Maandag 11 augustus 2008

Vermolmd binnenste naar buiten graag !![]() Voor mij liggen de scherven van het grote feest Op iedere hoek van de tent de bodemloze eeuwigheid Maar ik zoek niet verder. Het is genoeg geweest Voetzolen knarsen in pijnlijke droogte van een eenzame eenzaamheid Het vooruitzicht op de dood geeft onvoldoende steun aan dit voortbestaan Ze ruist vermolmd in compost als gekwelde vogelzang bedaard en ongevaarlijk, dwingend maar zonder aandrang Achter mij liggen de scherven van het grote feest Het regent water dat nochtans wind en ontij moet ondergaan Is eerlijker dan de herinnering aan deze pas ontloken traan in één nacht uit mijn bloed zoals water uit sneeuw ontstaan Ik sleep mijn kielzog voor de lendenen uit Omklem verloren liefdes met een plagiaat van hartstocht als een boei van vlees een statig maar geducht gedrocht De grammofoon van het grenzeloos verdriet schreeuwt het luid Het waren de verkeerde papavers die ik in de buik der aarde zocht verontschuldig mij mijn lied is uit |
Geschreven door Ernst-Georg om 09:55
Reageer op dit bericht





















4 reacties op dit bericht
Mensen, mensen...
Met
feestgedruis heeft dit dicht weinig gemeen, volgens mij althans.
Het is een wals op gevoelige blote tenen
op noten die zich niet tot pirouettes lenen.
Rond de pot draaien in een vierkante wereld is een ziekmakende dans.
De lachwekkende ganzenpas komt er niet aan te pas.
Men moet ernstig blijven in vergankelijke zaken.
Het voorbijgaande is slechts vluchtig aan te raken.
Een snelle kus in de eindigheid van het bestaan.
Terwijl niemand de opwelling ziet van een traan.
De zilte smaak van diep verdriet
is wat ik proef in dit gedicht
en zie met de ogen dicht.
Stilletjes sterven de klanken van een melancholisch lied.
Groeten, Uilenspiegel.
Melancholie ten top
Niet getreurd over verloren liefdes en verkeerde papavers, zelfs verkeerde papavers geven nog een kleurrijk colleveld. En herinner van verloren liefdes enkel het beste en weet dat ge van het mindere gespaard zijt gebleven!
Hopelijk hebben na deze intense melancholische beschrijving, de molmen toch de juiste uitweg gevonden.
Een zonnestraal van ...
..
Ik benijd wel uw stijl - kon ik het zo maar uitleggen ipv. op mijn manier.