Terra.HumorWoensdag 28 oktober 09.
Vandaag hebben de wolken de kuststreek ook verlaten en stond het zonnetje er reeds van deze morgen te pronken aan de hemel, maar spijtig genoeg konden we deze morgen niet buiten. Zoals ik gisteren reeds gemeld had zijn Anita en ik reeds aan de opkuis begonnen, want ons verlof eindigd zaterdag.Met een lach.Een vrouw zit met haar baby op de trein. Voor haar neemt een oudere man plaats. Na een tijdje spreidt de vrouw een doek naast zich uit en legt de baby erop om hem te verschonen. De baby heeft echter niet veel in de pamper gedeponeerd en de medereiziger merkt dat op.
- Ja, maar, ik wil dat de baby altijd een propere pamper aanheeft, antwoordt de vrouw.
- Tja, zegt de man, maar ik vind het toch de moeite niet. Op die zak staat toch niet voor niets: 'Van 4 tot 9 kilogram'?
Dinsdag 27 oktober 09.Zondag 25 oktober 09.
Toen we gisteren namiddag vanuit Blankenberge huiswaarts keerden, zijn we even onze koelkast tafelmodel gaan bestellen. Zoals ik al in een vorige posting meldde was de onze vorige week gesneuveld en toen we die zaterdag thuis kwamen brandde alleen het lampje nog maar de thermostaat deed het niet meer.
Het kiezen van een nieuwe was vlug geklonken en dinsdag 3 november wordt ze al geleverd. Dat had al vlugger gekund maar ja volgende week zijn we nog niet thuis. Dan vlug naar huis want gisteren avond moesten we om acht uur in zaal forum zijn voor een optreden van Gunther Neefs. Het voorprogramma werd gedaan door de Schotense Strangers, een groep waar ik nog nooit van gehoord had. Voor alles is er een eerste keer.
De zaal was volledig uitverkocht, kan ook moeilijk anders, rekening houdend met de bekendheid van Gunther Neefs. Enfin kort samengevat het was een mooie avond, zelfs het voorprogramma was redelijk goed. Al hoe wel het toch gewaagd is om een carrière op te bouwen met het oeuvre van de legendarische Antwerpse Strangers.
In elk geval ik vond ze niet slecht en afkeuren is altijd gemakkelijk. Rond half twaalf waren we weer thuis en nog een lekker bakje koffie voor het slapen gaan en nog wat nakaarten. Voor aleer in bed te gaan eerst de wekker een uurtje teruggedraaid, van zomertijd naar wintertijd. Want als ik dat niet deed was de kans groot dat ik een uur te vroeg uit bed zou zijn en dat is voor niets nodig.
Deze morgen terug m’n programma gemaakt, want nu m’n stembanden terug normaal zijn moet ik hedenavond m’n uitzending bij radio Minerva gaan doen. Hopelijk krijg ik niet teveel negatieve reacties, maar dat denk ik niet. Tot later want ik ga er mee stoppen, geen inspiratie meer dat komt zeker met die wintertijd.
Zaterdag 24 oktober 09.
Amaai wat een zielig triestig ontwaken deze morgen, de straten kletsnat en bij het licht worden een donkere zwaar bewolkte hemel. Echt het weer om zonder bezwaren voor het weekeinde naar huis te rijden en dan hopen dat we maandagavond het ideale weer kunnen mee terug brengen naar de kust.Vrijdag 23 oktober 09.Donderdag 22 oktober 09.
Dit zijn de laatste foto's van ons bezoek aan Brugge Die Schone.
Donderdag 22 oktober 09.Treinconducteur Charles ziet een vrouw die met één handschoen in de hand, koortsachtig aan het zoeken is in de wachtzaal van het station van Bouwel.
- Hebt u een handschoen verloren, mevrouw? vraagt Charles, die zeer hulpvaardig is.
- Neen, antwoordt de vrouw, ik heb er één gevonden en nu zou ik graag de andere vinden.
------------------------------------------
- Zeg Els, ik heb groot nieuws. Ik ga me verloven met....raad eens!
- Tja, hoe kan ik dat weten?
- Wel, dan zal ik het zelf maar zeggen, met Karl, m'n buurjongen.
- Met Karl? O, proficiat zeg! Dat is één van de liefste jongens die ik ooit de bons heb gegeven.
Woensdag 21 oktober 09.
Deze morgen bij het opstaan constateerde ik dat er een duidelijke verbetering van mijn ademhaling was en dat stemde me heel tevreden. M'n medicijnen nu nog goed verder innemen en bij het einde van de week ben ik weer de oude. Zonder echter een speciale nadruk te leggen op dat woord oude, gewoon zeggen terug zoals ik was voor die mottige verkoudheid mij teisterde.
Anita en ik hebben eens lekker lang getafeld, vooraleer we aan de afwas zijn begonnen en lekker geluisterd naar radio Minerva langs het internet. Kan toch lekker ontspannend zijn eens wat babbelen over koetjes en kalfjes, hoe noemen ze dat nu weer " alles kan, niets moet en alles moet kunnen". Tot ik er aan dacht dat ik nog naar de bakker moest om een brood, want de bakker hier in de buurt is vlug uitverkocht met zijn brood of hij bakt niet genoeg.
Uiteindelijk is de afwas dan ook gedaan geraakt en na het middag eten hebben we de kusttram genomen en een ritje naar Oostende gemaakt. Ik had me goed warm aangekleed, maar oh!wee het was helemaal niet koud buiten en op de tram daar was het helemaal om te bakken. De tram was helemaal goed vol, want ik denk dat iedereen zowat het zelfde gedacht hadden als wij.
Het was er gezellig wandelen en enkele fotootjes genomen. Die moet ik nog op de computer zetten maar dat is voor later op de avond of voor morgen, die opnames gaan zeker niet lopen van m'n fototoestel. Na nog een pintje te zijn gaan drinken, hebben we de tram teruggenomen en waren terug in ons appartement omstreeks half zes.
Nu houden we het rustig, een beetje bloggen en ook later wat naar de televisie kijken. Zo zal de avond weer heel vlug voorbij zijn.
Nog een drietal foto's van onze Bruggewandeling
Ochtend humorTwee dieren ontmoeten elkaar tijdens hun ochtendwandeling en slaan een praatje.
- Wat voor een dier ben jij? vraagt de ene.
- Ik ben een wolfshond.
- Een wolfshond? Wat een rare combinatie. Hoe komt zoiets tot stand?
- Ik zal het je uitleggen. Mijn moeder is een hond en mijn vader een wolf. En wat ben jij?
- Euh,...een neushoornkever...
Dinsdag 20 oktober 09.Zondag 18 oktober 09.
Ik dacht gisterenavond dat ik met een nachtje slapen er wel terug bovenop zou zijn gekomen, maar niets is minder waar in tegendeel. Deze morgen voelde ik me nog beroerder, ik heb er nog keelpijn bij gekregen en de hoest zit vast. Dat word morgen dokter gaan en medicijnen laten voorschrijven. We hebben nog veertien dagen verlof te doen en hoop dat ik niet nog enkele dagen er van moet binnen blijven.
Voor m’n uitzendingen op Minerva heb ik ook forfait moeten geven zowel voor vandaag als voor de uitzending van morgenavond. De luisteraars zullen niet weten wat er staat te gebeuren, want zo dikwijls is dat nog niet voorgevallen. Maar niemand is immuun voor ziektes, maar met verstopte luchtwegen en een rauwe stem dat is niet te doen.
Inentingen tegen griep wil nog niet zeggen dat ge geen verkoudheid kunt krijgen, gelukkig gebeurt het niet veel bij mij. In elk geval morgenavond rond zes uur zou ik toch graag op weg zijn naar de kust. Eens ik bij de dokter geweest ben en al eens van m’n medicijnen heb ingenomen moet me dat toch lukken.
Deze namiddag nog een oude film gezien met Doris Day in de hoofdrol, dat waren vroeger toch mooie filmen en dat doet goed dat je er nog eens terug kunt van genieten. Ik bedoel niet dat er nu geen goede acteurs meer zijn, verre van, maar tegenwoordig zijn de films vol geweld scènes en liters bloed moet er bloeien. Enfin ik heb er van genoten en nog eens goed mee kunnen lachen, al was dat soms wat moeilijk met die verkoudheid.
Brugge uitstap 14-09-09.
Tijdens het wandelen kwamen we in een klein straatje dat uitkwam op de grote markt en daar zagen twee in het oog springende uitstalramen. Het eerste was een winkel die reeds kerstversieringen aan het publiek toonde. Het was wel heel speciaal en het was afkomstig uit Duitsland. Eigenlijk was het een dubbele etalage, maar het tweede was nog niet helemaal klaar.
Naast deze winkel bevond zich een snoep winkel, maar allemaal zo mooi uitgestald dat het een foto waard was en voor de rest bevonden zich in dat straatje enkel maar etalages van kantwinkels.
Toen ik me omdraaide zag ik juist dat Anita een geldstuk in de schaal van de straatmuzikant wierp. Met op de achtergrond de uitstalraam van een kantwinkeltje. Maar ja dat is typisch Brugs.
zaterdag 17 oktober 09.
We zijn voor het weekeinde weer thuis, enfin eigenlijk is het voor zondag en maandag dat we huiswaarts zijn gekeerd. Deze morgen ben ik met Anita nog een korte wandeling gaan maken, maar oh wee wat was het nog veel wind aan de kunst en het was daarbij nog tamelijk koud ook. We hebben er niet veel van terecht gebracht en uiteindelijk zaten we vlug in de kroeg.
Eerlijkheidshalve moet ik er aan toevoegen dat ik me niet al te best voel, een kleine verkoudheid speelt me parten en de adem wil niet goed mee. Ik hoop er vlug bovenop te zijn en straks voor het slapen gaan een warme thee met een Sedergine opgelost in wat water en dan diep onder het dekens een beetje zweten.
Zo lang het de Mexicaanse griep maar niet is, voor de rest komen we er wel door, ben er nog ene van net voor de tweede wereldoorlog. Mijn grootmoeder zaliger zij altijd tegen me als ik eens ziek was per toeval: jullie kinderen van uit de mobilisatie zijn gedriegt in plaats van genaaid. Voor een kind was dit wel een moeilijke uitdrukking, maar later als je er aan terug denkt begrijp je die uitdrukking beter.
Ik denk dat ik maar eens vroeg ga slapen, want het gaat me toch niet zo goed af, dan kun je het maar beter voor bekeken houden. Morgen nog een fijne zondag en voor de inwoners van Antwerpen ook een goede volksraadpleging voor of tegen de Lange Wapper.
Brugge uitstap 14-09-09.
Woensdag laatstleden waren we op uitstap in Brugge, voor meer informatie kijk in de archieven langs de rechterkant van dit blog. De zes hieronder vertoonde foto’s zijn uit zes invalshoeken genomen opnames van een fantastisch mooie fontein. Ze staat op die grote plein ’t Zand bijna recht tegenover de haltes waar de streekbussen aankomen. Langs één kant van de plein liggen de drankgelegenheden met hun terrassen zij aan zij.
Vrijdag 16 oktober 09.
Ik moet toegeven deze week was niet van de slechtste, gisteren was het zonnig met wat bewolking en tijdens onze strandwandeling van de ene pier naar de andere was er wel wat wind. Voor we aan de wandeling begonnen was ik nog eerst naar de krantenwinkel geweest. Toen ik terug was heb ik m'n dikke trui uitgetrokken want ik vond het te warm. Anita maakte nog bezwaar en dacht dat ik er spijt van zou krijgen als we op het strand waren. Maar dat was niet het geval, in het eerste gedeelte van de wandeling hadden we wind op kop, maar tijdens het terug keren was het zalig en het gekabbel van de golven geeft zoiets rustgevend.Vrijdag 16 oktober 09. vervolg
Als je bezig bent dan vliegt die tijd toch geweldig, want nadat Anita het stof had afgedaan en ik met de stofzuiger had rondgereden. Want je kan het toch moeilijk een hele maand niets uitrichten op een gehuurt appartement, was het ondertussen al ruim over twaalf uur en stilaan etenstijd.Vrijdag 16 oktober 09.Onze buren.
Je schrift is Latijns,
je cijfers zijn Arabisch,
je democratie is Grieks,
je wagen is Duits,
je stereoketen is Japans,
je pizza is Italiaans,
je koffie is Braziliaans,
je sinterklaas is Turks,
je vakanties zijn Spaans,
je wijn is Frans,
je kaas is Hollands,
je geliefkoosd restaurant is Thais,
je cola is Amerikaans,
je tapijt is Perzisch,
je christus is Joods,
je dromen zijn Exotisch.
Alleen je buur is vreemdeling.
Auteur is onbekend.