Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >


Waterloo



themorning2wn5.jpg


------------------------------------------

Dronkenmans eed


Ik stoot mijn hoofd nooit meer
aan de stenen
waar ezels tegen trappen.


Geschreven door Ernst-Georg om 00:14 Reageer op dit bericht

18 reacties op dit bericht

Man2 juli 2008 om 23:26

Nou zeg...


Vrouw met ballen?
Welke normale vrouw heeft nu ballen?
Genetische afwijking zal dat wezen zeker.
Nou, geluk ermee dan maar...
De Vrouw met Ballen2 juli 2008 om 19:54

Djeezes zeg...

... die verzuurde wraaklucht hangt mij mijn kl... , correctie, mijn keel uit.
Man...2 juli 2008 om 12:28

Bojako schrijft weer eens naast de kwestie.

Vulgair zijn woorden met kloot of kloten en dat weet ze best!
De zaken verdraaien is typisch vrouwen eigen.
Meer zeg ik daar niet over.
De groeten aan MR Vanderkloot wie je daar ook mocht mee bedoeld hebben.
Het zou wel eens MR de baron zelf kunnen zijn, wat ik nu voor mogelijk houd, want van uit haar positie mag zij dat wel zeggen van den baron van mijn kl... jaja van mijn kloten!!!
bojako2 juli 2008 om 11:48

ik zet het hier dan maar - 't zal aan de kruisjes liggen.

Ernst - sorry voor de te lange rij kusjes - gooi het er maar af want het trekt je hele blog uit elkaar.
Hierna een andere reaktie voor Willy.
Beste Willy, Ik vind het helemaal niet leuk dat je mij ‘vulgair’ noemt op het blog Ernst. Ik heb je altijd mijn volle vertrouwen gegeven en altijd verdedigd op Sennet. Zelfs gisteren, na die eerste anonieme reaktie had ik een mail verzonden naar Ernst waarin ik zei dat het niet van u kon komen omdat gij zo iets niet doet en dat het waarschijnlijk onze pester was die de reaktie anoniem had geschreven. Je hebt ook net hetzelfde gedaan bij mijn blogvriend Ludovicus – en daar ging het ook over een onnozel paar kruisjes xxx. Ik schrijf nu eenmaal zo, ik ben zo. Dat is mijn stijl. Knuffels en kusjes. Indien jij dat vulgair vindt, dan vraag ik me af hoe je een echte vulgaire dame omschrijft. Ik ben wel de dochter van een mijnwerker, maar ik ben wel goed opgevoed al denk jij daar blijkbaar anders over. Ik zend je deze reaktie ook per mail want ik voel me er erg door gekwetst.
Ernst 2 juli 2008 om 00:33

Over seniliteit

gesproken mijn beste. Zou je niet dringend de jou nog resterende energie aan iets constructiever kunnen besteden. Ik kan het ook niet helpen dat jij ieder gevoel voor humor ontbeert. En mag ik je nu beleefd maar dringend vragen mijn beroep er buiten te laten a.u.b.
Man uit..1 juli 2008 om 23:55

Seniele doktoor of vergis ik me?

Niks twist ... misleiding was dat!
Mij terhulp roepen via privé-email om het Vuurpeleton aan de kaak te stellen en nadien het gaan verdedigen en mij te laten vallen ! Dat was echt laf!!!
Ik vergeef het je nooit!
Ernst1 juli 2008 om 23:43

Mijnheer uit Lede

Bij deze vind ik uw taalgebruik bijzonder ongelukkig. Indien u mij wil aanvallen ( agressief) voor mijn houding tegenover U bij de twist over het vuurpeloton dan is dat uw goed recht. Dat u tegenover dames echter
dubieus taalgebruik vooropstelt zal u door geen enkele lezer in dank worden afgenomen des te meer daar U de zinswending verkeerd begrepen heeft. Vulgariteit heeft nog nooit iemand aan gelijk geholpen evenmin als schelden. Indien u zich verongelijkt voelt zou ik u aanraden uw grieven op een beschaafde manier kenbaar te maken. Waar is de tijd dat u mevrouw Bo de hemel in prees ? Jaloezie is prachtige melodie maar een akelig gevoel ! Met vriendelijke groeten

Ernst
Man uit...1 juli 2008 om 23:16

aan allen,

zijnde Zotte heks , Baron wie? (Dikke zeveraar) en Mevtrouw Bo (een nieuwe fan denl ik) en aan alle anderen die nog niet weten waarom ik die onnozelaar aanval, herhaal ik nog maar eens dat die mijnheer mij destijds lelijk heeft misleid ivm het Vuurpeleton wat ik hem nog steeds kwalijk neem wegens de dubbelzinnige houding die hij toen heeft aangenomen .
Insiders weten waar ik het over heb en inzonderheid Madame Bo van mijn kloten die voor mij heeft afgedaan!
Vele kusjes aan de baron verder XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX( x= een kusje nietwaar baron van mijn kloten als we nu toch vulgair gaan doen zoals madama bo)
comite revolutionnaire 1 juli 2008 om 20:40

*

zever in pakjes het verkoopt goed, net zoals de benzine gaat het steeds de lucht in, dus beste man uit lede, zeveren en laten zever is de boodschap of anders wegblijven kan ook, niemand is verplicht het te lezen dus laat het over aan hen die het wel graag willen lezen
ziezo genoeg gezeverd voor hen die het niet laten kunnen

Bo1 juli 2008 om 17:23

Mr. Vanderkloot...

Ik was daarstraks nog vergeten te zeggen ofte schrijven dat één van die heren op de foto een bijzonder goede gelijkenis vertoont met uw 'wezen'. Ons bomma zaliger, god rest her soul, noemde het gelaat - een 'wezen' vraag me niet waar dat woord vandaan komt, want ik weet het ooit niet hoor. :-D zalige zonnige groetjes - ik ben even weggelopen van het heerlijk concert in de tuin, me aangeboden door ene buur uit een ver land met een ander smaak voor muziek. 't is efkes wennen, enfin 't is meer een cultuur shock.
violet le duc 1 juli 2008 om 15:58

Beste Leedse man,

Ik kan je redenering niet bijster goed volgen. VB. De onnozelen zullen zot zien. Ofwel bedoel je de onnozelen zullen god zien ofwel de onnozelen zullen er zot uizien. De onnozelen zullen zot zien heeft volgens mij weinig betekenis. Ook wil ik u er op wijzen dat een dubbele negatie een positief beeld schept. Dus een aanfluiting van hoe het moet , of een prachtig voorbeeld van hoe het niet moet zijn beide juist. Een aanfluiting van hoe het niet moet echter wil zeggen dat het een uitstekend voorbeeld is van hoe het wel moet. Ik dacht niet dat je dat bedoelde of vergis ik mij ?
Ernst1 juli 2008 om 15:32

A.u.b. beste mensen,

Vergeef de man uit Lede. Alleen vraag ik mij af hoe het mogelijk is dat men op die gezegende ouderdom nog zo veel energie wil steken in mensenkloterijen. Want geef toe ieder vogeltje zingt toch hoe het gebekt is en de andere vogels hebben daar geen fluit (tiens goede woordkeuze) uitstaans mee . Ik vraag toch ook niet sinds wanneer de Leie door Lede en omgeving stroomt. Ik argumenteer niet dat ik nog nooit van het Sennet gesmeten ben. Ik zou kunnen schrijven dat ik nog nooit mensen valselijk beschuldigd heb en in het openbaar opgeroepen heb tot Gestapo praktijken zoals verklikking. Ik zou bewuste man, uit Lede en wellicht omgeving, er kunnen aan herinneren dat ik hem na ons conflict over het vuurpeloton opgenomen heb in ons groepje -vergeven en vergeten dus - maar dat hij het zich onmogelijk gemaakt heeft tegenover derden en het afgebold is voor hij door de groep zou word uitgesloten . Maar of ik het doe of niet aan een slecht karakter verander je op die ouderdom niets meer. Ik kan alleen maar hopen dat hij naast zijn slecht karakter nog een goed hart heeft. En zeg nu zelf ; zo een reclame bordje op je blog "Uit antipathie " dat is toch zalig. Wie kan daar prat op gaan ? Wat meer is ik heb de lef om die negatieve dingen te laten staan zodat de lezer kan oordelen met wie hij sympathiseert. Met de man uit Lede natuurlijk, dat lijdt voor mij geen twijfel.
Mea culpa, mea maxima culpa ( wat zoveel wil zeggen als door mijn zever, door mijn allergrootste zever, isn't it old chap, isn't it)
Euvgenia1 juli 2008 om 01:11

..

mor maain caaibertoeshke tok - die persoen kan nok gien vloms tegoei schraaive haai is anti zaain patti, ik vershton nie!
baron hoe?30 juni 2008 om 23:54

Meer zever!

Je bent ezel of je bent het niet.
No doubt!

PS
De onnozelen zullen zot zien!
Moest je weten: Als ik hier kom is het uit anti-pathy!
Dit blog is een aanfluiting van hoe niet!
Bo30 juni 2008 om 17:35

..

Ik ken het gevoel maar kon het niet zo goed omschrijven :-D - vooral de ogen die de dag erna aanvoelen als twee plaskes water in de sahara woestijn hé! xx
Lore30 juni 2008 om 15:57

Ellendig!

Alle morning afters lijken dezelfde nasmaak te hebben... En die ezelse kopstoot? Een mens mag toch wel een foutje hebben.
Ikke30 juni 2008 om 12:48

Te lang uitgelopen

poescafeetje of zo?
florentine30 juni 2008 om 09:32

..

nou seg hartstikke leuk jo - eindlijk een gedicht dat ik onmidelek begrijp en niet over de inhaut moet zitten dubben! - ik heb maar ne simpele geest niewar meneer Ernst? Hoewdoekes !
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen


Madame est servie,
plotselinge patstelling



Image Hosted by ImageShack.us


De zwaarste schuld
afbetaald
in wit sperma
afgemeten

Alles
door elkaar gehaald
wit en zwart
door mekaar gesmeten

Regelmatig schaak gezet
in lange stilstand
van te zeker weten

Als een smetteloos big
door vieze parels bezeten
als knoflook
in de paaslamrug
van de fraaie herenhuizen
vastgebeten

En
gewoon niet meer aan gedacht
bloed en liefde
verschil
vierkant
vergeten


(uit de memoires van een vrijgevige vrouw)

Nb: to our man in Lede

Ik breng vaak de avond door
met al de woorden al de wonden
die mij droefgeestig werden nagezonden
door hen die "wijze" woorden
noch speeksel spaarden
maar helaas slechts naar de eigen navel
staarden
Nu moet ik wel
al ligt het mij niet
verder met al hun opgespaard verdriet
met al die rommelige pekelzonden
waarin ik niets
maar dan ook niets
van mijzelf
heb teruggevonden

Ik breng de avond door

Met al  die wonden

Die mij droefgeestig

werden nagezonden

Door hen die speeksel

noch woorden spaarden

maar slechts

naar

de eigen navel staarden

Nu moet ik wel ,

al ligt het mij niet

Vooruit met al dit opgespaard verdriet

Met al die rommelige pekelzonden

Waarin ik niets

Maar dan ook niets

van mijzelf

heb teruggevonden


Ik breng de avond door

Met al  die wonden

Die mij droefgeestig

werden nagezonden

Door hen die speeksel

noch woorden spaarden

maar slechts

naar

de eigen navel staarden


Geschreven door Ernst-Georg om 23:42 4 reacties Reageer op dit bericht

Uit de oude doos







oudedoossz3.gif



Reisplannen uitgesteld



Dit leven is
een pantomime
je bent er goed in
of brengt er niets
van terecht
je speelt
voor lokaal publiek
of voor het gerecht
der publieke opinie
onbehouwen
of
magistraal
thuis
of
op tournee
in een schitterend decor
of
in negligé
met je oor
aan de ingang
van een décolleté

Steeds zijn er
die huiswaarts keren
nog voor het doek
gevallen is

Ze missen wel iets
van de vertoning
maar
liggen
wel vroeger in bed

geschreven in 1960 door Ronald Milo


Geschreven door Ernst-Georg om 21:52 5 reacties Reageer op dit bericht

 

affichefeliciarh5.jpg
affichefelicia2xs4.jpg
affichefeliciarh5.jpg
affichefelicia2xs4.jpg



Tastbaar !

hier kan niemand
ons herkennen
wanneer dit gesprek
een dubieuze wending neemt
je slappe lacht
zich ernstig in
mijn blik versteend
en het bewustzijn plots
wordt afgeschaft
door verbeelding
die elke verbeelding tart
terwijl je hardop Nietzsche leest
en Freud straffeloos luidop citeert
dansen mijn vingers
ongegeneerd
als razend jonge prinsen
onder het gewelf van je hals
spelen vals
tot je borsten vast en vlezig
als satijn
wakker en betrouwbaar
in mijn handen rusten
twee blanke dames
sierlijk als een dubbel monogram
men kucht ergens,
een korte klik ,
een ogenblik
een zucht
mijn vleugels stijgen averechts
naar de kriebelende vogelweide
scheurkalender van zachte zijde
vol teder zwart kattengeweld
rondom de regenpijp
die langzaam zwelt
op de perstribune juicht de menigte
geruststellend en bedaard
omdat twee bladzijden later
een grafisch onderkoeld vingerkootje
met de lay-out van een handpalm paart


Bronzen beeld van Felicia Felix
Geschreven door Ernst-Georg om 20:13 6 reacties Reageer op dit bericht




gridvg3.jpg


De herfst is nu mijn seizoen
Tijd kruipt langs de buitenzijde
van herinneringen in de vliering
van mijn onrust
onderstreept prachtig hun borsten, dijen
en verdwaalt dan langs drukkend kille paden
waar ik hen volgde
Als een slakkenspoor
van zilverdraad
dat nergens heenleidt
dan naar het Rome
van onze knerpend vreemde dromen

De herfst is nu mijn seizoen
De twijfel twijfelt of het uitzicht
de ellendige tocht
naar de gedurfd eenzame
en opschepperige hoogte
de barre schoonheid van het vlees
en de verslaving aan het intellect
de inspanning rechtvaardigt
Of mijn bezeerde ziel
stug en aarzelend aarzelend
de eigenzinnige zweepslagen
van mijn ambitie nog lang overleeft

De herfst is nu mijn seizoen
De hartstocht
die nu trager brandt
wil nog van spoor en richting wisselen
maar de huivering heeft de dienstregeling
verlaten. De zomerpaleizen zijn onbereikbaar
en de jeugdige rivieren opgedroogd
ййn blik op de vallei en de strakke vlakte
van mijn verpletterde dromen leert

de winter is nu mijn seizoen
In dit eigenzinnig tegenpruttelende hoofd
is de lamp besneeuwd en al half uitgedoofd
en ik heb nog zoveel te doen
Geschreven door Ernst-Georg om 23:48 6 reacties Reageer op dit bericht

Beresterk scenario opgedragen aan mijzelf


lonetree1previewnl5.jpg

Spreek mij niet aan op die toon
omdat ik als cineast van Hollywood droom
Wat is er in 's hemelsnaam verkeerd
aan het feit dat je een Oscar film regisseert ?
Het klikte meteen
met Paramount en hun meest bekende scenarist
Al had ik me in het zwarte karakter
van het hoofdpersonnage toch bekoorlijk vergist
Maar het scenario was beresterk
Nodigde uit tot anderstalig overwerk
met de actrice en haar sterkste kant
de primaire
frustratie
 in haar zogenaamde zachte lady-kant
Dit idee
en daarna ik
schoot me door het hoofd
Het draaiboek had tenslotte toch
een spetterend eind beloofd
Geschreven door Ernst-Georg om 02:45 6 reacties Reageer op dit bericht

NOG NOOIT WAS IK ZO.... EEN MINITESTAMENT



NOG NOOIT WAS IK ZO... EEN MINITESTAMENT

reveriesp0.jpg


speel mij het laatste kiemakkoord
nog voor ik mijn wodkaglas
in de orkestbak van eenzaamheid
gooi
de voetafdrukken van mijn teelballen
uit de universalia van je ogen wis
en de dolfijnen met hun gazellenhart
die in de schouwburg van mijn dromen
wonen
de poten breek
omdat hun natte snuit
in het lauwe water van gepofte tranen
geen steek meer houdt
en opdat ik, jouw wil, geschiedde
meer
heb ik voorlopig niet te bieden

******

opgedragen aan Affodil
..
Geschreven door Ernst-Georg om 22:59 2 reacties Reageer op dit bericht

de reeks gaat verder ....





stadpf4if6.jpg



Zonsondergang in de vroege ochtend
 
Ik zal je schaduw schilderen
met de trage snelheid van de tijd
die zich kromt als kristal
smetteloos
rond de vleugelslag van de ruimte

Ik zal je schaduw schilderen
als een voorportaal
van extase en plaats het bronwater
van je lippen naast een naakte arm
van mijn vermoedende vingers

Ik zal je schaduw schilderen
als een onaardse gemeenschap
van tedere aanrakingen
vernietigende blikken zacht
geluister met de huid voor ogen

Ik zal je schaduw schilderen
met houtskool
uit het armzalig brandhout van verlangen
dat zich breekbaar beweegt
tussen de onvergankelijke lippen van de tijd

Ik zal je schaduw schilderen
tot ik van blindheid barst 

opgedragen aan Miekemuis
Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht


Who is Who in het Verloren Bos (voor ingewijden)

Droom

Deze nacht in een droom
is de aartsengel Cadfaël mij verschenen
Hij trok een bedroefd gezicht
en toen ik hem vroeg wat er scheelde
betrok zijn gezicht nog meer en hij sprak:
"Er is op weblog.nl een genie opgestaan groter dan
Jahweh, Boedha, Confucius, Mohammed en Jezus samen
maar de wereld verstoot hem
en dat bedroeft hem en mij diep.
Ga en onderwerp u aan zijn bevelen
En ik zag in
dat ik al die jaren gezondigd had
en ging heen en vereerde
deze allerhoogste
en zie mijn hart was verblijd


Uit de kronieken van het Verloren Bos
(deel 1 :Het dagboek van een imbeciel)


Geschreven door Ernst-Georg om 01:08 13 reacties Reageer op dit bericht

Pseudo-3D-gedicht

 

Pseudo-Drie-d-gedicht



planitiadu0.jpg


Voor mensen met een gehinderd kleurenzicht :

de lichtvlek viel op / een dergelijk volmaakt jukbeen / dat het gewaagd leek / en onvatbaar / maar begeerlijk / als de schaduw rond / de nauwelijks geopende lippen / licht getint door de opgroeiende weelde / van de aanstekelijke boezem / tussen half gesloten blinden van een bloes / Ik heb haar verlaten /  Beleefd maar dringend afscheid genomen / als een wereldreiziger / met het voorgevoel van een droom / die transparant verbrokkelt / omdat haar stem klonk als / geweeklaag.Geraaskal / van de wind tussen de schaduwen / van torenhoge minaretten / op de tombes / van het gedomesticeerd / en uitgebloeid voorgeschlacht / dat ze aanbad,en waarmee ze versmolt / Maar in hun schaduw / kon ik geen verkoeling vinden.
Geschreven door Ernst-Georg om 00:59 4 reacties Reageer op dit bericht

Coprofilie


Tekst en uitleg

Ik voel mij niet meer geroepen
om een revolutie te ontketenen
in de poëzie
Wat hier staat
werd reeds gewist
nog voor ik het kritisch oog
van de lezer toelaat
Ongunstige reacties
zijn overbodig
Olie op het water
van de provocatie
Kunst en bescheidenheid
-vrees ik-
gaan niet goed samen
De uitleg van deze "coole"
politica laat me koud
al draag ik haar een
warm en ongerept hart toe
en de kinderen die zij mij schonk
koester ik toonaangevend
met de wodkafles
als een mosselpot
of een strontmachine
Kronos daarentegen vrat ze op
(zijn kinderen welteverstaan
en Poseidon vond hij,
als liefhebber van visrestaurants,
bijzonder lekker!)

Een strontmachine koesteren ?
Jawel !

Coprofilie tenslotte
is even eerbaar als literatuur
want er is geen gedicht
dat er om vraagt geschreven te worden
daar waar iedere stront duidelijk (soms te) vraagt om gescheten te worden.
Geschreven door Ernst-Georg om 12:30 10 reacties Reageer op dit bericht


 
427pxantoonvandijckkruiqk0.jpg

Opgedragen aan Bo .( beeje moet beetje zijn natuurlijk)
Dwaze gedachten
, als vogels vliegen ze
lager dan de perslucht
in mijn bewuste hemel
door de mij ontbrekende
onberekenbare haren heen
zij
citeren mijn kinderjaren
naakt en ongebonden
en sleuren er viooltjes plukken bij
de werkelijkheid wordt echter
altijd ergens uitgevonden
en het geluk slentert schijnbaar
aan dit oog voorbij
maar tijd
ooit door de wijsheid
als scheidsrechter
in dergelijke geschillen uitgezonden
schuift zonder morren
de al te nauwe horizon
van dit te strak geweten
opzij
en de contouren
van mijn talloze pekelzonden
maken mij
daarom niet min of meer
gelukkig
maar wel een beetje gek
en een heel klein beetje
vrij
Geschreven door Ernst-Georg om 23:06 2 reacties Reageer op dit bericht

 

Het voorlaatste bezoek aan moeder

het licht stotterde
in haar ogen
in de losse bladzijden
van haar geheugen
zocht zij naar de vraag
waarvan ik het antwoord was
maar ze wist mij niet aan die zwijgzame gezel
met wie ze de strijd beëindigd had
te ontrukken
met "ik zie je zo weinig"
nam een korte herkenning de bovenhand
op de uitgedoofde gestalte
de herhaling ebde over en weer
op het ritme van schaduwplekken
met de schaarse betekenis
van een huiverige herinnering
"gisteren kwam je vaker"
de kamer rook naar stilstaande
bewegingen en in het bed
lag wat schraal leven
al opgebaard
als vertrapt gras
als een eigenzinnig vuur
uitgedoofd door zijn vermoeide haard
"ik zou zo graag
de kleinkinderen nog eens zien"
schreef haar hand onbeweeglijk
in mijn tranen
"morgen" wreef ik zacht in haar voorhoofd
en ze glimlachte
dat ze het niet begreep

Geschreven door Ernst-Georg om 02:02 5 reacties Reageer op dit bericht


De geur van laurierkransen

plots overvalt het mij
als een rukwind
die door een smalle kier raast

ik kan niet wachten
ik heb haast
ik moet je omhelzen

hier en nu

op straat

alsof hier op iedere hoek een bed staat


het staat er niet
zeg je zachtjes

we kunnen ook op de divan slapen
weerleg ik onderdanig aan jouw ogen
en met niet te stelpen verlangen

jouw schriel verzet
verken ik
met onthutste lippen
overschrijd ik
de levenslange afrastering
schrijlings maar overbodig want jij wacht
mij al op bij het hek

geopende deuren
van tederheid sluiten elkaar
als handpalmen verstrengeld
op de grond

ik droom niet

want heel in de verte
blaft onze hond
zorgvuldig articulerend

Geschreven op 28.04.2008 en opgedragen aan iemand die me nauw aan het hart ligt maar nog nooit een recent gedicht van mij las en ook dit gedicht niet zal lezen.
Geschreven door Ernst-Georg om 22:56 8 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten