Berichten van 1 september 2009 tot 30 september 2009
Maandag 28 september 2009
<>
">
Bruidschat van een jeugdliefde
Tussen de ruïnes die kwajongens opzoeken
om te zien of er nog wat af te breken valt
werd mijn educatieve vorming
door Annemietje, een buitenbeentje
om zo te zeggen, vervolmaakt
De warme gladheid
van een blote meisjesbuik en dito bil
leek mij toen tussen man en vrouw
nog een onoverbrugbaar verschil Als mijn geheugen niet te kort schiet
Een grondiger reden voor een relatie
als pa en ma bestond er toen niet
Om het contract niet te compliceren zij won daardoor mijn hart met klank
besloot zij het gemakshalve met
het delen van chocola en niet met
denkbeeldige kinderen te honoreren
Waarvoor nog steeds mijn dank
Uit de bundel "Terugblik van een christelijk atheïst "
voortdurend
loopt hij over
smalle bruggen
maar zonder god
naar zijn geboortegrond
soms blijft hij staan
kijkt wat rond
zijn blik
van het dunste
-rood-
kent al mijn hartsgeheimen
hij is niet klein
maar ook niet groot
-in zijn versleten pakje-
-door de wind gesneden-
draagt hij alles
in mij
met zich - het zicht
verkreukeld
door mijn zware adem
als een stille passant
twintig jaar
geleden
al
treffend
die gelijkenis
-nu-
merk ik pas
dat hij
het is
dat ik
het ben
hij staat er nog
toch
kan ik hem niet meer vinden
ik vraag mij af
of ik hem ken
sans cesse
il marche sur
des ponts étroits
mais sans son dieu
vers le pays
natal
mirant tout
autour
de lui
il s’arrête
-parfois-
son regard
d’un rouge grêle
n’ignore
aucune
de mes passions
il
ne me semble
ni petit ni grand
-dans son costume usé-
-taillé par le vent-
il
emporte
tout
mon être
la vue froissée
par mon souffle
-pesant-
comme un passant
silencieux
il y a déjà vingt ans
la ressemblance
est frappante
je remarque
à peine
que c’est lui
que c’est moi
il est là
néanmoins
je ne le retrouve
-plus-
je me demande
si jamais
moi
je le
reconnaîtrais
Uit de bundel Silence of paper language of stone
( met hetzelde principe dat zinnetjes tussen streepjes zowel bij de vorige als bij de volgende zin horen. V.b. : treffend die gelijkenis nu, nu merk ik pas dat hij het is ...of nog : hij is niet klein maar ook niet groot in zijn versleten pakje- zijn versleten pakje door de wind gesneden - door de windgesneden draagt hij alles in mij met zich .....
Hij zoekt in haar adem
Naar een verklaring
En inhaleert de ozon van
Een paar dwaze gedachten
Om ze met een smakelijke grijns
Aan het vouwdak
van zijn herinneringen op te hangen
Hij beweegt niet
Of nauwelijks
Als de kalme handdruk van een roeier
Als gestoofd in een ingetogen gebed
Bij een onverwacht doodlopende kerk
Zij jaagt de smoorzatte goegemeente op
Hals losgekoppeld van de onderbenen
Sidderend bewegende billen
Te klein voor Rubbens en Vesalius
En te groot voor mij
Hinnikt hij
Plots veer hij recht
smeert zich het geweten
met zonnebrandolie
en beweegt met haar mee
als een gran mafioso
vast besloten haar uit te hongeren
in zweet van genot
het zweet van de rumba
De Familie van baron ERnst heeft de eer u te melden dat de familie sinds gisteren 11 september 14h uitgebreid werd met Rudolf, 2,5 maand oude Berner-Sennen. Dit melden u met vreugde Yelle , Berner Sennen 7 jaar , de meter en Roffeltje, 2jaar, wild konijn in de tuin, de peter.
.
Aan de pootjes te zien zal het een ferme klepper worden .
Onzichtbaar Pianorecital
(partituur met de lippen op jouw hart geschreven)
witte vingers die kristal doen barsten
dat met weemoed is gevuld
als jonge naakte dansers
zwart humeur op vreugdekreten vergasten
met harmonieken verguld
zachte witte droefheid
die wil binnendringen
als geluk vermomd
kruipend
door vezels van de opperhuid
klaterende zwarte bloemen
die plots openspringen
bloeiend - verwelkend
wit aan, zwart uit
lange zwarte wimpers rillen
als witte vlindervleugels- duizendvoud
glashelder
ontroering villen
in vibrerend oponthoud
tot het laatste zwart akkoord
nog even
wit als dood met sterven wacht
tot het geluid
in stilte
stilte
heeft voortgebracht
hij bouwde
met verstand
de misdaad
die hij nooit beging
verdreef
met moed en overgave
de ontreddering
maar liet zich de ring
niet passen
hij paste
zijn kring
-aan-
de geest
en
de mode
-om den brode-
maar
consequent
zoals van hem gewend
beging
hij de misdaad
die zijn geest
nooit bouwde
Nb. tekst tussen - ...- (streepjes) past zowel bij de voorgaande als bij de volgende zin . Nb2: Poëzie is een taalspel tussen de toehoorder (lezer) en de speler of woordvoerder (dichter). Een spel vereist wel spelregels. Een van de eerste spelregels is dat men een gedicht niet mag lezen als in een referentiële taalsituatie. Een gedicht is geen mededeling.
vb: De nacht ruikt maar mensen met zwart haar Een motorloze stilte hangt aan de sterren even maar... (Kemp 1958) ..
Als men deze regels referentiëel leest zal men tot de conclusie komen dat ze wartaal bevatten: immers mensen met zwart haar hebben geen specifieke geur en stilt hangt niet. Maar iedere lezer van poëzie weet dat de beweringen niet langer betekenen wat ze in gewoon taalgebruik betekenen zodra ze in de vorm van een gedicht gepresenteerd worden. Het zijn de regels van het taalspel die de lezer er toe aanzetten ze anders dan referentiëel te gaan , lezen. (wordt vervolgd)
