Het bruidsboeket dat het beter wist
Moonlover
Kunst . Creativiteit, schoonheid en jij Het brutale blauw In mijn ogen Sterft aan overdaad Verbogen Het langzame hart Bestorven als Lang beantwoorde vragen Kan het zuiden niet zien Maar het duidelijk horen Zijn spitse muziek Die je met een lach onderspant Grift zijn levend profiel In deze verbijsterend geopende hand Uit de bundel "Romance" |
Verwachtingen
Toestanden, berekeningen, afrekeningen In dit leven Waar we sterren bewogen In haarspeldbochten Waar we mekaar schaamteloos Zochten Minnaars op drift In eigen vlees Verwachting hoog Gespannen Bevangen Door hoogte van vrees Zo jong als nieuw leven met de code van schoonheid beredeneerd onderbouwd Hierna In het leven Waar de maan draait via haar onzichtbare zijde Overbevolkt Met levende doden van door ons voor mekaar overtreden geboden Verwachtingen Waar zullen WIJ zijn Als de zee de dunne stof van aarde omhelst ? Gevangen door hoogte en vrees zo jong kinderlijk verlegen maar tenslotte te oud om nog wederkerig zelfmoord te plegen als was het een grapje beredeneerd onderbouwd en god, geopend knipmes in de hand Uit de bundel "Romance" |
Gisteren ....?
Gisteren Het naamloze woord Schommelt Tussen als monden Hermetische gesloten zinnen Met verlangen geslagen Te moe om betekenis Te dragen Gisteren kende nog onze Namen en geen einde Uit de bundel "Romance" |
Uit de bundel Romance
Jouw blik verdampt Op de inhoud van de woorden Die er strikt genomen Nog niet werd ingelegd Condenseert In lange langzame druppels Over luchtkamers van verbeelding Tot beeldige beelden Die met hun dromen De vliering Van mijn helder hunkerende honger Bewonen Tot een regendragende wolk Die haar indigo druppelt Boordevol jou en jij Woorden waarvan wij Strikt genomen De inhoud nog moeten dromen P.S. Ik laat jullie en veertiental dragen mijmeren en ga me wat revalideren in het Zuiden van de Europese Unie. Het liedje werd reeds gespeeld maar ik draag het hier nogmaals op aan een goede vriendin die tracht haar gedachten op nul te zetten. Keep smiling, sister, keep smiling. |
Romance - een bundel liefdes gedichten
|
Onbereikbaar Ogend In een gastvrije droom streel ik je haar met zuchtende vingers onder het getij van je wimpers ogen heldere vijvers die vragen Blijf Verdwijn ik uit je gezicht |
Keuzes !
|
Wonen in stille keuze van nachtblauw  PS: voor de roddelpers. Dit is een gedicht geen autobiografie! |
|
Iedereen zag haar zo maar staan . Haar blik walmt van vertrouwen Maar het licht heeft zij niet uitgevonden En ze besluit zich aan te kleden Op de rand van het daglicht Met haar schaduw onverschillig over de schouder geslagen Als een geleend boek Licht gekreukt en onuitgelezen Want al is ze met een dichter getrouwd Poëzie kan ze niet echt lezen Lezen kan ze helemaal niet Alleen zijn gelaat Gegroefd door de rommel van ongeboren poëzie Als het in het sterrenlicht langzaam uitdooft Leest ze Als zijn begeerte Tergend trage messen en vorken slijpt Die haar prikken als kleine spelden Ze rukt zijn gezicht naar zich toe Begraaft zich tussen de bruutste Van zijn gedachten Als in een sleepgewaad En likt zijn stoppelbaard die prikt als kleine intieme spelden Aaneengeklit Hij noemt haar mijn Cleopatra, mijn nimf En de rest van zijn woorden verstikken in de lentelucht waarin hij voor haar ijdele woorden flitsend samenbalt tot het rode kroontje rilt |
...
|
Limoges en zomergras ......... In zijn gedachten ontluiken luchtbellen bloeiende consonanten en opspattende woorden waarvan de oudste klinkers reeds hun betekenis verloren eeuwen voor hij hun inhoud met toegeknepen keel zachtjes in de kopjes van hun onbegrip en verachting goot in de eenvoud van een augustusnacht Kopjes door hem gekozen van het zuiverste porcelein gebrandschilderd met de intiemste van zijn gevoelens een circusballet zo onbereikbaar extravagant onbetrapbaar als een clandestiene forens reizend in de massa aan gereduceerd tarief naar de grootstad waar hij zijn akkers ploegde en in de dauw betrapt op een regenbui als enige éénpotige langpotige vogel langs de oever de barsten in zijn liefde bewaarde als kleinoden in de initialen van haar naam op de buik van het kopje zijn ziel gegrift in schijnschrift maar met standaardletters helemaal onderaan het ondertasje Toen ze hem hadden gedood in de eenvoud van een augustusnacht bleek dat hij glimlachte.. Oswiecim 28.08.1943 |
Nog snel een poëzieken nu het nog mogelijk is !
|
Plekken vol verleden In al je slaapvertrekken Dwaal ik schuldig Als afwezigen Al ben ik nooit weggegaan In al je namen Lees ik mijn eenzaamheid De moegevochten herinneringen De poëzie van vraagtekens Ik vertrek Opvliegend van natuur Met een brutale bek Als een traag orgasme Op je blote borsten Kleeft mijn adem Als ik terugkeer Opengevouwen zuigeling In uitbundig snikken Jij mijn ongeschonden Met je vlinderogen P.S. Ik heb een medley-ken in elkaar geprutst en het eerste liedje is voor een klein vogelken. |
Op zoek naar ....
|
Ernst stond op de voorplecht van de trailer toen ze voorbij het kleine eiland Seymour Norte vaarden op weg naar Puorto Villamil op het eiland Isabella, het grootste van de archipel. Zijn gedachten dwaalden af naar Anemoontje en Jelena en hij werd weer dichterlijk ontroerd en schreef volgend gedicht op de boord van de reling Pjotr las het gedicht en wendde zich tot Ernst. |