Archief

Vriendinnen en vrienden, ik weet het, vandaag heb ik jullie heel wat leeswerk bezorgd. Dit is al mijn derde bijdrage. Eerder deze dag plaatste ik opnieuw mijn verslag van woensdag (met foto's) en het verslag van gisteren. Die problemen met SenNet waren vervelend. 

Maar nu wil ik jullie mijn fietstocht door 'n stukje Wallonië tonen. Ik vertrok via Briegden en het Albertkanaal naar Kanne. Wat verder dan de jachthaven, begint Wallonië al. Je bent dan meer bepaald in het dorp Eben-Emael. Ook daar heb je al mooie vergezichten en idyllische plekjes, oa. aan dat brugje. 

Maar dan kwam ik aan de helling van Wonck. De helling is niet zo lang, 650 meter, maar heeft toch 'n max. stijging van +/- 14% Het was dus effe doorzetten. Eens boven zag ik 'n herdenkingsplaat mbt. WO II en 'n paar meter verder, de Sint-Annakapel. Een van de weinige kapellen met de deur open. 

Op het einde van de straat ben je weer in Vlaanderen, in de gemeente Zichen-Zussen-Bolder. Maar noem 'n inwoner van Bolder niet 'n inwoner van Zichen, ho maar ....  Ze horen samen maar hebben toch hun eigen identiteit. In Bolder heb je "Hof de Mean", 'n kasteelhoeve van 1619. Eens de Keiberg over, toch ook weer effe pittig, kwam ik in Alden Biezen. Het was er vrij rustig, slechts enkele toeristen kon ik zien ronddwalen. 

Vanaf dat punt heb ik mijn voorziene route verlaten. Gemakshalve ben ik via propere wegen naar Bilzen gefietst en vervolgens via Munsterbilzen en Eigenbilzen naar Gellik gereden. Daar nam ik mijn enige en afsluitende pauze met 'n tas koffie en mijn merk bier. En die spreuk krijg je er gratis bij. In Lanaken zag ik dat de afbraak van het college in 'n razend tempo vooruitgaat. Mogelijk ligt het volgende week al helemaal plat. 

Zo, nu ga ik genieten van de vrijdagavond. Salut mensen. 

Misschien, héél misschien, word ik wereldberoemd in de gemeente Eijsden-Margraten. Wat was er gebeurd?? Vandaag was ik thuis vertrokken om 'n fietstocht te maken. Ergens in Cadier en Keer, 'n dorp horende bij Eijsden-Margraten zag ik enkele mooie muurschilderingen onder de brug van de N276. Uiteraard interesseert me dat en ik stapte dus af om enkele foto's te maken. Kwam er ineens 'n man met 'n camera naar mij toegestapt. Hij vroeg of ik die muurschilderingen mooi vond en of ik interesse had in 'n interview daarover. Ik had tijd en iemand ter wille zijn, dan ligt wel in mijn aard. 

Deze jongen zette dus zijn helm en mutsje af en kreeg van de man 'n microfoontje opgespeld. Ik moest eerst mijn verhaal doen waarna hij enkele vragen stelde. Als afsluiter diende ik nog even op mijn fiets doorheen de tunnel te rijden, hetgeen ook werd gefilmd. Bleek dat ze 'n reportage aan het maken waren van die muurschilderingen en dit voor de gemeente Eijsden-Margraten. Mogelijk kan dit filmpje te zien zijn op hun sociale media. Ik hou natuurlijk 'n slag om de arm, het kan best zijn dat er nog meerdere interviews werden afgenomen en dat enkel het interessantste gesprek - of de mooiste kop - te zien zal zijn. 

Maar laat ik eerst terugkeren naar het begin. Mijn bedoeling was om vandaag op de mogelijk laatste droge dag - deze week dan toch - 'n fietstocht te maken. De wind zou daarenboven ook nog meevallen en mijn doel was om de Brakkeberg omhoog te rijden, 'n venijnig klimmetje. 

Ik vertrok iets na het middaguur om via de Noorderbrug in Maastricht en de Rasberg naar Berg en Terblijt te fietsen. Dat eerste bergske is 2,2 km. lang met 'n percenage van 9%. Doenbaar, voor mij toch. Daarna volgde ik nr. 64 v/h Fietsroutenetwerk. De Brakkeberg - mijn doel van vandaag - ligt parallel aan de Geulhemmerberg maar is iets korter en daardoor veel steiler. Het zwaarste punt is +/- 14% omhoog. Vervolgens reed ik voor ene keer eens de Cauberg af ipv. naar boven. Onderaan de Cauberg, was het dan rechts omhoog, de Daalhemmerweg op. Deze klim is ook goed te doen al is hij 1,9 km. lang. 

Boven op die laatste helling, ging ik linksaf naar Scheulder, 'n gehucht van Eijsden-Margraten. Daarna kwam ik in het volgende gehucht, Ijzeren, maar dit hoort bij Valkenburg. En als ik dan denk dat ik alle kapelletjes wel gezien heb intussen, dan vergis ik mij. De Mariakapel in Honthem stond nog niet op mijn lijstje. Deze werd gebouwd in 1924 op initiatief van de buurtbewoners en in 1999 hersteld, wederom door deze buurt. Honthem is trouwens 'n buurtschap, horende bij Eijsden-Margraten en telde in 2007, 120 inwoners. 

En dan fiets je onder de N276 door, 'n drukke weg richting Maastricht. Die muurschilderingen waren kakelvers. Terugkeren deed ik via Maastricht met oa. 'n zicht op de ENCI aan de overkant van de Maas. Gezien ik in Cadier en Keer toch wat tijd verloren had, wilde ik de voorziene lus via Veldwezelt niet meer maken. Liever 'n lekker glas bier in Lanaken dan wat extra kms. Trouwens, met 54 km. op de teller was ik hoe dan ook, best tevreden. Om niet in de problemen te geraken, voorzie ik mijn thuiskomst nu, vóór het invallen van de duisternis. Zo, dat was weer 'n geanimeerde rit. 

Joechei, de dokter heeft mij juist gebeld en ze was zeer tevreden over mijn jaarlijkse medische check-up. De cholesterol, de suikerwaarden, prostaat enz. alles onder controle, ik kan er weer 'n jaar tegen. 

En zoals ik gisteren al suggereerde, ik zat dus vandaag weer op mijn fiets. Deze keer had ik mij wel uitgedost in mijn fietskledij. In de voormiddag heb ik buiten dat doktersbezoek niet veel uitgericht. Ik diende trouwens nuchter te zijn bij die controle, wat inhield dat ik pas omstreeks 9u00 aan mijn ontbijt kon beginnen. Daarna nog de krant doorgenomen, de sudoku's opgelost en mijn fietsroute vastgelegd en zo was het al bijna middag. 

Tegen 13u00 ben ik dan vertrokken via Gellik en de velden richting Eigenbilzen. Aan die kapel met de naam Withofskapel, kon ik maar moeilijk voorbij zonder 'n foto te nemen. Als dan ook de zon nog 'n positieve rol speelt in het beeld, dan is die foto weer geslaagd. 

Vervolgens kwam ik in Waltwilder en Martenslinde om daarna door te fietsen naar het Apostelhuis, horende bij Alden Biezen. In het domein ben ik vandaag niet geweest, maar achter het Apostelhuis sloeg ik links af. En zoals ik op Strava al aangaf, het is 'n kris-kras rit geworden, 'n paar keer op dezelfde wegen voorbijgefietst. Ik was mijn weg van het fietsroutenetwerk kwijt gespeeld en heb dan maar wat geïmproviseerd. 

Ik vervolgde mijn weg naar het centrum van Riemst waar ik links de grote weg richting Maastricht nam. In Vroenhoven aan de brug, ging ik rechtsaf naar het Albertkanaal toe om vervolgens in Kanne dat kanaal over te steken met de bedoeling om de Muizenberg te beklimmen. Eerst kom je voorbij de Heilig-Grafkapel, 'n kopie van de Heilig-Grafkapel in Jeruzalem. De kapel is van 1647. Vlak tegenover de kapel heb ik voor het eerst notie genomen van die gedenkplaat op dat oude huis. Blijkbaar is in WO I op 18/8/1914 daar oa. de echtgenote van de toenmalige burgemeester vermoord door de Duitsers. 

Terugkeren deed ik dus via de Muizenberg. Het profiel zegt dat er gemeten over honderd meter, 'n maximale stijging is van 14,8%. In werkelijkheid zitten er toch stroken in van +/- 16%. Nu, voor mij geen probleem. Daarna reed ik nog doorheen Veldwezelt en Smeermaas om te eindigen met 'n lus doorheen Neerharen. In Lanaken dronk ik mij nog ene warme cécémel, 'n energiedrankje. 

Met 54 km. vandaag, 40 gisteren en 65 eergisteren, heb ik mij goed kunnen uitleven op mijn fiets, ik noem dat 'n stuk inhalen van mijn inactiviteit toen ik besmet was met dat stomme virus. 

Morgen wordt er gewandeld en seffens gaan de benen omhoog. Nog 'n goed weekend. 

Er zijn zo van die dagen dat ik niet lang moet nadenken om te weten welke sportieve activiteit ik wens te doen. Dat was ook vandaag het geval, 'n fietstocht had de voorkeur. Deze morgen was ik al naar de bakker gewandeld en in de voormiddag heb ik het voor ene keer eens rustig gehouden, 'n spannend boek gelezen. 

Na het middagmaal ben ik vertrokken met de koersfiets. In tegenstelling tot gisteren, heb ik het mij vandaag gemakkelijk gemaakt kwestie vestimentaire outfit. Op 'n simpele koersbroek na - gedragen onder de lange broek - had ik gewoon mijn wandelkledij aan. Ik had wel mijn fietshandschoenen aangedaan en ook 'n mutsje onder mijn helm. Ik wilde gewoon 'n ritje maken naar Kanne - Moelingen - Eijsden - Maastricht. 

Uit ervaring weet ik dat dit ritje ongeveer 40 km. fietsen is. De nadruk lag vandaag vooral op genieten en toch sportief bezig zijn. Het weer was iets minder mooi dan gisteren, wat meer wind en niet die blakende zon. Maar voor de rest mag ik natuurlijk niet klagen. 

Ik vertrok aan de brug in Briegden om vervolgens het Albertkanaal te volgen. In Kanne was ik op de fietssnelweg, fietser nr. 81 vandaag. Daar stak ik ook de brug over om langs de andere kant naar Lanaye te fietsen. Tot Lixhe rij je dan langs de Maas. Je hebt daar nog van die oude woningen met verweerde muren. 

En dan was het de Maas oversteken richting Moelingen. Eigenlijk rij je maar enkele honderden meters in Voeren, want eens je links afdraait naar Eijsden, zit je al in Ned. Limburg. Eijsden is 'n dorp waar ik graag kom. Enerzijds is het er erg rustig en anderzijds is er toch veel te bekijken. Je hebt er vele oude woningen en ook 'n prachtig kasteel. 

Terugkeren deed ik via Maastricht waar ik passeerde aan het provinciaal Gouvernement. Daarna stak ik de Wilheminabrug over om via Smeermaas, naar het Cultuurcafé te rijden om er ene lekkere Duvel te drinken. Daar had ik nog ene babbel met de ouders van een mijner schoonbroers. Ze zijn beiden vooraan in de 90 maar nog steeds goed bij de pinken. 

Morgen wordt ik bij de dokter verwacht voor mijn jaarlijkse medische check-up. Er zou weer veel zon zijn in de loop van de dag, best mogelijk dat ik dan weer op de fiets zit. 

Er zijn zo van die dagen dat alles meezit. De zon scheen, weinig wind, 'n ideale temperatuur en oneindig veel zin om te fietsen. De dag begon eigenlijk in de voormiddag al goed, de vingers jeukten om buiten in de tuin nog wat opfrissingswerken te doen (lees: wat schoffelen). Ik ben er enkele uurtjes mee zoet geweest tot ik ook mijn fiets nog rijklaar kon maken. De banden dienden nog eens opgepompt te worden (7 bar) en ook de ketting kon 'n likje squirt gebruiken. 

Iets na 12u00 vertrok ik richting Rekem en Uikhoven om vervolgens 'n heel stuk langs de Zuid-Willemsvaart te fietsen. Onderweg had ik in Uikhoven, 'n goed zicht op Oud-Rekem aan de andere kant van het kanaal. Mijn eerste stop was in Mazenhoven, 'n gehucht van Leut dat op zijn beurt 'n deelgemeente is van Maasmechelen. Het is een van de betere kapellen. 

In Meeswijk was ik tot mijn verwondering, de enige passagier op het veer naar Berg a/d Maas. Aan de overkant van de Maas, stonden wel enkele voertuigen en fietsers te wachten om naar België te rijden. Via Stein en de steeds weerkerende zon, pal op mijn gezicht, kwam ik toe ik Geulle. Daar werd ik om assistentie gevraagd bij 'n andere wielertoerist die geen fietspomp bijhad. Hij stond juist aan dat mooi kasteel. 

Daarna fietste ik de Hussenberg of de Slingerberg over. Het is geen al te moeilijke helling, iets meer dan 1,1 km. en 'n max. stijging van +/- 8%.  Wat verderop in Moorveld, 'n klein dorpje horende bij Meerssen, hield mij 'n andere wielertoerist aan, hij vroeg de weg naar Stein. Dat was niet moeilijk, ik kwam er juist van. 

Terugkeren deed ik oa. via de Torenmolen in Gronsveld. Deze molen is van de 17de eeuw. Maar als je de afbeelding ziet van de vorige eeuw (1953), dan is die molen lang verwaarloosd geweest. Nu behoort ze tot de top-100 van de Rijksdienst voor Monumentenzorg. In Maastricht fietste ik uiteindelijk nog over de Sandersweg, 'n laatste helling, juist voor de grens met Smeermaas. Vandaag ben ik nergens gestopt, niet onderweg en niet op het einde in Lanaken. Ik gaf de voorkeur aan wat kms. maken (65 km) en wilde uiteindelijk toch vóór 16u00 terug thuis zijn, hetgeen gelukt is. 

Het was 'n plezante rit, ik heb mij goed geamuseerd en van mijn vaccinaties van gisteren (Covid en griep) had ik totaal geen last onderweg. 

Goedemorgen lieve vriendinnen en vrienden, vandaag is het 1 november, Allerheiligen. De bedoeling is dat we nog een bezoek gaan brengen aan het kerkhof waarna we even op bezoek gaan bij mijn zus. Maar het is ene verregende voormiddag en met dit weer wagen we ons toch niet buiten. Het is zoals mijn vrouw zegt: de doden lopen niet weg. Mogelijk dat we deze namiddag 'n droog gaatje vinden, we zien wel. Om 'n wandeling te maken, dat zie ik dus vandaag niet zitten, zij het héél misschien in de late namiddag. Hoe ook, niks moet - alles mag. 

Jullie weten dat ik graag in de geschiedenis duik, meer bepaald in de geschiedenis van kleine dorpjes. Vandaag heb ik er weer eentje uitgekozen, 'n dorpje bij ons in de buurt. Het gaat om Roclenge-sur-Geer oftewel Rukkelingen-aan-de-Jeker op zijn Vlaams gezegd. Het dorp is 'n deelgemeente van Bassenge oftewel Bitsingen. Als jullie dit lezen, dan begint er vermoedelijk al 'n lampje te branden. Ja zeker, dit dorp ligt pal op de taalgrens. Meer zelfs, tot 1963 behoorde Rukkelingen-aan-de-Jeker bij Belg. Limburg. Maar in dat jaar werd de taalgrens in België definitief vastgelegd waarna dit dorp - samen met nog 'n paar andere dorpen - gevoegd werd bij de Waalse provicie Luik. Op te merken valt dat in het huidige Belg. Limburg, nog 'n dorp gelegen is met de naam Rukkelingen-Loon, deelgemeente van de gemeente Heers. 

Ik kom regelmatig met mijn fiets in Roclenge, van thuis tot ginder is dat slechts 'n goede 22 km. Meestal fiets ik dan langs Kanne maar je kunt ook over Maastricht rijden. In 1976 bij de fusie met Bassenge, telde Roclenge +/- 1.023 inwoners. 

Het aanbod van postkaartjes van dit dorp is zéér groot, zeker als je weet dat het slechts 'n klein onbetekend dorp is. Maar gezien ik er regelmatig doorheen fiets, wil ik jullie toch laten kennismaken met dit dorp. Verder nog 'n aangename dag als jullie met de familie bijeenkomen. 

Zoals afgesproken was onze werkman vandaag op post. Het was voor 'n klein klusje waar ik zelf niet het nodige materiaal voor had. En gezien dat klusje al in de voormiddag in orde werd gebracht, beschikte ik in de namiddag over de nodige tijd om mij nog eens sportief uit te leven.  De wegen waren droog, het was iets warmer dan de voorbije dagen en de wind was minder strak dan in het begin van de week, ideaal dus om nog eens op mijn fiets te kruipen. 

Ja, dat was al weer effe geleden dat ik nog eens 'n fietstocht had gemaakt. Met dat virus in je lijf, was dat natuurlijk verboden om zware inspanningen te doen. Maar nu, na enkele weken kon het weer, zij het dat ik toch de rem heb opgezet mbt. het aantal gereden kms. 

Enerzijds was het terug conditie opbouwen en anderzijds wilde ik toch terug thuis vóór de duisternis zou invallen. Ik wilde nog eens naar Valkenburg fietsen en onderweg enkele bergjes beklimmen. Via de Noorderbrug in Maastricht, trok ik naar Bemelen om daar een mijner favoriete bergjes op te rijden, de Bemelerberg. Vervolgens reed ik langs de Van Tienhovenmolen in het buurtschap Wolfshuis. De beltmolen is van 1855 en het buurtschap hoort bij Eijsden-Margraten. 

Eens boven op het plateau, reed ik via de Daalhemerweg bergaf naar het centrum van Valkenburg om daar beneden de scherpe bocht naar links te nemen, de Cauberg omhoog. Voor mij is de beste truc om boven te geraken nog steeds "niet naar boven kijken" maar gewoon je voorwiel in 't oog houden.  Op die manier ben je boven voor je het zelf beseft.

Terugkeren deed ik via Berg en Terblijt. Onderweg heb je 'n mooi vergezicht met Maastricht in de achtergrond. Via de kleine grens en de Maas, fietste ik terug naar eigen land. Kijkend op mijn klok zag ik in Smeermaas dat ik nog wat tijd had om thuis te geraken. Zodoende maakte ik nog 'n klein ommetje via Tournebride en Neerharen. 

Met goed 47 km. op de teller ben ik best tevreden, zeker als je bekijkt dat het zaterdag al november wordt en de dagen gestaag beginnen te korten. Wanneer 'n volgende fietstocht mogelijk is: dat zal pas de dag zelf beslist worden. Regen, wind en koude zijn uit den boze. 

Je hebt zo van die dagen dat je nauwelijks buiten geraakt, vandaag is er zo eentje. Natuurlijk ben ik wel vanmorgen naar de bakker geweest en onderweg maakte ik daarbij mijn enige foto van de dag. Daarna was het nog wat bladeren bijeen harken en wachten op 'n werkman die ons uit de nood kan helpen met 'n klusje dat ik zelf moeilijk opgelost krijg.  

De man is iets na het middagmaal komen kijken wat er te repareren valt en heeft ons beloofd om dat klusje nu woensdag te komen doen. En nu zit ik aan mijn pc te kijken of er nog wat te wandelen valt en dat is de eerste uren al zeker niet het geval. En gelet op het winteruur - vroeger invallende duisternis - zal dat vandaag dus niet meer gebeuren. Deze mens blijft thuis voor de rest van de dag. 

Ik ben dan nog maar eens in het archief gedoken en heb wat oude postkaarten gevonden van 'n klein dorp. Velm ligt in 'n uithoek van onze provincie Limburg en is sinds 1977 'n deelgemeente van Sint-Truiden. Op 1/1/2020 telde het dorp 2.598 inwoners. Ik ben al op veel plekken geweest in onze provincie, maar daar ben ik per fiets nog nooit geraakt. 

Zo, dat was mijn bijdrage van vandaag. Dadelijk nog wat puzzelen en hopen dat de eerstvolgende dagen wat droger gaan zijn. 

Het was weer ene pittige dag, geen minuut heb ik mij verveeld. Dat begon al deze morgen toen ik naar de markt vertrok om wat groenten in te kopen. Ondertussen was mijn halve trouwboek ook voor het eerst weer buiten, zij had 'n heel lijstje voorzien van aan te kopen levensmiddelen. 

Eens terug thuis, kon ik mijn fiets nemen om naar de bib te rijden. Ik heb weer 'n voorraadje Scandinavische trillers meegenomen, goed voor heel wat uren leesplezier.  Daarna ben ik het graf van mijn ma en grootmoeder onder handen gaan nemen. Het is te zeggen, de klimop diende drastisch bijgesnoeid te worden. 

Na de afwas kon ik dan eindelijk vertrekken voor 'n wandeling. Ik wilde nog eens richting Gellik gaan. Ik vertrok via de Bosstraat om via 'n bospad uit te komen op de Kewithstraat en aan Hoeve Kiewit. Zo te zien zijn de boeren goed op schema om hun akkers winterklaar te krijgen. Via het fietspad naar de Sportoase keerde ik terug naar Lanaken-centrum. Ik kwam eerst langs het Heilig Hartcollege waar alles in gereedheid wordt gebracht om het volledige gebouw af te breken. De school werd iets meer dan 100 jaar geleden in gebruik genomen, in 1923 om precies te zijn. Er komt 'n volledig nieuw gebouw voor alle leerlingen uit de Katholieke scholen. 

Daarna wandelde ik voorbij Brouwerij van Aubel, in 2015 nog uitgeroepen tot beste café van Lanaken. Het gebouw heeft 'n rijke geschiedenis en werd in 1859 door de gebroeders van Aubel opgericht. Ooit hebben mijn vrouw en ikzelf er uren gesleten achter pot en pint. Het terras achter het gebouw was een onzer geliefkoosde plekken. De toenmalige patron Marc, is nu beroepshalve vooral actief in Nederl. Limburg. Ooit was hij een der stemmenkanonnen bij de locale verkiezingen. Zijn echtgenote Veerle werkt nu in het plaatselijke gemeentehuis. Herinneringen, daar doen we het mee. Nu is het gebouw in privéhanden. 

Nu ik dit verslag aan het maken ben, word ik - zoals gevraagd - nog even onderbroken om mijn vrouw even te helpen met 'n huishoudelijk klusje. En nee, de dag is nog niet gedaan, straks heb ik weer 'n vergadering van onze Bèssemgezèt. Dat is weer 1,5 km. wandelen tot ginderen en hopelijk heb ik daarna ene chauffeur om mij terug te brengen. Bezig blijven noemen ze dat. 

Het moest er ooit eens van komen, deze mens voelt zich niet helemaal kiplekker. Het zijn vermoedelijk de symptomen van een opkomende verkoudheid. Als het niet verbetert, dan is 'n bezoek aan de dokter onvermijdelijk. Hoe ook, ik ga me enkele dagen gedeisd houden en mij koesteren in de warmte van onze woning.

Met zo'n dagen moet ik dan maar weer op plan B terugvallen. Jullie vinden oude postkaarten altijd mooi. Ik heb daarom weer 'n dorp uit onze provincie uitgekozen, 'n dorp waar ik als fietser al eens passeer, het dorp Wijchmaal. Dit dorp hoort sinds 1977 bij de gemeente Peer en ligt eigenlijk niet zo ver weg van Lanaken. Veel valt er over het dorp niet te vertellen, tenzij dat het een forenzendorp wordt genoemd.

Hopelijk vinden jullie deze postkaarten leuk om te zien. Ik wens jullie verder nog ene fijne zondag en voor mezelf, ... dat ik terug naar buiten kan. Maar ik zal er mijn tijd voor nemen, gezondheid gaat voor.