Woensdag 21 oktober 09.

Twee dieren ontmoeten elkaar tijdens hun ochtendwandeling en slaan een praatje.
-  Wat voor een dier ben jij? vraagt de ene.
-  Ik ben een wolfshond.
-  Een wolfshond? Wat een rare combinatie. Hoe komt zoiets tot stand?
-  Ik zal het je uitleggen. Mijn moeder is een hond en mijn vader een wolf. En wat ben jij?
-  Euh,...een neushoornkever...

Tijdens het wandelen kwamen we in een klein straatje dat uitkwam op de grote markt en daar zagen twee in het oog springende uitstalramen. Het eerste was een winkel die reeds kerstversieringen aan het publiek toonde. Het was wel heel speciaal en het was afkomstig uit Duitsland. Eigenlijk was het een dubbele etalage, maar het tweede was nog niet helemaal klaar.

Naast deze winkel bevond zich een snoep winkel, maar allemaal zo mooi uitgestald dat het een foto waard was en voor de rest bevonden zich in dat straatje enkel maar etalages van kantwinkels.

Toen ik me omdraaide zag ik juist dat Anita een geldstuk in de schaal van de straatmuzikant wierp. Met op de achtergrond de uitstalraam van een kantwinkeltje. Maar ja dat is typisch Brugs.

Woensdag laatstleden waren we op uitstap in Brugge, voor meer informatie kijk in de archieven langs de rechterkant van dit blog. De zes hieronder vertoonde foto’s zijn uit zes invalshoeken genomen opnames van een fantastisch mooie fontein. Ze staat op die grote plein ’t Zand bijna recht tegenover de haltes waar de streekbussen aankomen. Langs één kant van de plein liggen de drankgelegenheden met hun terrassen zij aan zij.

Onze buren.

Je schrift is Latijns,
je cijfers zijn Arabisch,
je democratie is Grieks,
je wagen is Duits,
je stereoketen is Japans,
je pizza is Italiaans,
je koffie is Braziliaans,
je sinterklaas is Turks,
je vakanties zijn Spaans,
je wijn is Frans,
je kaas is Hollands,
je geliefkoosd restaurant is Thais,
je cola is Amerikaans,
je tapijt is Perzisch,
je christus is Joods,
je dromen zijn Exotisch.
Alleen je buur is vreemdeling.

Auteur is onbekend.

Geloof.

De pastoor was het verschil aan het uitleggen tussen zekerheid en geloof.
-  Op de eerste rij, zei hij, ziet u mijnheer Heymans met zijn echtgenote en hun drie kinderen. Zij weet dat het haar kinderen zijn. Dat is zekerheid. Hij vertrouwt erop dat het zijn kinderen. Dat is geloof. 

Ziekendag.

Zij die zorgen en verplegen
zijn voor ons een grote zegen.
Zorgen, thuis of eerder waar,
is een liefdevol gebaar.

Goudkorrel.

Plant jouw blik in mijn blik.
Dan gloort voor ons beide
een toekomst
waar geen hindernis
beletsel voor vrede kan zijn
en ontij slechts voorbode
van zonneschijn is

Joris Leuridan.

Bij de handelaar in tweedehandswagens:
-  Wat krijg ik nog voor deze wagen?
-  Is hij volgetankt?
-----------

Een dokter wist geen goed woord te vertellen over advokaten.
-  Waarom bent u zo tegen ons beroep? vroeg een advokaat hem tenslotte.
-  Geef toe dat jullie beroep nu niet bepaald engeltjes maakt van de mensen.
-  De klopt, zei de advokaat, dat is het voorrecht van u.

Gisteren was het weer motoren draaidag in het museum Stampe en Vertongen aan de luchthaven Deurne. Dit gebeurd twee maal per jaar, eenmaal in het voorjaar en eenmaal in het najaar. Dat betekend dat de oude vliegtuigen uit het museum ruimte worden getrokken en op de tarmac geplaatst. Daar worden ze een voor een gestart om ze een tijdje te laten draaien. In de lente worden de vliegwaardige in de lucht gebracht door ervaren piloten en dat is de moeite waard om dat te kunnen zien.

Ik heb dit al driemaal meegemaakt maar gisteren heb ik forfait moeten geven omdat ik in Blankenberge was en eerst laat terug huiswaarts ben gegaan. Maar toch wil ik jullie even wat foto’s laten zien die getrokken waren in betere weersomstandigheden in de lente van dit jaar. Zeker de moeite waard om dit eens meegemaakt te hebben.