Dagje Hoorn

Vervolg  foto's, dagje Hoorn 

De Zwanen

De Zwanen blijven voor mij een gewild object om te fotograferen. In het water zijn het net slagschepen,  als u ziet hoe vlug ze door het water zwemmen, alleen op het land zijn ze erg lomp, komen ze bijna niet vooruit  staan ze voordurend op hun eigen poten

  Verstoppertje spelen

Eliza

Hebt u dat nu ook?

Bietjes, gekookte bietjes, ik vind dat een zalige groente. Klein beetje rauw ui er doorheen( wist u dat je een halve rauwe ui lang kan bewaren in een leeg doosje waar een slaatje in heeft gezeten ,zeker een week in de koelkast, handig als je maar een beetje ui nodig hebt.) beetje azijn- peper en zout heerlijk,  even warmen eten  bij een aardappeltje en een lekkere bal gehakt. Maar om dat bietje gereed te maken om te eten dat vind ik minder hoor, ik koop ze altijd al gekookt, maar dan zit er nog een dun schilletjes omheen die eraf moet. Dus ik pak de bietjes en kan het schilletjes er gewoon bijna afwrijven, maar dan heb ik voor de eerste keer vuurrode handen.

Dan maar even de handen wassen want je kan dan niets aanpakken, ondertussen heb ik ook al een rode streep van mijn keukenkastje afgehaald, want ik wou het kontje van de biet opeten maar het is super glad dus dat glipte uit mijn handen langs mijn truitje die gelukkig deze keer zwart is, dus niet zo’n ramp. Maar ook langs mijn witte aanrecht deurtje.

Dan raspen, ik kan echt niet met keukenhandschoenen werken, ik heb er dan geen grip op, daar mee klaar weer de handen rood, dus wassen maar. Dan moet het in een pannetje, ik schaaf de bietjes op een schaafje waar ook meteen al een bakje onder zit, maar dat kan niet op het vuur, dus overhevelen, maar er gaat  weer wat naast dus opruimen en weer rode handen.

 Ik vind bietjes heerlijk,maar heeft u dat nu ook?

Eliza

“KURT”

“Hallo" laat me rustig eten,

je moet nu onderhand wel weten,

dat ik zonder te vragen

zo lang ik leef, kom blijven plagen,

dus laten we vrienden sluiten,

 als ik klaar ben met eten

 mep je me maar weer naar buiten”

Eliza

 

( Aangezien ik nog geen sportiefe foto's van mij zelf heb zijn dit foto's van de keuken waar ik vrijwilligers werk doe)

Sporttest

Ja, gisteren hebben Helen en ik (Helen is een buurvrouw) een sporttest gedaan, nou dat was me wat.

We moesten om kwart over tien in een gymnastiekzaal zijn, ongeveer een kwartier van ons huis. Natuurlijk gingen we op de fiets, want we zouden onze kilootjes weer eens een keer aanpakken. En ik vind fietsen zalig

(maar niet heus), het waaide behoorlijk, maar stoer stond ik met de fiets bij Helen voor de deur. Oké, wij al fietsend naar het gymnastiekgebouw. Helen zei al gauw “fiets niet zo hard, ik dacht dat jij niet fietsen kon?”

Ik had een versnelling, zij niet, ik dacht, als ik nu maar hard fiets, mag ik er ook weer gauw af. We hadden van te voren gevraagd hoe lang het ongeveer kon duren, want ik doe vrijdagmorgen om 11 uur altijd een half uurtje vrijwilligerswerk, volgens de meneer die er over ging was dat geen probleem, dat haalde ik makkelijk

Goed, we kwamen er aan, er waren al behoorlijk veel mensen maar het was een beetje op afspraak, maar net als bij de dokter kun je daar niet van op aan, er bleek later ook nog een testfiets kappot dus u begrijpt het al, ik kwam behoorlijk in tijdnood.

Van drie mensen die ik het vriendelijk gevraagd had mocht ik voor bij de testen, ik weet nu dat ik nog maar '1 meter 54 (ben met schoenen aan) dus weer ietsjes gekrompen,  dat maakte ik weer goed met de breedte, want mijn gewicht was nu met kleding en schoenen’ 83 kilo’ dus! ik groei in de breedte.

We moesten gemakkelijke kleding aan en gympen, maar met die gympen mocht je dan niet op straat gelopen hebben, dus braaf schoenen aan en gympen mee.

Daar schoenen uit en gympen aan, ik doe dus de eerste test en die viel bij mij letterlijk om, ik moest op een been 30 seconde blijven staan, dat lukte me echt niet, we konden punten krijgen van 0 tot 5, deze test werd een 3, ik had ook niet voor ooievaar gestudeerd. De volgende test was op een stoel rechtop gaan zitten, armen gekruist voor de borst, dan in 30 seconde zo vaak mogelijk rechtop gaan staan en weer zitten, dat was een 5, maar het viel me vies tegen, dan duurt zelfs 30 seconden lang, ik kwam tot 30 keer dat was wel Oké, op naar de volgende test, zitten op een stoel dan met gestrekte armen een gewichtje naar de borst brengen en weer terug ook weer dertig seconde, ging ook goed, ik kreeg een 5 daarvoor, toen kwam mijn favorieten test. Ja u raad het al; ‘de fietstest’. Allemaal metertjes erop een metertje voor de snelheid, hartslag en nog een, maar die ben ik al weer vergeten, dat vond ik echt zwaar, mijn hartslag ging niet van 70 naar ongeveer 100, het bleef hangen op 75, de fiets werd stakker gezet, dus er moest zwaarder gefietst worden en ja hoor, ik perste het er gewoon uit met een hoop geblaas en gesteun (mijn buik zat lelijk in de weg). Voordat we testen gingen doen, werd de bloeddruk gemeten, onderdruk was goed, bovendruk iets te hoog, maar,

 dat was oorzaak, overgewicht (nou daar stond ik van te kijken hoor, hoe is het mogelijk) na de testen werd het weer gedaan en dat was toch in orde. Ik was al behoorlijk laat, dus het eindgesprek over het resultaat moest ik maar om 2 uur komen doen, (pfff, weer ’n keer heen en weer op de fiets) ik trek mijn jas aan, ren zo naar mijn fiets, kom 5 over 11 behoorlijk warm de keuken in, om het eten in te pakken, kijk ik goed en ja hoor, ik loop nog op mijn gympen, in de haast nooit meer aan mijn schoenen gedacht. Dus toch mazzel dat ik nog terug moest om 2 uur, maar hopende dat ze er nog zouden staan. Ja hoor, maatje 37 is niet zo’n gangbare maat, ze stonden er nog, waar ik ze uitgetrokken had. Het gesprek liep goed, maar het eerste wat onderaan op het papier werd gezet? wat denk u? juist “OVERGEWICHT.”

Hoe bestaat het, ik moest toch meer gaan bewegen en de gym? Ik kon daar met een gerust hart op gaan, ik was goedgekeurd. Op 17 Maart gaat het gebeuren, van half 3 tot half 4, gym. Hopelijk gaan Helen en ik het erg leuk vinden, maar dat is afwachten, hé, als het zo ver is dan krijgt u een verslag van de eerste gymles.

Eliza

Vrouw zijn

Heel lang niet gedacht, dat ik nog mooi wou zijn

Heel lang  gedacht, ik voel niets, doet het ook niet pijn,

Heel lang gedacht, vind het wel goed, zoals het is

Heel lang Niet nagedacht, wat ik allemaal mis

Heel lang gedacht. ik word  oud

Heel lang gedacht, niets aan mijn lijf, is me nog vertrouwd

Heel lang gedacht, ik word oud,  niets aan te doen

Heel lang 'Niet' nagedacht en daar wringt de schoen

Heel lang geslapen, als Doornroosje

Heel lang gewacht, kruip nu uit mijn doosje

Heel lang geleefd, in de kou

Heel lang gewacht op Jou

Heel lang heb je op mij ingepraat

Heel lang, sta jij al paraat

Heel langzaam kruip ik uit een diep dal

Heel langzaam de gedachte, zeur niet zo, ben je mal

Heel langzaam het besef, jeetje doe er wat aan

Heel langzaam zou, dat leuke truitje me nog staan ?

Heel langzaam moet ik weer ontdooien

Heel langzaam ga ik mij weer ontplooien

Heel langzaam word ik mij bewust,

Heel langzaam door 'Jou' wakker gekust

Heel langzaam weer erg blij

Heel langzaam de gedachte: ik ben vrij !

Eliza

  

Kleinkinderen

Het was al een wonder, dat je opa en oma werd

Het is nu een eer, om voor je kleinkinderen te zorgen

De kleine mensjes worden je toevertrouwd

De mensjes, waar je zo groots van houdt

Om pannenkoeken voor ze te bakken

En steeds weer nieuwe spelletjes te pakken

En www speeleiland.nl  op de pc

Daar speelt mijn kleinzoon uren mee

Heerlijk om ze te verwennen

Later blijven ze dat herkennen

O ja, dat was oma die altijd spelletjes deed

Die op een stoel naast het pad zat, waar ik met mijn driewieler reed

O ja, die oma die wel een beetje gek was,

Die met een kusje, mijn vinger genas

Waar alles eigenlijk wel kon en mocht

Die met ons schelpen takjes en eikels zocht

Heerlijk om opa en oma te mogen te zijn

Niets moeilijk alleen maar fijn

Hoop dat onze kleinkinderen nog lang blijven komen

Blij dat onze kinderen, kinderen hebben genomen…

 

                             

Eliza

Winkelen

Wat zouden wij vrouwen en mannen zijn

Zonder winkels, dat kan niet, een leeg plein

Geen overdekt winkelcentrum

We zouden in een  mum

Elkaar in de haren vliegen

Daar hoeven we niet om te liegen,

Wat is er mooier om heerlijk te shoppen

Even voor centen bij manlief aankloppen

Oh nee, dat is uit de tijd, dat hoeft niet meer

Vrouwen verdienen zelf nu en het doet hun geen zeer

Even helemaal uit hun bol te  gaan

Zag je die mooie schoenen daar staan ?

Heb ik ze nodig ? eigenlijk niet

Maar ik kan ze niet laten staan, zeker niet

Het is ook allemaal wel verleidelijk

Helpt niet, als ik de andere kant opkijk

En oh, heb je dat gezien

Reclame, neem mee, een stuk of tien

Panty’s, ben je voor de winter klaar

Oh, en wat zie ik daar ?

Een leuk tasje

Kan altijd pinnen met mijn pasje

Ja, zo’n middagje is zo maar om

Niet meer omkijken nu naar huis,  kom !

Eliza

Sint Bavo Haarlem

 

Oma met Indra

Baby

Hebt u weleens een baby geroken ?

Daar raak je niet over uitgesproken

Er zit aan de baby zo’n special luchtje

Als je het ruikt dan zucht je

Heerlijk echt waar

Zegt ieder ouderpaar

Zeggen de oma’s

En natuurlijk de opa’s

Er wordt wat afgesnuffeld

En vanzelf geknuffeld

Door oom en tante,

Die knuffelen alle kante

De baby laat dat allemaal toe

Wordt van al dat gesnuffel niet moe

Vindt al die aandacht best fijn

Besluit om nog lang baby te zijn.

Sven met Indra

Eliza

Wat foto’s nog van de Sint Bavo kerk in Haarlem. Echt de moeite waard om er een kijkje te nemen.

De computer 

De computer is een wereld van deze tijd

De computer wil je nooit meer kwijt

De computer wat gaat dat super snel

De computer met veel geduld leer ik het wel

De computer is mijn grote held

De computer tweedehands gekocht, minder geld

De computer  beheerst mijn leven

De computer wil ik veel tijd geven

De computer een geweldig meubelstuk

De computer deelt leed en geluk

De computer mijn grote vriend,

De computer die al mijn aandacht verdient

De computer je raakt er aan verslaafd

De computer  waar menigeen zich achter begraaft

De computer dacht eerst wat moet ik ermee ?

De computer  zit er nu achter tot een uur of twee.

De computer ja, een geweldig ding

De computer heel anders zoals het vroeger ging

De computer is gewoon verdiend

De computer  mijn goede vriend

De computer krijgt een tien van mij

De computer  is er altijd bij 

De computer alles zoeken het gaat goed

De computer veel leren, dan weet ik eindelijk hoe het moet  

Eliza                                            

   

We kunnen makkelijk met                           ik pies het eerst over de mol
    z'n tweën op de bank 
                                                           
Dieren

Wij mensen hebben dieren

Om ons te plezieren

Om ons te leren

Dat vele keren

De dieren vriendelijker zijn, dan mensen

Zij hebben niet zoveel  wensen

Neem de hond, een aai over zijn bol

De water- en etensbak vol

Natuurlijk hun plasje en wandeling naar buiten

En het is dan niet uit te sluiten

Dat je een vriend hebt voor het leven ,

Die jou al zijn liefde wil geven

Zonder voorwaarde, hij zal zonder vragen

Zijn leven wagen

Als dat zou moeten, meteen voor jou

Dat is de hond zijn trouw

En reken erop, dat is voor zijn hele hondenleven.

Het is niet maar voor even

Dus, misschien kunnen wij er wat van leren

Nu en al die andere keren

 

Jij heb maar een klein mandje     Welnee we kunnen er nog wel samen in

Eliza

Heerlijke dag

Het was een heerlijke dag

Zo’n dag met een stralende lach

Zo’n dag, zo zonnig en mooi

mooier als mooi in zijn herfsttooi

Zo’n dag waarop alles goed gaat

Zo’n dag met het zonlicht in de straat

Met mensen die vrolijk kijken

Waaruit zal blijken

Dat het leven nog zo slecht niet is

we vinden het geen gemis

Kou, regen en wind

We zijn eensgezind

Als de zon schijnt, is iedereen blij

nog veel van die dagen, voor mij

Ik ben een echt zonnekind

De zon wordt door mij zeer bemind

Maar ja, het kan niet altijd zonnig zijn,

Dan niet klagen, maak het leven even goed fijn

De Zon zit toch ook, in je hart

Begin gewoon elke dag met een goede start

Ook al schijnt de zon even niet

Zorg dat niemand dat ziet

Het is soms  zwaar,

Toch, doe het maar

Laat je van je goede kant zien,

De andere kant kennen ze wel, misschien ?

Dus verras vriend en vijand

Houd de zon altijd bij de hand

Door een lach of gebaar

Vind gewoon niets raar

Doe wat in je opkomt. Zing voor mijn part.

Als het maar recht komt uit je hart

Eliza

Vervolg  kinder restaurant

Lief huisje aan de overkant           'wauw' wat mooi allemaal
 

Hay mooie clown          Best wel eng dat sterretje
 

Lekker ijs                                          leuk al die speeldingen 

Opa Breed mocht ook even de hoed passen
 

Eliza

Kerkje Texel                     eerste kinderhoekje
 

Kinder restaurant

Ik had u al verteld dat Chris mijn zoon,  Sven en Indra mijn kleinkinderen, en ik, met de kerst in een restaurant waren gaan eten waar ook een gedeelte helemaal voor kinderen in gericht was, ik vond daar nog foto’s van die ik u ook  wil laten zien

Prachtige clown                       Papa doet jasje uit 

Het was op Texel en het was er voor kinderen ideaal, mijn kinderhart kon ik ook ophalen door al die clowns die ik zag.

De verkleed hoek                        aan het plavon de circustent
 

Ze kregen nog 2 sombrero's mee voor thuis

Eliza

Dingen in je leven

Er zijn leuke dingen in je leven waar je graag naar toe gaat, er zijn minder leuke dingen die je toch ook meemaakt omdat het bij het leven hoort.

Zo vind ik een ‘uitnodiging’ voor een bruiloft heel fijn, vooral als het zo’n ouderwetse bruiloft is, met muziek en wat toneelstukjes over de bruid en bruidegom, een polonaise, lekker eten en drinken (matig) Daar houd ik van, niet zo’n bruiloft met een deftige receptie met ‘hangtafel’ ( zodat je niet op je gemak kunt zitten) want, daar is het niet voor bedoeld. Even feliciteren cadeau geven, een drankje en een bitterbal en dan eigenlijk met goed fatsoen weer wegwezen, dat vind ik echt naar.

Zo moest ik maandag naar een crematie, dat zijn dan de dingen van het leven die je niet graag doet, toch bewijs je een laatste eer aan een dierbaar persoon die het zelf niet ziet, maar de nabestaande erg blij mee zijn als je de moeite neemt. Ik weet wel, een kaart kan ook, maar als die personen me dierbaar zijn en me zo hebben gesteund toen, ‘mijn man’ overleed, dan bewijs je die laatste eer aan de overledenen maar, ook aan de mensen die verder moeten zonder hun geliefde vader

Het was wel een hele onderneming, dan mis je het autootje waar je vroeger dan samen instapte en er zo naar toe kon gaan. Nu was ik om half 9 bij Joop om Rocky te brengen 10 over 9 met de bus naar het station.

De trein ging om 3 minuten over half 10, ik zou naar Heerhugowaard, daar overstappen naar Hoorn, van Hoorn naar Purmerend, daar naar mijn schoonzus die met haar man en haar moeder (mijn schoonmoeder) ook naar de crematie gingen. Ome Wim en Tante Lien waren eigenlijk niet echt familie, maar zijn wel altijd als familie beschouwd.

Mijn schoonvader en schoonmoeder hebben ome Wim en tante Lien (dat word je al gauw genoemd in Amsterdam, Ome of tante of opa en opoe, al waren ze dat niet van je) leren kennen toen ze kwamen wonen op een woning 3 hoog. Waar ome Wim en tante Lien ook woonde maar die (ik weet het niet zeker) op drie hoog achter.

Ze zijn 30 jaar buren geweest, hebben lief en leed gedeeld, tijdens de oorlog en daarna. Mijn schoonouders zijn toen verhuisd, maar ze zijn elkaar nooit uit het oog verloren, mijn man en zijn 2 zussen hadden er gewoon een tante en oom bij en toen ik later verkering kreeg met mijn man, wist ik ook niet beter of ome Wim en tante Lien waren familie. Nu is mijn schoonmoeder 87 jaar en alleen van de vier nog over en dat betreurd ze uitermate, het was ook een broos mensje wat naar de kist schuifelde om afscheid te nemen en dat moment deed mij de das om.

Het is al bijna vier jaar geleden dat Simon mijn man overleed, maar toch alles kwam weer terug toen ik moedertje zo zag schuifelen, want toen haar zoon overleed zei ze de woorden “je lichaam is niet meer bij ons maar je ziel is nu bij je vader”.

Toen braken de tranen, die ik best ingehouden had toch weer door. Ik zat bewust helemaal achteraan, zodat ik nu na de plechtigheid niet langs de kist hoefde, maar gewoon de zaal uit kon lopen en even op het toilet bij kon komen, want het was toch heftiger als dat ik dacht.

Daarna het condoleren, ging het weer goed en ik had graag nog wat met de kinderen van ome Wim en tante Lien (die was al eerder overleden) gepraat, maar Piet de man van mijn schoonzus had ons wel gebracht, maar die ging gelijk de auto halen en bleef er inzitten tot wij kwamen, dus het kopje koffie werd snel opgedronken, even gedag zeggen en dan weer naar huis.

Nu, voordat ik werkelijk thuis was, was het kwart over 8 s’avonds, het was me het dagje wel. De reis met de auto doe je in anderhalf uur, naar Amsterdam, Almere, maar met de trein kost het je zeker 2 en een half uur en niet door het traject, maar omdat de wachttijden tussen de treinen die ik moest hebben elke keer 20 minuten was. Dat maakte de rit zo lang en als je dan eindelijk in Den Helder bent is de bus net weg en moet je een uur wachten op de volgende bus. Toen had ik het niet meer, ik denk, ik neem een taxi als ik maar thuiskom, mooi niet, er stonden geen taxi’s meer bij het station

.

Het huilen stond me toen ook weer nader als het lachen, ik had er een hele dagreis opzitten en ik kon nog 1 uur wachten. Een hoeraatje voor de mobiel, ik wist dat mijn zoon naar voetballen was, dus die kon ik niet bellen, maar Iris waar Rocky, s’middags was, (hij zou bij haar blijven tot ik thuis was,) heb ik gebeld en de situatie uitgelegd, ze zei onmiddellijk “je word wel even gehaald” en binnen 10 minuten stond haar man met de auto voor het station, ik was echt blij dat ik kon instappen en naar huis kon gaan. Misschien denkt u wel, is dat nu alles, maar voor mij was het echt heel vermoeiend, toen ook nog thuis de kachel brandde, een lichtje aan was en Rocky mij tegemoet vloog, toen dacht ik waar heb ik dat aan verdiend, dat ik zulke goede vrienden heb, want Iris had dat thuis geregeld.

  Kwart over 8 lag ik in bed, heb even tv gekeken om negen uur was ik zo gaar als boter en heb geslapen tot de andere dag 8 uur, heerlijk.

Ik was blij dat ik gegaan ben, maar toch ook weer heel erg blij dat ik weer thuis was. Het zijn de dingen die gewoon in je leven voorkomen, dat hoort er ook bij, maar als je nog met z’n tweeën bent, is alles makkelijker, ook om samen je emoties te delen, ‘alleen’ is toch maar ‘alleen’.

Eliza

Als vrouw

Als vrouw geboren

Kun je niet uitkiezen  van te voren.

Je bent nu eenmaal een vrouw, dus geen gezeur

Maar soms is het malheur

Als je ongeveer 12 jaar bent.

Gebeurt er in je lijf iets wat je niet kent

Je moeder zegt blij

Nu ben je een GROOT meisje van mij

Ja, wat nou, GROOT meisje ? Wat heb ik daar aan ?

Heb buikpijn, wil weer naar bed toe gaan

Ach, met een paar dagen is het over

Ja hoor, gewoon getover !

Nou, met jongens voorzichtig zijn

Nou dat klinkt fijn

Het zaad mag het eitje niet tegenkomen

Wat nou zaad, wat nou eitje ,waar moet ik voor klaarstomen ?

Wordt verder niet meer uitgelegd

Zo ging het bij mij, echt.

Dan gaan vrouwen, kinderen baren

Dus toch niet uitgekeken voor de gevaren

De kinderen worden groot en zijn niet meer bang

En moeder gaat in de overgang

Wat nou overgang, wat gebeurd er met mij ?

Soms chagrijnig , soms heel blij

Krijg het vaak heet en word helemaal rood

Help !  een vrouw in overgangsnood !

Jaja, als vrouw moet je dit allemaal doorstaan

Maar wij VROUWEN, kunnen dit aan

De man wordt geacht

Te zijn het sterke geslacht

Maar de vrouw is gewoon vrouw

Dus niet vergeten  meer,  nou.

Eliza

                                          Vervolg zondags foto's