Zondag 20 april 2008
Men blijft maar schrijven

Correspondentie
|
Geschreven door Ernst-Georg om 21:03
Reageer op dit bericht
Het bruidsboeket dat het beter wist
Men blijft maar schrijven
Correspondentie
|
Verder schrijven
Correspondentie
|
Correspondentie gaat verder !
Correspondentie
* = Pijnappelklier ligt vlak achter de ogen onderaan de hersenen |
Over en weer geschrijf ook correspondentie genaamd
Correspondentie
|
Over de liefde en andere kleine kwalen
De kleermaker van de kleigrond Een Inca verhaal
|
Eeuwen trotseren
|
Moeilijk te vatten en in te schatten!
.....
|
Not just for fun
|
Stilte na de storm

This is not poetry
|
Opgedragen aan
| Gisteren, het naamloze woord schommelt tussen als monden hermetisch gesloten zinnen
en geen einde |


21.03.2008 |
Proef op stelling !
2.03.2008 |
Hoekpunten van de Poëzie
25.03.2008 |
Bol-eros ?
21.03.2008 |
Beterschap gewenstNostradamus, de scheepskapitein uit het interneringskamp
17.03.2008 |
Hoe later op de avond hoe schoner volk...
![]() Psychologisch inzicht in het spel Het was een heroïsche periode van knalkurkpistolen en de roes van wapentuig, Een verroest luchtgeweer waarvoor ik een ziekelijke voorliefde bezat verpulverde met één steekvlam en met het grootste gemak het pantser van onze herdershond Het helledier ontplofte en de hete lucht zwol aan tot een orkaan Spelen is belangrijk Zo overleeft een jong dier zijn omgeving Ik hield het prille hoofd boven het puin van een geromantiseerde maatschappij Overleefde de oorlog en ging ten onder aan de vrede waar de buurtjongens, die fanatieke pacifisten die reeds over hun eerste liefdes begonnen op te scheppen, hun agressie in uitleefden 16.10.2008 |


![]() Een golf rolt soeverein Over de harde voeten van zwerfkeien Een onbestemde ongelukkigheid Mijmerzucht Baant zich een weg tussen het indrukwekkend herkenbare De oever keizerlijk versteven met ingehouden adem luistert niet naar het vreemde klaaglied van een onleesbare vreemdeling Een eeuwenoude ruïne verwond midden een opgewekte, liegende grasmat Urquhart Castle Ongrijpbare geesten slepen hun ijzeren torens als afgedankte ledikanten tussen verouderde schaduwen Het zweet in hun navel wekt de woede op van een blaffende hond boven de galvanische stilte van het zichzelf wantrouwend water 10.03.2008 |
De drie seizoenen
|
| |
![]() |
De herfst kreunt als een waterdier dat zich in weemoed wentelt Hij zwijgt luidruchtig over gods oordeel dat elke herinnering aan de geboorte van de lente wist Het hartekalf verschijnt zichzelf hervormend verdwijnt als mijn geweten verzot op gekraakte noten voortdurend in de ruime mist Het draagt zich aan de winter voor als enigzins vermist 05.03.08 |
(gedicht gemaakt tijdens een diner met vrienden) | |
Gekraakte noten ?|
Precies vierentwintig knotwilgen verder Een rij vennoten in speciale dienst Staan zij meer grens te worden dan de sloot De conversatie van hun hoogste takken Komt traag op gang als bij een ontbijt Doorweekt mijn gedachten Zoals in een sprookje Men weet dat de prins Uit het vreemde land zal komen Maar nooit waarom Hij is een nomade En nog minder of hij zal blijven Als zijn kinderhand is gevuld. |
3 reacties op dit bericht
kettingbrief?
Over een nieuw boek op de kop getikt; heb ik hier een rit gemist?
...
Fijn dat je weer een mooi boek op de kop hebt kunnen tikken, dat zal straks beslist weer mooie gedichten kunnen opleveren.
ik heb er nog hoor!