Archief
Valt op Sint Medardus regen.
Humor.
Overbodig.
- Onderwijzer: Uw zoon is buitengewoon slecht in aardrijkskunde.
- Vader: Dat is niet erg. Wij hebben toch geen geld om op reis te gaan.
----------------------
- Hoe vond uw vrouw het portret dat ik van haar gemaakt heb? vroeg de fotograaf hoopvol.
- Ik ben er zeker van dat de gelijkenis treffend is.
- Hoezo?
- Omdat ze het nog aan niemand heeft laten zien.
Dinsdag 9 juni 09.

Zondag laatstleden zijn we willens of niet gaan kiezen, maar wanneer hebben we een nieuwe Vlaamse regering of wordt het weer een pijnlijke bevalling zoals twee jaar geleden met de federale verkiezing toen. Eigenlijk staat die regering die eerst na vele maanden op de been is gebracht, nog steeds niet goed te werken. Er word meer ruzie gemaakt dan er problemen opgelost worden.
Maar nu over iets anders gesproken, deze voormiddag ben ik dan toch maar even naar de kapper geweest. M’n haar werd verdorie zo lang dat ik er niets meer mee kon aanvangen, m’n froufroe hing voortdurend in mijn ogen en dat is vrij lastig. Misschien wel met een korreltje zout te nemen, maar toch zolang wacht ik nooit, want eigenlijk ben ik nog wel tamelijk gesteld op een proper geknipt kopje haar.
Eigenlijk heb ik altijd schrik gehad om m’n haar te verliezen, dat zou ik heel erg gevonden hebben. Misschien zou ik er wel depressief van geworden zijn, wie zal het zeggen. Een mens zit op dat gebied aardig in elkaar, maar eigenlijk ben ik best fier op m’n kop haar, belachelijk hé.
De vleesschuif in de diepvriezer was aardig aan het leeg geraken en daarom vroeg Anita of ik deze namiddag niet eens naar de “ Vleesmeester” kon rijden om een voorraad vlees in te slagen. Dat is altijd gemakkelijker dan elke keer bij de slager in de buurt enkele stukken vlees te gaan halen. We konden dan in het winkelcentrum aldaar even binnenwippen in de “Aveve,” beter bekend onder de naam “ Den boerenbond” om een middel tegen bladluis op rozelaars te kopen, want de rozelaar op het terras heeft er van te lijden.
Als beloning zijn we dan nog iets gaan drinken en het palmpje deed me deugd en de tweede palm was om de tijd te verdrijven, want er hing toen een geweldig onweer boven Schoten, met plenzende regen en daar was geen doorkomen aan. We zijn dan toch thuis geraakt en niet dronken en daarmee verdien ik dit onderstaande potje bloemen.

Humor.
Op een dag vraagt hij:
- Weet je waarom er damp uit de waterketel komt, wanneer het water kookt?
- Ja papa, omdat ons mama je brieven zou kunnen openen zonder dat je het weet.
Leef lang en schoon.
Maandag 8 juni 09

The day after, zij die de verkiezingen gewonnen hebben lopen als fiere pauwen in het rond en de verliezers likken hun wonden en ieder van hen heeft er een verklaring voor. Er zijn aanvaarbare verontschuldigingen, maar ook die waarvan men zegt dat is allemaal larie en apekool. Een bepaalde partij beweert als die formatie X er niet was bijgekomen, zouden we niet verloren hebben en dat vind ik flauwekul.
Genoeg over te verkiezing geluld en nu naar het heden. Het samenstellen van het mini-boeketje is reeds gedaan en alles staat gereed om deze avond naar de radio te gaan. Vandaag is er geen artiestengala, want in het zomerseizoen is er maar één per maand en dat is telkens de eerste maandag van de maand en dan is de maandag minder hectisch.
Ik heb deze middag na het middagmaal eens rustig m’n siêsta kunnen houden en dan nog tijd overgehouden om m’n dagboek te kunnen bijwerken hier op het seniorennet. Want heden avond heb ik daarvoor geen tijd, om de hierboven reeds vermelde reden.
Het programma van gisterenavond was een rustige bedoening en zonder noemenswaardige problemen heb ik de drie uurtjes kunnen volmaken. Want met een liveuitzending weet je maar nooit, een verkeerd nummer in de cd speler is vlug gebeurt en dan heb je wel een andere melodie dan de aangekondigde.
Niet dat de wereld dan vergaat, maar plezierig is anders en ik ga het hierbij houden want morgen komt er nog een dag en hopelijk nog vele anderen. De groetjes en tot morgen
Zondag 7 juni 09.

Er was geen zonnestraaltje te bespeuren aan de hemel deze zondagmorgen zeven juni en voor hen die het nog niet weten het is vandaag verkiezingsdag. Maar als je het nu nog niet weet dan is het helaas te laat. Voor hen die elektronisch moeten stemmen, die stemlokalen zijn zojuist gesloten. De andere kiezers die op de oude manier hun stem moeten uitbrengen, die loketten sloten reeds te dertien uur.
Maar geen nood ik heb zojuist gelezen dat zij die het verrekken van te gaan kiezen, weinig kans maken om gestraft te worden. Waarom maken we ons nog moe. Toen wij rond half twee thuis buiten kwamen begon het juist te regen en toen we arriveerde aan het stemlokaal waren we klotternat, ondanks onze paraplu.
Het water viel er in beken uit de hemel en het strafste is dat juist achter de hoek in het cultureel centrum een stemlokaal was. Wij moesten gaan stemmen in het gemeentelijk sportcentrum gelegen aan de Zeurste baan, een goede twee kilometer verder. Als het goed weer is, is dat niet erg dan is dat een mooie wandeling.
Toen we weer thuis gekomen waren konden we drooggoed aantrekken, m’n broekspijpen kon je uitwringen en de mouwen van m’n jas eveneens.
De voormiddag had ik besteed aan het samenstellen van m’n programma, dat moet dienen voor hedenavond tijdens de uitzending van boeketje op radio Minerva. Doordat ik gisteren reeds enkele cd’s had voor beluisterd, was ik tamelijk vlug klaar met de samenstelling. Ik denk dat ze met een nieuwe Vlaamse regering meer werk zullen hebben.
Maar dat zien en horen we later wel, dat is een ver van m’n bed show, uiteindelijk betalen moeten we toch, daarom een goede raad, er niet van wakker liggen en je goed humeur bewaren.

Zaterdag 6 juni 09.
Buiten dat Anita naar de markt moest deze ochtend hadden we niets anders om handen; terwijl m’n madame zich klaar maakte om naar de markt te gaan, deed ik vlug de afwas want er stond niet veel op het aanrecht en na het klaren van de klus kon ik rustig enkele liedjes voor beluisteren. Deze liedjes had ik reeds in m’n gedachte en wilde ze eens beluisteren of ze bij elkaar paste. Dat was al heel wat tijd bespaart voor morgenvroeg, want we mogen morgen niet vergeten te gaan kiezen. Spijtig dat we stemplicht hebben, want ik denk niet dat ik er anders me zou voor verplaatsen.
Na de middag zouden we naar het radio Minerva café gaan, want Anita had een interview gerealiseerd tussen onze interviewer van dienst Willem van Walem en de zangeres Chantal Câlin. Daarvoor wilde ze aanwezig zijn om Chantal te ontvangen, vooraleer ze in de studio moest zijn.
Om het kort te maken zijn we blijven plakken, want als Anita aan het babbelen is ze moeilijk te stoppen en uiteindelijk zijn we dan maar blijven eten ook. Kwestie van thuis geen bestek meer vuil et maken. Dat was het dan maar voor vandaag, nog een prettige avond en veel blogplezier
De sterren in juni

Hoog aan de hemel, bijna pal boven het hoofd, prijkt nu ’s avonds de Berenhoeder. Het vliegervormig sterrenbeeld draagt ondanks deze vorm toch terecht zijn naam, want de berenhoeder bevindt zich trouw in de nabijheid van de Grote en de Kleine Beer. Samen met hen beschrijft hij zijn dagelijkse wenteling rond de hemelpoort, de plaats waar de Poolster zich bevindt.
Aan het tipje van de vlieger schittert Arcturus, de vierde helderste ster aan de hemel en de helderste van het noordelijk halfrond. De ster straalt een rustig geeloranje licht, kenmerkend voor een oude reuzenster waarvan de brandstof bijna uitgeput is. Arcturus is iets koeler dan de zon, maar 25 keer groter en straalt daardoor toch nog 200 keer meer licht uit dan onze dagster. Arcturus staat op 40 lichtjaren van hier, dat is 2 miljoen keer verder dan de zon. Aan de linkerschouder van de Berenhoeder hangt een sierlijk boogje sterren. Dit is de Noorderkroon, een van de mooiste plekjes aan de noordelijke hemel.
Gerard Bodifee voor “De Druivelaar” 2009

Donderdag 4 juni 09.

Deze voormiddag wilde ik een kleuren print maken van enkele foto’s, toen ik melding kreeg dat de kleur magenta bijna op was. Bij ons in de winkelstraat is er een winkel die gespecialiseerd is in bureelartikelen, daar zou ik m’n gerief wel vinden. Ik herinner me dat ik er ooit een cartouche blauwe inkt gekocht had, ik vlug daar naartoe. Helaas het was m’n dagje niet, ze hadden het in stock.
Anita was ondertussen naar de kapper gegaan om een kleurenshampoo en het haar een beetje te laten bijknippen, niets abnormaals voor een vrouw. Daarom moest ik wachten tot ze terug was, om voor te stellen naar de stad te rijden naar de Media Markt om daar de verschillende tinten inkt te kopen. In zulke winkels heb je meer kans dat ze dat in voorraad hebben. Ze zeggen altijd koop zoveel mogelijk in eigen gemeente, om alzo de gevestigde middenstand te steunen. Maar de vereiste is natuurlijk dat ze de producten in huis hebben.
Enfin toen Anita van de kapper terug was en we hadden gegeten, was ze direct bereid om naar de stad te gaan en dan konden we ondertussen nog eens langs het centraal station gaan om het te bekijken. Nog enkele maanden, dan is het kant en klaar en als je terug denkt aan de staat waarin het vroeger verkeerde en dan ziet wat er nu verwezenlijk is. Dat is onvoorstelbaar en dan nog niet eens denken, wat een kapitaal daar ingestopt is, niet te schatten. Vertrekkende en aankomende treinen op vier niveau’s.
De buitengevel mag ook gezien worden, alles blinkt en schittert in het zonlicht, enfin als de zon schijnt wat vandaag niet het geval was. We zijn rond half zes terug huiswaarts gegaan en ik had alles bij me wat ik nodig had.



