Eventjes lachen.

Vandaag is het alweer de laatste dag van de week, maar de zon heeft het laten afweten op de dag die naar haar is genoemd.  Zondag ook de dag waarop er weinig valt te vertellen op mijn blog.

Daarom dat ik het maar eens over een aktie ga hebben ingericht door radio Minerva de senioren zender bij uitstek.  Vorig jaar vierden we zijn 25ste verjaardag en begin dit jaar met de officiele luistercijfers hadden we een daggemiddelde van 54.670 luisteraars.  Zeker niet slecht voor een onafhankelijke radio.

Radio Minerva heeft besloten, om samen met zijn adverteerders en luisteraars een fietstocht te organiseren voor blinde passagiers en dit op 27 september 2008. Om dit te financieren is er vrijdag 23 mei een fietser met naam Ludo vertrokken naar Mira in Portugal.  Hij word begeleid door Louis als verzorger, de totale afstand is 2265 km.

De luisteraars kunnen Ludo sponseren door een bedrag van 2 euro per kilometer te storten op een rekening daarvoor geopend of als ze er eens eventjes tussenuit willen zijn, dan kan men het geld  persoonlijk in een collectebus komen steken in het minerva café.

Het Minerva café is gelegen op de wandeldijk 20 te Antwerpen linkeroever. Iedere morgen tussen 8 en 10 uur is er een speciaal programma met informatie, een verbinding met de volgwagen en een babbel over de streek waar  Ludo doorheen rijd.  De luisteraar krijgt ook een overzicht wat er in kas is gekomen. Dit was het voor vandaag, morgen krijgt u nog meerdere gegevens.

Deze ochtend geprofiteert van het mooie zonnige weder om verder te werken aan ons terras, er moest een nieuwe laag verf over de betonnen ballustrade  Aangezien ik nog voldoende overschot had van de verf uit de slaapkamer was dit geen onoverkomelijk probleem.

De blauwe kleur vond ik een beetje te donker maar aangezien er nog licht blauw van het plafond over was heb ik beide kleuren maar gemengd.  Dit was juist de kleur die mooi stond op ons terras en ook Anita was in de wolken met deze kleur.

Terwijl ik aan het terras werkte ging onze dame nog gauw naar de markt, want ik had zin in een gestoomde makreel en daar een bruine boterham bij.  Tergelijker tijd bracht ze van dat viskraam eveneens vissalade mee die is daar formidabel lekker, gewoon om duimen en vingers af te likken.  Ze moest ook nog in het kruidvat zijn voor enkele kleinigheden, toch zag ze nog de kans om voor het middaguur terug thuis te zijn.  Ik moet zeggen een geweldige prestatie want als ze bekenden ontmoet en begint te babbelen kan het laat worden.

Rond 13 uur was ik klaar met mijn werk, insgelijk mijn borstels uitgewassen want als ik dat niet dadelijk uitvoer heb ik kans dat ik mijn borstels kan weggooien.  Op dat gebied ben ik vergeetachtig en borstels zijn al niet meer zo goedkoop om ze zomaar in de vuilbak te kipperen.

Wat heb ik gesmult aan mijn makreel jongens, jongens wat was die lekker voor herhaling vatbaar zeker weten.  Eventjes rusten na het feestmaal, dan gebruik maken van het goede weer om een flinke wandeling te maken in het domein Vordenstein en enkele foto's te maken van de bloeiende rhodondendroms.

Jabe dabe doe en beschouw dit als een vreugdekreet geslaakt zoals onze legendarische vriend Fred Flintstone dat deed in het stenen tijdperk.  Zoals ik gisteren aankondigde zou ik een vreugdedans  doen als alles vlekkeloos zou verlopen en dat is ook gebeurt.  Inderdaad het kon werkelijk niet beter, geen enkel wolkje aan ons firmament vandaag.

Klokslag 10 uur stond de vrachtwagen van Pieters meubelen voor de deur en kort daarop verscheen eveneens de ladderlift van de firma DTM. Beide wagens moesten zich zo plaatsen dat het andere verkeer en zeker de autobussen van de Lijn door konden en dan kon het lossen beginnen.  Mijn schoonzoon was reeds vroeg bij ons, nadat hij de twee kleinsten aan de schoolpoort had afgezet.

Hij kwam helpen om het oude bed uit elkaar te halen, tevens moesten we plaats maken aan het venster om er de meubelonderdelen te kunnen aanpakken als de ladderlift ze omhoog bracht.    Het uitgebroken bed hebben we op het terras gezet want regen word er toch niet verwacht.  Een grote plastiek erover gespannen en klaar was Kees.

Om het kort te maken omstreeks 11 uur 30 stond heel de slaapkamer in elkaar, maar ja voor een stielman is dat natuurlijk maar een fluitje van een cent.  Hoeveel meubelen zullen ze zoal gemonteerd hebben in hun loopbaan, niet te schatten denk ik.

Voor 12 uur moest Danny terug weg want het was maar een halve dag school en de kindjes kwamen terug naar huis.  Na de middag was het de beurt aan Anita om erin te vliegen en dat deed ze met de nodige elegantie en ik had aangeboden om voor de avondmaaltijd te zorgen.  Het werd spaghetti Bolognaise maar zonder gemalen kaas want die was er niet meer in huis.

Ik moet zeggen de slaapkamer ziet er prachtig uit echt waar, die kan er vele jaren tegen en nu enkele dagen rustig aan en dan ons terras een goede beurt geven.  Dan kunnen we er van genieten als de warme dagen zullen komen. 

De dinsdag is weeral bijna teneinde en ik denk op weergebied dat we terug goed bezig zijn.  Hopelijk houden ze het hierboven een tijdje vol voor mij niet gelaten.

Hier in huis zijn we zeker goed bezig, vandaag heb ik defitief een punt gezet achter de slaapkamer renovatie.  Ge moogt het geloven of niet maar vandaag was het de lastigste dag van allemaal, ik voel mijn armen niet meer.  Maar als ze morgen om 10 uur de meubelen leveren en een tijdje later wanneer alles gemonteert is zal ik als het nog mogelijk is een vreugdedans doen.

Maar dan begint de lijdensweg van Anita, want dan moeten de klederen terug in de kleerkast gelegt worden.  Hoogst waarschijnlijk moeten er verschillende kledingstukken terug opgestreken worden, maar ze moet er de tijd maar voor nemen.  Parijs en Rome zijn ook niet op een dag gebouwd en Rome stond er dan, toen een stomme keizer Nero er dan de fik in stak alles brandde af.

Heden middag zaten Anita en ik te eten toen er voor de venster een hoogtewerker verscheen en dat was eventjes schrikken, je verwacht dat niet direkt op de tweede verdieping om iemand aan je venster te zien.  Alhoewel we wisten dat er twee vlaggenmasten moesten verdwijnen om morgen met de ladderlift de meubelen naar boven te krijgen, enfin dat is dan ook alweer inorde.

Normaal gezien kunnen die vlaggemasten zonder hoogtewerker verwijderd worden, maar boven aan de masten is een electriciteitkabel bevestigt die dient om het gemeentehuis voorlopig van electriciteit te voorzien tijdens de grote veranderingswerken en die moest los gemaakt worden.

Laten we duimen dat morgen alles goed verloopt en ik bij een volgende posting jullie goed nieuws kan verkondigen het zou een hele verademing zijn.  Nu ga ik in mijn luie zetel zitten om eventjes op mijn verhaal te komen.

Er is weer niet veel te melden enkel wat dagdagelijkse beslommeringen. Anita wat stof afdoen en ik alles gereed zetten om morgen de afwerking in de slaapkamer te doen en voor heden avond een programma gereed maken.

Om 13 uur moest ik met Anita eventjes naar de tandarts, maar dat had niet veel om het lijf en rond twee uur zijn we al terug thuis en kunnen we de inwendige mens versterken. Enkel het wekelijks bezoek aan het artiesten gala is in het water gevallen. Dit in het water vallen moet ge niet te letterlijk opnemen, dit is bij ons een gezegde.

Ik ben dan maar eens in ons foto albums geduikeld en heb enkele foto's klaar gemaakt om in het blog te zetten. Maar eerst een tasje thee met een zoetmondje verorberen, wat ben ik toch een lekkerbek. Moest maar zo lekker niet zijn.