Naar de inhoud

Het bruidsboeket dat het beter wist

klikgevoelige poëzie (het blog van Baron Ernst)
seniorennet.beseniorennet.be
door Ronald Milo >




Nare boswandeling van een nachtuil



Ik houd op dit vroege uur
niet zo van natuur
Links de lage zon
uitgerafeld over de velden
Rechts het vage bos
met hoog bebladerde kopspelden
als galgen van onterecht
terecht gestelden

Mijn gedachten die nog kleven
als pieren aaneengeklit in het gras
aangedreven
door een dol gedraaide wind
door wat ooit een konijnenpijp was
Altijd, ook al als kind
heb ik
een ochtend-boswandeling
een gruwel gevonden

Vroeg opstaan
en absoluut onopgewonden
die vreemde omgeving
loom verkennen
bomen aan de vorm
van hun nog vochtig blad herkennen

Later een opstel erover schrijven
Romantiek
Over waaiende bomen
Over wortels in aanslag
Over dun door gebladerte geschilderd
zonlicht neergestreken op
een schilderachtig rottend blad

Om niet na te moeten blijven
Gauw nog enkele bloemen plukken
Om gedroogd en opgedeeld
in correct benoemde stukken
In het dunne schriftje te plakken
Vervolgens snel, heel snel
via het riet langs de vijverkant
de biezen pakken


muziek:Chaplin Main Theme/Smile uit de film "Chaplin"
Geschreven door Ernst-Georg om 22:03 Reageer op dit bericht

17 reacties op dit bericht

thea28 augustus 2008 om 11:43

...

Titi maakt me nieuwsgierig, want wat betekent het dan " Hij zit in Lede"???
Chielka27 augustus 2008 om 22:18

Geen pretje

voor een nachtuil om met een slapend hart het bos te zien ontwaken. Toch ontgaat hem niets. Gedroogde bloemen en blaren tussen schriftjes en telefoonboeken, na jaren zitten ze er nog, weliswaar kleurloos met de beste herinneringen. De biezen pakken langs de vijverkant…. En viel daar later wat anders te pakken?
Titi27 augustus 2008 om 19:41

Maar, Ronald, toch...

de sukkel kan het niet helpen! Je weet toch wat " Hij zit in Lede" in onze contreien betekent?
miekemuis27 augustus 2008 om 19:34

*

muziek, natuur, talent, Chaplin was er subliem in, een klein ventje maar groot in daden, een echt natuurtalent, een klein ventje met bolhoed en wandelstok, een groot man tussen de hoge bomen van het leven en toch soms zo dikwijls miskend, niet gewaardeerd door de mensen van zijn tijd
jammer.
prachtig weergegeven Ronald doe zo verder
dikke knuffel Ria.
Lore27 augustus 2008 om 14:09

Romantiek in het ochtendbos...

Met die 'blik' in het hoofd moet je wel erg opgewonden zijn. Toen zal het opstel wel 10/10 opgeleverd hebben. Bij deze van mij ook 10/10. Prachtig!
Ernst27 augustus 2008 om 09:48

Trop is te veel

Met alle respect voor de vrije meningsuiting. Maar de heer Cyberfox of de man uit Lede etz.. begint nu ook andere bloggers te beledigen die met zijn persoonlijke vete tegenover mij niets te maken hebben. Dit kan ik helaas niet tolereren. Bovendien gaat de kritiek niet meer over de inhoud of de vorm van de gedichten (wat ik kan appreciëren ook al is het negatieve kritiek) maar over persoonlijke aangelegenheden daarom heb ik besloten de heer Cybefox voortaan van dit blog te weren.
Uilenspiegel.26 augustus 2008 om 23:19

@ Man uit Lede


Een mooi gedicht kunnen waarderen en respect hebben voor de auteur heeft niets te maken met flemen!

Groeten, Uilenspiegel.
Man uit Lede26 augustus 2008 om 23:03

@Fanny

Fanny maak je bekend, zo niet dan toch aan mij en laat ons niet in het ongewisse.
Het zou veel interessanter zijn moest je kleur bekennen.
Zoals het nu is kun je evengoed Herr Baron zelf zijn die hier een tandje bijsteekt ...
Begrepen?
Man uit Lede26 augustus 2008 om 22:56

Stop bojako dear...

doordringende blik
Om die doordringende blik te ontwaren moet hij toch eerst die zonnebril afdoen he? Of verbergt hij soms iets? Grapje ten koste van Herr Baron Wat die Uilensspiegel betreft dit is eigenlijk een betere keuze. De naam brengt me het vuurpeloton op de lippen(?)
Maar waarom fleemt die meneer Herr Baron zo?
Ik heb een bepaald vermoeden dat hij wel eens een dubbelganger zou kunnen zijn als afzetgebied voor minder gewaagde en alledaagse verzen van Herr Baron, die zelf van geen alias vervaard is, zoals die in het verleden ten overvloede heeft bewezen? haha!!!
fanny26 augustus 2008 om 19:11

@Herr Baron,Ernst,Brompot en andere aliassen

Olifantje in het bos
Laat je mamma toch niet los
Anders raak je de weg nog kwijt
En dan heb je straks nog spijt
Olifantje in het bos
Laat je mamma toch niet los
Olifantje in het bos
Laat je mamma toch niet los
Anders raak je de weg nog kwijt
En dan heb je straks nog spijt
Olifantje in het bos
Laat je mamma toch niet los

Venus 26 augustus 2008 om 10:20

*

Velen schrijven poëzie, slechts weinigen bezitten de kunst. Ik hou van het talent "Ernst", point à la ligne. Uilenspiegel zit op een andere frequentie, maar is ook niet te versmaden. Heren doe gewoon verder en laat mij maar genieten van het geschreven schouwspel.
Titi26 augustus 2008 om 00:50

Als kind...

was ik als de dood voor bossen. Wellicht een Roodkapje-psychose. Als puber lukte het al beter,doch ik ging nooit té diep het lover in en het hing er vanaf met wie. Als adolescent kon ik mij een boswandeling niet langer permitteren, want ik kreeg slechts één paar nylons per week. Resultaat: een knotwilg kan ik onderscheiden van een populier en van een eik, veel verder gaat mijn botanische kennis echt niet. Toch ben ik gefascineerd door bomen, alle bomen, reuzen die verder reiken dan mijn gezichtsveld. Die heerlijk geurende schorsen met diepe groeven, eeuwigzwijgende getuigen soms van iets prils, iets moois dat onder hun gebladerte onstond. Dan begin ik te fantaseren en vraag hem een stukje van zijn leven te vertellen. Stel je voor, Ronald, spreken tegen een boom dar moet je toch wel een ietsje gek voor zijn? La folie de vivre of zo?


ps: uitstekend idee om de muziekselectie te vermelden, blijf dit aub voortaan doen.
huismusje25 augustus 2008 om 16:18

*

Ik hou van allebei. Meestal ben ik klaarwakker bij zonsondergang en nog klaarwakker bij zonsopgang. Op beide momenten vind ik de natuur het prachtigst. Maar vóóral heb je dan de natuur voor je alleen met enkel het geluid van de stilte en de vogelgezang. Je kunt dan je gedachten de vrije loop laten. Alleen zal ik nooit mijn gedachten zo mooi kunnen verwoorden als jij. Lieve groetjes!
Lieve25 augustus 2008 om 13:07

...

Beklijvend! Vooral het silhouet van het bos... "hoog bebladerde kopspelden als galgen van onterecht terechtgestelden", wat geeft het goed de sfeer weer. Neen, ik hou ook niet zo van de ochtend, en prefereer het tijdstip wanneer de dauw reeds is verdampt...
thea25 augustus 2008 om 12:22

...

In tegenstelling tot jou vind ik het heerlijk om in de vroege morgenuren van de natuur te genieten. Om te zien en te voelen hoe de morgen ontwaakt en de zon opkomt. Heerlijk!
bojako25 augustus 2008 om 12:13

..

allo allo - ier één van oew aanbidsters - waar halen de mensen het toch hé!
Alsof we tijd zouden hebben om alle blogs van Sennet te lezen. Ik ben al blij dat ik mijn lijstje met favorieten gelezen krijg.
Bovendien is er nog één dichter die ik trouw bezoek en waar ik zo veel mogelijk reageer, dat is Uilenspiegel.
Ook een heel toffe man, maar ik kan mezelf enkel een fan noemen. 't is wreed lang geleden dat ik nog iemand aanbeden heb.
Een nieuwe blog bezoek ik pas wanneer het door iemand écht aanbevolen wordt, valt het mij mee dan blijf ik lezen, maar dat houdt niet in dat ik altijd reageer. Ik zou een hele dag aan de PC zitten en mijne zilveren vindt dat ik er nu al genoeg aan zit, hij wordt liever zelf aanbeden - maar ach ... hij kan niet dichten zoals jij hé! :-D
Bon, tot zover de commentaar - voor een poëzie blog lok jij wel stevige reakties uit hé Ernst, dat mag toch gezegd worden.
Naar mijn bescheiden mening ligt het aan die doordringende blik van je op die foto dat men hier zo vaak reageert. Misschien moeten de anderen ook een zo'n foto plaatsen indien ze reakties willen. :-D
Uilenspiegel.25 augustus 2008 om 11:57

Mag ik deze nachtuil even in het zonnetje zetten?



Beklijvend schoon wordt hier weerzin beschreven.
Fijn gedetailleerd tot en met
naakte natuur in ’t hemd gezet.
Het gestoffeerde denken met ’t nevelige verweven.


Groetjes, Uilenspiegel.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

als de bliksem .....

 

Lijf, geest en een wonderlijke bliksem







De nacht verschuilt zich in het licht
wanneer zij als een dunbesnaarde harp
haar vochtige en nog warme noten voor mijn
bedauwde voeten veegt
met de ontslagbrief van mijn jeugd
opnieuw in haar linkerhand

De zuiderstormen reeds jaren zorgvuldig
op zolder opgeborgen
hullen zich in de ochtend
en gloren met hun handschrift van smaragd
over haar boezem

Het gordijn sluimert heel even
geheel geheven
in een delicaat raamakkoord

De gordel strategisch licht
schuingezakt
lijkt zij een wolk ontvlamd in satijn
en ik buk mij
bekwaam in prikkelen en klappen
van de zweep
verzwijg ik nu de ware reden niet
en verzeng de lavendel
van haar navel
in het zonlicht van deze nieuwe nacht
zo slapeloos doorgebracht



Geschreven door Ernst-Georg om 22:06 8 reacties Reageer op dit bericht




De rekening a.u.b.




Men telt de eenzaamheid als uren in een dag
Men tilt zichzelf op de schouders
Koraaltanden bijten in het hart
en iedere kleur zelfs het onwillig wit
wordt zwart

Men telt de sterren aan het tuig van elk firmament
Men tilt zichzelf met verbrijzelde vingers
uit het bad van onoverwinnelijk wachten
Gedichten worden slangentanden
gifspuitend in hongerig bloed

De liefde begraaft zich
als een mijnschacht in de nacht
De piano is uitgepraat
Mijn mensenhuid drenkt zich in wijn
omdat de lentekleuren van je ogen
voorgoed uit mijn leven
verdwenen zijn




Geschreven door Ernst-Georg om 13:05 5 reacties Reageer op dit bericht




Escapisme







Weemoedigheid
die men met droefheid verwart
vervult het hart
licht en goedkoop
maar fanatiek
als een gevallen paard
dat niet meer overeind wil komen

Het is niet te stelpen
Maar het hoeft ook niet
Het valt mij licht
zo bedroefd te zijn
al word ik triest
omdat ik niet
nog bedroefder kan zijn



Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht




Vermolmd binnenste naar buiten graag !







Voor mij liggen de scherven van het grote feest
Op iedere hoek van de tent de bodemloze eeuwigheid
Maar ik zoek niet verder. Het is genoeg geweest
Voetzolen knarsen in pijnlijke droogte van een eenzame eenzaamheid
Het vooruitzicht op de dood geeft onvoldoende steun aan dit voortbestaan
Ze ruist vermolmd in compost als gekwelde vogelzang
bedaard en ongevaarlijk, dwingend maar zonder aandrang
 Achter mij liggen de scherven van het grote feest

Het regent

 water dat nochtans wind en ontij moet ondergaan
Is eerlijker dan de herinnering aan deze pas ontloken traan
in één nacht uit mijn bloed zoals water uit sneeuw ontstaan

Ik sleep mijn kielzog voor de lendenen uit
Omklem verloren liefdes met een plagiaat van hartstocht
als een boei van vlees een statig maar geducht gedrocht
De grammofoon van het grenzeloos verdriet schreeuwt het luid
Het waren de verkeerde papavers die ik in de buik der aarde zocht
verontschuldig mij
mijn lied is uit



Geschreven door Ernst-Georg om 09:55 4 reacties Reageer op dit bericht




Aan haar verslaafd







Het bezit van het afscheid
kan men mij niet ontzeggen
Al tracht de waarheid
mij haar wetten op te leggen
Het afscheid is gekomen
het zal ook weer gaan
Mij resten nog enkel dromen
en de morfine van het voortbestaan



Geschreven door Ernst-Georg om 11:16 6 reacties Reageer op dit bericht




In het holst van de nacht op hetzelfde moment wakker







De gedachte ontbrandt
Hersenen kwalijk tuig !
Meteen alle spiegels in vuur
en vlam !
Doch dicht slaat de deur
Een mens verdwijnt
in een god als engel
vermomd
Een kus snerpt
in gedachten over
een aambeeld
en krast
runen in deze overvolle
voelruimte vol
achter-
gebleven schaduwen
met maskers
van dwaze drogredenen


Zij licht
even op.       Ik
lig verdomd als
geblust nog voor
de vlam het aanrecht
bereikt

Kijk !

Ik hoor haar
plassen
zoals regen
tikt tegen
de ruiten

Hetzelfde geluid

Maar nu
van binnen naar
buiten


Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

naamloos




Naamloos meisje




Langzaam richt zij het hoofd naar rechts
en de vlinders glijden uit haar hand
naar de grond
waar ze sterven
langzaam als rotsen
die eeuwig leven
en zichzelf begraven
in hun eigen stof

Langzaam richt zij het hoofd
en het water zingt
het lied van de aarde
de maan keurt dit goed
knikt instemmend
en dooft voor de intimiteit
de sterren
in haar nabijheid
met licht

Langzaam richt zij
en treft het hart
met de zon van
haar realistische dromen
maar weet instinctief
nooit gaan ze komen

Langzaam belooft ze zich
het eeuwige leven
als een rots in het water
als een zon en haar maan
die zonder elkaar
niet kunnen bestaan

Langzaam berooft ze zich
van haar korte leven
wegens te lang gewacht
wegens te veel verwacht

Het water, de maan
en een goede vriend
hebben haar schamele resten
voor dit vreemde gebed
langzaam
naar mij gebracht

Om mijn geloof in de liefde
te testen ?


Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht




Inleiding (jeugdvers of jeugdig vers)






mijn zonnetje
ik zie door jouw nachtjaponnetje
twee tepeltjes en wat pubishaar
kom hier mijn bonbonnetje
jij bent voorwaar geen nonnetje
en ik geen onnozelaar



Geschreven door Ernst-Georg om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht




Aard-ig hemels

hemelaa0.jpg



Ik heb voor waar gehoord
dat er in de hemel oorlog is ontstaan
De zoon heeft al het geld verkwist
dat aan de vader toebehoorde
daarom heeft de geest
zijn tenten
tussen het gepeupel opgezet
en preekt de revolutie
Om de erfenis De centen !!
Hier kraait de rode haan
De mens ?
Naar uw beeltenis geschapen
of heb ik het misverstaan ?


Geschreven door Ernst-Georg om 10:50 5 reacties Reageer op dit bericht


Commentaar bij de aantrekkelijkheid van de chaos van je haren



slaaplq6.jpg

Als ik soms ' s nachts ontwaak
uit een welverdiende rust
bekruipt mij soms de lust
naar ' t ritme van je ademhaling te luisteren
Als het zachte fluisteren
van een zwoele wind
zo zonder woorden
scherend
door de toppen van jouw dromen
volgens de wetten
die 't water en de lucht doen stromen
Ik kijk vertederd naar je verwarde haren
die lichte lokken rond dat slapend brein
Ik laat mijn adem met de jouwe paren
tot een enkel hoofdmotief en een leuk refrein
Bedenk dan bij ' t horen
van dat licht en overheerlijk gesnurk
jij onzalig gelukzakkige schurk,
die liefde van ons
wordt beslist een zaak van jaren


Geschreven door Ernst-Georg om 18:50 6 reacties Reageer op dit bericht


De ingreep *



nonmetkindinternetgr9.jpg


In een kort hemdje met blote poep
met mijn piemeltje nog in quarantaine
Aan de hand van een zuster
die ik nu "meesteres" zou noemen

Wij gaan eens naar Jesuuke kijken

Dan vanuit een duistere gang
de plotse overgang
naar het schitterend wit licht
waar een groen-gemaskerd Jesuuke mij met een
walmende wolk verstikkende stank bedwelmde

"Vluchten kon niet"

Bij het ontwaken
het aanstekelijk
gejammer van lotgenoten

Levenslange argwaan

Het ras sterft nu langzaam uit
rechtvaardigheid is geschied
maar zachte handen had ze wel





* Het betrof een amygdalectomie=wegnemen van de amandelen. Ik was ongeveer drie jaar maar alle details staan me nu zestig jaar later nog levendig voor de geest. Nooit in mijn leven heb ik me nog zo bedrogen gevoeld als toen.
 
** Men gebruikte toen nog cloroform dat via een masker werd toegediend
Geschreven door Ernst-Georg om 20:40 8 reacties Reageer op dit bericht


Paardenmolen"

paardenmolendg8.jpg


een kind
op een paardje
draait
in de molen rond
je kan op het gezichtje zien
dit kind
is niet gezond
de lachjes zijn benepen
zijn oogjes staan wat dof
het heeft waarschijnlijk al begrepen
dat in deze vreemde wereld
alles terugkeert
naar het stof

***

Timide chevauchée en rond
L'Enfant aux cheveux blonds
la mime triste , les yeux fanés
expriment déjâ la maladie
Peut-être a-t'il déjâ compris
que 'cest dans la poussière terrestre
que ce termine cette étrange
randonnée de vie


Geschreven door Ernst-Georg om 00:10 10 reacties Reageer op dit bericht

..

molenpaardje

chevaldebois28107bf7.jpg moeders benen staan
naast
de paardenmolen
haar gedachten gaan
naar 
' t kindjes capriolen

het kindje
op
het paardje verankerd
aan
de molen
laat zijn gedachtjes gaan
naar
waar paardjes dolen

achter
een olifantenpaar
moet vastgeklonken
' t paardje rijden
het laat zijn blik dan maar
over
moeders benen glijden

het denkt
bij
ieder rondje geketend
aan zijn kooi
onder
het kinderkontje

-verdraaid wat zijn ze mooi-
Geschreven door Ernst-Georg om 22:33 4 reacties Reageer op dit bericht


Dulcinea Ik kom


donquichottefo9.jpg

Windmolens

van het verraad
groeien uit de aarde
in korte stoten als gras
snel en onverdelgbaar

Wanhopig

Het ijzeren haar verstrengeld in
de schubben van het kuras
De stalen honger slechts matig gestild

Maar

' s zomers slaapt men over de middag
Niemand jaagt dan het wild

Wapenstilstand

al zes dorpen lang
Vers hooi voor het paard
Soms een kus op de wang

Leg nu neer het uitgebluste wapen
Neem afscheid van
het onverguldbaar blazoen

en spaar
spaar vooral
de kwetsbare vogels
Herinneringen van toen
Seizoenen van milde regens
met moeiteloos beminnen in
de eindeloze cirkels
van haar warme armen

cirkels

als windmolens, honderden
windmolens van verraad
overal
windmolens, wieken
overal
wiekende molens
groeiend in korte stoten
als gras
onverdelgbaar
onuitroeibaar
onverwoestbaar

de nacht

-naakte, stervende maanridder -

is de magere wraak
van een humeurige aarde die
verzot op het dagdagelijkse licht van een zon,
ons een duistere
wereld van
onrecht en
onmacht
verzon

-


Geschreven door Ernst-Georg om 13:36 7 reacties Reageer op dit bericht

 


Kort & bondig



williamadolphebouguereaot7.jpg
schilderij van william adolphe bouguereaot


Ce qui me reste


Tout ce qui me reste
van alles wat ik had
c' est toi
maar het is het beste.


Opgedragen aan Daniëlle


Geschreven door Ernst-Georg om 14:52 5 reacties Reageer op dit bericht

Wegens

Wegens het ontaarden van de reacties hier op het blog in regelrechte "onbeschaafde" scheldpartijen, waar niemand iets aan heeft heb ik besloten de mogelijkheid van reageren een tijdje af te sluiten tot de gemoederen bedaard en geesten opnieuw wat verhelderd zijn. Spijtig maar dit is een poëzie stekje en geen achterbuurtcafé.

.
Geschreven door Ernst-Georg om 13:58 Reageer op dit bericht

Meer van Het bruidsboeket dat het beter wist

↑ Terug naar de berichten