Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

Berichten van 1 juni 2008 tot 30 juni 2008


Waterloo



themorning2wn5.jpg


------------------------------------------

Dronkenmans eed


Ik stoot mijn hoofd nooit meer
aan de stenen
waar ezels tegen trappen.


Geschreven door Ernst-Georg om 00:14 18 reacties Reageer op dit bericht


Madame est servie,
plotselinge patstelling



Image Hosted by ImageShack.us


De zwaarste schuld
afbetaald
in wit sperma
afgemeten

Alles
door elkaar gehaald
wit en zwart
door mekaar gesmeten

Regelmatig schaak gezet
in lange stilstand
van te zeker weten

Als een smetteloos big
door vieze parels bezeten
als knoflook
in de paaslamrug
van de fraaie herenhuizen
vastgebeten

En
gewoon niet meer aan gedacht
bloed en liefde
verschil
vierkant
vergeten


(uit de memoires van een vrijgevige vrouw)

Nb: to our man in Lede

Ik breng vaak de avond door
met al de woorden al de wonden
die mij droefgeestig werden nagezonden
door hen die "wijze" woorden
noch speeksel spaarden
maar helaas slechts naar de eigen navel
staarden
Nu moet ik wel
al ligt het mij niet
verder met al hun opgespaard verdriet
met al die rommelige pekelzonden
waarin ik niets
maar dan ook niets
van mijzelf
heb teruggevonden

Ik breng de avond door

Met al  die wonden

Die mij droefgeestig

werden nagezonden

Door hen die speeksel

noch woorden spaarden

maar slechts

naar

de eigen navel staarden

Nu moet ik wel ,

al ligt het mij niet

Vooruit met al dit opgespaard verdriet

Met al die rommelige pekelzonden

Waarin ik niets

Maar dan ook niets

van mijzelf

heb teruggevonden


Ik breng de avond door

Met al  die wonden

Die mij droefgeestig

werden nagezonden

Door hen die speeksel

noch woorden spaarden

maar slechts

naar

de eigen navel staarden


Geschreven door Ernst-Georg om 23:42 4 reacties Reageer op dit bericht

Uit de oude doos







oudedoossz3.gif



Reisplannen uitgesteld



Dit leven is
een pantomime
je bent er goed in
of brengt er niets
van terecht
je speelt
voor lokaal publiek
of voor het gerecht
der publieke opinie
onbehouwen
of
magistraal
thuis
of
op tournee
in een schitterend decor
of
in negligé
met je oor
aan de ingang
van een décolleté

Steeds zijn er
die huiswaarts keren
nog voor het doek
gevallen is

Ze missen wel iets
van de vertoning
maar
liggen
wel vroeger in bed

geschreven in 1960 door Ronald Milo


Geschreven door Ernst-Georg om 21:52 5 reacties Reageer op dit bericht

 

affichefeliciarh5.jpg
affichefelicia2xs4.jpg
affichefeliciarh5.jpg
affichefelicia2xs4.jpg



Tastbaar !

hier kan niemand
ons herkennen
wanneer dit gesprek
een dubieuze wending neemt
je slappe lacht
zich ernstig in
mijn blik versteend
en het bewustzijn plots
wordt afgeschaft
door verbeelding
die elke verbeelding tart
terwijl je hardop Nietzsche leest
en Freud straffeloos luidop citeert
dansen mijn vingers
ongegeneerd
als razend jonge prinsen
onder het gewelf van je hals
spelen vals
tot je borsten vast en vlezig
als satijn
wakker en betrouwbaar
in mijn handen rusten
twee blanke dames
sierlijk als een dubbel monogram
men kucht ergens,
een korte klik ,
een ogenblik
een zucht
mijn vleugels stijgen averechts
naar de kriebelende vogelweide
scheurkalender van zachte zijde
vol teder zwart kattengeweld
rondom de regenpijp
die langzaam zwelt
op de perstribune juicht de menigte
geruststellend en bedaard
omdat twee bladzijden later
een grafisch onderkoeld vingerkootje
met de lay-out van een handpalm paart


Bronzen beeld van Felicia Felix
Geschreven door Ernst-Georg om 20:13 6 reacties Reageer op dit bericht




gridvg3.jpg


De herfst is nu mijn seizoen
Tijd kruipt langs de buitenzijde
van herinneringen in de vliering
van mijn onrust
onderstreept prachtig hun borsten, dijen
en verdwaalt dan langs drukkend kille paden
waar ik hen volgde
Als een slakkenspoor
van zilverdraad
dat nergens heenleidt
dan naar het Rome
van onze knerpend vreemde dromen

De herfst is nu mijn seizoen
De twijfel twijfelt of het uitzicht
de ellendige tocht
naar de gedurfd eenzame
en opschepperige hoogte
de barre schoonheid van het vlees
en de verslaving aan het intellect
de inspanning rechtvaardigt
Of mijn bezeerde ziel
stug en aarzelend aarzelend
de eigenzinnige zweepslagen
van mijn ambitie nog lang overleeft

De herfst is nu mijn seizoen
De hartstocht
die nu trager brandt
wil nog van spoor en richting wisselen
maar de huivering heeft de dienstregeling
verlaten. De zomerpaleizen zijn onbereikbaar
en de jeugdige rivieren opgedroogd
ййn blik op de vallei en de strakke vlakte
van mijn verpletterde dromen leert

de winter is nu mijn seizoen
In dit eigenzinnig tegenpruttelende hoofd
is de lamp besneeuwd en al half uitgedoofd
en ik heb nog zoveel te doen
Geschreven door Ernst-Georg om 23:48 6 reacties Reageer op dit bericht

Beresterk scenario opgedragen aan mijzelf


lonetree1previewnl5.jpg

Spreek mij niet aan op die toon
omdat ik als cineast van Hollywood droom
Wat is er in 's hemelsnaam verkeerd
aan het feit dat je een Oscar film regisseert ?
Het klikte meteen
met Paramount en hun meest bekende scenarist
Al had ik me in het zwarte karakter
van het hoofdpersonnage toch bekoorlijk vergist
Maar het scenario was beresterk
Nodigde uit tot anderstalig overwerk
met de actrice en haar sterkste kant
de primaire
frustratie
 in haar zogenaamde zachte lady-kant
Dit idee
en daarna ik
schoot me door het hoofd
Het draaiboek had tenslotte toch
een spetterend eind beloofd
Geschreven door Ernst-Georg om 02:45 6 reacties Reageer op dit bericht

NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT



NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT

reveriesp0.jpg


speel mij het laatste kiemakkoord
nog voor ik mijn wodkaglas
in de orkestbak van eenzaamheid
gooi
de voetafdrukken van mijn teelballen
uit de universalia van je ogen wis
en de dolfijnen met hun gazellenhart
die in de schouwburg van mijn dromen
wonen
de poten breek
omdat hun natte snuit
in het lauwe water van gepofte tranen
geen steek meer houdt
en opdat ik, jouw wil, geschiedde
meer
heb ik voorlopig niet te bieden

******

opgedragen aan Affodil
..
Geschreven door Ernst-Georg om 22:59 2 reacties Reageer op dit bericht

de reeks gaat verder ....





stadpf4if6.jpg



Zonsondergang in de vroege ochtend
 
Ik zal je schaduw schilderen
met de trage snelheid van de tijd
die zich kromt als kristal
smetteloos
rond de vleugelslag van de ruimte

Ik zal je schaduw schilderen
als een voorportaal
van extase en plaats het bronwater
van je lippen naast een naakte arm
van mijn vermoedende vingers

Ik zal je schaduw schilderen
als een onaardse gemeenschap
van tedere aanrakingen
vernietigende blikken zacht
geluister met de huid voor ogen

Ik zal je schaduw schilderen
met houtskool
uit het armzalig brandhout van verlangen
dat zich breekbaar beweegt
tussen de onvergankelijke lippen van de tijd

Ik zal je schaduw schilderen
tot ik van blindheid barst 

opgedragen aan Miekemuis
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten