Zondag 6 juli 2008

Dulcinea Ik kom
| ||||||
Geschreven door Ernst-Georg om 13:36
Reageer op dit bericht
Het bruidsboeket dat het beter wist


Dulcinea Ik kom
| ||||||


|
Wegens


|


|
Uit de oude doos
|


| ||||
..
![]() |


|
Beresterk scenario opgedragen aan mijzelf
|
NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT
NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT ![]() nog voor ik mijn wodkaglas in de orkestbak van eenzaamheid gooi de voetafdrukken van mijn teelballen uit de universalia van je ogen wis en de dolfijnen met hun gazellenhart die in de schouwburg van mijn dromen wonen de poten breek omdat hun natte snuit in het lauwe water van gepofte tranen geen steek meer houdt en opdat ik, jouw wil, geschiedde meer heb ik voorlopig niet te bieden ****** opgedragen aan Affodil |
de reeks gaat verder ....

Zonsondergang in de vroege ochtend Ik zal je schaduw schilderen met de trage snelheid van de tijd die zich kromt als kristal smetteloos rond de vleugelslag van de ruimte Ik zal je schaduw schilderen als een voorportaal van extase en plaats het bronwater van je lippen naast een naakte arm van mijn vermoedende vingers Ik zal je schaduw schilderen als een onaardse gemeenschap van tedere aanrakingen vernietigende blikken zacht geluister met de huid voor ogen Ik zal je schaduw schilderen met houtskool uit het armzalig brandhout van verlangen dat zich breekbaar beweegt tussen de onvergankelijke lippen van de tijd Ik zal je schaduw schilderen tot ik van blindheid barst |
Een Cosmos , binnen handbereik
![]() opgedragen aan Venus |

Who is Who in het Verloren Bos (voor ingewijden)
|
Opdrachten in willekeurige volgorde
|
Zij omarmt mij
|
Pseudo-3D-gedicht
de lichtvlek viel op / een dergelijk volmaakt jukbeen / dat het gewaagd leek / en onvatbaar / maar begeerlijk / als de schaduw rond / de nauwelijks geopende lippen / licht getint door de opgroeiende weelde / van de aanstekelijke boezem / tussen half gesloten blinden van een bloes / Ik heb haar verlaten / Beleefd maar dringend afscheid genomen / als een wereldreiziger / met het voorgevoel van een droom / die transparant verbrokkelt / omdat haar stem klonk als / geweeklaag.Geraaskal / van de wind tussen de schaduwen / van torenhoge minaretten / op de tombes / van het gedomesticeerd / en uitgebloeid voorgeschlacht / dat ze aanbad,en waarmee ze versmolt / Maar in hun schaduw / kon ik geen verkoeling vinden. |
Vogeltje vogeltje aan de wand
|
Coprofilie
|
7 reacties op dit bericht
Ik heb nog wat voor jullie
Om uw vereerde dichter nog beter te leren kennen en waarderen!
Jaaa....
Mooie woordbeelden, mooie muziek (en dan vooral de strijkers) en het "prentje", dat intrigeert me enorm...
***
Cyberbox, neem de tekst niet te letterlijk op, poëzie moet je lezen en herlezen, je moet een beetje puzzelen, de betekenis van woorden leren kennen, en het verband proberen te zien.
@Mieke en Ronald
Ronald die stem die muziek krijg er gewoon kippevel van, zalig tot rust aan jouw kunnen komt gewoon geen eind prachtig
groetjes Ria
The power...
Hellep!
Maar wie kan me uitleggen wat de achtenswaardige dichter (sic) hier eigenlijk bedoelt?
Ik doe echt mijn best maar tot mijn spijt en ontgoocheling snap ik er helaas de (dinges) van!!!
Ik denk dat ik er moet vanaf zien dergelijke verzen te lezen want slecht voor mijn verstandelijke vermogens.
Yep
Alsof jouw magisch mooie zinnen een oud verhaal vers bloed geven.
Groeten Uilenspiegel.