Dwaze gedachten , als vogels vliegen ze lager dan de perslucht in mijn bewuste hemel door de mij ontbrekende onberekenbare haren heen zij citeren mijn kinderjaren naakt en ongebonden en sleuren er viooltjes plukken bij
|
de werkelijkheid wordt echter altijd ergens uitgevonden en het geluk slentert schijnbaar aan dit oog voorbij maar tijd ooit door de wijsheid als scheidsrechter in dergelijke geschillen uitgezonden schuift zonder morren de al te nauwe horizon
|
van dit te strak geweten opzij en de contouren van mijn talloze pekelzonden maken mij daarom niet min of meer gelukkig maar wel een beetje gek en een heel klein beetje vrij
|