Woensdag 12 augustus 09.

Bevestiging kan aan iemands leven een totaal nieuwe wending geven: meer geloof in zichzelf en meer vertrouwen in eigen talenten en vaardigheden. Hij kan veel verwezenlijken en word meteen een gelukkig mens. Spijtig genoeg worden velen pas in de bloemetjes gezet, wanneer ze met pensioen gaan. Anderen moeten op de verdiende waardering wachten tot lof op hun gedachtenisprentje is neergeschreven. Dat is alvast een schrale troost.

Valeer Deschacht.
Op stap naar een zin-rijker bestaan.

Ik moet eerlijk bekennen die regen van deze morgen heeft m’n terrasplanten goedgedaan, al hoewel het geen grote hoeveelheid was. In de late namiddag moest ik de buxusboompjes reeds water toevoegen, want in die grote kuipen was de regen nog niet helemaal doorgedrongen.

Na het middageten ben ik met Anita naar Vordenstein een wandeling gaan doen, de lucht was een beetje opgefrist en dan is het zalig wandelen in een bos. De lucht heeft dan zo’n speciale geur, gewoon zalig.

Het was langgeleden dat we de rode wandeling nog eens gedaan hadden. De eerste foto hieronder geeft een zicht op een dreef die in het najaar van 2008 opnieuw is aangeplant, nadat de oude bomen die allemaal ziek en oud waren gekapt waren. Zo te zien waren op enkele boompjes na al de nieuwe aanplant in leven.

Toen we de kruising van de nieuw aangeplante dreef voorbij waren en de rode wandeling verder volgden, kwamen we aan een stuk weg waar vele bruine slakken rondkropen en op de tweede foto heb ik er drie bruine slakken die bij elkaar  zaten kunnen fotograferen.  We moesten gewoon opletten waar we trapten of anders hadden we er wel enkele doorgetrapt en dat was nu niet de bedoeling, want ieder dier heeft zijn reden van bestaan.

Om de wandeling af te sluiten nog een bezoekje aan de mooie tuin van de Oranjerie en wat is er mooier dan een groot veld met veel kleurige dalhia’s en nu zijn ze misschien wel op z’n mooist en dan nog naar de vijver, om daar even te rusten op een bank en genieten van de rust en al het mooie rond ons heen.  Alleen het gekwaak van de kikkers misten we.  Op de vijver stonden nog enkele waterlelies te pronken in hun maagdelijk witte kleur, met geelachtig hartje..

Als je het mij vraagt, ideaal zomerweer. Niet te warm zoals donderdag laatstleden, maar volmaakt zomerweer. Ik heb zojuist enkele uurtjes op het terras doorgebracht, na ons middagmaal en echt het was perfect ben er zelf eventjes in ’t slaap gevallen. Maar dat was minder, ben gewoon wakker geworden van een stijve nek.

Mijn programma voor heden avond is reeds klaar al van voor de middag en dat had als reden dat ik tamelijk heel vroeg wakker was geworden. ’s Morgens heeft een mens de meeste inspiratie en werkelijk het heel vlotte goed, hopelijk bevalt het hedenavond de luisteraars ook. Want uiteindelijk is dat toch de bedoeling.

Anita gaat deze avond ook mee naar de radio dan kan ze nog een uurtje een terrasje doen en omstreeks negen uur de telefoon komen beantwoorden. Dat is voor mij altijd een stuk eenvoudiger, al hoewel ik normaal gesproken niet zoveel last heb van de oproepen. De mensen weten dat ik normaal de zondag alleen in de studio ben en dan telefoneren ze niet zo gemakkelijk of het moet werkelijk heel dringend zijn.

Ik ga de zaak hier maar afsluiten en jullie nog een fijne zondagavond wensen en tot een andere keer.

Hier ben ik terug, zo juist thuis gekomen met Anita van restaurantbezoek. Deze voormiddag stelde ik voor aan Anita om hedenavond eens bij de Chinees te eten en dat moet ik geen tweemaal vragen. Zoals gewoonlijk als we zin in een Chinees restaurantbezoek hebben, zijn we schuin over de deur in “Joy King “ op bezoek geweest. Ten eerste is het vlak bij de deur en moeten er niet voor in de auto stappen en ten tweede is het eten er zeer goed.

Anita had rond het middaguur een tafel voor twee personen besteld, want dat is in het weekeinde wel een must. Enfin we hebben er heerlijk gegeten, ons vrouwtje had gekozen voor witloof met gemalen langoustines met bami ( witloof is nu niet bepaald een Chinese specialiteit) maar ja ze lust dat graag en meestal is dat wat ze regelmatig besteld.

Mijn bestelling luidde, eerst een maïs kippenroomsoep en als hoofdgerecht Pekingeend met appelsiensaus en eveneens met bami. Daarna elk een koffie en voor mij een cognacje en dit om de gaatjes te laten vollopen. Nu hopen dat dit alles helemaal verteert is tegen dat we gaan slapen.

Morgenvroeg is het weer programma samenstellen, want het is alweer zondag en dan moet ik een programma van drie uur bij elkaar krijgen. Maar dat is me elke week gelukt, waarom morgenochtend niet.

Deze morgen was het wat grijsachtig toen we de draperieën aan de vensters openden, m’n eerste gedacht was dat word niet meer mooi vandaag. Gelukkig dat de weersvoorspellers er meer verstand van hebben dan ik, anders zouden we dikwijls met foute voorspellingen zitten, zoals in de tijd van Armand Pien.

Maar hij wist het toch altijd mooi te brengen en een noot humor was er altijd bij. Nu is het altijd wel tamelijk juist, maar toch zo oer saai gebracht. Maar ja nu krijgen ze van overal computer gegevens toegestuurd, die om de haverklap worden herzien als er ergens een verandering optreedt. Dat noemen ze de vooruitgang, maar een vrolijke noot zou toch moeten kunnen.

Van de mindere temperatuur gebruik makend, heb ik de terrasplantjes wat verzorgt. De uitgebloeide bloemen verwijdert en de planten voldoende water gegeven, want de buxusboompjes stonden er maar droogjes bij. Het kunstgras een goede stofzuig beurt gegeven, want de klimrozen maken veel bruine blaadjes en die begonnen af te vallen en dat is een vuil zicht.

Van al die bezigheden word een mens dorstig en toen alles klaar was ben ik een lekker bakje koffie gaan klaarmaken voor mij. Anita was naar de wekelijkse markt en dat kon wel even duren, maar hier misrekende ik me. Ik had amper water opgezet of ze stond daar ook, gelukkig had ik water genoeg in de snelkoker gedaan zodat ik voor haar ook een filtertje kon maken. Zo konden we gezellig samen van een tasje koffie genieten op ons terras, tot het tijd was om te middagmalen.

Die verdomde vrijdag toch, waarom moet die er nu alle weken bijkomen. Om de veertien dagen is dat ook wel genoeg zeker, maar ja het moet nu eenmaal gebeuren die wekelijkse schoonmaak en uiteindelijk is dat toch ook maar een karwei van een paar uurtjes. Vorige week hebben we het al wat lichter gehouden dus nu iets uitgebreider kuisen en alles in weer tiptop in orde.

Met tweeën is dat zo gebeurd en zo vuil wordt dat nu ook weer niet. We zijn uiteindelijk maar met z’n beide op ons appartement en na de middag nog even tot bij de Aldi geweest voor onze aankopen. Daarna konden we van ons terras genieten, want de temperatuur was al wat gezakt en het was goed te doen onder de zonnetent.

In de diepvries zat nog een halve kip en die hebben we hedenavond warm gemaakt en daarbij een slaatje met gebakken aardappeltjes en het was gelijk aan een koningsmaal. Met gegrilde kip kunnen ze me altijd verleiden en zodadelijk als ik dit gepost heb ga ik samen met Anita televisie kijken.

Gevat.

Tijdens een groot bal dat hij zelf had georganiseerd, raakte Napoleon in gesprek met een zeer rijke koopman.
-  U bent mevrouw Duprez?
-  Ja sire.
-  U bent zeer rijk, nietwaar?
-  Ja sire, antwoordde de dame, ik heb tien kinderen.
Napoleon begreep haar cynische antwoord en verwijderde zich.

Als de paarden en het vee
hun nek uitstrekken
en snuivend ademhalen,
zal het regenen.

Inderdaad het is geworden zoals ze voorspelde, drukkend warm, weinig of geen wind en zoals weerman Frank gisteren verklaarde het werd bakken en braden. Deze morgen zovlug mogelijk alles tegen één opengezet en dadelijk voor de zon kans kreeg om met haar stralen onze ruiten te verwarmen, de zonnetent helemaal afgelaten.

Gelukkig had de nacht wat afkoeling gebracht en duurde het eventjes voor de zon op volle kracht verwarmde. Gelukkig hadden we onze voorzorgen genomen en moesten we van heel de dag niet buiten komen als we er geen zin in hadden. Enkel over de deur bij de bakker een vers brood halen en dat was alles.

Buiten op het terras zitten was er na elf uur niet meer bij, want de zon was onverbiddelijk. Gelukkig konden we het in de living nog vrij koel houden met de schuifraam open en de ventilateur draaiende.

Hier in Schoten was de ozonconcentratie boven het alarmpeil en dat ondervind je wel aan de ademhaling als je iets extra wil doen. Hopelijk zakt de temperatuur wel een beetje, want we kunnen niet altijd uitstellen want de inwendige mens heeft ook z’n rechten en de voorraadkast moetgoed voorzien blijven.

Muggen komen op geurtjes en warmte af. Dat is ook de reden waarom sommige personen altijd gebeten worden en andere nooit. Om u te beschermen draagt u in de open lucht best lange kledij en gesloten schoeisel. Draagt u dunne kleding, smeer u dan ook in met een insectenwerend middel, want muggen prikken zonder probleem door dunne kleren heen.

De temperatuur begon al flink op te lopen deze middag en voor een wandeling wierpen we onze handdoek in de ring.  Maar toch wilde Anita even buiten en dus besliste wij beiden om dan de wagen even te nemen en een bezoek te brengen aan taverne Vijverhof om daar iets te drinken.

De auto stond in de garagebox en zodoende was hij zeker niet te warm om in te stappen en de taverne is toch gelegen in een bosrijk gebied.  Daar kan ik hem parkeren onder de bomen.  In elk geval was het er reuze fijn om iets te consumeren in de schaduw.

Dat was voor deze namiddag en gisteren zijn we naar het gemeentepark van Schoten geweest.  Want sinds de vijver aan het kasteel vernieuwd is waren Anita en ik er nog niet geweest.  Enkele maanden geleden hebben ze er al de vis afgeschept en in Schoten vaart weer uitgezet, om de vijver helemaal leeg te pompen en de vuile vieze brij af te voeren.  De wanden van de vijver zijn helemaal heraangelegd, enfin om kort te zijn, het is helemaal een nieuwe vijver.

Ook is er nieuwe vis opgezet en de eendjes hebben hun weg teruggevonden.  Maar één ding is er veranderd, men mag de eendjes en de vissen niet meer voederen om gezondheidsredenen.  Hier onder enkele foto’s van de vernieuwde vijver en een foto van de herten die een siësta houden.

In het terug naar huis gaan heb ik nog enkele foto’s genomen van de bebloemde straten in Schoten en die moeten dienen om in m’n fotoalbum te plaatsen hier bij seniorennet binnen enkele dagen en jullie mogen altijd een kijkje komen nemen.

We gaan weer enkele snik hete dagen tegemoet en dat zal dan alweer eindigen met zware onweders, met de nodige zware schade voor sommige mensen. Maar een echte mooie zomer hebben we toch nog niet gehad, alleen enkele warme dagen en dan gedonder.

Maar ja wat is een mooie zomer, we zouden het eens op “Google” kunnen op zoeken. Maar ieder heeft daar z’n eigen mening over en nu ga ik eens mijn eigen versie van een prachtige zomer geven. Enkele weken zonnig weer met als maximum 25 à 26 graden met als afkoeling enkele nachten in die periode met wat neerslag (goed voor de landbouw) en dan terug de zon overdag. Ik weet het dat is zuiver utopie, maar een lichte afwijking wil ik ook nog toestaan.

Deze morgen kort na zes uur moest Anita voor een dringende boodschap even het bed uit en van die gelegenheid heeft ze de terrasdeuren reeds opengezet. Toen was het nog aangenaam fris, want vanaf de zon opkomt hebben wij ze reeds op de achterkant van het appartement staan en toen ik rond acht uur opstond liet ik de zonnetent naar beneden. Dan blijft de zon van de ruiten en dat scheelt een slok op de borrel.

Als het te warm wordt zet ik van voren de schuif raam op een grote kier, voor een goede luchtcirculatie en laat het dan maar warm worden.

Nu moet ik in de tijd terug, namelijk naar zondagmiddag. Toen was er in de feesttent van radio Minerva het optreden van Jacques Raymond en zijn vrouwtje Ingriani en ook dat van Rod Sainclair. Maar die moest vervangen worden wegens ziekte en uiteindelijk was het PC Brown die de zieke Rod zou vervangen.

Wegens een sportactiviteit was de Waaslandtunnel tot half twee voor alle verkeer gesloten, dat maakte dat vele mensen na het openen van de tunnel op de rechteroever in de file kwamen te zitten en bij het begin van de zangnamiddag nog vele mensen niet aanwezig waren. Zo ook het echtpaar Jacques en Ingriani Raymond en dat leverde een probleem op want zij zouden de show openen.

Gelukkig was PC Brown er wel en konden we met een kwartier retard van start gaan en om het kort te maken het werd een namiddag om duimen en vingers af te likken. Tegen half drie waren de meeste mensen dan toch in de feesttent geraakt en was er veel ambiance en rond zes uur was de show teneinde. Normaal werd het einde voor zien te vijf uur, maar PC Brown bracht twee optredens daarom dat het iets uit de hand liep.

Toen kwam mijn probleem boven water, ik moest zeker tegen kwart voor acht terug op Linkeroever zijn voor m’n programma en ik had m’n koffer met cd’s niet bij. Dan maar vlug de wagen in en op weg naar Schoten om het te gaan halen. Gelukkig geen druk verkeer meer en thuis vlug een boterham tussen de kiezen en terug naar het Sint Anneke. Om acht uur na de reclame kon ik rustig van start gaan met het Boeketje.

Hier onder enkele foto’s van het gebeuren.

Boer Charel ligt op sterven. Zijn vrouw en zus zijn bij zijn sterfbed aanwezig. op een bepaald ogenblik zegt zijn zus:
_  Ik denk dat het ogenblik aangebroken is om mijnheer pastoor op te bellen.
Even later is de pastoor er.
-  Hoe gaat het met de Charel? vraagt hij.
-  Ga maar eens kijken, zegt Charel zijn vrouw, hij ligt in de voorkamer. De pastoor gaat kijken en komt direct terug.
-  Het gaat niet goed met Charel, zegt hij, ik zal hem het heilig oliesel moeten toedienen. Heb je kaarsen en wijwater in huis en palm?
Waarop de vrouw van boer Charel antwoordt:
-  Neen alleen Jupeler en Maes.

Vandaag moest ik aan iets beginnen, dat ik liefst op de zondagmorgen doe. Bij de trouwe lezers van dit blog zal al wel een belletje beginnen rinkelen. Omdat wij morgen kort na de middag in de feesttent van radio Minerva moeten zijn, ben ik verplicht al vandaag aan de samenstelling van het programma voor morgen te beginnen. Zodat ik zeker op tijd klaar ben met het hele programma.

Normaal doe ik dat niet graag een dag vooraf, vraag me nu niet waarom want een zinnig antwoord heb ik daarvoor niet. Het enige dat ik hierover kan zeggen is dat ik zelf vind dat het programma niet zo goed is als bij een normale manier van samenstellen, wat natuurlijk dikke zever is. Enfin ik ben reeds over de helft van het programma en morgenvroeg volgt de rest.

Morgen hebben we een optreden van Jacques Raymond en z’n vrouwtje Ingriani en dan was er eerst een optreden voorzien van Rod Sainclair, maar deze man heeft forfait moeten geven wegens ziekte. Morgenmiddag wordt hij vervangen door PC Brown, dit is zeker geen kwaliteitsvermindering, want deze zanger heeft reeds meerdere malen met succes opgetreden in het artiestengala.

Door her feit dat Anita graag aanwezig zou zijn op dit optreden van morgen zondag, heb ik andere maatregelen moeten treffen om ’s avonds toch op de radio aanwezig te kunnen zijn in de studio. Ik zal er zeker niet van sterven, als niet alles naar mijn zin gaat.

Maandag eerstkomende hebben we dan weer een aflevering van het artiestengala tussen drie en zes uur in zaal Den Bart Sint Bartholomeusstraat te Merksem, maar meer hierover in een andere posting want nu houd ik het voor bekeken. Morgen nog een prettige dag voor jullie en de weersvoorspelling is niet zo denderend, maar ze kunnen verkeerd zijn ook hopelijk.

Dokter:  Wat? U rookt en drinkt niet? Dat is jammer. Als u rookte en dronk, kon ik u, door een streng verbod daarvan, snel van uw klachten afhelpen.

-------------------------------------

-  Ik heb gehoord dat u zich hebt voorgenomen om in het huwelijksbootje te stappen? Is het een goede partij?
-  Daar zijn onze families het nog niet over eens.

Het eerste wat ik deze morgen presteerde, een vers brood halen bij bakker De Keersmacker. Ondanks we maar met z’n tweetjes zijn, halen we steeds een groot lang brood en vriezen telkens wat we die dag niet opeten in. Dan hebben we steeds lekker vers brood, want als je te lang wacht wordt het maar droog en dat is niet het van het.

Na de huishoudkarweitjes in de voormiddag, leek het wel goed weer om na de middagmaaltijd een goede wandeling te maken. Maar ja naar waar, want we waren niet van plan om een grote rit te maken en Anita besliste om naar het park van Brasschaat te gaan. Zo gezegd zo gedaan en we parkeerde de wagen op de parking van de zwemdok. Vandaar uit kun je een mooie wandeling langsheen de kronkelende Laarsebeek. Deze wandeling hebben we al eens gedaan in het voorjaar en nu alles mooi in het groen getooid is, valt het stukken beter mee.

Ik heb er deze keer geen foto’s van gemaakt, want dit heb ik de vorige maal reeds gedaan en toen was er meer water in de beek. Toen stroomde het water veel harder langs de kunstmatige stroomversnellingen, dit is niet alleen visueel mooier maar ook het geruis was vandaag praktisch niet te horen. Dit is de eerste keer dat ik de beek gezien heb met zo weinig water, ongelofelijk.

In het terug wandelen zijn we nog iets gaan drinken in het botenhuisje, waarvan een drankgelegenheid is gemaakt. Maar je zult het misschien niet geloven, wij zijn er moeten gaan lopen vanwege een wespenplaag. Gewoon niet te blijven zitten op het terras, hoe is het mogelijk zulk een klein beestje die volwassen mensen kunnen verjagen.

Gisteren voormiddag ben ik dan toch bij de kapper terecht gekomen, want ik had jullie reeds gemeld dat hij vanaf 31 juli voor veertien dagen in verlof vertrok. Uiteindelijk zijn m’n pluimen toch gekortwiekt en dat is het voornaamste dat telt. Want er nog veertien dagen erbij dat was wat te lang om nog te wachten. Laat het nu maar warm worden, het is lekker kort in m’n nek en dat voelt fris aan.

Vandaag was het de beurt aan Anita om bij haar kapper op bezoek te gaan, maar zij gaat op afspraak en om half tien moest ze er zijn. Maar ja als ze om vijf minuutjes voor tijd doorgaat is ze nog royaal op tijd daar, haar kapper is maar vijf huizen verder. Bij haar moesten de puntjes van het haar bij gesneden worden en de vrouwelijke bezoekers van dit blog kennen deze uitdrukking wel. Daarbij nog een kleurspoeling en om kwart voor elf was ze terug thuis.

Een vrouw is toch iets eigenaardigs hé, ze komen thuis van de kapper en het eerste wat ze doen is in de badkamer verdwijnen om te zien hoe het gedaan is. Terwijl ze meer dan een uur bij de kapper in de spiegel heeft kunnen zien hoe het evolueerde. Dat is nu het raadselachtige aan een vrouwelijk wezen en dat weten wij mannen en dat aanvaarden we met de glimlach.

Na thuiskomst waren we beide binnen het half uur terug weg, want Anita moest nog naar het shoppingscenter. Ze had van de week weer een interessante aanbieding gekregen en dat moest ze met haar eigen ogen zien, wat zeggen jullie typisch vrouwelijk. Dat zijn jullie woorden, niet de mijne ik wil geen ambras in m’n huis.

Dat was onze actieve donderdag en natuurlijk hebben we de inwendige mens ook tevreden gesteld en hebben een snak gaan eten in de eetgelegenheid “ El Plaza “ een zaak waar we elke keer als we in Wijnegem gaan shoppen, iets gaan eten of gewoon weg iets te drinken bestellen.

Karate: Japanse gevechtsport.

Net als in karaoke betekent "kara" ook in karate simpelweg 'leeg'. De laatste lettergreep van het woord "te" betekent 'hand'. Bij karate vecht je niet met een mes, zwaard, knuppel of pistool, maar met je lege hand.