Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >
Woensdag 30 april 2008

 

Het voorlaatste bezoek aan moeder

het licht stotterde
in haar ogen
in de losse bladzijden
van haar geheugen
zocht zij naar de vraag
waarvan ik het antwoord was
maar ze wist mij niet aan die zwijgzame gezel
met wie ze de strijd beëindigd had
te ontrukken
met "ik zie je zo weinig"
nam een korte herkenning de bovenhand
op de uitgedoofde gestalte
de herhaling ebde over en weer
op het ritme van schaduwplekken
met de schaarse betekenis
van een huiverige herinnering
"gisteren kwam je vaker"
de kamer rook naar stilstaande
bewegingen en in het bed
lag wat schraal leven
al opgebaard
als vertrapt gras
als een eigenzinnig vuur
uitgedoofd door zijn vermoeide haard
"ik zou zo graag
de kleinkinderen nog eens zien"
schreef haar hand onbeweeglijk
in mijn tranen
"morgen" wreef ik zacht in haar voorhoofd
en ze glimlachte
dat ze het niet begreep

Geschreven door Ernst-Georg om 02:02 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Lore1 mei 2008 om 21:53

Moeders gaan maar sterven niet!

Een dankbaar onderwerp voor poëzie, vooral, wanneer er voldoende tijd is om afscheid te nemen. Plots afgesneden worden, op welke leeftijd ook, het went nooit! Een moeder, als bindweefsel van het gezin, met haar heengaan valt stilaan maar onvermijdelijk het gezin uit elkaar. Wat eerder als onbestaande leek, wordt werkelijkheid. Alle zekerheden vallen weg, een leven op drijfzand!

Ernst, hier op uw blog wordt er geboren en gestorven. Het is wel het meest eerlijke in onze wereld, voor iedereen gelijk!

miekemuis en maatje1 mei 2008 om 21:39

*

gelukkig is mama weer beter, blij dat ze het nieuwe kleinkindje kon en mag meemaken het zag er verleden maand toch even anders uit.
hoop nog vele moederdagen met haar te delen Knuffel van Maatje en Miekemuis
venus1 mei 2008 om 00:25

Het afscheid ligt nog vers in mijn geheugen

Zolang ik leef zal zij verder leven in mijn gedachten. Nog steeds zie ik haar hier rondlopen en hoor ik haar stem alsof het gisteren was. Beseffen dat ze nooit meer terug komt voelt zo bitter aan. Nooit had ik maar durven denken dat het zo pijnlijk zou zijn.
Titi30 april 2008 om 20:37

Pfff, Ronald...

breng jij me weer aan het snotteren man. Moet je me hier zien zitten en dan Jackie die alludeert naar de definitef doorgeknipte navelstreng, niet langer kind zijn van...de herinneringen aan paps, zo recent. Sorry, het wordt me net iets teveel, bibi
sad-Bo30 april 2008 om 17:48

...

het afscheid van onze moeders
- het finaal doorknippen van de navelstreng die ons met hen verbindt
- plots worden we volwassen want zonder moeder kunnen we geen kind meer zijn.
Het definitieve einde van ons kindzijn.
Een vreselijk, pijnlijke ervaring.....
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 28 april 2008


De geur van laurierkransen

plots overvalt het mij
als een rukwind
die door een smalle kier raast

ik kan niet wachten
ik heb haast
ik moet je omhelzen

hier en nu

op straat

alsof hier op iedere hoek een bed staat


het staat er niet
zeg je zachtjes

we kunnen ook op de divan slapen
weerleg ik onderdanig aan jouw ogen
en met niet te stelpen verlangen

jouw schriel verzet
verken ik
met onthutste lippen
overschrijd ik
de levenslange afrastering
schrijlings maar overbodig want jij wacht
mij al op bij het hek

geopende deuren
van tederheid sluiten elkaar
als handpalmen verstrengeld
op de grond

ik droom niet

want heel in de verte
blaft onze hond
zorgvuldig articulerend

Geschreven op 28.04.2008 en opgedragen aan iemand die me nauw aan het hart ligt maar nog nooit een recent gedicht van mij las en ook dit gedicht niet zal lezen.
Geschreven door Ernst-Georg om 22:56 8 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 6 april 2008

This is not poetry





Op de composthoop van mijn tienerziel




Dollend en dolend
binnen een roedel
onhandig opgroeiende kinderen
heb ik de lat te laag
en het loodje te vroeg en
net verkeerd gelegd.

Mijn identiteit
is nooit met zichzelf in het
reine gekomen
Door de opvoedingspraktijken
die niet gehinderd door enige
pedagogische kennis
aan ons werd opgedrongen
door reactionair gelijkgezinden
voor wie iedere seksuele activiteit onnodig leek

Dwarsheid die daarbij ontstaat
belet het lichamelijk vaardig worden
beperkt vrijheid van handelen en denken
Ik droeg het puberschap tot
de laatste stuip was weggetrokken
met een verzamelwoede
van erotica
en een zekere tekenvaardigheid
in het reproduceren van
niet alleen ongekende
maar ook onbekende
orgasmes


                                                                                                        06.04.2008
Geschreven door Ernst-Georg om 03:27 6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 4 april 2008

Opgedragen aan

Gisteren,
       het naamloze woord
             schommelt tussen als monden
                    hermetisch gesloten zinnen









met verlangen geslagen
                maar te moe om betekenis
      te dragen





gisterenvt4.jpg



Gisteren .. kende nog onze namen 



en geen einde

Geschreven door Ernst-Georg om 01:20 5 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 2 april 2008


de zoon van een vriend troosten



verdrietug4.png



de kleine kwalen van het leven
hebben zijn jong verstand verstoord
als hij kon zou hij de benen nemen
nergens wordt zijn klacht gehoord

want de moord op zijn geweten
die hij echt niet had gepland
heeft hem voortdurend achternagezeten
nu goed - het had hem overmand

ik heb hem zacht terzij genomen
hij weende, in zichzelf teleurgesteld
samen erger te voorkomen
heb ik hem voorzichtig voorgesteld

met een- je weet wel beter
hebben wij die tranen uitgeteld
dan van goed en kwaad
zijn meter terug op nul gesteld





21.03.2008

Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 29 maart 2008

Proef op stelling !

Snuffelen en likken aan......




het lekkers dat de stad te bieden heeft

siennamillerinrbtm3.jpg



Met een hete tong
fotomodellen opgraven
Lieve dingen fluisteren
in een linker oor
Een halfgod in haar ogen
worden


Op sleeptouw genomen
door een tros bouwvakkers
tussen het ongedierte
van de binnenstad
loop ik in een richting
links en rechts
van een gonzend babbeltje


Alles oogt
en hoort
bijzonder netjes
Mooie mammas
zonder kinderen
maar met Ray Ban
en Blue Tooth
om en in de oren


Ik begluur
hun zonsondergang
vanuit de bodem
van een bodemloze pint
Een wolkje stoom
ontsnapt aan de gefrituurde aardappel
en mijn meest frontale kwab


Ik verbrand op dit terras
mijn hete tong
die fotomodellen opgraaft
en lieve dingen fluistert
in een linker oor
van een halve godin
in mijn ogen
die tandpijn veinzen



29.03.2008




2.03.2008

Geschreven door Ernst-Georg om 21:24 6 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 25 maart 2008

Hoekpunten van de Poëzie

Te lichtvoetig geprogrammeerd ?


vergeet2wy5.jpg
waarvan jij alleen de brede inhoud kon vatten            

maar ik helaas nog altijd niet           




als ' t gebeurt dat sneeuw die wervelt           

om de winterjas van ernstige dromen           

je in het bos van mijn ontrouw heeft vertelt           

toch zal de dag nooit komen           

dat op deze wang een blos van spijt wordt gespeld           

al brandt het hart mijn borst met klamme nagels en zwelt           

wroeging tot staccato in mijn taal           




dan nog zal ik je op drift in nauwe wind vertellen           

de leugens in mijn grijze cellen           

zijn zuiver           

           


zuiver hormonaal           







25.03.2008

Geschreven door Ernst-Georg om 02:17 4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 maart 2008

Beterschap gewenst

Nostradamus, de scheepskapitein uit het interneringskamp



Zijn ambities reikten verder dan
Een slagschip zonder andere mogelijkheden
Het commando over
Een vloot in de IJszee leek hem in theorie best aardig
Maar om klimatologische redenen
volstrekt onaanvaardbaar
Deze lichtelijk wereldvreemde man
Uit het interneringskamp
Beweerde dat de watertemperatuur
Niets te maken had met breedte-graden
Maar met nucleaire neutronenstromen,
vervuiling en een soort broeikaseffect
waarvoor het plankton uit het Siluur
grotendeels verantwoordelijk was
Maar de nieuwe machthebbers
Waren niet onder de indruk
Van zijn verhalen








17.03.2008

Geschreven door Ernst-Georg om 03:29 11 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten