Het bruidsboeket dat het beter wist
Voor Danielle
Gedicht gegraveerd door de auteur op zuil in "petit granit " van Soignies van beeldhouwer Emiel De Block Muziek:The power of Love , Celine Dion |
Cultuurbarbarisme
De Haram Boeddha' s van Bamyan
| |||||
Pajottenland in BHV
L ' accord du participe passé1 | |||||
| . | Ze was de trotse bezitster van een flashy kapsel, dito BMW en het onstoffelijke vooroordeel dat zo boosaardig onverstaanbaar is dat het verplicht in één trek dient uitgesproken Zij deed alsof ze geen Vlaams verstond ! De hordeur van de persoonlijke materie door de kassierster met een vriendelijk goedenmorgen mevrouw (neen geen goedendag of andere verwijzing naar 1302) reeds half op een kier gezet werd meedogenloos gesloten Je ne comprends pas le Flamand 2 En in mijn subjectiefste subjonctif heb ik haar persoonlijk vriendelijk maar onweerstaanbaar boosaardig uitgelegd dat haar onwillige houding mij niet alleen weinig participerend maar wel helemaal passé3 très passé4om niet te zeggen trépassé5 leek Mais je crois qu ' elle ne comprennait pas non plus le français 6 1.de overeenkomst (in geslacht en getal) van het voltooid deelwoord 2. Ik versta geen Vlaams 3.voorbijgestreefd, verouderd. 4. erg voorbijgestreefd, verouderd 5.overleden 6.Maar ik geloof dat ze ook geen Frans verstond |
 |
| Muziek:Chi Mai ,The professional: Ennio Morricone | ||
De denkende ( maar niet te veel) mens
Homo sapiens ( ma non troppo)
| |||||
Nare boswandeling van een nachtuilIk houd op dit vroege uur niet zo van natuur Links de lage zon uitgerafeld over de velden Rechts het vage bos met hoog bebladerde kopspelden als galgen van onterecht terecht gestelden Mijn gedachten die nog kleven als pieren aaneengeklit in het gras aangedreven door een dol gedraaide wind door wat ooit een konijnenpijp was Altijd, ook al als kind heb ik een ochtend-boswandeling een gruwel gevonden Vroeg opstaan en absoluut onopgewonden die vreemde omgeving loom verkennen bomen aan de vorm van hun nog vochtig blad herkennen Later een opstel erover schrijven Romantiek Over waaiende bomen Over wortels in aanslag Over dun door gebladerte geschilderd zonlicht neergestreken op een schilderachtig rottend blad Om niet na te moeten blijven Gauw nog enkele bloemen plukken Om gedroogd en opgedeeld in correct benoemde stukken In het dunne schriftje te plakken Vervolgens snel, heel snel via het riet langs de vijverkant de biezen pakken muziek:Chaplin Main Theme/Smile uit de film "Chaplin" |
|
|
als de bliksem .....
De rekening a.u.b.Men telt de eenzaamheid als uren in een dag Men tilt zichzelf op de schouders Koraaltanden bijten in het hart en iedere kleur zelfs het onwillig wit wordt zwart Men telt de sterren aan het tuig van elk firmament Men tilt zichzelf met verbrijzelde vingers uit het bad van onoverwinnelijk wachten Gedichten worden slangentanden gifspuitend in hongerig bloed De liefde begraaft zich als een mijnschacht in de nacht De piano is uitgepraat Mijn mensenhuid drenkt zich in wijn omdat de lentekleuren van je ogen voorgoed uit mijn leven verdwenen zijn |
EscapismeWeemoedigheid die men met droefheid verwart vervult het hart licht en goedkoop maar fanatiek als een gevallen paard dat niet meer overeind wil komen Het is niet te stelpen Maar het hoeft ook niet Het valt mij licht zo bedroefd te zijn al word ik triest omdat ik niet nog bedroefder kan zijn |
Vermolmd binnenste naar buiten graag !Voor mij liggen de scherven van het grote feest Op iedere hoek van de tent de bodemloze eeuwigheid Maar ik zoek niet verder. Het is genoeg geweest Voetzolen knarsen in pijnlijke droogte van een eenzame eenzaamheid Het vooruitzicht op de dood geeft onvoldoende steun aan dit voortbestaan Ze ruist vermolmd in compost als gekwelde vogelzang bedaard en ongevaarlijk, dwingend maar zonder aandrang Achter mij liggen de scherven van het grote feest Het regent water dat nochtans wind en ontij moet ondergaan Is eerlijker dan de herinnering aan deze pas ontloken traan in één nacht uit mijn bloed zoals water uit sneeuw ontstaan Ik sleep mijn kielzog voor de lendenen uit Omklem verloren liefdes met een plagiaat van hartstocht als een boei van vlees een statig maar geducht gedrocht De grammofoon van het grenzeloos verdriet schreeuwt het luid Het waren de verkeerde papavers die ik in de buik der aarde zocht verontschuldig mij mijn lied is uit |
Aan haar verslaafdHet bezit van het afscheid kan men mij niet ontzeggen Al tracht de waarheid mij haar wetten op te leggen Het afscheid is gekomen het zal ook weer gaan Mij resten nog enkel dromen en de morfine van het voortbestaan |
In het holst van de nacht op hetzelfde moment wakker
| ||||
naamloos
Inleiding (jeugdvers of jeugdig vers)ik zie door jouw nachtjaponnetje twee tepeltjes en wat pubishaar kom hier mijn bonbonnetje jij bent voorwaar geen nonnetje en ik geen onnozelaar |
Aard-ig hemelsdat er in de hemel oorlog is ontstaan De zoon heeft al het geld verkwist dat aan de vader toebehoorde daarom heeft de geest zijn tenten tussen het gepeupel opgezet en preekt de revolutie Om de erfenis De centen !! Hier kraait de rode haan De mens ? Naar uw beeltenis geschapen of heb ik het misverstaan ? |
Commentaar bij de aantrekkelijkheid van de chaos van je harenAls ik soms ' s nachts ontwaak uit een welverdiende rust bekruipt mij soms de lust naar ' t ritme van je ademhaling te luisteren Als het zachte fluisteren van een zwoele wind zo zonder woorden scherend door de toppen van jouw dromen volgens de wetten die 't water en de lucht doen stromen Ik kijk vertederd naar je verwarde haren die lichte lokken rond dat slapend brein Ik laat mijn adem met de jouwe paren tot een enkel hoofdmotief en een leuk refrein Bedenk dan bij ' t horen van dat licht en overheerlijk gesnurk jij onzalig gelukzakkige schurk, die liefde van ons wordt beslist een zaak van jaren |
De ingreep *In een kort hemdje met blote poep met mijn piemeltje nog in quarantaine Aan de hand van een zuster die ik nu "meesteres" zou noemen Wij gaan eens naar Jesuuke kijken Dan vanuit een duistere gang de plotse overgang naar het schitterend wit licht waar een groen-gemaskerd Jesuuke mij met een walmende wolk verstikkende stank bedwelmde "Vluchten kon niet" Bij het ontwaken het aanstekelijk gejammer van lotgenoten Levenslange argwaan Het ras sterft nu langzaam uit rechtvaardigheid is geschied maar zachte handen had ze wel * Het betrof een amygdalectomie=wegnemen van de amandelen. Ik was ongeveer drie jaar maar alle details staan me nu zestig jaar later nog levendig voor de geest. Nooit in mijn leven heb ik me nog zo bedrogen gevoeld als toen. ** Men gebruikte toen nog cloroform dat via een masker werd toegediend |
Paardenmolen"een kind op een paardje draait in de molen rond je kan op het gezichtje zien dit kind is niet gezond de lachjes zijn benepen zijn oogjes staan wat dof het heeft waarschijnlijk al begrepen dat in deze vreemde wereld alles terugkeert naar het stof *** Timide chevauchée en rond L'Enfant aux cheveux blonds la mime triste , les yeux fanés expriment déjâ la maladie Peut-être a-t'il déjâ compris que 'cest dans la poussière terrestre que ce termine cette étrange randonnée de vie |
moeders benen staan
Ouverture uit de bruiloft van Figaro /even geduld image wordt geladen |
8 reacties op dit bericht
...
De
Weerom een uitzonderlijke genietbaarheid Ernst.
Groeten, Uilenspiegel.
Als een momentopname
*
Kus en knuffel Ria en Maatje
Geen woorden, Ronald...
..
°
..