelde opmerking
met de verkeerde woorden
op het foute ogenblik
gaan vaak door merg en been
het kwaad is dan geschied.

Het is nooit fijn om iemand pijn te doen
maar als het is gebeurd
komt die goed bedoelde troost
dat wel gemeend gebaar
altijd weer te laat
de pijn zit dan al veel te diep
al was dat de bedoeling niet.

Een sorry is niet genoeg, maar minstens op z’n plaats…
“SORRY !”

iedereen heeft het wel eens
moe … oververmoeid
mentaal en fysiek totaal op
tijd voor rust en wat eenzaamheid
weg van alle drukte en verplichte evidenties
tijd voor meer ik, myself and me
soms wordt het ons echt te veel
maar schaam je niet om het te bekennen
’t is zo menselijk … heel normaal
er zijn grenzen voor iedereen
gewoon even rusten en dan herpakken
optimisme, humor en geloof
zijn de sterkhouders in ons zijn
alleen vol verwachting naar de toekomst kijken
het verleden is voorgoed en voor altijd voorbij.

Neen, ik laat mij niet demotiveren,
door al het geweld en extremisme!

Neen, ik laat mij niet beïnvloeden,
door haat, fanatisme en fascisme!

En neen, ik ben totaal niet ongevoelig,
om wat er in de wereld gebeurt!

Maar ik blijf houden van het leven,
zoals het dagelijks is, thuis en in de buurt.

Ik blijf houden van de mensen om me heen;
familie, vrienden, kennissen en buren.

Want zij zijn mijn leven en mijn zijn;
mijn houvast voor eeuwig en altijd.

Neen, ik laat mij niet demotiveren,
door al het geweld en extremisme!

Neen, ik laat mij niet beïnvloeden,
door haat, fanatisme en fascisme!

En neen, ik ben totaal niet ongevoelig,
om wat er in de wereld gebeurt!

Maar ik blijf houden van het leven,
zoals het dagelijks is, thuis en in de buurt.

Ik blijf houden van de mensen om me heen;
familie, vrienden, kennissen en buren.

Want zij zijn mijn leven en mijn zijn;
mijn houvast voor eeuwig en altijd.

Waar een wil is, is een weg
Waar een weg is, is een wil
Waar is de weg naar de wil?
Waar is de wil naar de weg?
Waar wil de weg naar?
De wil is weg naar Waar?
Naar waar wil de weg?
Naar dat de weg wil.
Naar dat de wil weg is.
En toch is er een weg naar de wil!

De storm heeft de wind gevangen
Hard tegen hard
Niet alle takken blijven hangen
Of bomen blijven staan
Huisdieren zijn verward
Daar komt weer zo’n windstoot aan
Van links naar rechts
Over en weer
Tuinmeubelen vallen
Bloempotten vliegen
Gelukkig blijft het droog
En staat de vuilbak uit de wind
Staat mijn fiets nog wel recht?
Och … ’t zal wel overwaaien.

De nachtelijke uren
Lijken eeuwig te duren
Maar het wordt al heel snel dag
En dan moeten we weer aan de slag

De nachtelijke uren
Blijven niet eeuwig duren
Maar brengen rust en geborgenheid
Bekomen van de dagelijkse bezorgdheid

Piekeren
Is de verkeerde kant op fantaseren
Geef kabouters en elfen
Weer een plaatsje in je fantasieën
Laat het licht weer schijnen
Verban duivels en demonen
En geniet van de nachtelijke duisternis
Om hoop en vreugde weer een kans te geven
En alleen nog in de juiste richting te fantaseren …
Laat het piekeren maar aan negatievellingen.

La vita è bella
Het leven is mooi
Spannend, onvoorspelbaar
Vol verrassingen en ondoorgrondelijk.

Maar ’t leven kan ook hard zijn
Zwaar om dragen
Een sleur, eentonig
Vervelend en onvoorspelbaar.

La vita è bella
Als je van het leven houdt
Met voldoende variatie
En eentonigheid vermijdt.

Maar ’t leven komt zoals het komt
Je hebt er geen vat op
Het legt beslag op je
En gijzelt je.

La vita è bella
Alleen als je positief bent
Flexibel en optimistisch
Open en vol verwondering.

Alleen dan is het leven
Waard om te beleven
Alleen en dan alleen is
‘La vita bella’

Op de dag dat mensen verjaren
dat je die mensen van harte geluk wenst
met kussen, cadeautjes en bloemen
en samen met familie en vrienden
een heerlijk feest beleeft …

op een dag dat je geniet van het mooie weer
lekker lui in je stoel in de schaduw van de zon
met een leuk of een spannend boek
rust en stilte, alleen de wind
zen, en met je eigen zelf …

op de dag dat kennissen in het huwelijk stappen
een liefdevolle toekomst tegemoet
je deel mag nemen aan de festiviteiten
met je mooiste kleren aan
naar het feestmaal en het avondbal …

op zo’n dag sterven in stilte vrienden of familie
voor hen is het leven voorgoed voorbij
we zullen hen zeker missen
maar voor ons gaat het leven verder
alsof er geen einde aan komt …

Slaap eeuwig zacht lieve dierbaren
wij hadden nog graag met jullie verder gefeest
maar aan alles komt een eind
behalve aan onze innige band
die was, is en zal altijd blijven.

Grijs en rimpels hier en daar
hangbuikje, slechte tanden, hardhorend en bijziend
en de haren dunnen uit
maagzweren met chronische slokdarmontsteking
slechte ruggenwervels, restless leg syndroom
onrustig, niet genietend, voortdurend afwezig en verward
vergeetachtig en dromerig
met de gedachten heel ver weg
angstig om wat onverwacht nog komen kan
ongeduldig, humeurig en kort van stof
oververmoeid, maar toch nog heel veel goesting
maar vooral dorstig om rust en stilte
opvallende nostalgie naar die onbezorgde kinderjaren.

Is dat nu gewoon oud worden of de gevolgen van teveel stress?

Positief
Negatief
Alles is zo relatief!

Optimisme
Pessimisme
Of gewoon realisme?

Geloof
Ongeloog
Is’ t allemaal bijgeloof?

Egoïsme
Humanisme
Of opportunisme?

’t alles des mensen
Wat we ook wensen
Of elkaar verwensen!

Wanneer ik later groot zal zijn
word ik cowboy of indiaan
brandweerman of wel soldaat
misschien wel poortensluiter van de Zoo.

Wanneer ik later groot zal zijn
word ik koning van de Galliërs
ik ben Belg en dus dapper
Julius Caesar zei het al.

Wanneer ik later groot zal zijn
word ik priester op de barricades
voor vrijheid, gelijkheid en solidariteit
dat worden mijn idealen voor eeuwig en altijd.

Maar wanneer ik later groot geworden ben
doe ik het allemaal wat kalmer aan
moe van al dat strijdgewoel
maar ‘mijn’ vader is ‘echt’ soldaat … echt waar.

Later als ik oud zal zijn
zal ik dan nog helder zijn
of moe en verbitterd
teleurgesteld
het leven beu
wachtend op het eind?

Later als ik oud zal zijn
wil ik nog bij de pinken zijn
energiek met volle moed
vol goesting
om wat nog komen zal
een toekomst voor de boeg!

Later als ik oud zal zijn
zal ik denken dat ik nog helder ben
wel moe maar niet verbitterd
voldaan
om wat ik wel goed heb gedaan
trots met opgeheven hoofd.

Ooit had ik een roeping
luid en duidelijk
ik wou wel
maar gehoorzaamde niet
en ging mijn eigen weg
volgde verkeerde idealen
evolueerde tot de mens die ik nu ben
sceptisch, kritisch; een weegschaal op en top
zelfzeker, maar vanbinnen heel onzeker
optimistisch … emotioneel
en ‘k kan de mensen om me heen niet missen
ik hou van iedereen
echt haten is me vreemd
maar ’t wordt zo evident
allemaal zo heel gewoon
alsof ik Petrus ben, de rots
maar ‘k ben zwak, gewoon een mens
beperkt en gevoelig
had ik maar naar mijn roeping geluisterd …
maar dan was ik niet de mens wie ik nu ben.