door Ronald Milo >

Woensdag 25 juni 2008

Uit de oude doos

Reisplannen uitgesteld

Dit leven is
een pantomime
je bent er goed in
of brengt er niets
van terecht
je speelt
voor lokaal publiek
of voor het gerecht
der publieke opinie
onbehouwen
of
magistraal
thuis
of
op tournee
in een schitterend decor
of
in negligé
met je oor
aan de ingang
van een décolleté

Steeds zijn er
die huiswaarts keren
nog voor het doek
gevallen is

Ze missen wel iets
van de vertoning
maar
liggen
wel vroeger in bed

geschreven in 1960 door Ronald Milo

Geschreven door Ernst-Georg om 21:52 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

miekemuis en maatje28 juni 2008 om 10:18

gedichtje

ik ben niet verder gekomen dan "Jantje zag eens pruimen hangen...)
hou er van maar maar ik en gedichtjes schrijven is andere koek,
natuurlijk ben ik dan bescheiden genoeg om te schrijven dat ik voor de rest heel veel talent heb, is dat ook goe
prettig weekend aan iedereen
groetkes Ria.

Venus 26 juni 2008 om 11:20

http://nl.wikipedia.org/wiki/Emiel_De_Block

Orator fit, poeta nascitur. Een redenaar kun je worden, als dichter word je geboren.............

2000 Tentoonstelling Casino Kursaal, Oostende. Retrospectieve en tentoonstelling van vijftig nieuwe werken in het kasteel van Petit-Leez onder de titel "Language of stone, silence of paper". Van deze tentoonstelling waarbij op de vijftig werken van Emiel de Block gedichten werden gegraveerd van en door Dr. Ronald Milo werd onder dezelfde titel een boek uitgegeven met foto's van de beelden en de tekst van de gedichten.

Bo-rijmpje26 juni 2008 om 11:01

Mijn allereerste kinderrijmpje dat ik zelf kon lezen :
Jack Sprat could eat no fat
his wife could eat no lean
and so between them both you see
they licked the platter clean!

Lore25 juni 2008 om 22:49

***

Rijmen en dichten uit de oude doos, toen de haan nog eieren legde … rechtstreeks in het eierdopje. Toen ook al ne rappen!
‘Het leven is een schouwtoneel’ en vóór ge het weet is het doek gevallen; Shakespear, Vondel, Lore, Rembrandt en Ernst von und Neanderthaler, allemaal wisten ze het. Juist daarom mogen reisplannen niet uitgesteld worden! Of… zou het aan de ingang van dat décolleté aangenamer toeven zijn?

georges25 juni 2008 om 21:39

ppsjes en nog wat

prachtig om te lezen

eentje uit de oude doos

Reageer op dit bericht

Zondag 22 juni 2008

Tastbaar !

hier kan niemand
ons herkennen
wanneer dit gesprek
een dubieuze wending neemt
je slappe lacht
zich ernstig in
mijn blik versteend
en het bewustzijn plots
wordt afgeschaft
door verbeelding
die elke verbeelding tart
terwijl je hardop Nietzsche leest
en Freud straffeloos luidop citeert
dansen mijn vingers
ongegeneerd
als razend jonge prinsen
onder het gewelf van je hals
spelen vals
tot je borsten vast en vlezig
als satijn
wakker en betrouwbaar
in mijn handen rusten
twee blanke dames
sierlijk als een dubbel monogram
men kucht ergens,
een korte klik ,
een ogenblik
een zucht
mijn vleugels stijgen averechts
naar de kriebelende vogelweide
scheurkalender van zachte zijde
vol teder zwart kattengeweld
rondom de regenpijp
die langzaam zwelt
op de perstribune juicht de menigte
geruststellend en bedaard
omdat twee bladzijden later
een grafisch onderkoeld vingerkootje
met de lay-out van een handpalm paart

Bronzen beeld van Felicia Felix

Geschreven door Ernst-Georg om 20:13 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 juni 2008

..

Geschreven door Ernst-Georg om 18:58 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 8 juni 2008

De herfst is nu mijn seizoen
Tijd kruipt langs de buitenzijde
van herinneringen in de vliering
van mijn onrust
onderstreept prachtig hun borsten, dijen
en verdwaalt dan langs drukkend kille paden
waar ik hen volgde
Als een slakkenspoor
van zilverdraad
dat nergens heenleidt
dan naar het Rome
van onze knerpend vreemde dromen

De herfst is nu mijn seizoen
De twijfel twijfelt of het uitzicht
de ellendige tocht
naar de gedurfd eenzame
en opschepperige hoogte
de barre schoonheid van het vlees
en de verslaving aan het intellect
de inspanning rechtvaardigt
Of mijn bezeerde ziel
stug en aarzelend aarzelend
de eigenzinnige zweepslagen
van mijn ambitie nog lang overleeft

De herfst is nu mijn seizoen
De hartstocht
die nu trager brandt
wil nog van spoor en richting wisselen
maar de huivering heeft de dienstregeling
verlaten. De zomerpaleizen zijn onbereikbaar
en de jeugdige rivieren opgedroogd
ййn blik op de vallei en de strakke vlakte
van mijn verpletterde dromen leert

de winter is nu mijn seizoen
In dit eigenzinnig tegenpruttelende hoofd
is de lamp besneeuwd en al half uitgedoofd
en ik heb nog zoveel te doen

Geschreven door Ernst-Georg om 23:48 6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 5 juni 2008

Beresterk scenario opgedragen aan mijzelf

Spreek mij niet aan op die toon
omdat ik als cineast van Hollywood droom
Wat is er in 's hemelsnaam verkeerd
aan het feit dat je een Oscar film regisseert ?
Het klikte meteen
met Paramount en hun meest bekende scenarist
Al had ik me in het zwarte karakter
van het hoofdpersonnage toch bekoorlijk vergist
Maar het scenario was beresterk
Nodigde uit tot anderstalig overwerk
met de actrice en haar sterkste kant
de primaire
frustratie
in haar zogenaamde zachte lady-kant
Dit idee
en daarna ik
schoot me door het hoofd
Het draaiboek had tenslotte toch
een spetterend eind beloofd

Geschreven door Ernst-Georg om 02:45 6 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 juni 2008

NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT

NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT

speel mij het laatste kiemakkoord
nog voor ik mijn wodkaglas
in de orkestbak van eenzaamheid
gooi
de voetafdrukken van mijn teelballen
uit de universalia van je ogen wis
en de dolfijnen met hun gazellenhart
die in de schouwburg van mijn dromen
wonen
de poten breek
omdat hun natte snuit
in het lauwe water van gepofte tranen
geen steek meer houdt
en opdat ik, jouw wil, geschiedde
meer
heb ik voorlopig niet te bieden

******

opgedragen aan Affodil

Geschreven door Ernst-Georg om 22:59 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 1 juni 2008

de reeks gaat verder ....

Zonsondergang in de vroege ochtend

Ik zal je schaduw schilderen
met de trage snelheid van de tijd
die zich kromt als kristal
smetteloos
rond de vleugelslag van de ruimte

Ik zal je schaduw schilderen
als een voorportaal
van extase en plaats het bronwater
van je lippen naast een naakte arm
van mijn vermoedende vingers

Ik zal je schaduw schilderen
als een onaardse gemeenschap
van tedere aanrakingen
vernietigende blikken zacht
geluister met de huid voor ogen

Ik zal je schaduw schilderen
met houtskool
uit het armzalig brandhout van verlangen
dat zich breekbaar beweegt
tussen de onvergankelijke lippen van de tijd

Ik zal je schaduw schilderen
tot ik van blindheid barst

opgedragen aan Miekemuis

Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 31 mei 2008

Een Cosmos , binnen handbereik

opgedragen aan Venus

Geschreven door Ernst-Georg om 00:47 8 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 26 mei 2008

Who is Who in het Verloren Bos (voor ingewijden)

Droom

Deze nacht in een droom
is de aartsengel Cadfaël mij verschenen
Hij trok een bedroefd gezicht
en toen ik hem vroeg wat er scheelde
betrok zijn gezicht nog meer en hij sprak:
"Er is op weblog.nl een genie opgestaan groter dan
Jahweh, Boedha, Confucius, Mohammed en Jezus samen
maar de wereld verstoot hem
en dat bedroeft hem en mij diep.
Ga en onderwerp u aan zijn bevelen
En ik zag in
dat ik al die jaren gezondigd had
en ging heen en vereerde
deze allerhoogste
en zie mijn hart was verblijd

Uit de kronieken van het Verloren Bos
(deel 1 :Het dagboek van een imbeciel)

Geschreven door Ernst-Georg om 01:08 13 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 21 mei 2008

Opdrachten in willekeurige volgorde

opgedragen aan Lucienne

Geschreven door Ernst-Georg om 13:18 5 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 19 mei 2008

Zij omarmt mij

Pseudo-Drie-d-gedicht

Geschreven door Ernst-Georg om 10:30 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 mei 2008

Pseudo-3D-gedicht

Pseudo-Drie-d-gedicht

Voor mensen met een gehinderd kleurenzicht :

de lichtvlek viel op / een dergelijk volmaakt jukbeen / dat het gewaagd leek / en onvatbaar / maar begeerlijk / als de schaduw rond / de nauwelijks geopende lippen / licht getint door de opgroeiende weelde / van de aanstekelijke boezem / tussen half gesloten blinden van een bloes / Ik heb haar verlaten / Beleefd maar dringend afscheid genomen / als een wereldreiziger / met het voorgevoel van een droom / die transparant verbrokkelt / omdat haar stem klonk als / geweeklaag.Geraaskal / van de wind tussen de schaduwen / van torenhoge minaretten / op de tombes / van het gedomesticeerd / en uitgebloeid voorgeschlacht / dat ze aanbad,en waarmee ze versmolt / Maar in hun schaduw / kon ik geen verkoeling vinden.

Geschreven door Ernst-Georg om 00:59 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 mei 2008

Vogeltje vogeltje aan de wand

Een Troostakkers gedicht . Opgedragen aan Lieve
Het vogeltje is een werk van Renata Berk

Geschreven door Ernst-Georg om 00:56 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 7 mei 2008

Coprofilie

Tekst en uitleg

Ik voel mij niet meer geroepen
om een revolutie te ontketenen
in de poëzie
Wat hier staat
werd reeds gewist
nog voor ik het kritisch oog
van de lezer toelaat
Ongunstige reacties
zijn overbodig
Olie op het water
van de provocatie
Kunst en bescheidenheid
-vrees ik-
gaan niet goed samen
De uitleg van deze "coole"
politica laat me koud
al draag ik haar een
warm en ongerept hart toe
en de kinderen die zij mij schonk
koester ik toonaangevend
met de wodkafles
als een mosselpot
of een strontmachine
Kronos daarentegen vrat ze op
(zijn kinderen welteverstaan
en Poseidon vond hij,
als liefhebber van visrestaurants,
bijzonder lekker!)

Een strontmachine koesteren ?
Jawel !

Coprofilie tenslotte
is even eerbaar als literatuur
want er is geen gedicht
dat er om vraagt geschreven te worden
daar waar iedere stront duidelijk (soms te) vraagt om gescheten te worden.

Geschreven door Ernst-Georg om 12:30 10 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 5 mei 2008

Opgedragen aan Bo .( beeje moet beetje zijn natuurlijk)

Dwaze gedachten
, als vogels vliegen ze
lager dan de perslucht
in mijn bewuste hemel
door de mij ontbrekende
onberekenbare haren heen
zij
citeren mijn kinderjaren
naakt en ongebonden
en sleuren er viooltjes plukken bij

de werkelijkheid wordt echter
altijd ergens uitgevonden
en het geluk slentert schijnbaar
aan dit oog voorbij
maar tijd
ooit door de wijsheid
als scheidsrechter
in dergelijke geschillen uitgezonden
schuift zonder morren
de al te nauwe horizon

van dit te strak geweten
opzij
en de contouren
van mijn talloze pekelzonden
maken mij
daarom niet min of meer
gelukkig
maar wel een beetje gek
en een heel klein beetje
vrij

Geschreven door Ernst-Georg om 23:06 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 30 april 2008

Het voorlaatste bezoek aan moeder

het licht stotterde
in haar ogen
in de losse bladzijden
van haar geheugen
zocht zij naar de vraag
waarvan ik het antwoord was
maar ze wist mij niet aan die zwijgzame gezel
met wie ze de strijd beëindigd had
te ontrukken
met "ik zie je zo weinig"
nam een korte herkenning de bovenhand
op de uitgedoofde gestalte
de herhaling ebde over en weer
op het ritme van schaduwplekken
met de schaarse betekenis
van een huiverige herinnering
"gisteren kwam je vaker"
de kamer rook naar stilstaande
bewegingen en in het bed
lag wat schraal leven
al opgebaard
als vertrapt gras
als een eigenzinnig vuur
uitgedoofd door zijn vermoeide haard
"ik zou zo graag
de kleinkinderen nog eens zien"
schreef haar hand onbeweeglijk
in mijn tranen
"morgen" wreef ik zacht in haar voorhoofd
en ze glimlachte
dat ze het niet begreep

Geschreven door Ernst-Georg om 02:02 5 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 28 april 2008

De geur van laurierkransen

plots overvalt het mij
als een rukwind
die door een smalle kier raast

ik kan niet wachten
ik heb haast
ik moet je omhelzen

hier en nu

op straat

alsof hier op iedere hoek een bed staat

het staat er niet
zeg je zachtjes

we kunnen ook op de divan slapen
weerleg ik onderdanig aan jouw ogen
en met niet te stelpen verlangen

jouw schriel verzet
verken ik
met onthutste lippen
overschrijd ik
de levenslange afrastering
schrijlings maar overbodig want jij wacht
mij al op bij het hek

geopende deuren
van tederheid sluiten elkaar
als handpalmen verstrengeld
op de grond

ik droom niet

want heel in de verte
blaft onze hond
zorgvuldig articulerend

Geschreven op 28.04.2008 en opgedragen aan iemand die me nauw aan het hart ligt maar nog nooit een recent gedicht van mij las en ook dit gedicht niet zal lezen.

Geschreven door Ernst-Georg om 22:56 8 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 april 2008

Opgedragen aan Lore en haar zuster Lise. Een jeugdvers dat een beetje werd herwerkt in 1996

Geschreven door Ernst-Georg om 22:42 8 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 april 2008

Correspondentie

Geschreven door Ernst-Georg om 19:37 10 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 20 april 2008

Men blijft maar schrijven