Archief

Als je met dit weer doorheen de bossen fietst, dan is dat lekker koel, maar ook ... o zo gevaarlijk. Beeld je gewoon in, je rijdt door 'n open veld in volle zon en dan moet je doorheen 'n bos. Het is dan precies of het in dat bos aartsdonker is. Het is dan uitkijken naar putjes in de weg, afgevallen takjes en omhoogduwende boomwortels. Je past dan best je snelheid aan - dat deed ik uiteraard - maar ik had het toch effe zitten, een boomwortel niet gezien. Gevolg: tegen 'n kleine betonrand gebotst, rechtervoet even van het pedaal en het tandwiel effe geraakt. Geen erg, maar toch 'n kleine schaafwonde. Ik ben niet gevallen, maar iedere kleine wonde geeft wat bloed, ik neem bloedverdunners.

Maar, laten we het niet meer hebben over dat kleine akkefietje, het was weer 'n mooie fietstocht. Het doel was de Kempen en gelet op de warmte, veel in het bos en onder de bomen fietsen. Ik begon ermee langs de Zuid-Willemsvaart. Ook daar heb je al wat beschutting tegen de zon. En wie nog nooit in Oud-Rekem is geweest, toch 'n aanrader. Op grondgebied van Maaseik zag ik 'n eerste kapel. Het gedicht is van Iono Coopmans, nu nog maar amper 14 jaar. De volgende kapel stond in Neerglabbeek. Deze is gemaakt, einde de 19de eeuw - begin 20ste eeuw. Daar was het ook tijd voor enkele boterhammen.

Na 60 km. fietsen was het tijd voor 'n echte pauze. Ik had het zo geregeld dat ik kon stoppen aan de Bullenschool in Meeuwen. Deze fietsstopplaats is er sinds 2003, voorheen was het 65 jaar lang 'n kleuterschool, geopend in 1937. De school ligt in het gehucht Bullen. De stopplaats gaat open om 12u00, ik was er om 12u20. Voor 7,20 euro heb je 'n groot stuk vlaai, 'n koffie en 'n cola.

Op de terugweg even gestopt in Ophoven aan 'n gedenksteen voor het vliegveld dat er was tijdens WO II. Het werd geopend door de Amerikanen einde 1944 en werd gebruikt tot einde mei 1945. Nu is er van dat vliegveld niks meer overgebleven. In As was ik fietser 582, vandaag dus, het is 'n druk befietste route waar verschillende knooppunten tesamen komen.

Mijn slotdrankje wilde ik in Gellik nuttigen, maar daar was alles gesloten. Dan maar naar Lanaken naar het Kerkplein, aquarius voor de dorst, 'n biertje daarna voor de smaak.

Dat was weer in 'n notendop mijn verhaal van vandaag. En mijn enkel, ... die is ontsmet en er zit 'n pleister overheen.

Normaal had ik deze namiddag moeten gaan schaken in de club, maar zoals reeds gezegd, ik ben blij de beslissing genomen te hebben om (voorlopig ...?) te stoppen en mij enkel nog bezig te houden met hetgeen ik graag doe, gaan fietsen. Stel dat ik vandaag - met zo 'n mooi weer - achter 'n bord had moeten zitten, ik zou misschien van ergernis de stukken van het bord geveegd hebben ..... ???

Gefietst heb ik dus, richting Wallonië en daarna naar Valkenburg. Ik wilde wat klimmetjes doen en dan ben je op het juiste adres als je de route neemt naar Houtain-Saint-Siméon. Het was dus eerst via Kanne naar Eben-Emael, dan Bassenge om in Roclenge-sur-Geer, links af te draaien naar de Chavée Arecht, 'n klim van 1,3 km. met toch 'n stijgingspercentage op sommige plaatsen van om en bij de 15%. Het is daar in die buurt, draaien en keren. Die bibliobus viel mij op.

Houtain-Saint-Siméon is 'n deelgemeente van Opeye sinds 1977. En dan was het naar Juprelle, Haccourt en Visé. Ik heb niet gevloekt, maar de wegen zijn in die streek abominabel, veel betonplaten met overal 'n gleuf er tussenin of met 'n klein niveauverschil, k...twegen. Sorry voor het woord.

Het was dan voor mij 'n verademing terug op Nederlands grondgebied te komen. Eerst moest ik nog door Visé en de grens met Moelingen, maar eens in Nederlands Limburg, bolde mijn fiets gelijk 'n trein. De banden waren natuurlijk ook goed opgepompt bij vertrek en mijn ketting had 'n lik olie gehad. In St. Geertruid was het tijd voor 'n pauze, ik had toen iets meer dan 50 km. op de teller.

Nadien volgde nog de Örenberg en de Bemelerberg. Vooral die eerste was 'n nijdige kuitenbijter met weer waardes boven de 14%. De volgende plaats was Valkenburg. Daar maakte ik ondermeer 'n foto van dat protestants kerkje. Sinds 1997 is het 'n Rijksmonument en het was klaar voor gebruik op 11/10/1891. Daarna nog 'n zicht van het spoorwegstation.

Nadien heb ik geen moeite meer gedaan om foto's te maken, ik zat in het juiste ritme en de weg via Bunde, Meerssen en Maastricht is al voldoende aan bod gekomen.

Morgen is het weer 'n dag om te werken en nadien 'n wandeling. Woensdag wordt er gefietst in de Kempen. 

Als het wordt aangekondigd, woensdag zal het droog blijven, dan is er geen twijfelen aan, dan wordt er gefietst. En dat heb ik dan ook gedaan. Dat er wat wind was, geen zon, nog wat natte wegen na die buien van gisteren, dat kon mij allemaal niet van mijn voornemen afhouden, gefietst zou er worden.

Eerst was het mijn bedoeling om er 'n Kempenrit van te maken - dus veel door de bossen fietsen - maar daar ben ik toch wijselijkshalve van afgestapt. Onder de bomen zouden de wegen er nog wel eens kletsnat bij kunnen liggen. In de plaats koos ik voor 'n route langs het kanaal naar Maaseik, om daar de brug over te steken en via de Maas terug te keren. Veel open wegen die hopelijk opgedroogd waren.

Ik vertrok richting Rekem en Eisden om daar aan de haven wat foto's te maken. Links heb je het kanaal met heel wat aangemeerde schepen, rechts de bewoning die 'n heel stuk lager ligt dan het kanaal. Dat heeft uiteraard allemaal te maken met de koolmijn van Eisden. Vele gangen in die mijn zijn in de loop der jaren ingestort met als gevolg dat ook het straatniveau gezakt is.

In Dilsen zag ik weer 'n prachtige muurschildering. Via Neeroeteren en langs ene rustige bosweg, fietste ik verder naar de brug van Maaseik. Tijd voor enkele boterhammen en ene babbel met 'n oudere man.

Eenmaal de brug over, ben je in Roosteren. Vanaf daar was het wind in de rug. Nu was het gewoon de Maas volgen richting Stein. Onderweg in Papenhoven zag ik 'n kapel, gebouwd in 1950 door de bewoners van de straat Staai als dank voor het feit dat de buurt in WO II ongeschonden is gebleven. In Stein zelf, zag ik dat schuttersmonument. Het is nog vrij recent, van 2021.

En na 72 km. vond ik eindelijk 'n locatie om te pauzeren, "de Zeute Inval" in Meerssen, 'n voor mij bekende plaats. En ze waren niet spaarzaam met advocaat is dat glaasje. Meestal tracht ik de 100 km. te benaderen, zo ook vandaag. Daarom fietste ik omheen Maastricht om in Gronsveld langs de molen te rijden. Aan de grens ben ik nog even naar links gereden, naar Veldwezelt om daar mijn laatste foto te maken. Veldwezelt is zo 'n typisch dorp met veel oude woningen. Tenslotte op het Kerkplein nog 'n drankje genomen terwijl op het groot scherm 'n voetbalwedstrijd te zien was.

Zo, een heel verhaal, het was weer de moeite. En het weer zullen jullie vragen? Wel tussen Elen en tot Maaseik, wat licht gemiezer, daarna droog en in de namiddag kwam de zon piepen.

Het gebeurt mij niet dikwijls, maar vandaag had ik het weer zitten, verkeerd gereden. Ik had 'n mooie fietstocht op papier gezet, vertrekken richting Eben-Emael, dan Roclenge-sur-Geer om daar links, de Houtainberg over te fietsen. Vervolgens naar Valkenburg en via Maastricht terug naar huis. 

Maar, het is anders gelopen. Terwijl ik nog op het juiste traject zat, kwam fietscollega Jo langs mij rijden. Hij wilde ook de Houtain over maar eerst ging hij naar de Hallembaye. In Kanne gingen we dus uit mekaar, Jo rechtdoor, ik links naar Eben-Emael. Daar zag ik wat beelden staan in 'n afgesloten weide. Via Wonck, Bassenge en Roclenge zat ik nog altijd goed, maar in Roclenge had ik linksaf moeten fietsen, maar deze jongen is er rechtdoor gereden. Toen ik in de mot kreeg dat ik op 'n foutief nummer aan 't fietsen was, had ik geen goesting om terug te keren. Ik ben van het principe: "alle wegen leiden naar Rome". Ik zou wel zien waar ik uitkwam. En dat was in Sluizen, een der zuidelijkste plaatsen in Limburg.

En vanaf daar was het met de natte vinger en de fietsrouteborden op de verschillende knooppunten. In Millen zag het er goed uit voor 'n pauze, maar ik had nog maar 36 km. op de teller, te vroeg dus. En eens in het volgende dorp, Genoelselderen, kwam Jo er toevallig weer aangereden. Hij was al verwonderd mij niet gezien te hebben op de Houtain. Hij ging terug naar huis, ik wilde nog 'n heel eind fietsen. Die kapel in Genoelselderen is van het midden van de 18de eeuw. In 1995 werd het 'n beschermd monument.

Op een der borden had ik mijn verdere route bepaald, via Alden Biesen in Rijkhoven naar Bilzen-centrum om daar 'n pauze te nemen. Ik heb daar op de markt toch effe moeten zoeken naar 'n zaak waar ze vlaai of gebak hadden. Wat verder volgde, was gewoon doorrijden naar Zutendaal, vervolgens de Duivelsberg in Opgrimbie om dan via Boorsem, de Maas en Smeermaas naar Veldwezelt te fietsen. Daar zag ik dat ik de 100 km. in het bereik had, met 'n ommetje naar Gellik - om daar mijn laatste pauze te nemen - zou dat wel lukken. En inderdaad, juist iets meer dan 100 km. toen ik thuis kwam. Ik ben dan wel verkeerd gereden, het bleef toch 'n mooie tocht. En wat ik ook gezien heb, de veldwegen in Zuid-Limburg waren kurkdroog. 

Mijn doel voor vandaag had ik al rap gemaakt, de abdij van Val Dieu. Het weer was goed, niet te veel wind en de goesting was er om te fietsen. En dan voltrekt zich zoals altijd, 'n bepaald ritueel, kijken of alles klaar ligt wat ik onderweg nodig heb. Eten en drinken, fietsslot, paspoort, geld, zakdoek, huissleutels en daarna mijn fietsbanden effe proper maken.

Toen alles was afgevinkt, kon ik vertrekken. Ik betrouwde het niet om doorheen Kanne en Lanaye te fietsen, de vorige keer was de weg afgezet wegens werken. Ik hield daarom maar rechts aan, langs het Albertkanaal en fietste vanuit Kanne, door naar Eben Emael. Daar maakte ik enkele foto's aan het fort.

En toen begon het, eenmaal de Maas over, op grondgebied Moelingen, wilde ik rechtdoor fietsen doorheen het dorp. Maar 'n wegversperring zorgde ervoor dat ik rechtsomkeer diende te maken. Dan maar via Eijsden en daar rechtsaf. Ook dat lukte niet, de weg naar Eijsden was ook volledig afgezet. Er werd zelfs gedreigd met 'n boete van 100,00 euro zou je toch doorrijden. Daar stond ik dan, wat nu ....? Terug naar de grens en de brug over de Maas. Maar ergens halverwege, was er 'n asfaltweg naar links, dwars door de velden. Die weg heb ik nooit genomen, maar ja, deze keer het proberen waard. En gelukkig, ik kwam uit in de dorpskern van Eijsden.

Eens die dorpskern voorbij, kwam ik toe in 's Gravenvoeren. Herinneringen kwamen boven van lang geleden toe wij er 'n week verbleven met onze, toen nog jonge kinderen. Eens ook die dorpskern buiten, ben je al direct in Wallonië, bekende wegen voor mij dus, Warsage, Charneux en dan dus Val Dieu. Het was er redelijk druk, veel toeristen. Tijd voor 'n pauze met 'n stuk rijsttaart en 'n cecemel (eens geen koffie).

Om niet dezelfde weg terug te moeten nemen, fietste ik richting St. Jean, weer 'n klim maar dat kon de pret niet bederven. Na Gronsveld met zijn molen, keerde ik terug met nog 'n ferme lus en klim naar rechts. Zo kwam ik nog voorbij de Mariakapel in Itteren. Deze werd gebouwd in 1841 en in 1998 volledig gerestaureerd. Nadien kwam ik ook nog door Borgharen met zijn kasteel om tenslotte via die muurschildering aan 't Bad in Maastricht, terug huiswaarts te keren.

Ik zou nog veel meer kunnen vertellen vandaag, ook meer foto's tonen, maar 18 is het max. Uiteindelijk heb ik in Lanaken nog ene lekkere Chauffe gedronken. De rit was iets langer dan 100 km. Ik ben weer uitermate tevreden. Morgen is het weer werkendag in de tuin.

Waw, weer 'n doelstelling afgevinkt, de beklimming van de Keutenberg.  Nu heb ik dit jaar al verschillende mooie ritten gemaakt. oa. naar Thorn, Vaals en Achel, maar deze mocht er ook zijn. Speciaal aan deze klim is, dat hij één der moeilijkste is van de hele regio met 'n stijgingspercenrage van 22% in het begin van de klim. Het was al enkele jaren geleden dat ik er nog eens overheen gefietst ben. Gelet op mijn leeftijd was het nu dé moment om nog eens 'n poging te wagen, misschien wel de allerlaatste keer.

Het was vanmorgen beslissen of ik de rit zou maken, buienradar.nl gaf droog weer, KMI gaf toch wat gedruppel. Maar de zon scheen omstreeks 9u00, ik heb dus de knoop maar doorgehakt en ik ben vertrokken. Veiligheidshalve had ik wel mijn regenjasje meegenomen.

Ik vertrok weer via de Bemelerberg naar Valkenburg. En daar was het rechtsaf richting Wijlre en Schin op Geul. Maar eerst zag ik in Bemelen vele wit-gele vlaggen hangen. Wat verderop in Wolfshuis, 'n gehucht van Eijsden-Margraten, staat de "van Tienhovenmolen" van 1855.

Maar dan in Schin op Geul, heb je rechts dat bordje: "de Keutenberg". Als je er al ooit overgereden bent, dan weet je wat je te wachten staat, stoempen en duwen op de pedalen, vooral in het begin van de klim. Het heeft misschien geen effect gehad, maar ik heb mij toch eerst 'n banaan opgegeten. En dan begon de klim. Nu had ik wel al vastgesteld op de Bemelerberg, 'n kwartier eerder, dat de benen goed zaten en idd. met 'n kleine versnelling en 'n rustig tempo, ben ik zonder problemen boven geraakt. Die foto met de fietser en het dal in de achtergrond, dat is geen eigen foto, dat lukte uiteraard niet op dat moment.

Eens boven ben ik links afgedraaid naar Gulpen voor 'n pauze, daar wist ik zeker dat er 'n horecazaak zou open zijn. En die taart ..... de dienster wilde eigenlijk dat ik mee naar binnen ging om zelf mijn keuze te maken, maar ... ik heb de keuze aan haar gelaten en dit was het resultaat.

Om mijn route verder te zetten, diende ik op mijn stappen terug te keren, dus in Gulpen weer dat stevig bergje omhoog. Eerst viel er nog 'n prachtige gevelsteen te bewonderen, de Timpaan, ooit 'n onderdeel van de oude pastorie van Gulpen. Wat verderop in Mheer zag ik ook die wit-gele vlaggen hangen, ik dus nieuwsgierig en ik heb 'n voorbijgangster om uitleg gevraagd. Dat heeft te maken met "de Broonk", 'n periode van verschillende dagen van feesten de week na pinksteren. Er is 'n sacramentsprocessie en de schutterij speelt de hoofdrol. Dat zal dus hetzelfde zijn voor de gemeente Bemelen.

Na Mheer, ging het gewoon terug naar Maastricht met op het eind, nog 'n lus naar rechts. Ik wilde op zekerheid spelen en droog terug thuis komen. En dat is gelukt. Ik ben zéér tevreden over mijn rit.

Als het weer het enigzins toelaat, dan wil ik altijd gaan fietsen, dat was vandaag niet anders. Natuurlijk, het is zondag en de namiddag hou ik best vrij voor ons beiden, je weet nooit wat we in de namiddag nog allemaal van plan zijn. Maar in de voormiddag heb ik altijd vrij spel, ik loop dan toch maar in de weg. Zo ben ik dan al vrij vroeg op mijn stadsfiets gekropen.

Maar eerst werden de banden van onze beider fietsen van wat extra lucht voorzien. Ik voor mijn tocht van vandaag, de fiets van mijn vrouw omdat die bijna dagelijks de kinderkopjes in het centrum moet doorstaan om te gaan winkelen.

Ik vertrok via Smeermaas naar Maastricht. Eerst langs dat kunstwerk (dat veronderstel ik toch: vond er geen info over) en het kasteel Geusselt. Dit kasteel is van de 17de en 18de eeuw. In Rothem heb je landgoed Kruisdonk. Dit is van 1880 en is nog steeds in privé-handen. Wat verderop, het volgende kasteel, dat van Geulle a/d Maas. De voorburcht en de slotgracht zouden van 1595 zijn. In Geulle was de deur van de kerk open. Ik dacht slim te zijn en binnen wat foto's te nemen, maar .... er was juist 'n kerkdienst bezig. Ik ben dus maar stilletjes afgedropen zonder foto's. De kerk is van 1920 maar het priesterkoor en de toren zijn veel ouder.

In Stein was het tijd om terug naar België te fietsen. Maar eerst nog 'n foto van de O.L.Vrouw-ter-Noodkapel of Maria-ter-Noodkapel. De kapel zou van 1760 en is sinds 1966 'n rijksmonument. Wat verderop de autostradebrug over richting Kotem. In de rapte maakte ik van boven op de brug, 'n foto van dat amfibievoertuig. Het is Brits en zou op 5 maart 1945 in de Maas gesukkeld zijn. Pas in 1977 zou het vaartuig herontdekt zijn en op 3/9/1977 werd het op zijn huidige sokkel geplaatst. Van de vier inzittenden in 1945, kwamen er twee om het leven, één overlevende maakte de viering in 1977 nog mee. In Kotem zelf waren ze alles in gereedheid aan het zetten voor de juniorenkoers van deze namiddag. Ik ben er even gestopt voor 'n koffietje.

Terugkeren deed ik via Hochter Bampd, de Maas in Smeermaas, kasteel Hocht en 'n lus doorheen Neerharen. Na wat opfriswerk, kon ik gelijk aan tafel, en wat dacht je, het smaakte!

Gisterenavond was het 'n verschrikking in de gemeente Voeren. Verschillende dorpen hebben er wateroverlast gehad, vooral het dorp Moelingen is zwaar getroffen. Ik fiets er geregeld doorheen, van thuis tot Moelingen is het slechts 24 km. Ik leef mee met de getroffen families.

Deze namiddag wilde ik de benen wat los gooien, gewoon 'n kleine fietstocht met de stadsfiets. Een echt plan en doel had ik niet, even de benen wat in beweging zetten. Ik vertrok via de Bessemerberg naar Zutendaal. Daar maakte ik verschillende foto's, oa. de fontein aan het gemeentehuis, het mooiste gebouw van de gemeente, de pastorij en de plek waar ooit loopgrachten waren in WO II.

Verder ging het naar Eik, 'n gehucht van Bilzen waar de O.L.Vrouwkapel staat, 'n gebouwtje van de 16de eeuw. En dan kwam ik na verschillende jaren nog eens langs kasteel Groenendaal. Wat ik niet meer wist, dat is de locatie op grondgebied Waltwilder. Je zou zeggen dat het korter bij Munsterbilzen of Hoelbeek gelegen is ..., niet dus. Het kasteel is van de 17de eeuw.

In Hoelbeek heb je de site Jonckholt, dat had 'n middeleeuwse burcht moeten worden, maar verder dan de grachten - wallen en funderingen, zijn ze nooit geraakt. Terugkeren deed ik via de brug van Eigenbilzen en de schaapjes in Briegden.

Ik ben aan dit verslag begonnen omstreeks 17u00 maar ben 'n kwartier later moeten stoppen wegens 'n heuse wolkbreuk. Effe redden wat er nog te redden diende te worden in de tuin. En daarna kletsnat zijnde, maar direct onder de douche gekropen en daarna ons avondmaal genuttigd.

Wat morgen betreft, dat is nog niet uitgemaakt of er ruimte is om te sporten. Onze kleinzoon heeft dan zijn Lentefeest. Een groot deel van de dag wordt het dus met de kleine bezig zijn.

Het was vandaag kiezen of delen, en het werd ... kiezen. Er werd veel regen voorspeld in het oosten van het land - waaronder Lanaken - en dus diende ik vanmorgen de keuze te maken tussen 'n wandeling of direct in de tuin te beginnen. Het is het laatste geworden. Hetgeen we gezaaid hebben, begint allemaal de kop op te steken en daar hoort natuurlijk geen onkruid tussen. Zodoende ben ik van 8u30 tem. 14u45 goed bezig geweest tot ..... grrrrrrr, .... het stevig begon te regenen. Een half uurtje langer droog weer, dan was ik volledig rond geraakt. Het zij zo.

Het is nu 15u48 en het regent nog steeds goed, van 'n buitenactiviteit is er dus geen sprake meer, tenzij ik dat zou doen na het avondmaal. De buienradar geeft dan 'n droge periode. Maar de goesting is er niet meer, deze mens heeft zich vandaag al genoeg afgebeuld in zijn tuin.

Maar 'n verslag schrijven zonder bijhorende foto's of dergelijke, dat kan natuurlijk niet. Ik ben dus even op zoek gegaan naar wat oude postkaartjes. Onder ons bloggers, is er iemand die woont in Nazareth, ik vond het dus plezant om van die gemeente wat oude kaartjes bijeen te zoeken. En wie Nazareth niet kent, de gemeente ligt in de provincie Oost-Vlaanderen en op 1/1/2023 zouden er 12.214 inwoners zijn geweest. Op 1/1/2025 gaat Nazareth met zijn deelgemeente Eke, 'n fusie aan met de gemeente De Pinte.

Voila, mijn bijdrage voor vandaag. Geniet van die oude kaartjes en doe dat zeker ook van het verlengde weekend.

Als je naar de kapper gaat, dan zijn er altijd wat weetjes die je mee naar huis neemt, vanmorgen was het niet anders. Daarna naar de bakker om brood, om mij vervolgens klaar te maken voor mijn fietstocht. Het doel van vandaag was Ohé en Laak, rechts van de Maas om daar met het veer over te steken naar Ophoven, deelgemeente van Kinrooi.

Fietsen is één zaak, maar het moet ook 'n beetje uitdagend zijn, vandaar mijn bedoeling om tot Ohé en Laak te fietsen. Dat ligt 'n eind boven Roosteren en qua kms. zou ik weer rond de 100 uitkomen. Daarenboven zou de wind ook zijn rol spelen, 3 à 4 bfr. vanuit de richting ZO. Ik koos er dus voor de wind wat in de zij te hebben bij vertrek en bovenaan Ohé en Laak, zelfs in de rug. Terugkeren zou ik dan doen via het oude kolenspoor tussen Maaseik en As, goed beschut door de bomen.

En over Maaseik gesproken, ik diende in de buurt van de stad te zijn, net op de dag dat ons Koningspaar, Filip en Mathilde, Maaseik zouden komen bezoeken. Mijn vrouw zag het vanmorgen in de krant staan. Nu, in Maaseik-centrum hoefde ik gelukkig niet te komen.

Maar om mijn rit wat te duiden, ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht om dan links af te slaan. En jullie kennen mij intussen, één kapelletje zal op mijn tocht altijd 'n bezoekje waard zijn. Deze keer was dat de O.L.V.-van-Banneuxkapel, gebouwd door de bewoners van Brommelen in 1959. In Stein reed ik door 'n mooi stukje natuur, 'n stiltegebied. Recent hebben ze er ook 'n volledig nieuw fietspad aangelegd.

En dan Ohé en Laak, gelegen tussen de Maas en de Oude Maas. het hoort tot de gemeente Maasgouw. Bij 'n telling in 2021 had Ohé 630 inwoners, Laak had er toen 200. Dat kasteeltje heet Het Geudje of Huis Hasselholt. Het oudste deel dateert van de 16de eeuw. Later werd er nog 'n vleugel bijgebouwd. Op dat moment had ik +/- 55 km. op de teller, tijd dus voor 'n pauze. En de "puddingvlaai met greumele" zag er mij zo lekker uit dat 'n deel ervan, niet op de foto staat. Op het bootje naar de overkant, was ik toevallig de enige reiziger.

De terugtocht ging dus richting Maaseik, niet door de stad dus, maar rechts via Wurfeld. Dan volgde het oude kolenspoor naar As. Je bent er goed beschut voor 'n stevige tegenwind. Ondanks dat het wat bergop loopt, haalde ik op die weg dikwijls 28 à 29 km/uur. Aan de brug over de Zuid-Willemsvaart sneuvelde mijn laatste boterham. Nadien reed ik nog via het station van As naar Zutendaal om tenslotte in Gellik mijn "guilty pleasure" te drinken. Het weer was er dorstig genoeg voor.

Zo mensen, ik kan terugkijken op 'n speciale week, van verleden woensdag tem. vandaag dinsdag, fietste ik in totaal zo 'n 340 kms. Niet slecht, al zeg ik het zelf. Het was vandaag warm, de fietstocht was geweldig, er was wind maar daar had ik dus weinig last van, en de dag eindigde hier in Lanaken omstreeks 18u20 met 'n stevige bui en onweer. Nu 19u26 is het weer droog en rustig.