Archief

Het was vandaag de bedoeling te fietsen met Hubert en Peter. Voor mezelf had ik 'n route in gedachten via Neeroeteren naar Kinrooi en Kessenich en langs de Maas terugkeren. Peter en Hubert zouden in Neeroeteren rechts afslaan naar Heppeneert om via die kortere weg terug huiswaarts te keren.

Maar helaas, Hubert diende af te zeggen voor de rit wegens omstandigheden. Ik heb zo het idee dat met het ouder worden, de betekenissen "ik wil" en "ik moet", precies andere verhoudingen beginnen te krijgen, en dat buiten onze eigen wil om.

Maar goed, ik wilde Peter niet alleen zijn ritje terug laten maken, dus koos ik ervoor om hem te vergezellen tot in Maasmechelen aan de brug. Via Zutendaal en "fietsen door de heide", kwamen we aan in As. Daar namen wij het fietspad over het oude kolenspoor. Aan de Zuid-Willemsvaart, draaiden wij linksaf naar Neeroeteren om vervolgens naar Heppeneert te gaan. Deze route bleven we dus volgen tot aan de brug in Maasmechelen, waarna Peter rechtstreeks naar huis fietste.

Ikzelf ben linksaf gedraaid naar de Maas om in Uikhoven met het veer, de Maas over te steken. Ondertussen had ik op 'n stopplaats mijn meegenomen boterhammen verorberd. In Uikhoven was zich 'n school aan het vermaken met kajaks.

Via de Kloosterberg/Dennenberg met stijgingspercentages in de buurt van de 10% (ik ging in ieder geval op het steilste stuk, niet sneller vooruit dan 11,00 km/uur), maakte ik nog 'n lus door Gronsveld (foto met het kruis) en terug in Smeermaas zijnde, nog 'n laatste lus langs Veldwezelt, kwestie om de 100 km. te bereiken.

Wederom 'n mooie tocht, hopelijk is Hubert volgende keer ook weer van de partij. En o ja, ook in Maastricht was er boerenprotest, iets verder dan het Bonnefantenmuseum.

Soms zijn er zo van die dagen dat je voelt dat sportieve prestaties er niet inzitten. Na die stevige fietstocht van gisteren, de wandelingen van de voorbije dagen en al die werkzaamheden in de tuin, liet mijn lichaam mij vandaag weten dat er best 'n dagje kon gerust worden. Soms ervaar ik dus ook dat ik er al 68 ben. 

Daarmee wil ik uiteraard niet zeggen dat ik helemaal niks gedaan heb. Vanmorgen naar de bakker (zoals altijd te voet) en deze namiddag ben ik met mijn echtgenote naar het centrum gewandeld om er 'n dessertje te gaan nuttigen. Maar beide wandelingen heb ik eens niet geregistreerd, dus tellen ze ook niet mee. 

Wat ik voor jullie wel gedaan heb, is 'n reeks oude postkaarten verzamelen van één der oudste steden van België. Tongeren is niet alleen 'n toeristische trekpleister van onze provincie Limburg, maar ook 'n aangename richting om naar toe te fietsen. Jaarlijks passeren we er toch 'n aantal keren. 

Er zijn natuurlijk tal van bezienswaardigheden, ik heb mij beperkt in aantal zodat deze collage overzichtelijk blijft. 

Veel kijkgenot en nog ene fijne zondagavond. 

Als je alleen fietst, kun je het parcours, snelheid en afstand, uittekenen naar eigen goeddunken. Zo wilde ik vandaag deels naar het zuiden fietsen - stukje Wallonië - om daarna de mooie wegen in Ned. Limburg op te zoeken.

Tja, op zaterdag moet het al lukken om fietsmaten te vinden. Geen nood voor mij, ik wilde nog eens de gekende helling "de Houtain" overrijden.

Om daar te komen, passeerde mijn tocht eerst de jachthaven van Kanne en het fort van Eben Emael. Via Roclenge en Bassenge, rij je dan de Houtain over. Dat ding heeft 'n max. stijgingspercentage van 7% maar is wel bijna 2 km. lang. En dan kom je beneden, en dan zie je dat mooi aangelegd rond punt. Prachtig toch.

Via Haccourt en Visé, heb ik mijn tocht verdergezet richting de brug over de Maas naar Moelingen. In Eijsden dan rechtsaf naar Mesch waar ik weer twee kuitenbijters onder de wielen kreeg, de Heiweg gevolgd door de Rondelenstraat. Wat verderop kreeg ik honger en zag dat ik per toeval juist gestopt was op km. 50.

Mijn laatste stevige helling lag buiten het stadje Gulpen, de Beversberg. Met zijn max. piek van 9,5%, mag je toch niet al te snel naar boven rijden, kwestie van nog wat adem over te hebben.

Eindigen deed ik via de dorpjes Scheulder, Bemelen en Rothem. Via de Noorderbrug terug richting Smeermaas om daar nog 'n allerlaatste lus te nemen rond het kasteel van Hocht.

21,00 km/uur, ben er blij mee. Niet te rap, maar ook niet te traag, zeker na iets meer dan 600 hoogtemeters.

Vandaag wilden wij elders nog eens lekker gaan eten. Maar de buienradar gaf rond het middaguur, 'n intense regenbui aan, gevolgd door 'n stevig onweer. Met zulk weer verlaat je niet graag je woning. Gelukkig is het véél minder gebleken dan voorspeld, al hebben andere regio's in de buurt, toch heel wat overlast gehad.

Even was er bij mij dan wat twijfel of ik vandaag "überhaupt" nog wel goesting had om iets sportiefs te doen. Maar wandelen is net hetzelfde als 'n drug, eens je ermee begint, laat het je niet meer los.

Zo rond 'n uur of 13u30 heb ik mijn wandelschoenen aangetrokken en via 'n nogal rumoerig trouwfeestje aan het kasteel van Pietersheim, gewandeld naar de brug in Tournebride. Aan de andere kant van de brug, het niet-verharde wandelpad langs het kanaal Briegden - Neerharen genomen. Het is daar altijd zéér rustig, zelden dat je daar 'n wandelaar of fietser tegenkomt.

Maar eens onder de fiets- en voetgangersbrug door, wilde ik het pad naar de sluis toch nog eens verkennen. Het was al jaren geleden dat ik daar nog eens was geweest, toch aan die kant van de sluis.  En te bedenken dat het toch relatief kort bij huis is.

O ja, nog even terugkomen op gisteren, dat nest jongen (broedsel van 'n merel koppel), zag er vanmorgen nog goed uit. Na al dat geluid van mijn elektrische snoeischaar (ik had het nest te laat gezien) en de ferme regenbui van deze nacht, zagen de vogeltjes er deze morgen nog springlevend uit. Oef!

En die laatste foto, ... ééntje kan altijd smaken. Foto genomen aan mijn bureau.

Vandaag had ik twee metgezellen om 'n mooie fietstocht te maken. Peter en Hubert zagen het zitten om er iets van te maken.

Zoals dikwijls, vertrokken wij via de Noorderbrug in Maastricht om naar Bemelen te fietsen. Daar maakte Peter voor het eerst kennis met de steile klim naar Groeve 't Rooth. De rit ging verder naar Gulpen en direct daarna naar Wahlwiller. Daar kwamen wij 'n bergje tegen om "U" tegen te zeggen, de Kruisberg met stijgingswaarden - gemeten over 100 meter - tot 14%. In werkelijkheid waren er pieken tot 16%. Maar we raakten alle drie boven.

Maar door al dat geklim, was bij Peter en Hubert, de pijp vroegtijdig uit. Iets voor Valkenburg, hebben zij het vizier terug op Lanaken gezet. Achteraf las ik dat ze blij waren dat ze al bij al, goed thuis zijn geraakt. De warmte en de hellingen waren net iets te zwaar.

Ikzelf, heb mijn route verder gezet via het centrum van Valkenburg (waar ik toch even mijn "plan de route" heb opgemaakt), langs het kasteel St. Gerlach, het mooie zicht in Meerssen, de beklimming met de mooie naam "de Waterval" en de autostradebrug naar Kotem.

Uiteindelijk kwam ik uit op iets meer dan 100 kilometer (inbegrepen, in Beek, toch wel even verkeerd gereden zeker: dom natuurlijk ). Een mooie rit, maar de douche achteraf, was toch meer dan welkom.

Na het verlof in Knokke en de daarbij horende 4-gangen menu's, diende het lichaam wat gewicht kwijt te spelen. Daarom heb ik niet geaarzeld om maar direct 'n fietstocht te plannen. Partner van dienst was deze keer Hubert.

Via de binnenstad van Maastricht, fietsten we richting Bemelen waar wij de verraderlijke route namen langs groeve 't Rooth. Best 'n kuitenbijter om er je fietstocht te beginnen.

Ook de verschillende stroken er na, waren van het type "ups and downs", getuige toch de stevige hoogtemeters die we maakten. Mooie gebouwen zag ik echter ook, oa. de molen Roex te Gulpen en het kasteel van Geulle. En wat te denken van dat uitstalkraampje, "miemelen te koop". Bij ons in Lanaken zeggen we gewoon: "wiemelen" of rode bes of nog anders: aalbes.

Ondertussen was ik Hubert kwijtgespeeld. Hij is is pas toe aan het opnieuw opbouwen van zijn conditie na een periode van ziekte. Op onze leeftijd moeten we idd. niet te geweldig doen en luisteren naar ons lichaam. Ik heb dus maar alleen 'n extra lus gemaakt en België terug binnen gereden via de autostradebrug tussen Elsloo en Kotem. Via de Maas naar Smeermaas met enkele foto's aan het eilandje.

En dat drankje op het kerkplein, ...schol, dat smaakte.

En of ik dat gedaan heb ...! Pluk de dag is 'n wijsheid die zeker nu van toepassing is.

Vandaag was ik alleen om te fietsen. Mijn maten konden om diverse redenen niet. Geen nood, ik heb er 'n mooie tocht van gemaakt en in één ruk uitgereden, zonder terrasje onderweg, zelfs niet op het einde. Wat zeggen ze dan: voorbeeldige jongen! Maar dat biertje, ... dat heb ik net in de frigo gezet voor bij het avondeten.

Mijn tocht vertrok klassiek, via Bilzen en Beverst en na die mooie spreuk "Carpe Diem", kwam ik aan te Diepenbeek. Met al die werken daar, toch even moeten zoeken om aan de andere kant van het spoor te geraken. Je moet er nu door de tunnel, maar voor de fietsers is het nog niet goed aangegeven. Geen eigen foto van deze locatie.

Wat verder fietste ik voorbij Kinepolis en de mooie fietsbrug aan de sluis van Godsheide.

In Bokrijk was er gelukkig nog niet teveel verkeer bij de toeristische trekpleister "fietsen door het water". Via Zonhoven doorgefietst naar Houthalen. Vooral dat laatste stuk, beviel mij enorm, 'n mooi fietspad onder de bomen en geen hinder van de wind. Want die wind speelde mij in het begin toch wat parten, aangekondigd was 2 Bfr. maar het was zeker 3 Bfr. Ik heb mij dus toch wat moeten motiveren om 'n gepaste snelheid te kunnen aanhouden.

Via de sporthal van As, kwam ik dan aan "de Salamander" te Maasmechelen. De Mechelse Heide is 'n mooi wandelgebied en ook het fietspad is er heraangelegd.

Terugkeren deed ik via Opgrimbie, Boorsem, Uikhoven en Rekem.

Woorden schieten mij vandaag te kort om het verhaal van mijn fietstocht te vertellen. Maar laat ik eerst met het begin starten.

Onderweg, ergens in Duitsland, kwam bij mij de gedachte op wat er allemaal nodig is om dergelijke fietstocht tot 'n goed einde te brengen. Ik fietste 118,72 km. en overwon 858 hoogtemeters. En ja, als ik daar goed over nadenk, dan komt daar veel bij kijken. Hier 'n kleine opsomming in willekeurige volgorde.

Een goede fiets waarop je kunt betrouwen, wat avontuurlijk aangelegd zijn en 'n beetje durf hebben, beschikken over 'n goede conditie, niet bang zijn om de juiste weg te vragen als je bent misgereden (hetgeen mij vandaag enkele keren overkomen is), voldoende eten en drinken mee hebben, uwe aardrijkskunde 'n beetje kennen, je lichaam goed kennen, graag uren achtereen op de fiets zitten, veel goesting hebben om te fietsen en last but not least, 'n echtgenote hebben die je steunt in je fietsactiviteiten. Ik ben er nog heel wat vergeten, maar dit heb je zeker allemaal nodig om dergelijk avontuur in je eentje aan te gaan.

En de fietstocht zelf. Vertrokken via Meerssen en Houthem (met zijn Belg. rijwielhuis). In Nuth heb je de prachtige woning "Huis Nierhoven". Ook het omliggende is mooi. En zoals op veel plaatsen, straatwerken zie je overal.

In Schinveld liet ik mij verleiden tot 'n terrasje in Brasserie Scoop. Maar goed ook, als je bekijkt dat ik op de hele rit 2.043 kcal verbruikt heb. Verder heb je in Nederland, prachtige fietspaden.

In Duitsland met 'n bang hartje mijn weg gezocht. De bordjes zijn er maar klein en je hebt er rap een gemist. Daarbij reed ik dan ook nog eens over mij totaal onbekend gebied.

In Brunssum, kwam ik zowaar midden in de golfterreinen terecht van de Brunssummerheide Golfclub. Prachtig allemaal, goed onderhouden, maar je moet wel slalommen tussen de golfkarretjes.

Onderweg naar Gulpen, nog 'n prachtige foto gemaakt van het dal.

En terug in Lanaken, was 'n oldtimertreffen in volle bedrijvigheid. Met veel geluk vond ik nog 'n tafeltje. En dat Duveltje, die had niet de tijd om "vol" op de foto te geraken, deze jongen had grote dorst.

Oef, en nu toch even nagenieten.

Zelden zul je betere service en waar voor je geld krijgen, dan in de Bullenschool te Meeuwen. Het is 'n gekende stopplaats voor fietsers in het voormalige schooltje met 'n groot terras op de vroegere speelplaats. Koffie en taart kun je bekomen in de oude refter van de school. Een dikke aanrader voor elkeen die in de buurt komt.

Peter en ikzelf hadden het plan opgevat om tegen de windrichting in, te vertrekken, naar het westen dus. Zo kwamen wij door Zutendaal, Winterslag, Houthalen en Helchteren. In Helchteren heb je brouwerij De Dool, gehuisvest in de boerderij van het voormalige kasteel (daterend van de 16de eeuw, de laatste bewoner verbleef er tot 1977). Je vindt er oa. het abdijbier Ter Dolen.

Wat verder stopten wij dan in Meeuwen aan de genoemde locatie, Aen de Bullenschool. Voor 4,50 euro heb je 'n tas koffie en 'n enorme punt vlaai.

De terugweg met wind in de rug ging over Opglabbeek, As en Maasmechelen. In Kotem aan de Maas, staat er weer 'n Maasbar, 'n stopplaats voor - andere - dorstige fietsers. En even verder, 'n lust voor het oog, 'n zee van klaprozen. Mooi om te zien.

En Peter, die fietste iets meer dan  100 km. Lang geleden dat hij nog zo veel kilometers in de benen had. Goed gedaan. En ikzelf, ik rondde de kaap van 3.000 km.

Het is en het blijft vandaag 'n twijfelgeval, gaan wandelen of toch maar niet. 

Vanmorgen ben ik al nat geworden met naar de bakker te gaan en geregeld zie ik op de buienradar nog regendruppels boven onze kontreien langskomen. En gezien ik sinds gisteren aan 'n nieuwe puzzel van 3.000 stuks begonnen ben, zal het vandaag 'n rustdag worden. Mogelijk zit er wel nog 'n verplaatsing in naar het centrum van onze gemeente voor 'n klein hapje en/of drankje. We zien wel.

Niet getreurd, deze keer wat oude postkaartjes bij mekaar gezocht van het kasteel van Neercanne, ook wel eens het kasteel Agimont genoemd of kasteel Poswick (zo genoemd naar de laatste bewoners: nu is het 'n befaamd restaurant, Chateau Neercanne genoemd). O ja, ook nog 'n anekdote, in 1717 kocht de Russische Tsaar Peter de Grote, het kasteel.

Neercanne is in feite 'n gehucht van de gemeente Kanne en werd in 1839 gevoegd bij Oud-Vroenhoven en in 1920 geannexeerd door Maastricht.

Als we tot ginder fietsen, hebben we hoop en al iets meer dan 10 kilometer afgelegd. We komen er dus geregeld voorbij.

En voor de wandelaars, je kunt er mooi wandelen. De auto kun je kwijt in Kanne, op loopafstand van het kasteel, net over de grens.