RADIO Minerva.

Het was een woelige nacht met die storm en dat onweer mocht er ook wezen, op zeker ogenblik een knal die kon tellen, we sprongen recht in ons bed was dat schrikken zeg.
Een groot deel van Europa was er het slachtoffer van, maar  in ons landje was de schade ook heel groot.  In onze straat recht over onze deur werden twee zonnetenten in de loop van de voormiddag met geweld uit de gevel gerukt en dreigden op straat te vallen. Anita heeft dadelijk de politie verwittigd , die een 10 tal minuten later arriveerden en ze  sloten het voetpad af met blauw lint  .
Op de brandweer was het eventjes langer wachten. Deze mensen konden niet overal tegelijk zijn, want de sirenen waren de ganse ochtend te horen en eerlijk gezegd deze mensen kennen er wat van, op een wip waren de beide zonnetenten enfin wat er nog van reste van de gevel verwijderd en er wachten ondertussen al een nieuwe opdracht op hen.
Dat was op de eerste dag van maart een geweldige sensatie, maar rond de middag was het ergste voorbij. Na de middag vertrokken we naar  Sint Anneke Plage naar radio Minerva want we waren in feeststemming,  meer hier over volgend artikel.

Vandaag 29 februari schrikkeljaar een dag langer toekomen met ons pensioen, gelukkig hebben we vorige maand een kleine verhoging gekregen.
Wat hebben we zoal gedaan op deze schrikkeldag, de eerste bezigheid na het ontbijt was naar de self carwash rijden, want mijn auto was niet meer om aan tezien. Het is nu niet mijn geliefkoosde bezigheid, maar wat mot mot.
Eens ik er aan bezig ben gaat het me wel beteraf, maar dat begin hé zal wel bij iedereen het zelfde zijn zeker. Toen ik hem had afgezeemt was ik toch blij dat ik er aan begonnen was, ik schrok er van dat hij zelke mooie blauwe kleur had. ( geintje )
In de loop van de voormiddag kregen we nog bezoek van onze kameraad Walter Dingenen die passeerde en even kwam binnenwippen om een babbelsessie, maar hij kon niet lang blijven wegens werkzaamheden.
Na de middagmaaltijd eventjes rusten en dan had Anita een voorstel om de rest van de middag door te brengen met op zoek te gaan naar grondbedekking voor onze slaapkamer en draperieen voor de venster. Zo gezegd zo gedaan en na de tweede winkel in vloer en wandbekleding hadden we onze keuze gemaakt, enkel morgen nog de oppervlakte van de kamer gaan brengen en een voorschot betalen.
De draperieen heeft Anita daar ook bestelt en in mei wordt de slaapkamer gelevert, juist daarvoor nog wat verf aan de zoldering en de muren en klaar is kees.zal gezellig slapen zijn.
Om dat te vieren nog eventjes gestopt aan een taverne en terug huiswaarts, nog juist op tijd voor haar geliefkoosde soap the bold and the beautiful.
 

Vandaag is in Hamburg overleden de bekende zanger Iwan Rebroff. De meeste onderons kennen hem als die grote zware in het russisch gekleedde kolos van een man.
Maar eigenlijk was hij hoegenaamd geen rus, maar wel een in 1932 geboren Hambugernaar. Hij is bezweken aan een hartstilstand.
In 1968 is hij doorgebroken in de rol van boer Tevka in de musical Anatevka, we kennen die musical beter onder zijn engelse naam ( If i where a rich man ).
Hij had een bas-bariton stem en had een stembereik die vier en een half octaaf hoog was en hij behoorde tot mijn favoriete zangers die regelmatig in mijn programmaties te beluisteren was.
Enkele van zijn meest bekende liedjes waren....Kalinka, mein Rusland du bist schön, Mamutschka, Abend glocken, Mit der troika in die grosse stadt enz...enz.

Dit is de eerste dagboek aanvulling van deze week, ik had zoveel bij te schrijven met onze vakantie dagen van vorige week en eigenlijk is er niet veel te beleven geweest.
Anita hadt het druk met de was bij te houden en te strijken en tussendoor nog enkele boodschapjes doen. Woensdagmorgen be ik eventjes naar de kapper geweest want mijn haar begon al om te krullen in mijn nek, kon er bijna een paardestaart van maken. Niet dat ik iets heb tegen paarden maar hun staart wogen ze gerust houden.
Bij nazicht van de kalender bleek dat ik om half twee deze middag bij Heidi verwacht werd om mijn voeten een beurt te geven en dat mocht ik natuurlijk niet vergeten. Mensenlief wat kan dat toch goeddoen en de volgende afspraak is alweer gemaakt, want ik kan Heidi geen twee maanden missen en ons Anita mag dat gerust weten.
Enfin ze gaat er ook regelmatig op bezoek en haar behandeling duurt wel iets langer dan die van mij, want af en toe laat ze haar gezichtje ook behandelen.
Dat was het dan voor vandaag en we gaan er een traditionele gezellige avond van maken en als we iets te melden hebben, morgen een nieuwe afspraak voor een nieuw bericht.

Naar wekelijkse gewoonte zijn Anita en mezelf alweer aanwezig in de sporthal Schijnpoort en daar is van 15 tot 18 uur het artiesten gala en dit jaar bestaat dit spektakel 26 jaar en is indertijd opgericht door Bob Benny. Toen Bob ermee kapte wegens ziekte heeft Romain Callé heel het zaakje overgenomen.
Vandaag geen 3 verschillende artiesten maar de muzikale familie Lepoutre uit Menen. Het gezelschap bestaat uit Jean Pierre....Christine....Ghislain... twee broers en zuster en verder nog de man van Christine, Geert Valke pianist .
Ze worden ook nog bijgestaan door Romain Callé aan de drums. Spijtig er was veel minder volk dan anders, misschien omdat de mensen meer van afwisseling houden. Alhoewel de artiesten een grote variatie in hun optreden wisten te brengen, de genres waren heel uitgebreidt.
Licht klassiek, nederlandstallig, franstallig en verder nog muziek uit musicals enfin er was voor elk wat wils en de aanwezige mensen wisten het wel te waarderen en de afwezigen hadden alweer ongelijk.
De medley waarmee ze hun optreden besloten werd op een staande ovatie onthaald en ieder ging gelukkig en voldaan huiswaarts.Spijtig volgende week moeten wij forfait geven.

Begin van de week de maadagochtend ook steeds het zelfde werk dat moet gedaan worden. De cd en lp moeten terug geklasseerd worden en dan begint heel de circus opnieuw,  ditmaal is het maar voor 2 uurtjes.
Naar wekelijkse gewoonte is er weer artiesten gala in zaal Schijnpoort en we worden daar verwacht om 15 uur. Vandaag treden erop de familie Lepoutre afkomstig uit de West-Vlaamse gemeente Menen en een verslag volgt zodadelijk.
Links boven zien jullie Christine Lepoutre en na het optreden moeten Anita en ik alweer vertrekken naar linkeroever, want te 20 uur is er ons programma mini-boeketje en Anita beantwoord dan de telefonische oproepen van de luisteraars.
Onze aktieve dag eindigt omstreeks 23 uur of iets later.

Vandaag zondag is er eigenlijk niet veel te vertellen, de ingewijde lezers van dit blog weten dat de zondag helemaal voorbehouden is aan mijn grootste liefhebberij presenteren bij Radio Minerva.
De ochtend is voorbehouden aan het samenstellen van een programma van drie uren en 's avonds vanaf twintig  tot drieentwintig uur het op antenne brengen.
De namiddag houden we het rustig en zo is onze zondag weer vlug voorbij.

Dan is er nog een biotoop aangelegd voor de Europese otters, een diersoort die ook bedreigd is door vuile waterlopen en verder teruglopende levensruimte. Ze zitten daar met een stuk of 8 tesamen en het zijn gezellige diertjes om naar te kijken, maar moeilijk om te fotograferen.
Ik hoop dat ze wat goed te zien zijn op de bij gevoegde foto. Als je eens voor een paar dagen in Blankenberge bent, breng dan eens een bezoekje aan Sea Life je zult er zeker geen spijt van hebben en je doet er een goede daad mee.

Buiten bevinden zich 3 zwemdokken 1 groot voor de zeeleeuwen en volwassen zeehonden, een kleinder voor de 8 dieren die hier opgewicht moeten komen, voor aleer ze terug de zee in mogen en de vrijheid te ge moet. Dan is er nog een bad voor een 10 tal pinguins die daar ook rond paddelen, echt schattig om die beestjes bezig te zien en zeker nu het zo koud was.
Tegen etenstijd word je gewaar dat de grote zoogdieren zenuwachtig worden en inderdaad enkele minuten later wordt je verzocht plaats te nemen op de tribune en komt er een medewerker een voordracht geven over de zee zoogdieren.
Dit gebeurt in de beide landstalen en is heel vakkundig gedaan en dan krijgen de dieren hun maaltijd vis en moeten ze enkele kunstjes doen.

Vandaag terug naar huis, niet meer tot na acht uur slapen want om 11uur moeten we van de kamer zijn. Anita moet alles nog inpakken en voor we ontbijten wil ze de bagage reeds beneden in de receptie hebben staan.
In de ontbijtzaal is het te merken dat het weekend is, veel meer volk aan het ontbijt, zeker van buiten het hotel. We hebben nog rustig de tijd genomen voor de inwendige mens te verwennen, de hotel rekening nog even voldaan, de auto halen en de bagage inladen en hup terug naar den Anvers.
De rit verliep voorspoedig en de baan was rustig. Ik had gekozen voor de express Knokke naar Antwerpen,voor we er erg in hadden was de oude konijnenpijp reeds in 't zicht.
Thuis de bagage uitgeladen en voor de auto in de garage stond had Anita al een deel uitgeladen en nog geen uur later was er al een machine wasgoed aan 't draaien, ja als ze er invliegt is ze niet te houden.
Veel zin om vandaag nog weg tegaan hadden we niet en we maakten er voor de rest een rustige zaterdagnamiddag van en morgenvroeg is het dan weer programma maken, maar dat weten jullie al wel hé.

In Sea Life zijn niet alleen zee zoogdieren te bewonderen maar er zijn ook vele aquaria met alle mogelijke overwegend tropische vissen. Een geweldig schouwspel van een kleurenpracht.
Ik ga trachten er enkele te vernoemen want we hadden geen schrijfgerief bij ons maar ik heb gezien, gewone en sidderalen, baracudas, zeepaardjes,tropische krabben en kreeften, grote en kleine zeeschildpadden, enfin teveel om op te noemen.

Al bij het ontwaken hoorden we de wind stevig waaien en in de voormiddag wilden we eventjes langs de markt gaan, want Anita wilde nog een trosje druiven kopen. Maar veel marktkramers waren niet gekomen, maar ja een groentekraam is er allicht wel aanwezig en inderdaad ze moest niet zonder haar druiven terug naar het hotel.
Van ons uitstapje naar Oostende zagen we toch maar af wegens het slechte weer en een garçon in het hotel bracht ons op een goed idee. Een bezoek aan Sea Life want een groot gedeelte is binnen te bezichtigen.
Sea Life is zeer gekend wegens hun reddingen van aangespoelde zeehondjes, die ze genezen en als ze terug op gewicht zijn worden ze weer in zee losgelaten. Het adres was vlug gevonden dankszij de informatie van onze kelner.
Het was zelfs niet ver van het centrum verwijderd, maar we namen toch maar de auto misschien niet milieu vriendelijk maar wel gemakkelijk. De inkom was niet bepaald goedkoop maar ergens deden we het uit plicht besef en het was wel zijn prijs waard. 
Links bovenaan is de inkom afgebeeld en alles wat we gezien hebben hier beschrijven is onbegonnen werk. In afzondering lagen 3 kleine zeehondjes die nog maar pas opgehaald waren, eigenlijk best zielig als je ze daar zo ziet liggen.
Buiten in de grote bassin zwommen nog  8 andere die daar moeten blijven tot ze 35 kilo wegen en alzo een reserve hebben om zich aan te passen als ze terug in vrijheid gelaten worden.
De tijd ging toch veel te vlug voorbij en om 17 uur sloot het centrum in de winter en onze vrijdag was weer goed besteed.

De ochtend lijkt niet zoveel belovend als gisteren, het weer dat heb je niet in de hand. We zullen onze dag wel goed besteden, dus welgemust gaan ontbijten.
Tijdens het ontbijt kwamen er onverwacht bekende gezichten in het restaurant, maandag l,l, was hij nog te gast in het artiesten gala namelijk Ricky Fleming en hij was er met zijn vrouwtje. Als hij aan de kust optreedt komt hij hier altijd ontbijten zo ook vandaag.
In het hotel Paradisio komen regelmatig bekende artiesten  over de vloer want Ivonneke Verbeeck was van de maandag nog maar pas naar huis.
Heden morgen moesten we nog een appartement gaan boeken voor de tweede helft van april. we vonden een mooi optrekje aan de yachthaven.
Zoals we gisteren reeds vertelden, heden namiddag een uitstapje naar de Nederlandse gemeente Sluis om wat te shoppen en ik had jullie een foto van het raadshuis beloofd en hier boven prijkt ze in de linker bovenhoek. Het was er winderig en koud en in de Napoleon een zaak recht over het raadshuis een koffie met warme appeltaart gaan nuttigen en ons wat opwarmen.
Dan terug naar Blankenberge naar ons hotel om wat te rusten in afwachting van de laatste maaltijd, natuurlijk niet die maaltijd met de 12 apostellen. Morgen staat een bezoek aan Oostende op het programma, zal ook wel leuk wezen.

Na het ontwaken ons toilet gemaakt en gaan ontbijten en ik kan jullie verzekeren dat dit volledig in orde was, alles à vollenté zoveel je op kon. onze eerste aktieviteit was een strandwandeling naar de pier van Blankenberge.
Vanaf het casino was dit een mooie wandeling en het tij stond laag, dus vanaf de wandeldijk moesten we nog een stuk door het mulle zand tot de waterlijn. De zon was er intussentijd door gekomen maar over de zee hing nog een lichte mist. Dat kun je nog zien op de bij gevoegde foto.
De pier is wel aan een renovatie toe en zeker aan het gebouw waarin een horecazaak gevestigt is. De zee was tamelijk rustig, zogoed als geen baren en enkele vissers waren hun geluk aan het testen, of het lukte weet ik niet zolang zijn we er niet gebleven.
De zon scheen overvloedig en dat nodigde ons uit om een terrasje te doen in de yachthaven, lekker uit de wind en onder de gasverwarmers en we waren er niet alleen.
Het ontbijt was ondertussen grotendeels verteert en een kleinigheidje zou er wel binnengaan. Nadien nog een kleine wandeling langs de yachthaven om vervolgens terug te keren naar ons hotel waar we de hoofdmaaltijd zouden nuttigen.
Plannen voor morgen,hoogst waarschijnlijk een bezoek aan Sluis om eens lekker te wandel  shoppen, als jullie dachten aan seksboetieken, dan dachten jullie verkeerd.

We worden wakker met een zaliggevend gevoel, vandaag is het zover we vertrekken voor 5 dagen naar Blankenberge. We hadden voor 3 overnachtingen geboekt maar in de wintermaanden geven veel hoteleigenaars er de vierde nacht gratis bij indien je wilt en aangezien we toch de tijd aan ons eigen hadden was dat mooi meegenomen.
We hadden onze keuze op hotel Paradisio laten vallen in de Vissersstraat, juist beneden de zeedijk en omdat zonnen  er in dit seizoen er zeker niet bij hoort moest het niet op de dijk zijn, maar ja in ons Belgenlandje weet je toch maar nooit.
Na het ontbijt de vuile tassen en borden vlug afgewassen, alles aan de kant gezet, de planten water gegeven, de electro toestellen zonder stroom gezet...Uiteindelijk omstreeks 11 uur het startsein voor onze rit naar Blankenberge.
Spijtig zag alles er zo troosteloos uit met dat mistig en grijs weer en het zou de eerste uren zeker niet beteren en inderdaad hoe dichter we de kust naderden hoe hardnekkiger de mist werd.
De reis verliep toch voorspoedig, enkel in Zeebrugge een kleine file omdat een ophaalbrug open was moesten we over de andere brug en door wegenwerken ging het verkeer wat stroever.
In Blankenberge aangekomen een beetje zoeken naar de Vissersstraat, want ik had het stadsplan thuis vergeten maar wie zoekt die vindt.
Na aanmelding en inschrijving mochten we naar onze kamer nummer 210 op de tweede verdieping, een niet te grote kamer maar heel netjes ingericht. Onze reistassen op de kamer neer gezet en dan op zoek naar iets om tussen de kiezen te steken want het was ondertussen na 2 uur.
De auto mocht natuurlijk niet voor het hotel blijven staan maar er was een grote parking vlakbij. Ondanks het winterseizoen waren er veel horeca zaken geopend. dus geen probleem om de inwendige mens te versterken.
Ondertussen was er wind opgekomen en de mist verdween zienderogen en het zonnetje kwam er flauwtjes door, maar toch was het bitter koud en nog een wandeling door de Kerkstraat en een koffietje in een taverne en het werd tijd om terug naar ons hotel te gaan, waar Anita onze kleren nog moest opbergen en nadien naar beneden voor een deugddoende dagschotel.
Toen we omstreeks 9 uur terug op onze kamer kwamen en nog wat televisie gekeken hadden, duurde het niet lang of onze oogjes vielen dicht van vermoeidheid en de rest is voor morgen.

Als derde en laatste artieste die Mark Hofman aankondigde was de zangeres Viviane. Een dame die gespecialiseerd is de vertolking van de liedjes van Edith Piaf. Ze doet dat in elk geval met veel bravoure en gevoel. Liedjes zoals hymne a' l' amour, la vie en rose, padam....padam en les amants d'un jour, ze vertolkt ze allemaal op haar fantastische manier en haar voorkomen is net als bij Edith Piaf klein, tenger en fragiel. Haar optreden besluit ze met Mon Dieu en dan is het muisstil in de zaal en zie je veel mensen stiekem hun zakdoek bovenhalen, een staande ovatie tot gevolg en dit is dan het einde van de show.

De tweede aangekondigde artiest is Ricky Fleminck en twee ballet meisjes.Deze persoon weet er de ambience  wel degelijk in te brengen en wie hem al bezig heeft gezien zal dat beamen. Hij werkt meestal volgens een vast stramien, een nummertje met ballet, meestal een Latijns- Amerikaans zoals Brasil ondermeer en dan twee liedjes solo en  terug met ballet.
Na de pauze is hij terug opgetreden, ditmaal als prins carnaval Patrick de eerste van Heusden en dan kwam het dak helemaal naar beneden, het leverde hem en zijn twee meisjes een staande ovatie op.

De eerste die aan de beurt was, de zanger-conferentier Marc Hofman. Een artiest die het klappen van de zweep zeker en vast kent, buiten een goede stem beschikt hij ook nog over het talent om een goede mop te vertellen. Als zanger brengt hij meestal evergreens, wat bij een overwegend ouder publiek altijd in de smaak valt. Na de pauze durft hij er wel enkele nederlandstallige liedjes tussen brengen. Hij is ook de persoon die de twee andere artiesten aankondigd.

 Deze maandagochtend begint met  de voorbereiding van mini-boeketje, mijn maandag programma op radio Minerva. Ik denk heden morgen vlug klaar te zijn want in grote lijnen zit het reeds in mijn hoofd. Ik had verschillende liedjes op verzoek en voor het spelonderdeel eentje om terug te horen, daar had ik de 3 kandidaten ook reeds bepaald. Willy Sommers was de winnaar van vorige week met 24 voorkeurstemmen,Die gaat automatisch naar de volgende ronde en de twee andere artiesten zijn Petula Clark en Heino, ik denk dat dit mijn luisteraars wel zal bevallen.
Of dit het geval zal zijn zien we heden avond wel aan de telefoontjes van de luisteraars. Als de kandidaten goed gekozen zijn scheelt dat een slok op de borrel en Anita heeft dan veel werk aan de telefoon.
Inderdaad het programma samenstellen gaat vlot van der hand en omstreeks 11 uur kan ik triomfantelijk roepen, schat ik heb al gedaan en wat denk je daar van en vanuit de keuken klinkt er een kreet, maar het eten is nog niet klaar en dit en dat moet nog gedaan worden. Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig, mijn vakkundige hulp is vereist.
Met vereende krachten is het werk zo geklaart en om kwart na twee zijn we vertrokken naar het artiesten gala in de sporthal schijnpoort, verslag hiervan later.