Bierindex Update
Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op maandag 18/08/2014 = (voorlopig) totaal: 2.200 Bieren
Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto
Bierindex Update
Bompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op maandag 18/08/2014 = (voorlopig) totaal: 2.200 Bieren
Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto
eist het verleden gewoon z’n tol?

Maar ja; ik ben gelukkig
en blij om kleine dingen.
Ik kom tot rust, zo ’s avonds laat
bij een biertje en wat kaas.
‘k Geniet van ’t vrouwtje dat naast me zit;
samen vechtend tegen de slaap.
Ik hou echt veel; heel veel van haar
en heb een boon voor al haar kids,
de kleintjes en de groten,
zoals ik hou van die van mij,
de oudsten en de nieuwsten.
Wat heb ik dan te klagen?
Waarom ben ik dan zo moe?
Is geluk dan zwaar om dragen?
Of eist het verleden gewoon z’n tol?
Weekendkrant gelezen!?

Alweer een krant vol kommer en ellende…
Mijn verstand is daar veel te klein voor…
Dat een volk, dat relatief recent bevrijd is van een Stalinistische dictatuur, droomt van een Tsaristische hiërarchie en daarbij steun zoekt en krijgt van een macho president die blijft geloven in het Sovjet regime…
Dat een uitverkoren volk zich gedraagt als übermenschen; een volk dat toch door zijn geschiedenis zou moeten geleerd hebben wat het is om vervolgd te worden of moet beseffen wat genocide betekent…
Hoelang nog, zullen ‘extremen’ de beschaving, de democratie blijven afremmen of beschadigen, de mensenrechten met de voeten treden en onschuldige burgers doden?...
Hoeveel mensen moeten er nog op de vlucht slaan, alvorens de spreuk ‘horen, zien en zwijgen’ meer betekent dan… luisteren naar muziek, kijken naar sport en zwijgen over de ellende in de wereld?...
Wanneer zal het mensdom eindelijk rijp genoeg zijn om in vrede en met wederzijds respect samen te leven… om eindelijk eens aandacht te hebben voor het oplossen van de echt problemen, de armoede en het milieu?...
De wereld staat in brand, maar we houden koppig onze oogkleppen op en het eigenbelang gaat voor op het ‘ver van mijn bed gebeuren’… Och, misschien leggen we toch nog even ergens een boeketje bloemen neer, of schrijven iets mooi in één of ander rouwregister.
BierindexBompapatje's bierindex van bestaande en verdwenen bieren uit binnen- en buitenland
Laatste update op 15 juli 2014 om 09.uur 00
(voorlopig) totaal: 2187 Bieren
Voor een bezoekje klik je gewoon op de foto.
Is je leven een verhaal?

Is je leven wel een verhaal?
Heel intens en heel bewust,
spelen, genieten met veel plezier,
ambitieus en doelbewust,
vol avontuur en nieuwigheden,
zie je je toekomst veelbelovend,
vol goesting en nieuwsgierigheid?
Of Is je leven een triest verhaal?
Heb je pijn of zorgen en verdriet,
is het saai en heel vervelend,
of blijft het leeg van eenzaamheid,
is er niemand die om je geeft,
geen knuffels, geen wensen of emoties
echt niemand die je nodig heeft?
Maak van je leven een echt verhaal!
Liefst prettige en gestoord,
met vrienden en familie,
veel kinderen om je heen.
Want zonder verhaal is er geen leven
en als je dan heen gaat vroeg of laat,
heb je misschien wel nooit bestaan.
WE LOVE YOU BELGIUMBeste beleidmakers,
Zet voor de gelegenheid jullie politiekgekleurde brillen eens af. Kijk eens met gewone mensenogen naar wat er gebeurt.
De straten zien zwart-geel-rood … Overal vlaggen, wimpels, vaandels en spandoeken. De mensen lopen er vrolijk bij. Allen verenigd door diezelfde driekleur… zwart-geel-rood. Pleinen, cafés, clublokalen en zelfs woonkamers lopen vol.
WE LOVE YOU BELGIUM
Geestdrift, spanning en verwachting staat op ieders gezicht te lezen…. zelfs strijdlust…Verbroedering alom.
WE LOVE YOU BELGIUM
Menige pint zal voorzekers teveel gedronken worden… hese kelen zonder twijfel... Niets, maar dan ook niets kan voorlopig de pret bederven…
WE LOVE YOU BELGIUM
Walen, Brusselaars, Duitstaligen en migranten… samen één… Belgian united… zwart-geel-rood!...
WE LOVE YOU BELGIUM
Eendracht maakt macht ... Geen leeuw, geen haan, of wat dan ook zal die samenhorigheid vandaag verbreken. Zelfs bij verlies zal het verdriet samen gedragen worden.
WE LOVE YOU BELGIUM
Jullie beleidsmakers kunnen met je federalisme, confederalisme of separatisme dit landje uiteen doen vallen, maar laat ons a.u.b. dan toch dit samenhorigheidsgevoel behouden… al was het maar als een etnografische, archeologische folklore. Houden jullie in de politiek maar het brood, maar laat de spelen aan het volk.
WE LOVE YOU BELGIUM
LANGZAAM STERFT … Langzaam sterft wie slaaf van sleur wordt,
elke dag hetzelfde pad beloopt,
niet van doel verandert,
de kleur van zijn kleren niet durft te veranderen,
en niet met vreemden praat.
Langzaam sterft wie hartstocht schuwt,
voor zwart op wit kiest
en liever de puntjes op de i heeft dan kolkende gevoelens,
die ogen weer doen vonken,
glimlachjes vrijwaren van verveling,
harten behoeden voor val en tranen.
Langzaam sterft wie de tafel niet ondersteboven keert
als zijn werk hem ongelukkig maakt,
die niet verzaakt aan zekerheden om een droom na te jagen,
niet ten minste één keer in zijn leven
zich permitteert wijze woorden in de wind te slaan.
Langzaam sterft wie niet reist, niet leest,
niet naar muziek luistert, zichzelf niet aardig vindt.
Langzaam sterft wie zijn eigenliefde vernietigt,
wie geen hulp aanvaardt.
Langzaam sterft wie zijn dagen vult
met weeklachten over zijn droevig lot of de obstinate regen.
Langzaam sterft wie een project opgeeft
nog voor het is aangevat,
geen vragen stelt bij wat hij niet kent
of geen antwoord geeft op vragen over wat hem vertrouwd is.
Het leven kost veel meer moeite dan louter ademhalen.
Enkel brandend geduld zal ons in staat stellen
stralend geluk te veroveren.
Leef nu!
Durf nu!
Handel nu!
Laat je niet langzaam sterven.
VERZAAK NIET AAN HET GELUK!
(Muere lentamente : Paulo Neruda)
Oud speelgoed

Ooit was je speelgoed splinternieuw...
gekregen voor een gelegenheid.
Misschien wel zelf aangeschaft...
of gevonden en voor jezelf bijgehouden.
De waarheid over burn-out

De waarheid is dat burn-out iets heel persoonlijk is…
het probleem is dat je emoties en karakter niet zomaar kan veranderen…
want het is dat je probeert om hoe dan ook ‘gewoon’ te doen…
maar ’t voelt aan alsof je verdrinkt in de poel van verantwoordelijkheden en verplichtingen…
de vraag is of je je eigenheid en engagementen zomaar kan negeren?
De waarheid is ook dat burn-out niet noodzakelijk met je job te maken heeft…
maar het probleem is wel dat je job een bepalende factor is…
want het is toch zo dat je het grootste deel van de dag op je werk bent…
maar dat het aanvoelt alsof je wordt opzijgeschoven; als een stuk oud speelgoed…
de vraag is echter of je je ambities zomaar moet opgeven?
De waarheid is vooral dat anderen je burn-out niet begrijpen…
het probleem is zelfs dat je het nog honderd keer mag uitleggen, maar ’t zal telkens anders klinken…
want het heeft met ‘zoveel’ dingen te maken, dat het chaotisch lijkt…
en ’t voelt aan alsof anderen alleen maar zien dat je ouder, minder alert en trager wordt…
misschien is de enige vraag die telt of het enig belang heeft, dat ‘iedereen’ je burn-out wel begrijpt?
De waarheid ligt bij je persoonlijkheid…
het probleem is dat je er moe van wordt…
want het vraagt teveel energie…
en je voelt je erg eenzaam en onbegrepen …
je vraagt je af of je nog ooit uit deze doolhof raakt.
WILD RIVER SYNDROME

Als ik mijn eigen psycholoog zou zijn, stelde ik bij mezelf de volgende diagnose…WILD RIVER SYNDROME…
Blijkbaar ben ik ooit met mijn levenskano in een voor mij veel te wilde rivier gestapt… vol goesting om alles aan te gaan… overtuigd om alles aan te kunnen...
Peddelend in het wilde water….uitdagende stroomversnellingen doorstaan… draaikolken omzeild… rotsen vermeden en bochten genomen…
Hoe dikwijls ben ik dan toch met mijn hoofd tegen die rotsen gestoten?
Hoe vaak ben ik wel niet kopje onder gegaan?
Maar elke keer opnieuw boven water gekomen, adem gehapt en verder gepeddeld… en nog eens… en nog eens… en nog eens…
Blind voor de medepassagiers die mee kopje onder gingen…
Doof voor de waarschuwingen langs de kant…
Koppig…verstand op nul…blik op oneindig… spieren gespannen, de peddel stevig in de hand… de eigen pijn verbijten… de vermoeidheid negeren…
Uiteindelijk opnieuw kopje onder… worstelen, maar niet boven komen… verdrinken in mijn eigen wilde rivier.
…HOOGTIJD OM KALM WATER OP TE ZOEKEN !!!