Maandag 30 juni 2008

|
Het bruidsboeket dat het beter wist


|


|
Uit de oude doos
|


| ||||
..
![]() |


|
Beresterk scenario opgedragen aan mijzelf
|
NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT
NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT ![]() nog voor ik mijn wodkaglas in de orkestbak van eenzaamheid gooi de voetafdrukken van mijn teelballen uit de universalia van je ogen wis en de dolfijnen met hun gazellenhart die in de schouwburg van mijn dromen wonen de poten breek omdat hun natte snuit in het lauwe water van gepofte tranen geen steek meer houdt en opdat ik, jouw wil, geschiedde meer heb ik voorlopig niet te bieden ****** opgedragen aan Affodil |
de reeks gaat verder ....

Zonsondergang in de vroege ochtend Ik zal je schaduw schilderen met de trage snelheid van de tijd die zich kromt als kristal smetteloos rond de vleugelslag van de ruimte Ik zal je schaduw schilderen als een voorportaal van extase en plaats het bronwater van je lippen naast een naakte arm van mijn vermoedende vingers Ik zal je schaduw schilderen als een onaardse gemeenschap van tedere aanrakingen vernietigende blikken zacht geluister met de huid voor ogen Ik zal je schaduw schilderen met houtskool uit het armzalig brandhout van verlangen dat zich breekbaar beweegt tussen de onvergankelijke lippen van de tijd Ik zal je schaduw schilderen tot ik van blindheid barst |