Naar de inhoud

Het laatste woord is ~ zacht ~

akke.beakke.be

Berichten van 1 november 2020 tot 30 november 2020

Velimir Lobsang



2361901-0f36c5546f7ca81f751faa14e6cfe062.jpg
Foto: Eigen werk van Paul Hermans - commons.wikimedia.org




je hebt je schaduw verlaten
de vraagtekens omgord

en door smaragden mossen ingebed

het messcherpe ritme
tot wortel gedoofd

onstoffelijk stil is je val
weldra blad
in de humus der wereld

Velimir Lobsang





Velimir Lobsang was het pseudoniem van Johan Vermariën, bibliotheekmeester in het Middelheimmuseum te Antwerpen.
Geboren in 1962 en overleden op 18 november 2017 op de leeftijd van 55 jaar.

'Velimir’ is de voornaam van de Russische futurist ‘Chlebnikov’
en ‘Lobsang’ is een Tibetaanse naam die zoiets betekent als ‘positieve, heilzame studie’, aldus Johan Vermariën.

Ondanks de passie voor zijn werk en kunst vocht hij tegen zijn psychische demonen.
Hij koos en verkreeg euthanasie voor ondragelijk psychisch lijden.
Op de natuurbegraafplaats Isaekshoef te Rekem staat een maasgrindblok met een gedicht van Velimir Lobsang.


Link naar Natuurbegraafplaats Rekem - Wikipedia




Ik besta je na - Ina Schroders-Zeeders



Ik besta je na,
in vezels en verzamelingen.
In ademtocht en droom
voel ik dat je nader bent dan ooit.
Ik besta je na
nu ik je heb verstrooid
in duizenden fragmenten.

Ik besta je na,
je angsten neem ik over,
je lach, je pijn is nog aanwezig
in vergeelde foto’s.
Ik besta je na
in alles wat ik ben of zeg
omdat jij niet meer bent, niet meer bestaat.

Ik besta je na
je woorden ongezegd
zal ik verwoorden,
in jouw naam, gedachten
achter ogen die ik raadde.
Ik besta je na,
in iedere verwoording zoals ik jou beraam,
ben jij ten voeten uit jezelf en ik jouw nabestaande.


Ina Schroders-Zeeders


Voor Hilde - André Demedts



2359123-0e7b61e09633b3097042765b0c9d4b5b.jpg



'Voor Hilde'



In de dagen van mijn diepste verslagenheid,
toen het mij 's avonds onverschillig liet
of ik 's morgens nog wakker zou worden,
liep zij met mij naar het bos.
Ouder dan vier was zij toen niet
en haar handje in mijn hand,
liet mijn leven niet los.



André Demedts - Uit: Voor Hilde


Meer van Het laatste woord is ~ zacht ~

↑ Terug naar de berichten