Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
akke.beakke.be
door Ronald Milo >

Vogeltje vogeltje aan de wand


vogelvi7.jpg

Een Troostakkers gedicht . Opgedragen aan Lieve
Het vogeltje is een werk van Renata Berk
Geschreven door Ernst-Georg om 00:56 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Titi12 mei 2008 om 19:53

de erven wel, Venus...

trouwens heeft hij niet bij leven het manucript "Het Verdriet van.." verkocht? En gerenommeerd auteur die zijn handgeschreven magnum opus doorverkoopt, die doet dat niet met plezier doch "van moetens" De Claus optrekjes in de Provence en Antwerpen gezien? Dergelijke stulpjes verslinden poen. In mijn stad werden enkele jaren geleden, als onderdeel van de inboedel, de pispot en sloffen van Boontje geveild. Erven..jaja!
venus11 mei 2008 om 19:11

19.000 euro voor 'Oostakkerse gedichten'

Had hij ze verkocht toen hij nog leefde dan zouden deze gedichten niet eens de helft opgebracht hebben. Waarom waardeert men het werk van een kunstenaar meer na zijn dood dan bij leven? daar heeft den artiest toch niets meer aan hee!
Titipoes11 mei 2008 om 02:22

Een raad...

houd de manuscripten minitieus bij. Claus zijn "Oostakkerse" zijn net geveild!
bo10 mei 2008 om 12:07

stof voor een vreemde vent....

verdorie mijne virtuele vlinder vrijer die virtueel vreemd gaat, veel vvvvv's in deze vreemde vervormde versie van mijn vers.
Vrijers veel vrijheid verlenen is mijn motto! :-D
Eventjes: heel veel dank voor de sterk verbeterde versie van mijn verliefde vlinder. Het mag nu afgedrukt worden. xXx
thea10 mei 2008 om 07:58

...

Applaus dan maar, omdat je er naar hunkert?
Ik vind het trouwens ontzettend knap om tekst en een plaatje samen in een kader te plaatsen. Mij is het noog niet gelukt, dus misschien moet ik me nog maar aan wat oefeningen gaan wagen.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Coprofilie


Tekst en uitleg

Ik voel mij niet meer geroepen
om een revolutie te ontketenen
in de poëzie
Wat hier staat
werd reeds gewist
nog voor ik het kritisch oog
van de lezer toelaat
Ongunstige reacties
zijn overbodig
Olie op het water
van de provocatie
Kunst en bescheidenheid
-vrees ik-
gaan niet goed samen
De uitleg van deze "coole"
politica laat me koud
al draag ik haar een
warm en ongerept hart toe
en de kinderen die zij mij schonk
koester ik toonaangevend
met de wodkafles
als een mosselpot
of een strontmachine
Kronos daarentegen vrat ze op
(zijn kinderen welteverstaan
en Poseidon vond hij,
als liefhebber van visrestaurants,
bijzonder lekker!)

Een strontmachine koesteren ?
Jawel !

Coprofilie tenslotte
is even eerbaar als literatuur
want er is geen gedicht
dat er om vraagt geschreven te worden
daar waar iedere stront duidelijk (soms te) vraagt om gescheten te worden.
Geschreven door Ernst-Georg om 12:30 10 reacties Reageer op dit bericht


 
427pxantoonvandijckkruiqk0.jpg

Opgedragen aan Bo .( beeje moet beetje zijn natuurlijk)
Dwaze gedachten
, als vogels vliegen ze
lager dan de perslucht
in mijn bewuste hemel
door de mij ontbrekende
onberekenbare haren heen
zij
citeren mijn kinderjaren
naakt en ongebonden
en sleuren er viooltjes plukken bij
de werkelijkheid wordt echter
altijd ergens uitgevonden
en het geluk slentert schijnbaar
aan dit oog voorbij
maar tijd
ooit door de wijsheid
als scheidsrechter
in dergelijke geschillen uitgezonden
schuift zonder morren
de al te nauwe horizon
van dit te strak geweten
opzij
en de contouren
van mijn talloze pekelzonden
maken mij
daarom niet min of meer
gelukkig
maar wel een beetje gek
en een heel klein beetje
vrij
Geschreven door Ernst-Georg om 23:06 2 reacties Reageer op dit bericht

 

Het voorlaatste bezoek aan moeder

het licht stotterde
in haar ogen
in de losse bladzijden
van haar geheugen
zocht zij naar de vraag
waarvan ik het antwoord was
maar ze wist mij niet aan die zwijgzame gezel
met wie ze de strijd beëindigd had
te ontrukken
met "ik zie je zo weinig"
nam een korte herkenning de bovenhand
op de uitgedoofde gestalte
de herhaling ebde over en weer
op het ritme van schaduwplekken
met de schaarse betekenis
van een huiverige herinnering
"gisteren kwam je vaker"
de kamer rook naar stilstaande
bewegingen en in het bed
lag wat schraal leven
al opgebaard
als vertrapt gras
als een eigenzinnig vuur
uitgedoofd door zijn vermoeide haard
"ik zou zo graag
de kleinkinderen nog eens zien"
schreef haar hand onbeweeglijk
in mijn tranen
"morgen" wreef ik zacht in haar voorhoofd
en ze glimlachte
dat ze het niet begreep

Geschreven door Ernst-Georg om 02:02 5 reacties Reageer op dit bericht


De geur van laurierkransen

plots overvalt het mij
als een rukwind
die door een smalle kier raast

ik kan niet wachten
ik heb haast
ik moet je omhelzen

hier en nu

op straat

alsof hier op iedere hoek een bed staat


het staat er niet
zeg je zachtjes

we kunnen ook op de divan slapen
weerleg ik onderdanig aan jouw ogen
en met niet te stelpen verlangen

jouw schriel verzet
verken ik
met onthutste lippen
overschrijd ik
de levenslange afrastering
schrijlings maar overbodig want jij wacht
mij al op bij het hek

geopende deuren
van tederheid sluiten elkaar
als handpalmen verstrengeld
op de grond

ik droom niet

want heel in de verte
blaft onze hond
zorgvuldig articulerend

Geschreven op 28.04.2008 en opgedragen aan iemand die me nauw aan het hart ligt maar nog nooit een recent gedicht van mij las en ook dit gedicht niet zal lezen.
Geschreven door Ernst-Georg om 22:56 8 reacties Reageer op dit bericht

This is not poetry





Op de composthoop van mijn tienerziel




Dollend en dolend
binnen een roedel
onhandig opgroeiende kinderen
heb ik de lat te laag
en het loodje te vroeg en
net verkeerd gelegd.

Mijn identiteit
is nooit met zichzelf in het
reine gekomen
Door de opvoedingspraktijken
die niet gehinderd door enige
pedagogische kennis
aan ons werd opgedrongen
door reactionair gelijkgezinden
voor wie iedere seksuele activiteit onnodig leek

Dwarsheid die daarbij ontstaat
belet het lichamelijk vaardig worden
beperkt vrijheid van handelen en denken
Ik droeg het puberschap tot
de laatste stuip was weggetrokken
met een verzamelwoede
van erotica
en een zekere tekenvaardigheid
in het reproduceren van
niet alleen ongekende
maar ook onbekende
orgasmes


                                                                                                        06.04.2008
Geschreven door Ernst-Georg om 03:27 6 reacties Reageer op dit bericht

Opgedragen aan


Gisteren,
       het naamloze woord
             schommelt tussen als monden
                    hermetisch gesloten zinnen









met verlangen geslagen
                maar te moe om betekenis
      te dragen





gisterenvt4.jpg



Gisteren .. kende nog onze namen 



en geen einde

Geschreven door Ernst-Georg om 01:20 5 reacties Reageer op dit bericht





de zoon van een vriend troosten



verdrietug4.png



de kleine kwalen van het leven
hebben zijn jong verstand verstoord
als hij kon zou hij de benen nemen
nergens wordt zijn klacht gehoord

want de moord op zijn geweten
die hij echt niet had gepland
heeft hem voortdurend achternagezeten
nu goed - het had hem overmand

ik heb hem zacht terzij genomen
hij weende, in zichzelf teleurgesteld
samen erger te voorkomen
heb ik hem voorzichtig voorgesteld

met een- je weet wel beter
hebben wij die tranen uitgeteld
dan van goed en kwaad
zijn meter terug op nul gesteld





21.03.2008

Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Proef op stelling !

Snuffelen en likken aan......




het lekkers dat de stad te bieden heeft

siennamillerinrbtm3.jpg



Met een hete tong
fotomodellen opgraven
Lieve dingen fluisteren
in een linker oor
Een halfgod in haar ogen
worden


Op sleeptouw genomen
door een tros bouwvakkers
tussen het ongedierte
van de binnenstad
loop ik in een richting
links en rechts
van een gonzend babbeltje


Alles oogt
en hoort
bijzonder netjes
Mooie mammas
zonder kinderen
maar met Ray Ban
en Blue Tooth
om en in de oren


Ik begluur
hun zonsondergang
vanuit de bodem
van een bodemloze pint
Een wolkje stoom
ontsnapt aan de gefrituurde aardappel
en mijn meest frontale kwab


Ik verbrand op dit terras
mijn hete tong
die fotomodellen opgraaft
en lieve dingen fluistert
in een linker oor
van een halve godin
in mijn ogen
die tandpijn veinzen



29.03.2008




2.03.2008

Geschreven door Ernst-Georg om 21:24 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten