Zondag 17 augustus 08

Amaai dat was vroeg deze morgen half zeven liep m’n wekker af, dat allemaal voor een vrienden dienst.  Ik had het op mij genomen om heden morgen het programma “ goede morgen Antwerpen” te presenteren, omdat Mark Maxi met zijn gezin in verlof ging.   Dit programma loopt van acht tot tien uur bij radio Minerva en ik was verplicht van ten laatste een kwartier voor uitzending in de studio aanwezig te zijn. Die tijd heb je wel nodig om je te installeren.

Om kort te zijn alles verliep vlekkeloos, alleen kreeg ik teveel telefoontjes om verjaardagen te melden.  Natuurlijk als je als lokale vrije radio kunt zeggen we hebben dagelijks bijna 60.000 luisteraars, dan moet ge dit ongemak er maar bijnemen en het was al langgeleden dat ik nog eens zovroeg op antenne ben geweest ik was wat uit de running.

Volgende week ben ik zelf in verlof met het week end, maar de week daarop ben ik weer van de partij om onze Mark te vervangen.  Toen ik na de uitzending thuis kwam en bij een tasje koffie wat gebabbeld had met Anita hoe alles verlopen was.  Zag ik dat ze spijt had dat ze niet mee geweest om de telefoon te beantwoorden.

Na de middag zijn we nog eens bij Daniëlla op bezoek geweest en morgen mag ze het hospitaal verlaten om terug naar huis of beter gezegd terug naar de caravan te gaan, want daar gaat ze naar toe om verder te herstellen  van de rug operatie.  We beloofde om donderdag te komen kijken hoe ze het stelde.  Vrijdag vertrekken we voor een week end naar bungalowpark Loohorst in Hollands Limburg.

Van onderwegen een gebraden kip en gebakken patatjes meegebracht.  Dan hadden we snel eten en na de maaltijd eventjes m’n dagboek bij vullen.  Dan ga ik trachten mijn boek uit te lezen, want hij is heel spannend en moeilijk om op te houden.  Nog een prettige avond en tot zondag.

Ik schaam me dood

Kleine Karin komt thuis van school.

Ze heeft ’s ochtends voor het eerst voorlichting gehad.

En moeder vraagt belangstellend hoe is het geweest.

Ik schaam me dood: antwoord Karin.

Een jongetje zei dat de ooievaar de baby’s thuis bracht

En Inge zei dat je ze in het ziekenhuis kan kopen.

Maar kindje, dat is toch niet iets om je dood te schamen? Zegt haar moeder lachend.

Nee, maar ik durfde niet vertellen dat we zo arm zijn dat papa ze zelf moet maken.

Eva was de eerste vrouw die haar man bedroog.

Oorlog is het kind van de trots

En trots is de dochter van de rijkdom.

Jonathan Swift.

Toen ik hedenmorgen opstond voelde ik me vermoeider dan toen ik gaan slapen was en zelfs na het ontbijt was er geen beterschap te bespeuren.  Ik probeerde het voor Anita te verbergen, maar in de loop van de voormiddag zag ze toch dat er iets met mij niet in orde was.  Hoogst waarschijnlijk een samenloop van omstandigheden die mij wat uitgeput hebben.  Maandag Anita even opgenomen in de kliniek voor enkele testen wegens bloedarmoede.  Enkele keren naar Brasschaat om bij haar te zijn.

Dan de dinsdag moest dochter Daniella geopereerd worden aan een rughernia en dat zijn toch allemaal dingen waar een mens mee bezig is.  Dat verteerd een mens op leeftijd niet meer zo gemakkelijk meer.

Na de boodschappen heb ik het mij gemakkelijk gemaakt, rustig in de luie stoel met een goed detective roman en Anita zette een lekker filtertje voor m’n neus en het leven begon er al veel rooskleuriber uit te zien.  Na het middagmaal heb ik er dan nog een uurtje platte rust bij gedaan en Franciske begon terug de oude  te worden.

Toen ik wakker werd was er niemand meer te bespeuren in het appartement en toen viel mijne euro, vroeger was dat mijne frank die viel, dat Anita gezegd had dat ze nog naar de bibliotheek moest.  Ik zat al aan de pc toen ze terug thuis kwam met enkele boeken in haar tas.

Na mijn dutje heb ik m’n fotoalbum aangevuld en van tekst voorzien, want dat vergt toch allemaal wat tijd.  Ik ga er stilaan mee op houden en ik ga nog wat lezen.

Dit is de Spartacus finkens garden.

Deze gele dahlia heeft de naam gekregen van de tweede grootste staat van Amerika   Texas

Deze bloem loochend haar naam zeker en vast niet The white Swann.

Met deze prachtige bloem hebben ze zich toch vergist zou ik denken. Met de naam  Zoro verwachten we ons aan een zwarte bloem of toch zeker een donkere kleur. Want een zwarte bloem heb ik nog nooit gezien.

Zij: Toen die beer tevoorschijn kwam,

Ben je onmiddellijk weggerend en liet je mij alleen achter,

Terwijl je me ooit eens verteld hebt dat je bereid bent voormij

De dood in de ogen te zien.

Hij: Dat is ook zo, maar …die beer was niet dood

De eerste dahlia bloem heeft een ronkende naam  Deuil du Roi Albert of met de Nederlandse naam rouw Koning Albert.

Elisabeth Hamett.

Jan Schaffelaar.

Jowerey Linda

Rebecca's world.

Heden nacht heb ik Anita gemist in m’n slaapstede, verdorie om de twee uur was ik terug wakker en dan eventjes opgestaan om te drinken en dan weer het bed in. Een troost had ik Anita had ook prijs, ook zij had een slapeloze nacht en zij kon niet opstaan.  Want in een hospitaal verwachten ze dat ge in uw bed blijft liggen zeker in een twee persoonskamer.

Maar kom we mopperen er niet meer over, ik mocht ons vrouwtje heden middag terug naar huis brengen.   Alle leed is geleden en de wondjes in haar maag zijn aan het genezen en bij de aangepaste medicatie zal er binnen enkele dagen niets meer te bespeuren zijn..

Om het wachten wat in te korten heb ik maar wat huiswerkjes gedaan.  Stof afgedaan waar er eigenlijk nog geen stof lag, enfin toen Anita kort na het middag uur belde dat ik haar mocht komen halen was het appartement helemaal in orde.  Het bed netjes opgemaakt en ook de badkamer was netjes opgeruimd, aan niets kon men zien dat er twee dagen een man alleen heeft vertoefd.

Ik had zelfs een mooie boeketje rozen meegebracht en die stond op de tafel in de living te wachten tot de vrouw des huize haar opwachting maakte.   Nadat ze terug thuis was hebben we samen een uurtje platte rust genomen.

Nu is alles weer normaal, ik aan het computerscherm en Anita voor de televisie, te wachten op haar geliefde programma’s.  Het echte typische beeld van een ouder koppel rustig thuis met een drankje en een snoepje.

Bij het avondeten wordt over de zakenreis gesproken,

Die vader de volgende dag zal maken.

Vader looft de snelheid van de tgv,

Moeder is bezorgd over de veiligheid.

Een uurtje later begint kleine Charlotte aan haar avondgebed:

_....en nog iets, lieve Heer, laat vake alstublieft niet ontsporen.

----------------------------------

_ Mensen die cash betalen, worden tegenwoordig achterdochtig bekeken.

Men vraagt zich af of ze soms niet kredietwaardig zijn.

Hoofdpijn.

Siel gaat naar de dokter en ratelt een uur aan een stuk door over wat haar allemaal mankeert.

Tenslotte zegt ze:

_ maar ik heb zoveel vertrouwen in u.

Toen ik op weg was naar hier,

Had ik een afschuwelijke hoofdpijn en nu is die helemaal weg.

_ Dat begrijp ik, zucht de dokter, nu heb ik die.

---------------------------------

Eigenaar: Zolang ik weg ben, krijgt u orders van mevrouw,Arthur.

Tuinman: Uitstekend, meneer…Dus precies zoals wanneer u thuis  bent?

In het domein van de Vlaamse gemeenschap Vordenstein loopt momenteel een dahlia tentoonstelling en eveneens een tentoonstelling van exotische bloemen en planten.  Deze prachtige bloemen en planten zijn te bewonderen in de Oranjerie en de tuin erom heen.

De eerste bloem heeft de naam mee gekregen  Ballego’s Glorie.

Een plantsoen met roze dahlia’s van het type pompom.  

De fantastische mooie Canary Fubuki

Als laatste van de eerste serie bewonderen we de  Caribean  Fantasie.

Op school

_ Jantje, loop eens even naar de winkel op de hoek en koop één euro verstand.

Jantje staat op en wil vertrekken, maar bedenkt zich, keert op zijn stappen terug en vraagt:

_ Meester, moet ik zeggen dat het voor u is?

Dit is één van de vele smalle straatjes die het stadje rijk is.  Vooraan in het straatje is een frituur gevestigd en die heeft enkele tafeltjes buiten staan.  Als er een auto door moet is er maar juist plaats genoeg om door te geraken.  We zijn dit straatje in gewandeld en de eerste straat rechts genomen. De torenspits die je ziet is van het voormalig katholieke hospitaal.

In dat straatje rechts dat we zijn in gegaan bevindt zich het stadhuis van Tholen, het is dat gebouw met trapjes gevel. Het is gebouwd in het jaar 1460 en de bouwmeesters zijn Andries en Anthoni Keldermans.  Ik persoonlijk vind het spijtig dat er langs beide zijde is tegen aangebouwd, ze kunnen nu moeilijk de beide huize gaan afbreken omdat ik dat niet mooi vind.

Deze klokkentoren behoort ook toe aan het stadhuis. Het is de beiaardtoren en om het uur krijg je een prachtig wijsje te horen, wel iets anders dan een koekoeksklok. Hier hangt de oudste beiaardsklok van Nederland en is gegoten in 1458.

We liepen straatje in straatje uit tot we aan jachthaven kwamen.  Het weder begon al slechter en slechter uit te zien en we maakten het kort.  Het werd stilaan tijd dat we ergens een drankgelegenheid ontdekten, want antieke woningen waren er genoeg maar iets om de dorstige mens te laven dat was wat anders en wie zoekt die vind en plots konden we kiezen uit drie exemplaren.  Het appartements gebouw dat jullie hier ziet staan, daarin zou Anita haar draai wel kunnen vinden.  Ze weet wel wat mooi is, maar tegen haar achterste ge kunt beter alleen op een eiland wonen.  

De laatste foto heb ik zo maar getrokken omdat Anita dit zo’n schattig huisje vond en dat voorhofje zo mooi versiert was. Men kan het op de foto niet zo goed zien maar er staat een antiek model van een kanon tussen de bloemen.  Toen waren we bij onze auto en kon de terug weg aangevat worden.  Dat was ons bezoek aan het stadje Tholen in Holland.