Dinsdag 18 november 2008
minigedichtje met grote titel
Ode |
door Ronald Milo
>
Berichten van 1 november 2008 tot 30 november 2008
Vrijdag 14 november 2008
liedje
Gloria in excelsis
Muziek: Ave Maria van Caccini | mijn hand staart als een berg in september naar het hiernamaals van je dijen met heiligschennend gebaar open ik je schoot verse melk welt op uit gulzige borsten sterren staan rechtop en zingen in ritmes waar je gek van wordt |
Woensdag 12 november 2008
Versje
De kleine verschillen
in grijs schilderde ik het heden verzweeg het zwart van mijn verleden maar met het wit dat in de toekomst lacht heb jij nu kleur in mijn leven gebracht Muziek:Romance uit de Gadfly (Reilly , meesterspion) van Shostakovitch |
Vrijdag 7 november 2008
as
Windstoot bij de strooiweide
Je as wervelt vergezeld van herfstbladeren in hun narrenpakjes weg van het hazelaarsbosje Bladveegsel en bladvulsel als refrein voor de nalatenschap van de vreemde vogels die achterblijven met de vastgeklonken kennis van je verleden De hatelijke natte wind waarvoor je eens zo huiverde neemt je spottend mee in zijn nietszeggende boezem Een wolkenschaduw werpt zich op de nietszeggende woorden Heldere intimiteit van de dagen met een vrouw mengt zich met de vochtige ochtend van het nietszeggende gras Het water stroomt als in een koppig delirium nietszeggend naar het laagste punt van de weide en een straaltje bittere as door de wind op onze lippen achtergelaten wordt met de achterzijde van de hand achteloos afgeveegd Muziek het Summchor uit Madame Butterfly |
Maandag 3 november 2008
Recessie en secessie
New Age
Het vierde verdiep waar ik woonde een vloot voer met vlaggenschip voorbij onder mijn naam "Student" armlastig geformuleerd het adagio " Pas twintig" en nog ongeschreven tijd Beloften Ik onderkende noch geloof noch gebod maar was wel bachelor in het flexibele steunen van genot haar kreunen als onmiskenbaar geluid in slonzig beddengoed verpakt tast nog steeds uitermate mijn geheugen aan verliest aan cadans terwijl de herinnering stolt binnen de omheining van de eerste broekkoussen zwart nylon, plukjes schaamhaar en onze groen wortelende kerninstap We waren ocharme gelukkig in een markt van recessie, vergrijzing en ontgroening |