Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

..

molenpaardje

chevaldebois28107bf7.jpg moeders benen staan
naast
de paardenmolen
haar gedachten gaan
naar 
' t kindjes capriolen

het kindje
op
het paardje verankerd
aan
de molen
laat zijn gedachtjes gaan
naar
waar paardjes dolen

achter
een olifantenpaar
moet vastgeklonken
' t paardje rijden
het laat zijn blik dan maar
over
moeders benen glijden

het denkt
bij
ieder rondje geketend
aan zijn kooi
onder
het kinderkontje

-verdraaid wat zijn ze mooi-
Geschreven door Ernst-Georg om 22:33 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Lore19 juli 2008 om 17:48

***

Het redeneervermogen van Ernst en molenpaardjes zijn niet te onderschatten!
miekemuis en maatje14 juli 2008 om 20:35

paardjes

niet langer toegelaten op sommige Kermissen, de dieren zouden gek zijn van het rondjes draaien, waar is de tijd toen wij klein waren, de tijd van tijgers en olifanten in het circus, van hondjes die standjes deden, van paardje rijden in het rond.
gaia doet goed werk en vele dieren zijn ongelukkig en hebben hun hulp echt nodig,maar soms krijg ik een punthoofd van hun overdreven dierenliefde
Cyberfox13 juli 2008 om 08:52

In der haast iets vergeten toch zeker!

GUIStuff ToolTip Generator

Krab eens mijn buik
vos0ms.jpg




Cyberfox13 juli 2008 om 08:23

Dan zeg ik het ook

'k Was vandaag vroeg uit te veren en zag als eerste 't paardje staan dat goed was!
Als het goed is durf ik dat ook zeggen: allez het wringt wel een beetje maar eerlijk is eerlijk.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen


Dulcinea Ik kom


donquichottefo9.jpg

Windmolens

van het verraad
groeien uit de aarde
in korte stoten als gras
snel en onverdelgbaar

Wanhopig

Het ijzeren haar verstrengeld in
de schubben van het kuras
De stalen honger slechts matig gestild

Maar

' s zomers slaapt men over de middag
Niemand jaagt dan het wild

Wapenstilstand

al zes dorpen lang
Vers hooi voor het paard
Soms een kus op de wang

Leg nu neer het uitgebluste wapen
Neem afscheid van
het onverguldbaar blazoen

en spaar
spaar vooral
de kwetsbare vogels
Herinneringen van toen
Seizoenen van milde regens
met moeiteloos beminnen in
de eindeloze cirkels
van haar warme armen

cirkels

als windmolens, honderden
windmolens van verraad
overal
windmolens, wieken
overal
wiekende molens
groeiend in korte stoten
als gras
onverdelgbaar
onuitroeibaar
onverwoestbaar

de nacht

-naakte, stervende maanridder -

is de magere wraak
van een humeurige aarde die
verzot op het dagdagelijkse licht van een zon,
ons een duistere
wereld van
onrecht en
onmacht
verzon

-


Geschreven door Ernst-Georg om 13:36 7 reacties Reageer op dit bericht

 


Kort & bondig



williamadolphebouguereaot7.jpg
schilderij van william adolphe bouguereaot


Ce qui me reste


Tout ce qui me reste
van alles wat ik had
c' est toi
maar het is het beste.


Opgedragen aan Daniëlle


Geschreven door Ernst-Georg om 14:52 5 reacties Reageer op dit bericht

Wegens

Wegens het ontaarden van de reacties hier op het blog in regelrechte "onbeschaafde" scheldpartijen, waar niemand iets aan heeft heb ik besloten de mogelijkheid van reageren een tijdje af te sluiten tot de gemoederen bedaard en geesten opnieuw wat verhelderd zijn. Spijtig maar dit is een poëzie stekje en geen achterbuurtcafé.

.
Geschreven door Ernst-Georg om 13:58 Reageer op dit bericht


Waterloo



themorning2wn5.jpg


------------------------------------------

Dronkenmans eed


Ik stoot mijn hoofd nooit meer
aan de stenen
waar ezels tegen trappen.


Geschreven door Ernst-Georg om 00:14 18 reacties Reageer op dit bericht


Madame est servie,
plotselinge patstelling



Image Hosted by ImageShack.us


De zwaarste schuld
afbetaald
in wit sperma
afgemeten

Alles
door elkaar gehaald
wit en zwart
door mekaar gesmeten

Regelmatig schaak gezet
in lange stilstand
van te zeker weten

Als een smetteloos big
door vieze parels bezeten
als knoflook
in de paaslamrug
van de fraaie herenhuizen
vastgebeten

En
gewoon niet meer aan gedacht
bloed en liefde
verschil
vierkant
vergeten


(uit de memoires van een vrijgevige vrouw)

Nb: to our man in Lede

Ik breng vaak de avond door
met al de woorden al de wonden
die mij droefgeestig werden nagezonden
door hen die "wijze" woorden
noch speeksel spaarden
maar helaas slechts naar de eigen navel
staarden
Nu moet ik wel
al ligt het mij niet
verder met al hun opgespaard verdriet
met al die rommelige pekelzonden
waarin ik niets
maar dan ook niets
van mijzelf
heb teruggevonden

Ik breng de avond door

Met al  die wonden

Die mij droefgeestig

werden nagezonden

Door hen die speeksel

noch woorden spaarden

maar slechts

naar

de eigen navel staarden

Nu moet ik wel ,

al ligt het mij niet

Vooruit met al dit opgespaard verdriet

Met al die rommelige pekelzonden

Waarin ik niets

Maar dan ook niets

van mijzelf

heb teruggevonden


Ik breng de avond door

Met al  die wonden

Die mij droefgeestig

werden nagezonden

Door hen die speeksel

noch woorden spaarden

maar slechts

naar

de eigen navel staarden


Geschreven door Ernst-Georg om 23:42 4 reacties Reageer op dit bericht

Uit de oude doos







oudedoossz3.gif



Reisplannen uitgesteld



Dit leven is
een pantomime
je bent er goed in
of brengt er niets
van terecht
je speelt
voor lokaal publiek
of voor het gerecht
der publieke opinie
onbehouwen
of
magistraal
thuis
of
op tournee
in een schitterend decor
of
in negligé
met je oor
aan de ingang
van een décolleté

Steeds zijn er
die huiswaarts keren
nog voor het doek
gevallen is

Ze missen wel iets
van de vertoning
maar
liggen
wel vroeger in bed

geschreven in 1960 door Ronald Milo


Geschreven door Ernst-Georg om 21:52 5 reacties Reageer op dit bericht

 

affichefeliciarh5.jpg
affichefelicia2xs4.jpg
affichefeliciarh5.jpg
affichefelicia2xs4.jpg



Tastbaar !

hier kan niemand
ons herkennen
wanneer dit gesprek
een dubieuze wending neemt
je slappe lacht
zich ernstig in
mijn blik versteend
en het bewustzijn plots
wordt afgeschaft
door verbeelding
die elke verbeelding tart
terwijl je hardop Nietzsche leest
en Freud straffeloos luidop citeert
dansen mijn vingers
ongegeneerd
als razend jonge prinsen
onder het gewelf van je hals
spelen vals
tot je borsten vast en vlezig
als satijn
wakker en betrouwbaar
in mijn handen rusten
twee blanke dames
sierlijk als een dubbel monogram
men kucht ergens,
een korte klik ,
een ogenblik
een zucht
mijn vleugels stijgen averechts
naar de kriebelende vogelweide
scheurkalender van zachte zijde
vol teder zwart kattengeweld
rondom de regenpijp
die langzaam zwelt
op de perstribune juicht de menigte
geruststellend en bedaard
omdat twee bladzijden later
een grafisch onderkoeld vingerkootje
met de lay-out van een handpalm paart


Bronzen beeld van Felicia Felix
Geschreven door Ernst-Georg om 20:13 6 reacties Reageer op dit bericht




gridvg3.jpg


De herfst is nu mijn seizoen
Tijd kruipt langs de buitenzijde
van herinneringen in de vliering
van mijn onrust
onderstreept prachtig hun borsten, dijen
en verdwaalt dan langs drukkend kille paden
waar ik hen volgde
Als een slakkenspoor
van zilverdraad
dat nergens heenleidt
dan naar het Rome
van onze knerpend vreemde dromen

De herfst is nu mijn seizoen
De twijfel twijfelt of het uitzicht
de ellendige tocht
naar de gedurfd eenzame
en opschepperige hoogte
de barre schoonheid van het vlees
en de verslaving aan het intellect
de inspanning rechtvaardigt
Of mijn bezeerde ziel
stug en aarzelend aarzelend
de eigenzinnige zweepslagen
van mijn ambitie nog lang overleeft

De herfst is nu mijn seizoen
De hartstocht
die nu trager brandt
wil nog van spoor en richting wisselen
maar de huivering heeft de dienstregeling
verlaten. De zomerpaleizen zijn onbereikbaar
en de jeugdige rivieren opgedroogd
ййn blik op de vallei en de strakke vlakte
van mijn verpletterde dromen leert

de winter is nu mijn seizoen
In dit eigenzinnig tegenpruttelende hoofd
is de lamp besneeuwd en al half uitgedoofd
en ik heb nog zoveel te doen
Geschreven door Ernst-Georg om 23:48 6 reacties Reageer op dit bericht

Beresterk scenario opgedragen aan mijzelf


lonetree1previewnl5.jpg

Spreek mij niet aan op die toon
omdat ik als cineast van Hollywood droom
Wat is er in 's hemelsnaam verkeerd
aan het feit dat je een Oscar film regisseert ?
Het klikte meteen
met Paramount en hun meest bekende scenarist
Al had ik me in het zwarte karakter
van het hoofdpersonnage toch bekoorlijk vergist
Maar het scenario was beresterk
Nodigde uit tot anderstalig overwerk
met de actrice en haar sterkste kant
de primaire
frustratie
 in haar zogenaamde zachte lady-kant
Dit idee
en daarna ik
schoot me door het hoofd
Het draaiboek had tenslotte toch
een spetterend eind beloofd
Geschreven door Ernst-Georg om 02:45 6 reacties Reageer op dit bericht

NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT



NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT

reveriesp0.jpg


speel mij het laatste kiemakkoord
nog voor ik mijn wodkaglas
in de orkestbak van eenzaamheid
gooi
de voetafdrukken van mijn teelballen
uit de universalia van je ogen wis
en de dolfijnen met hun gazellenhart
die in de schouwburg van mijn dromen
wonen
de poten breek
omdat hun natte snuit
in het lauwe water van gepofte tranen
geen steek meer houdt
en opdat ik, jouw wil, geschiedde
meer
heb ik voorlopig niet te bieden

******

opgedragen aan Affodil
..
Geschreven door Ernst-Georg om 22:59 2 reacties Reageer op dit bericht

de reeks gaat verder ....





stadpf4if6.jpg



Zonsondergang in de vroege ochtend
 
Ik zal je schaduw schilderen
met de trage snelheid van de tijd
die zich kromt als kristal
smetteloos
rond de vleugelslag van de ruimte

Ik zal je schaduw schilderen
als een voorportaal
van extase en plaats het bronwater
van je lippen naast een naakte arm
van mijn vermoedende vingers

Ik zal je schaduw schilderen
als een onaardse gemeenschap
van tedere aanrakingen
vernietigende blikken zacht
geluister met de huid voor ogen

Ik zal je schaduw schilderen
met houtskool
uit het armzalig brandhout van verlangen
dat zich breekbaar beweegt
tussen de onvergankelijke lippen van de tijd

Ik zal je schaduw schilderen
tot ik van blindheid barst 

opgedragen aan Miekemuis
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht


Who is Who in het Verloren Bos (voor ingewijden)

Droom

Deze nacht in een droom
is de aartsengel Cadfaël mij verschenen
Hij trok een bedroefd gezicht
en toen ik hem vroeg wat er scheelde
betrok zijn gezicht nog meer en hij sprak:
"Er is op weblog.nl een genie opgestaan groter dan
Jahweh, Boedha, Confucius, Mohammed en Jezus samen
maar de wereld verstoot hem
en dat bedroeft hem en mij diep.
Ga en onderwerp u aan zijn bevelen
En ik zag in
dat ik al die jaren gezondigd had
en ging heen en vereerde
deze allerhoogste
en zie mijn hart was verblijd


Uit de kronieken van het Verloren Bos
(deel 1 :Het dagboek van een imbeciel)


Geschreven door Ernst-Georg om 01:08 13 reacties Reageer op dit bericht

Pseudo-3D-gedicht

 

Pseudo-Drie-d-gedicht



planitiadu0.jpg


Voor mensen met een gehinderd kleurenzicht :

de lichtvlek viel op / een dergelijk volmaakt jukbeen / dat het gewaagd leek / en onvatbaar / maar begeerlijk / als de schaduw rond / de nauwelijks geopende lippen / licht getint door de opgroeiende weelde / van de aanstekelijke boezem / tussen half gesloten blinden van een bloes / Ik heb haar verlaten /  Beleefd maar dringend afscheid genomen / als een wereldreiziger / met het voorgevoel van een droom / die transparant verbrokkelt / omdat haar stem klonk als / geweeklaag.Geraaskal / van de wind tussen de schaduwen / van torenhoge minaretten / op de tombes / van het gedomesticeerd / en uitgebloeid voorgeschlacht / dat ze aanbad,en waarmee ze versmolt / Maar in hun schaduw / kon ik geen verkoeling vinden.
Geschreven door Ernst-Georg om 00:59 4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten