Zondag 29 maart 2009
|
| ||
|
ophelia 4* ophelia gij ziet zo geel is't van chinees te eten maar neen ophelia gij drinkt te veel uw lever is versleten - | ||
Het bruidsboeket dat het beter wist

|
| ||
|
ophelia 4* ophelia gij ziet zo geel is't van chinees te eten maar neen ophelia gij drinkt te veel uw lever is versleten - | ||

|
| ||
|
ophelia 1* ophelia gij staat mij aan te gapen je knieën smal je heupen vol je borsten scheer onder de zuivere wol ophelia ‘t is nacht ik wil gaan slapen ophelia 2 ophelia ik zag je staan naakt en half bevroren met warme handen raakte ik je koude borstjes aan en kreeg een draai om de oren ophelia 3 ophelia ik zag je komen de wind vanachter , o zo machtig sloeg je rok geheel omhoog en wat ik zag was prachtig - | ||


![]() | ||
Communicatie stoornisDoor twee venster gelijkdit kerkhof binnendringen om met de doden rijk de net gebroken vaas weer tot geheel te dwingen Met abrikozen sleuren tot het sap zich breekt in bijten Treurige deuren sluiten de beste huishoudkwaliteiten Jampotten vullen zich met lekker vruchtverdriet Niemand, niemand is er die van de vaas de scherven ziet - Licht bewerkt schilderij van Kees Thijn | ||
Ideale omgeving voor doorschijnende kleurlagen
![]() | ||
Valencia , in het oude casinoDe deur waakt hier al een eeuwrechthoekig maar bekoorlijk onverschillig over boeken die nooit meer worden gelezen over beelden die nooit meer worden bekeken over een dansvloer waar nooit meer wordt gedanst. Ik las het boek langogig en met begeerte De taal verstond ik niet maar ik las met de overtuiging van een kleurenblinde tuinman die kleur herkent en bekent aan haar reuk Ik genoot van jouw koude koffie en verende bogen nauwelijks verhuld in een voetnoot van een met literaire prijzen bekroonde bloes Ik bekeek het beeld tweemaal met dezelfde ijver waarmee ik als adolescent nutteloze telefoongesprekken voerde terwijl ik je lief had omdat mijn moeder weende daar ik niet langer bij haar wou blijven Het verdiende loon voor haar plots piaferende zorgen en haar eindeloos wachten op mijn laatste bus Wij dansten verterend woest in de benauwende hitte van een koele fontein tot de muziek buiten het gezicht verdween Naakt in het duister mompelde je God ziet alles Maar zelfs de initialen van dit christelijk spook konden het smeltend ijs niet beroeren Want ik was er van overtuigd . In Valencia ziet god alleen als de blinden en ik als god -voor BO- uit de bundel "Ideale omgeving voor doorschijnende kleurlagen " | ||


![]() | ||
PuntgaafOf ik ooit een borst gekust heb die naar oregano rook ?Letters rolden over mijn lippen woorden waren niet te stelpen Verwondering vermond als tederheid Wakkerde de begeerte aan De liefde is pas achteraf gekomen Maar die borst bracht je onheil brak het weefgetouw van een menigte zeldzame dromen De onrust is pas nadien gekomen Ik heb een litteken gekust dat nog naar oregano ruikt Eerst nog met dieptevrees voor het verdwenen vlees Rust is pas daarna gekomen Al verscheen hier plots een breukgetal werd het aantal plots oneven de liefde is toch steeds bij de noemer van de breuk gebleven (gedicht geschreven voor een vriend wiens vrouw een borstamputatie diende te ondergaan - | ||