Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >

Berichten van 1 december 2009 tot 31 december 2009



<>
">

Agamemnon of de toekomst bevolkt met te veel zekerheden
(naar Homeros)


agamemnonmask.jpg









Ik hoef niet meer te denken
misschien nooit meer

De zee heeft alles opgelost

Aan het dodenboek
neergestort tussen het scheepstuig
heb ik mijn hart bezeerd
Maar de zee onbedwongen
zoals Homeros declameert
heeft op en neer deinend
het koningsschip
veilig aangemeerd

Maar de wond geïnfecteerd
door het woekerende woord
heeft zich tegen mij gekeerd
Dooi is in mij getreden
Het idiote boek
bleef
ongedeerd
Heeft een verborgen kanker
uit een onverkwikkelijk verleden
over dit lichaam
uitgesmeerd
Omgesmeed
in een vreemde taal
die de liefde niet herkent

in een onverwachte koelte
van de zacht kerende kade
in een hitte van de nacht

Alle soldaten aangetreden
wordt dit zwerend vlees
terug aan boord gebracht
nog een laatste lepel water
even schraal
als de lege afscheidszoen
van de nieuwe leider van het legioen

Een kort gebed en wat later
zeer krachtig hoorngeschal
Het schip zoekt hoger water
de nachtwind koelt
de ingevroren koorts

Ik hoef nu niet meer te denken

De toekomst is bevolkt
met zekerheden

De zee heeft alles opgelost










Geschreven door Ernst-Georg om 23:34 3 reacties Reageer op dit bericht


<>
">

La tarquinada (de verkrachting)

lamuertedeltorero1864.jpg



Poging in het Spaans



Porque la muerte non tembla
Avanza,
a su alrededor su facha
Montada sin estribos en potra
Cubierta de setas
sus muslos sorprendidos
Muequeandos como
Espadas sazonadas
Con el vivo pimiento
De su tronco desnudo
Como ramos de rosas
El almidon de su alma
e su enagua
Invade el rezo

Que nunca diré

Bajo la tela
Desnudeces

El sangre oxida

Me dicho tienes huir
Me dicho no hay tu tia
Me dicho que era mozuela
Ma no quise enamorarme


* * * * * * * * * *



Omdat de dood niet beeft
naderde ze
met rondom haar
haar reuk
Gezeten zonder stijgbeugels
op een jonge merrie
bedekt met zwammen
Haar verraste dijen
grimassen makend als
rijpe degens
Met de sterke peper
van haar naakte borst
Als takken van rozen
dringt het stijfsel van haar ziel
en haar onderrok
binnen in het gebed

Dat ik nooit zal uitspreken

Onder de stof
naakte lichaamsdelen

Het bloed oxydeert

Men zegt me gij moet vluchten
Men zegt mij maak je geen illusies
Men zegt mij dat zij ongehuwd is
Maar ik slaag er niet in verliefd te worden.









Geschreven door Ernst-Georg om 22:07 7 reacties Reageer op dit bericht


<>
">

Winterslaap. Hoe slaap? Wie slaap ?

winterslaap2.jpg


dus Ernst is springlevend

en uitgerust !!!!

om op te warmen - zoals ons moeder aarde - het volgende seeootweeloos gedichtje

Absurde Risico’s (Secretaressendag)

Toen bedacht ze om haar isolement
krachtig in de verf te zetten
voor een succesvol debuut
de volgende onnavolgbare wetten

Ze zou als Gulliver bij de dwergen
en Peer Gynt in zijn kale bergen
heel ernstig wild gaan plassen
op die overvulde cartesiaanse assen
waarmee die uitgeleegde fotomodellen
rondom zijn kredietkaart aan ‘t vervellen
slaan en sloegen. Geslaagd
zo zou ze
hem
die uit haar beleidsverklaring zou herrijzen
de gevaarlijkste aller vriendendiensten bewijzen

Ze zou hem liefhebben !

Het is helaas rampzalig verlopen
Ze moet nu huis en rioolputje verkopen
Verkaveling en vergunning
voor zielsverruiming bleven uit
zoals het afscheidnemend riet van zijn erin gestuurde kluit

Die godverdomde andersdenkende
zag haar
zelfs onder haar nauwkeurig toezicht
niet staan

De laan
Kon ze hem helaas
niet uit sturen
Hij was al jaren in dienst
Had nog massa’s overuren
Erger nog,
dat galgenaas


Hij was haar baas






Muziek: Petit oiseau méchanique door Paul Mauriat
Geschreven door Ernst-Georg om 20:55 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten