Dinsdag 8 december 09.

Misschien dat de jonge mensen uit Blankenberge de Pekstraat niet kennen, want eigenlijk heet ze Parkstraat. Maar vroeger noemde men ze Pekstraat omdat het de eerste straat in Blankenberge was die met asfalt overgoten werd, maar toen noemden men dat nog pek.

Deze straat was volgebouwd met typische vissershuisjes, maar in het moderne Blankenberge werden ze met de tijd allemaal gerenoveerd. Zie op de foto’s hieronder en let op de speciale straatverlichting. Nu is dat elektriciteit, maar vroeger waren dat verlichtingspalen met gaslicht.

De pek werd er na vele jaren terug afgebrand en terug met kasseien belegd. Er is geen doorgaand verkeer mogelijk enkel plaatselijk verkeer en van vissers is er al lang geen sprake van.

De ‘Paravang’ afgeleid van het Franse woord voor windscherm, is zonder meer één van de bekendste plekjes van Blankeberge. De stijlvolle constructie uit de Belle-Epoque periode is een stille getuige van het mondaine badtoerisme dat er in het begin van de 20^e eeuw (1908) furore maakte. Even de ogen sluiten en je ziet de dames en heren van toen zo weer flaneren.

Het is er trouwens nog steeds overheerlijk vertoeven en genieten van het zicht op de haven en het Leopoldpark.

Paar jaren geleden is ‘de Paravang’ volledig gerenoveerd.

De gemeente Schoten staat bekend als een groene en bloemengemeente. Heel het centrum is dan mooi met bloemen getooid, daarvoor hebben ze speciale bloembakken gemetseld in de voornaamste straten. Ook in de Paalstraat, de winkelstraat bij uitstek hebben ze speciaal ontworpen bloemkorven rond de openbare verlichtingspalen. De bloemen worden in de zomermaanden minstens tweemaal per week gegoten door de groendienst.

De rotonden die de gemeente rijk is,zijn in de zomer en het voor en najaar ware pareltjes van een combinatie van groen en bloemen. Het is mooi wonen in de parel der voor kempen.

Ik ben deze morgen met hevige rugpijn opgestaan en na het innemen van twee bruis tabletten tegen de pijn is deze alleen wat vermindert maar niet helemaal verdwenen. De vochtige en klammige lucht zal er wel voor veel inzitten zeker. Voor ik ga slapen zal ik m’n rug even laten in pappen door Anita en hopen dat het morgen terug beter is.

Vandaag hadden we niet veel te doen, enkel even naar den Aldi rijden voor wat winkelwaar, maar aangezien dat we volgende week vier dagen van huis zijn moesten we niet veel hebben. Van drinken waren we nog goed voorzien en dat zijn artikelen die kunnen doorwegen in een netzak.

De rest van de dag zijn we maar lekker thuis gebleven. Gisterenavond hebben we goed werk geleverd om alle drukwerk voor radio Minerva postklaar te maken. Er hadden zich 22 medewerkers gemeld om een handje te helpen en rond kwart voor tien was de klus geklaard. We werden onthaald op een vol au vent met frieten en drinken naar keus.

Tijdens het werk kwam Maria nog regelmatig vragen wat we wilden drinken en de sfeer was gezellig en er werd regelmatig duchtig gelachen. De onderwerpen waren uit eenlopend, met natuurlijk radio en muziek als hoofd onderwerp, hoe kan het ook anders.

De vooruitzichten op weersverbetering zit er zo dadelijk niet in het verschiet. We zullen er moeten meeleven. Tijdens de week van de senioren had de radio een ereledenslag gedaan, als je die week erelid werd van radio Minerva kreeg je boven over het gebruikelijke geschenk, nog een fles Cava.

De flessen kunnen natuurlijk niet door de postbode besteld worden en dus werd er weer een beroep gedaan op de medewerkers. Voor morgen staat me een fles te wachten om naar de eigenaar gebracht te worden. Bij een dame uit Brasschaat moet ik de fles gaan afleveren en hoop dat deze dame nog veel luistergenot mag beleven aan de uitzendingen van radio Minerva.

Toen deze foto's in Middelburg genomen zijn, was het nog volop zomer. Deze opnames dienen enkel om even de depressie's te vergeten en dromen van hoge drukgebieden met zon in overvloed. 

De stier is het sterrenbeeld dat nu aan de sterrenhemel de overgang van de herfst naar de winter aankondigt. De helderste ster is Aldebaran, een opvallende oranjerode ster in de kop van de aanstormende stier. Aldebaran is een rode reus die 140 keer meer licht uitstraalt dan de zon. Hij staat op 65 lichtjaar van hier. De tweede wereld oorlog woedde nog volop op de aarde, toen het licht van deze ster vertrok, dat hier nu eindelijk aankomt.

Iets ten noordwesten(rechtsboven) van Aldenbaran staat een merkwaardig ‘wolkje’ sterren. Dit zijn de plejaden, een betrekkelijk jonge groep van sterren die gezamenlijk ontstaan zijn, niet meer dan 100 miljoen jaren geleden. Het groepje wordt het zeven gesternte genoemd, hoewel de meeste mensen slechts zes sterren met het blote oog kunnen onderscheiden. Door een verrekijker of telescoop zijn er veel meersterren te zien. Het geheel biedt een feeërieke aanblik. Tussen de sterren hangen nog restante van ijle nevels van gas en stof waaruit destijds de sterren geboren zijn en die nu het licht ervan weer kaatsen.

Gerard Bodifée voor ‘De Druivelaar’ 2009

Geen probleem.

Lerares:  Jullie zijn zo luidruchtig dat ik mezelf niet eens kan horen spreken.
Leerling:  o, dat geeft niet, juffrouw, u mist niets.

----------------------------

Groot licht.

-  Wat is licht, Thibault?
-  Iets wat je kan zien, meester
-  Wat is dat nu voor een antwoord!
Mij kun je ook zien en ik ben toch geen...Waarom lach je, kwajongen?

-----------------------------------

Waarom?

Dokter:  wat je nodig hebt, is zon en frisse lucht.
Patiënt:  Waarom? Ik ben niet eens getrouwd. 

Helaas was de zon niet meer van de partij vandaag, we zullen geen wandeling in de zon moeten doen zoals gisteren. Deze morgen hadden we niet veel te doen, maar na de middag tegen half twee moest Anita naar de kinesiste. We waren van plan om met de wagen te gaan, maar toen het ophield met regen zijn we van gedacht veranderd.

Wij zijn dan maar te voet gegaan en dan waren onze beenslieren weer in beweging en dat is altijd goed voor de bloed doorstroming. Te voet is het een kwartiertje gaan en eigenlijk te moeite niet om de auto uit de garage te halen. Terwijl Anita bij de kinesite binnen was ben ik een kerstpalm gaan drinken in Taverne Salamander en ze zou me wel komen oppikken. Uiteindelijk zijn we zonder regenscherm droog thuis gekomen.

Ik wil nog eens terug komen op de dag van gisteren, toen we naar het park van Schoten zijn gewandeld.  In de kasteeldreef toen we voorbij het enige stukje bouwgrond dat daar nog voorradig is, zag ons Anita plots twee paddestoelen staan.  De ene was volgroeid en de andere was pas boven de grond gekomen, maar vraag me nu niet hoe ze heten.  Dan moet ik jullie de naam schuldig blijven.   

Bijna aan het einde van de kasteeldreef kon ik het niet laten om het kasteel voor de zoveelste keer te fotograferen.  Ditmaal vanuit de dreef genomen, het gebouw is dit jaar langs buiten gerenoveerd.  Het doet dienst als cultureel centrum en regelmatig is er iets te doen.

Ook de kasteelvijver is volledig vernieuwd en de plakkaat laat jullie zien wat er allemaal aan gedaan is.  Vanaf heden mogen de eendjes en de in de vijver uitgezette vissen niet meer gevoederd worden.  Spijtig voor de vele eendjes die er vroeger rond zwommen, deze maatregel werd genomen om gezondheids redenen. Anders worden ze te lui om hun natuurlijk voedsel te zoeken.

Met de laatste foto laat ik jullie kennis maken met de vernieuwde vijver en om er voldoende zuurstof in te krijgen staat er constant een fontein te spuiten.  Volgende zomer zal het mooier zijn als de oevers begroeid en bebloemd zijn.

Gebruik makend van het goede weer zijn we dadelijk na de middagmaaltijd een wandeling gaan maken naar het park van Schoten. Waarom naar het park, want in Schoten zijn verschillende mooie plekken om met een zonnige winterdag naartoe te wandelen. Anita had een volle zaak met oudbakken brood en aangezien dat de eendjes niet meer gevoederd mogen worden was dit voor de geiten en herten.

De ogen van een hert, eveneens door het gaas heen.

Toen kwam er een bok met gewei te voorschijn en dan begon de miserie maar eerst echt.  Hij was tamelijk schuw en ik moest enkele slechte opnames maken vooraleer ik hen frontaal op de foto had staan.

De volgende foto lukte me beter want hij stond toen op drie poten.  Hij likte juist aan zijn mannelijk toen ik afdrukte.  Hij zal het me toch niet kwalijk nemen zeker dat ik deze foto op internet zet. Ben hem de toelating vergeten te vragen.

Bezem: werktuig om te vegen, met een lange steel daaraan.

Een vroegere Germaanse vorm van de bezem was besman. Germaans is de taal waaruit het Nederlands en de andere talen uit Noord-Europa zijn ontstaan. De betekenis van het oude woord besman was ‘takkenbos’. In sommige landen worden huizen en straten nog altijd geveegd met bijeengebonden takkenbossen.

Van Dale Junior woordgeschiedenisboek.
Van Dale Lexicografie, Utrecht-Antwerpen 2007

Goede raad.

Een bekende sopraan begon te zingen, nadat ze zich verontschuldigd had voor het feit dat ze verkouden was:
-  Ik wil mijn hart aan de wilgen hangen... aan de wilgen hangen... Haar stem sloeg over in de hoogste tonen en iemand in de zaal riep:
-  Hang het maar aan een lagere tak!

-  Ik verveel mij hier hartstikke dood, zei Bavo op een feestje tegen zijn vriend.  Ik denk dat ik maar eens een beetje ga flirten met een mooie vrouw.  Dan weet mijn vrouw dat het tijd is om naar huis te gaan.

Mensen, mensenlief wat een rot weer vandaag, van gewone malse regen naar stortbuien en hagel plus onweer. Alleen sneeuw hebben we niet gehad, hoe is zo iets nu toch mogelijk. Deze voormiddag zijn we zomaar voor de show naar het Shoppingscenter in Wijnegem geweest. Gewoon om maar buiten te zijn, natuurlijk als je de kat bij de kaas zet vraag je om problemen. Anita ziet toch wel altijd ergens iets dat ze kan gebruiken en een topje en een bloesje is snel gekocht bij haar.

Maar ja dat is helemaal geen probleem, kasten die te vol zijn daar worden de oudste kledingstukken van gesorteerd en het overbodige gaat naar moeders voor moeders. In Antwerpen bestaat een opvang tehuis voor vrouwen die te lijden hebben gehad van huiselijk geweld en die weggelopen zijn, daar kunnen ze die klederen goed gebruiken. Evenals kinderkleding en speelgoed, zeker in deze periode van de goede heilige man.

Ik heb dan zelf ook wat gekocht, want aan nieuwe cd’s kan ik moeilijk weerstaan. Dus ben ik bezweken aan de eerste uitgebrachte cd van een jonge zanger van Russiche afkomst namelijk Andrei Lugovski met als titel “my world.” Het is zeker geen miskoop, want deze namiddag heb ik hem al beluisterd.

De tweede cd is er ene van de vier tenoren Il Divo en de titel is “ Siempre.” Eveneens een goede schijf, maar dat is geen wonder want ze hebben er reeds meerdere op hun naam staan. Over iets anders gesproken, daar straks heb ik een krantenknipsel gepost over een reetje dat terug in de natuur is gezet. Jullie moet deze webside eens aanklikken, zeker de moeite waard.
http://www.voc-brasschaat.be