Zaterdag 27 juni 2009
Keuzes !
|
Wonen in stille keuze van nachtblauw  PS: voor de roddelpers. Dit is een gedicht geen autobiografie! |
door Ronald Milo
>
Berichten van 1 juni 2009 tot 30 juni 2009
Zondag 21 juni 2009
|
Iedereen zag haar zo maar staan . Haar blik walmt van vertrouwen Maar het licht heeft zij niet uitgevonden En ze besluit zich aan te kleden Op de rand van het daglicht Met haar schaduw onverschillig over de schouder geslagen Als een geleend boek Licht gekreukt en onuitgelezen Want al is ze met een dichter getrouwd Poëzie kan ze niet echt lezen Lezen kan ze helemaal niet Alleen zijn gelaat Gegroefd door de rommel van ongeboren poëzie Als het in het sterrenlicht langzaam uitdooft Leest ze Als zijn begeerte Tergend trage messen en vorken slijpt Die haar prikken als kleine spelden Ze rukt zijn gezicht naar zich toe Begraaft zich tussen de bruutste Van zijn gedachten Als in een sleepgewaad En likt zijn stoppelbaard die prikt als kleine intieme spelden Aaneengeklit Hij noemt haar mijn Cleopatra, mijn nimf En de rest van zijn woorden verstikken in de lentelucht waarin hij voor haar ijdele woorden flitsend samenbalt tot het rode kroontje rilt |
Dinsdag 16 juni 2009
...
|
Limoges en zomergras ......... In zijn gedachten ontluiken luchtbellen bloeiende consonanten en opspattende woorden waarvan de oudste klinkers reeds hun betekenis verloren eeuwen voor hij hun inhoud met toegeknepen keel zachtjes in de kopjes van hun onbegrip en verachting goot in de eenvoud van een augustusnacht Kopjes door hem gekozen van het zuiverste porcelein gebrandschilderd met de intiemste van zijn gevoelens een circusballet zo onbereikbaar extravagant onbetrapbaar als een clandestiene forens reizend in de massa aan gereduceerd tarief naar de grootstad waar hij zijn akkers ploegde en in de dauw betrapt op een regenbui als enige éénpotige langpotige vogel langs de oever de barsten in zijn liefde bewaarde als kleinoden in de initialen van haar naam op de buik van het kopje zijn ziel gegrift in schijnschrift maar met standaardletters helemaal onderaan het ondertasje Toen ze hem hadden gedood in de eenvoud van een augustusnacht bleek dat hij glimlachte.. Oswiecim 28.08.1943 |
Dinsdag 9 juni 2009
Nog snel een poëzieken nu het nog mogelijk is !
|
Plekken vol verleden In al je slaapvertrekken Dwaal ik schuldig Als afwezigen Al ben ik nooit weggegaan In al je namen Lees ik mijn eenzaamheid De moegevochten herinneringen De poëzie van vraagtekens Ik vertrek Opvliegend van natuur Met een brutale bek Als een traag orgasme Op je blote borsten Kleeft mijn adem Als ik terugkeer Opengevouwen zuigeling In uitbundig snikken Jij mijn ongeschonden Met je vlinderogen P.S. Ik heb een medley-ken in elkaar geprutst en het eerste liedje is voor een klein vogelken. |
Vrijdag 5 juni 2009
Op zoek naar ....
|
Ernst stond op de voorplecht van de trailer toen ze voorbij het kleine eiland Seymour Norte vaarden op weg naar Puorto Villamil op het eiland Isabella, het grootste van de archipel. Zijn gedachten dwaalden af naar Anemoontje en Jelena en hij werd weer dichterlijk ontroerd en schreef volgend gedicht op de boord van de reling Pjotr las het gedicht en wendde zich tot Ernst. |
Dinsdag 2 juni 2009
Weerbarstige gedachten van baron Ernst
Dromen, bewegingen, ruimtenHoe blind moet je zijn Om te schrijven In het eenzame donker Van het licht Om de blik te drinken Uit je aangezicht Hoe blind moet je zijn Om je schaduw te voelen En het komende gaan Tussen twee liefdes Twee zeldzame kussen En de durende vlakte ertussen |