Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

Berichten van 1 december 2010 tot 31 december 2010

want liefde is eenvoudig

 

wanneer ik je nu bemin

met de désuète charme van hortensia’s

ouderling in zijn kindertijd

blakert  de intimiteit

van je roestlandschap

weer tot een rotslandschap

rept  en roert

zich het gepijnigd lijf

tot een inscriptie

van vertrokken passie stijf

strijkt de duif neer

op het schoon en glimmend marmer

van weleer

deint

het parelmoer van een glimlach

als  liefdeskreet en stijfsel

van dit poëtisch astma 

kortademig maar pijnloos

heen en weer




(désuète = in onbruik geraakte)

Geschreven door Ernst-Georg om 03:24 7 reacties Reageer op dit bericht

We hebben laatst uitgelegd dat de apostrof een beetje kunstmatig klinkt en  oubollig aanvoelt. Toch wordt de apostrof soms nog aangewend als uiting van passie, een gevoel dat opwelt en naar buiten breekt Maar een apostrof kan ook nog gebruikt worden als "manipulator ' van het universum. Het maakt levenloze voorwerpen en dingen levend. Zodra een "ding" door de apostrof rechtstreeks aangesproken wordt , veronderstelt men immers ook dat het voorwerp kan handelen of antwoorden. Een voorbeeld hiervan vinden we bij de Franse dichter Lamartine "Objets inanimés avez-vouz donc un âme ?" (Levenloze dingen hebben jullie een ziel ?) . We verwachten , in gedachten een antwoord. Het is dus de apostrof of in bredere zin de poëzie die levenloze dingen omvormt tot levende wezens.
(wordt vervolgd")



het maakt ons niet bang

 

 slenteren door het kreupelhout

 van  kersenboomgaarden

op zoek naar de strandgapers

van een lang verleden

de bruiloft

gevoerd met bergstroompjes

en bergtoppen

van een huwelijksbed met uitzaaiingen

gedrumd in nachten

lang en warm

als  door vuur gefolterd struikgewas

als getroffen door een beroerte

zweet van ontroering

overal

op een ivoren dienblad

de tondels van de poëzie

binnen armbereik 

sterven in een schoendoos

in concubinaat met het woord

 




Geschreven door Ernst-Georg om 14:03 5 reacties Reageer op dit bericht

p5210253.jpg


Titern Abbey bij valavond

 

driftige hoogmoed als kantelen

achter gevels hoger en  trotser nog dan

spaanse kloosters in de sierra

nissenvol

frazelende vleermuizen

opgehangen aan

het hiernamaals

gotische schaduwen

van geruisloos prevelende priesters

verschanst

in het gezalfde grasland

men  ademt lichtschuw door de geur

van eeuwen korstmos

het oog smartvol als novemberlucht

het plantsoen wildstil 

als een blootsvoets betreden

heksenkring

Geschreven door Ernst-Georg om 23:34 6 reacties Reageer op dit bericht

inktvlek in een dagboek

 

met stenen in de ogen

slikt zij nog even zijn eenzaamheid door

dag in dag

met haar ongewerveld hart

likt zij de voeten van de steenpuist

die haar leven was

wat er van haar bleef bestaan ?

haar siliconen borsten 

een pacemaker

en een dorpslegende

Geschreven door Ernst-Georg om 23:01 5 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten