Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
akke.beakke.be
door Ronald Milo >

8 reacties op dit bericht

Lore8 juni 2008 om 16:19

verdrietige Eugenia

kan hier alvast wegsmelten van de muziek. Geduld Eugenia!
Lore3 juni 2008 om 23:25

***

Zo een schoonschrift smeekbede durft Ernst niet te weigeren! Hoeveel blogsters zitten op SN? ... nog zoveel wachtenden. Moed Ernst !
Euvgenia Petrovna3 juni 2008 om 10:38

..

Deine oegen koeken mich von oepzaai zoe on

Ich schmelte dan von ingehalten emotsion

Waroem schraaibts du nicht fur mich

Oek so ein shoenes roemantische kedicht?

 

Sehr Ferdrietige grussen,

 

Euvgenia Petrovna

 

 

 

 

 

 

 

Lore1 juni 2008 om 16:15

***

Daar op de vliering, een eenzaam schouwspel van hallucinante beelden in drammende woorden gedroomd. Mooi! Alleen, wat uit die hoek komt lijkt mij een koele afsluiter. Een plotse ontnuchtering van een gestadige hunker. Voor mij gaat dit over meer dan vriendschap. Waar en wanneer gaat vriendschap over in liefde? Als men er het hoofd bij verliest?... Venus hou het hoofd koel en geniet van de warme dromen .
huismusje/troubadoerke1 juni 2008 om 10:53

*

Ik sta altijd vol bewondering voor jou Ernst, het lijkt of de gedichten zomaar uit je pen rollen.
Ik die nog geen vier zinnen kan laten rijmen weet anders wel hoe moeilijk het is.
En ja, vriendschap kan hechter en dieper zijn dan liefde.
Venuske mag terecht trots rond lopen voor de mooie woorden die je haar, ook terecht, toebedeeld.
Zondag groetjes van mus
Venus 31 mei 2008 om 13:58

typfoutje

moet "verdwijnt" zijn
Venus 31 mei 2008 om 13:56

Bedankt lieve vriend

Het is een prachtig gedicht dat mijn hart doet smelten van emotie. Leve de echte vriendschap die meer redens heeft voor een eeuwig bestaan, dan liefde die soms te snel verdijnt.
thea31 mei 2008 om 07:58

In een woord ...Prachtig!

Schitterend gedicht, Ernst!
Ik heb het met bewondering gelezen.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 26 mei 2008


Who is Who in het Verloren Bos (voor ingewijden)

Droom

Deze nacht in een droom
is de aartsengel Cadfaël mij verschenen
Hij trok een bedroefd gezicht
en toen ik hem vroeg wat er scheelde
betrok zijn gezicht nog meer en hij sprak:
"Er is op weblog.nl een genie opgestaan groter dan
Jahweh, Boedha, Confucius, Mohammed en Jezus samen
maar de wereld verstoot hem
en dat bedroeft hem en mij diep.
Ga en onderwerp u aan zijn bevelen
En ik zag in
dat ik al die jaren gezondigd had
en ging heen en vereerde
deze allerhoogste
en zie mijn hart was verblijd


Uit de kronieken van het Verloren Bos
(deel 1 :Het dagboek van een imbeciel)


Geschreven door Ernst-Georg om 01:08 13 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 mei 2008

Pseudo-3D-gedicht

 

Pseudo-Drie-d-gedicht



planitiadu0.jpg


Voor mensen met een gehinderd kleurenzicht :

de lichtvlek viel op / een dergelijk volmaakt jukbeen / dat het gewaagd leek / en onvatbaar / maar begeerlijk / als de schaduw rond / de nauwelijks geopende lippen / licht getint door de opgroeiende weelde / van de aanstekelijke boezem / tussen half gesloten blinden van een bloes / Ik heb haar verlaten /  Beleefd maar dringend afscheid genomen / als een wereldreiziger / met het voorgevoel van een droom / die transparant verbrokkelt / omdat haar stem klonk als / geweeklaag.Geraaskal / van de wind tussen de schaduwen / van torenhoge minaretten / op de tombes / van het gedomesticeerd / en uitgebloeid voorgeschlacht / dat ze aanbad,en waarmee ze versmolt / Maar in hun schaduw / kon ik geen verkoeling vinden.
Geschreven door Ernst-Georg om 00:59 4 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 7 mei 2008

Coprofilie


Tekst en uitleg

Ik voel mij niet meer geroepen
om een revolutie te ontketenen
in de poëzie
Wat hier staat
werd reeds gewist
nog voor ik het kritisch oog
van de lezer toelaat
Ongunstige reacties
zijn overbodig
Olie op het water
van de provocatie
Kunst en bescheidenheid
-vrees ik-
gaan niet goed samen
De uitleg van deze "coole"
politica laat me koud
al draag ik haar een
warm en ongerept hart toe
en de kinderen die zij mij schonk
koester ik toonaangevend
met de wodkafles
als een mosselpot
of een strontmachine
Kronos daarentegen vrat ze op
(zijn kinderen welteverstaan
en Poseidon vond hij,
als liefhebber van visrestaurants,
bijzonder lekker!)

Een strontmachine koesteren ?
Jawel !

Coprofilie tenslotte
is even eerbaar als literatuur
want er is geen gedicht
dat er om vraagt geschreven te worden
daar waar iedere stront duidelijk (soms te) vraagt om gescheten te worden.
Geschreven door Ernst-Georg om 12:30 10 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 5 mei 2008


 
427pxantoonvandijckkruiqk0.jpg

Opgedragen aan Bo .( beeje moet beetje zijn natuurlijk)
Dwaze gedachten
, als vogels vliegen ze
lager dan de perslucht
in mijn bewuste hemel
door de mij ontbrekende
onberekenbare haren heen
zij
citeren mijn kinderjaren
naakt en ongebonden
en sleuren er viooltjes plukken bij
de werkelijkheid wordt echter
altijd ergens uitgevonden
en het geluk slentert schijnbaar
aan dit oog voorbij
maar tijd
ooit door de wijsheid
als scheidsrechter
in dergelijke geschillen uitgezonden
schuift zonder morren
de al te nauwe horizon
 van dit te strak geweten
opzij
en de contouren
van mijn talloze pekelzonden
maken mij
daarom niet min of meer
gelukkig
maar wel een beetje gek
en een heel klein beetje
vrij
Geschreven door Ernst-Georg om 23:06 2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 30 april 2008

 

Het voorlaatste bezoek aan moeder

het licht stotterde
in haar ogen
in de losse bladzijden
van haar geheugen
zocht zij naar de vraag
waarvan ik het antwoord was
maar ze wist mij niet aan die zwijgzame gezel
met wie ze de strijd beëindigd had
te ontrukken
met "ik zie je zo weinig"
nam een korte herkenning de bovenhand
op de uitgedoofde gestalte
de herhaling ebde over en weer
op het ritme van schaduwplekken
met de schaarse betekenis
van een huiverige herinnering
"gisteren kwam je vaker"
de kamer rook naar stilstaande
bewegingen en in het bed
lag wat schraal leven
al opgebaard
als vertrapt gras
als een eigenzinnig vuur
uitgedoofd door zijn vermoeide haard
"ik zou zo graag
de kleinkinderen nog eens zien"
schreef haar hand onbeweeglijk
in mijn tranen
"morgen" wreef ik zacht in haar voorhoofd
en ze glimlachte
dat ze het niet begreep

Geschreven door Ernst-Georg om 02:02 5 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 28 april 2008


De geur van laurierkransen

plots overvalt het mij
als een rukwind
die door een smalle kier raast

ik kan niet wachten
ik heb haast
ik moet je omhelzen

hier en nu

op straat

alsof hier op iedere hoek een bed staat


het staat er niet
zeg je zachtjes

we kunnen ook op de divan slapen
weerleg ik onderdanig aan jouw ogen
en met niet te stelpen verlangen

jouw schriel verzet
verken ik
met onthutste lippen
overschrijd ik
de levenslange afrastering
schrijlings maar overbodig want jij wacht
mij al op bij het hek

geopende deuren
van tederheid sluiten elkaar
als handpalmen verstrengeld
op de grond

ik droom niet

want heel in de verte
blaft onze hond
zorgvuldig articulerend

Geschreven op 28.04.2008 en opgedragen aan iemand die me nauw aan het hart ligt maar nog nooit een recent gedicht van mij las en ook dit gedicht niet zal lezen.
Geschreven door Ernst-Georg om 22:56 8 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten